EMG (elektromiografia): Co pokazuje badanie nerwów i mięśni? Czego nie pokazuje

Kluczowe dania na wynos

• EMG jest badaniem fizjologicznym, a nie obrazowym. Elektromiografia mierzy funkcję elektryczną; MRI, USG i RTG pokazują strukturę.
• EMG rzadko występuje samodzielnie. W praktyce rutynowej badanie EMG i przewodnictwa nerwowego wykonuje się w tej samej sesji i interpretuje łącznie.
• Czas ma znaczenie. Zmiany po ostrym uszkodzeniu nerwu lub korzeniopatii mogą ujawnić się po kilku dniach lub tygodniach, dlatego wczesne badanie może być prawidłowe.
• Wyniki są wzorcami, nie diagnozami. Wyniki EMG sugerują kategorie choroby i lekarz zlecający badanie powinien je interpretować łącznie z objawami, badaniem i innymi testami.
• Ograniczenia są realne. EMG nie pozwala na ocenę małych, niezmielinizowanych włókien nerwowych, szlaków ośrodkowego układu nerwowego ani struktur anatomicznych powodujących ucisk nerwu.

W skrócie

Znany także jako

• Badanie EMG
• Elektromiografia
• Test nerwów / badanie nerwów (typowy termin używany przez pacjentów w Indiach)
• Badanie EMG-NCV lub test NCV (prędkość przewodzenia nerwowego), technicznie badanie towarzyszące, często stosowane w odniesieniu do całej sesji
• EMG igłowe (w celu odróżnienia od EMG powierzchniowego stosowanego w badaniach naukowych i biofeedbacku)
• Badanie elektrodiagnostyczne (EDX)

Czym jest EMG

Elektromiografia ocenia sygnały elektryczne wytwarzane przez włókna mięśniowe. Cienka, sterylna elektroda igłowa jest umieszczana w wybranym mięśniu. Badający obserwuje aktywność elektryczną mięśnia w stanie rozluźnienia oraz podczas jego delikatnego, a następnie silniejszego skurczu. Nieprawidłowa spontaniczna aktywność w spoczynku oraz zmiany wielkości, kształtu i wzorca rekrutacji sygnałów podczas skurczu wskazują na problem z unerwieniem (wzorzec neurogenny) lub problem w samym mięśniu (wzorzec miopatyczny).

Badania przewodnictwa nerwowego wykorzystują małe elektrody powierzchniowe i krótkie impulsy elektryczne na skórze, aby zmierzyć szybkość i siłę przewodzenia sygnałów przez nerwy. Ponieważ objawy schorzeń mięśni i nerwów nakładają się na siebie, oba badania wzajemnie się uzupełniają; interpretacja elektromiografii igłowej bez danych z przewodnictwa nerwowego jest rzadkością.

Dlaczego wykonuje się EMG

• Oddzielenie nerwu od mięśnia. Osłabienie może wynikać z choroby mięśni, ucisku korzeni nerwowych, uszkodzenia nerwów obwodowych, połączenia nerwowo-mięśniowego lub samego neuronu ruchowego. EMG pomaga w ich rozpoznaniu.
• Aby zlokalizować uszkodzenie nerwu. Na przykład, aby odróżnić zespół cieśni nadgarstka od problemu z korzeniami nerwów szyjnych lub określić, który poziom korzenia jest dotknięty.
• Aby scharakteryzować neuropatię. Czy proces ten obejmuje akson czy osłonkę mielinową, czy jest symetryczny czy fragmentaryczny i jak poważny jest.
• W celu oceny podejrzenia choroby neuronu ruchowego takich jak stwardnienie zanikowe boczne, w którym istotnym odkryciem jest rozległe odnerwienie w różnych częściach ciała.
• W celu oceny podejrzenia zapalnej choroby mięśni i pomóc w wyborze miejsca biopsji mięśnia.
• Aby śledzić powrót do zdrowia po uszkodzeniu nerwu, urazie lub operacji, gdzie badania seryjne mogą wykazać ponowną inerwację.
• Aby kierować procedurami takie jak wstrzykiwanie toksyny botulinowej w przypadku dystonii lub spastyczności.

Kto powinien wykonać to badanie

Badanie EMG i przewodnictwa nerwowego zleca się, gdy wywiad i badanie sugerują problem z nerwami lub mięśniami, a odpowiedź może wpłynąć na zmianę leczenia. Typowe sytuacje to:

• Drętwienie, mrowienie lub pieczenie w dłoniach lub stopach, szczególnie w przypadku cukrzycy, choroby tarczycy, niedoboru witaminy B12 lub spożywania alkoholu
• Ból ręki i mrowienie w nocy sugerujące zespół cieśni nadgarstka, szczególnie przed rozważeniem operacji
• Ból ramienia lub nogi promieniujący od szyi lub dolnej części pleców, w przypadku którego wyniki badań obrazowych i objawy nie są ze sobą zgodne
• Postępujące lub niewyjaśnione osłabienie, zanik mięśni, opadanie stopy lub trudności z wstawaniem z krzesła
• Drgania mięśni z osłabieniem lub zanikiem (same drgania, bez osłabienia, są zwykle łagodne)
• Wahania osłabienia, opadające powieki lub podwójne widzenie, gdzie stosuje się specjalistyczne badanie połączeń nerwowo-mięśniowych, takie jak powtarzalna stymulacja nerwów
• Uszkodzenie nerwu po urazie, złamaniu, wstrzyknięciu lub operacji, gdzie konieczna jest ocena stopnia uszkodzenia i szans na wyzdrowienie
• Podwyższone stężenie enzymów mięśniowych (CPK) z osłabieniem lub podejrzeniem miopatii zapalnej

EMG nie jest badaniem przesiewowym. Nie nadaje się do rutynowego wykrywania bólu ciała, zmęczenia ani jako badanie kontrolne.

Czego EMG nie może wykryć ani wykluczyć

• EMG nie obrazuje niczego. Elektromiografia nie jest w stanie wykazać wypadnięcia dysku, zwężenia kanału kręgowego, guza ani struktury mięśnia. Do badań anatomicznych wymagane jest badanie MRI.
• EMG nie ocenia bezpośrednio mózgu ani rdzenia kręgowego. Stwardnienie rozsiane jest ośrodkową chorobą demielinizacyjną i nie jest diagnozowane za pomocą EMG; wykorzystuje się MRI, a w wybranych przypadkach potencjały wywołane. Starsze treści, które wymieniają SM jako diagnozę EMG, są nieprecyzyjne.
• Standardowe badanie EMG-NCS nie bada małych włókien nerwowych. Pieczenie stóp lub bolesna neuropatia drobnych włókien nerwowych mogą wystąpić nawet przy całkowicie prawidłowym wyniku badania. Mogą być konieczne dodatkowe badania, takie jak biopsja skóry lub badanie układu autonomicznego.
• Podrażnienie korzeni nerwowych, obejmujące wyłącznie bodźce czuciowe, może zostać przeoczone. Badanie EMG igłowego pozwala na badanie włókien ruchowych; korzeniopatie powodujące ból bez udziału czynności ruchowych mogą być w stanie elektrycznym prawidłowym.
• Wczesne odkrycia mogły nie zostać rozwinięte. Po ostrym uszkodzeniu aksonów spontaniczna, nieprawidłowa aktywność pojawia się zazwyczaj dopiero po kilku dniach lub tygodniach, dlatego bardzo wczesne badanie może dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa.
• Ocenie poddaje się jedynie pobrane próbki mięśni i nerwów. Badanie ma charakter celowy. Ograniczony protokół nie uwzględnia regionów nieprzetestowanych.
• Normalny wynik EMG nie oznacza braku choroby. „Nie zidentyfikowano” oznacza, że ​​w badanych wówczas mięśniach i nerwach nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości. Jeśli objawy utrzymują się lub nasilają pomimo prawidłowego wyniku, należy ponownie udać się do lekarza, zamiast zakładać, że problem został wykluczony.
• Przyczyna zazwyczaj nie jest podana. EMG może wykazać neuropatię aksonów czuciowo-ruchowych, ale nie pozwala określić, czy przyczyną jest cukrzyca, niedobór witaminy B12, lek czy coś innego. Odpowiedzi na to pytanie udzielają badania krwi i ocena kliniczna.

Powiązane, ale różne badania

To, które badanie należy wykonać jako pierwsze, zależy od problemu klinicznego. W przypadku podejrzenia zespołu cieśni nadgarstka, elektrodiagnostyka jest zazwyczaj pierwszym krokiem dającym więcej informacji. W przypadku ostrego bólu pleców z osłabieniem kończyny dolnej i podejrzeniem ucisku rdzenia kręgowego lub ogona końskiego, priorytet ma pilne badanie MRI, a EMG nie jest badaniem natychmiastowym. W przypadku podejrzenia miopatii zapalnej, badania krwi i ocena kliniczna zazwyczaj poprzedzają EMG.

Jak przygotować

Przygotowanie jest proste, ale dokładne instrukcje dotyczą poszczególnych jednostek. Pisemne instrukcje dotyczące jednostki testowej mają pierwszeństwo przed wszystkim, co przeczytasz tutaj.

• Jedz i pij normalnie chyba że Twoja jednostka zaleci inaczej. Post zazwyczaj nie jest wymagany.
• Zrezygnuj z balsamów, olejków i kremów na kończynach w dniu badania, ponieważ utrudniają kontakt z elektrodami. Najlepiej sprawdza się czysta, sucha skóra.
• Noś luźną odzież który umożliwia dostęp do ramion, nóg lub obszaru zainteresowania. Można zapewnić fartuch.
• Zabierzcie swoje płyty. Przydatne mogą okazać się wcześniejsze wyniki EMG, MRI, wyniki pomiaru poziomu cukru we krwi i HbA1c, a także aktualna lista przyjmowanych leków.
• Opisz dokładnie swoje objawy. Które palce u rąk lub nóg, jak długo, czy ból nasila się w nocy, czy występuje osłabienie. To decyduje, które nerwy i mięśnie są badane.
• Poinformuj zespół z wyprzedzeniem jeśli przyjmujesz leki rozrzedzające krew lub przeciwpłytkowe, masz zaburzenia krzepnięcia krwi, rozrusznik serca, wszczepiony defibrylator lub głęboki stymulator mózgu, masz obrzęk limfatyczny lub przetokę dializacyjną w kończynie lub masz jakąkolwiek infekcję skóry lub otwartą ranę w pobliżu miejsca badania.

Nie należy samodzielnie przerywać, rozpoczynać ani zmieniać przepisanych leków. Jeśli lek, taki jak antykoagulant lub lek stosowany w leczeniu miastenii, może mieć wpływ na wynik badania, jednostka omówi to z lekarzem przepisującym lek, który podejmie decyzję.

Jeśli przyjmujesz leki rozrzedzające krew lub masz skłonności do krwawień

U wielu osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe nadal można wykonać elektromiografię igłową, często z mniejszą liczbą wkłuć i unikaniem badania mięśni głębokich. Decyzję tę podejmuje lekarz badający po przeanalizowaniu przyjmowanych leków oraz wszelkich ostatnich wyników INR lub płytek krwi. Nigdy nie pomijaj dawki leku, aby przygotować się do badania.

Jeśli masz rozrusznik serca, ICD lub wszczepiony stymulator

Samo EMG igłowe zazwyczaj nie stanowi problemu. Stymulacja elektryczna podczas badań przewodnictwa nerwowego wymaga ostrożności, szczególnie w pobliżu klatki piersiowej lub nad wszczepionym urządzeniem lub jego elektrodami, a także w pobliżu wkłuć centralnych. Należy zgłosić urządzenie, aby można było dostosować protokół.

Jeśli masz cukrzycę

Przyjmuj swoje zwykłe posiłki i leki, chyba że zalecono inaczej, ponieważ badanie nie wymaga bycia na czczo. Jeśli przyjmujesz insulinę lub sulfonylomocznik i istnieje prawdopodobieństwo, że badanie opóźni spożycie posiłku, zabierz ze sobą przekąskę i glukometr.

Kofeina i stymulanty

Powszechne zalecenie unikania kofeiny przez 24 godziny nie jest uniwersalnie wymagane w przypadku rutynowych badań EMG-NCS i nie jest zalecane jako ogólna zasada. Niektóre jednostki wymagają jej stosowania przed rozpoczęciem konkretnych protokołów. Postępuj zgodnie z instrukcjami jednostki, a nie z ogólnymi zasadami.

Co się dzieje podczas testu

Zazwyczaj będziesz siedzieć lub leżeć na kanapie w ciepłym pomieszczeniu; zimne kończyny zmieniają przewodnictwo nerwowe, dlatego skóra może zostać najpierw ogrzana.

• W większości oddziałów na pierwszym miejscu wykonuje się badanie przewodnictwa nerwowego. Elektrody powierzchniowe są przyklejane do skóry. Mały stymulator generuje krótkie impulsy, które odczuwa się jak mocne stuknięcie lub łagodny porażenie prądem, powodując skurcz mięśni. Każdy impuls trwa ułamek sekundy.
• Następnie EMG igłowe. Skóra zostaje oczyszczona, a do wybranego mięśnia wprowadzana jest cienkoigłowa elektroda. Poczujesz krótkie ukłucie. Zostaniesz poproszony o całkowite rozluźnienie, a następnie delikatne, a następnie mocniejsze napinanie mięśnia. Igła może zostać nieznacznie zmieniona w obrębie mięśnia, aby pobrać próbki z różnych obszarów, a zazwyczaj bada się kilka mięśni.
• Interpretacja na żywo. Sygnały pojawiają się na ekranie i są słyszalne jako dźwięk. Lekarz badający dostosowuje protokół w miarę pojawiania się wyników, dlatego liczba badanych mięśni jest ustalana w trakcie badania, a nie ustalana z góry.
• Bez znieczulenia. Musisz pozostać przytomny i współpracować przez cały czas, ponieważ dobrowolne skurcze są częścią testu.

Jak długo trwa proces

• Skoncentrowane badanie pojedynczej kończyny (na przykład podejrzenie zespołu cieśni nadgarstka): zwykle około 20–40 minut.
• Standardowe badanie EMG-NCS w przypadku neuropatii lub korzeniopatii: zwykle 30-60 minut.
• Obszerne studia obejmujące kilka kończyn, mięśni przykręgosłupowych lub mięśni czaszki lub obejmujące powtarzalną stymulację: może trwać dłużej niż godzinę.
• Całkowity czas pracy w dziale trwa dłużej niż sam test, jeśli uwzględnimy rejestrację, zgodę, rozgrzanie skóry i obserwację po teście.
• Sprawozdanie i dyskusja: Lekarz przeprowadzający badanie analizuje przebiegi fal i przygotowuje raport interpretacyjny; terminy wypisywania różnią się w zależności od oddziału, a raport powinien zostać przeczytany wspólnie z lekarzem prowadzącym.

Po zabiegu większość pacjentów natychmiast powraca do normalnej aktywności, w tym do prowadzenia pojazdów, ponieważ nie stosuje się środków uspokajających. Niewielki ból lub niewielki siniak w miejscu wkłucia może utrzymywać się przez dzień lub dwa.

Zrozumienie raportu

Raport EMG-NCS ma charakter opisowy. Wymienia badane nerwy i mięśnie, wartości zmierzone w porównaniu z wartościami referencyjnymi laboratorium i kończy się akapitem interpretacyjnym. Wartości referencyjne są specyficzne dla danego laboratorium i wieku, dlatego nie należy bezpośrednio porównywać wyników z jednego laboratorium z wynikami z innego. Do najczęściej opisywanych wzorców należą:

• Normalne badanie: wartości przewodnictwa nerwowego mieszczące się w zakresie referencyjnym laboratorium, brak nieprawidłowej spontanicznej aktywności w spoczynku oraz prawidłowa wielkość jednostek motorycznych i rekrutacja w badanych mięśniach.
• Wzór neurogenny: Zmniejszona rekrutacja dużych, długo działających jednostek ruchowych, czasami z potencjałami migotania lub dodatnimi falami ostrymi. Sugeruje zaangażowanie nerwu lub neuronu ruchowego; często można oszacować przewlekłość.
• Wzór miopatyczny: Małe, krótkotrwałe jednostki motoryczne z wczesną rekrutacją. Sugeruje to proces na poziomie mięśni.
• Objawy demielinizacyjne: wyraźne spowolnienie szybkości przewodzenia, wydłużone okresy latencji, blok przewodzenia lub rozproszenie czasowe.
• Cechy aksonalne: zmniejszone amplitudy odpowiedzi przy stosunkowo zachowanych prędkościach.
• Nieprawidłowość ogniskowa: spowolnienie lub blokada ograniczona do jednego segmentu, jak w przypadku nadgarstka w zespole cieśni nadgarstka lub łokcia w przypadku nerwu łokciowego.

Te etykiety opisują zachowanie elektryczne, a nie nazwę choroby. „Wzór neurogenny” sam w sobie nie oznacza choroby neuronu ruchowego, a łagodna nieprawidłowość w raporcie nie jest miarą stopnia niepełnosprawności. Interpretacja w kontekście klinicznym należy do lekarza zlecającego badanie. Wyniki różnią się w zależności od indywidualnych okoliczności klinicznych.

Kiedy wyniki mogą być mylące

Wyniki, które mogą wydawać się fałszywie nieprawidłowe lub przesadzone

• Zimne kończyny powolne przewodzenie; może imitować lub wyolbrzymiać spowolnienie, jeśli temperatura nie jest kontrolowana.
• Czynniki techniczne takie jak słaby kontakt elektrod, sucha lub tłusta skóra, obrzęk, otyłość lub zakłócenia elektryczne mogą powodować zniekształcenia amplitud i opóźnień.
• Niepełny relaks podczas elektromiografii igłowej powstaje aktywność, która może być przesadnie odczytana; dobrowolne utrzymywanie oporu z powodu bólu również ogranicza ocenę rekrutacji.
• Zmiany związane z wiekiem. Łagodne osłabienie reakcji czuciowych, zwłaszcza w stopach u osób starszych, może być normalnym objawem starzenia się, a nie chorobą.
• Przypadkowe bezobjawowe znaleziska, takie jak łagodne spowolnienie nerwu pośrodkowego w nadgarstku bez objawów, same w sobie nie uzasadniają leczenia.
• Ostatnie badanie EMG igłowe może na krótko podnieść poziom CPK w surowicy, co może zakłócić wynik badania krwi wykonanego wkrótce potem.

Wyniki, które mogą wydawać się fałszywie prawidłowe lub niedoszacowane

• Testowanie za wcześnie po ostrym uszkodzeniu nerwu, przed rozwinięciem się zmian denewacyjnych.
• Neuropatia małych włókien, których standardowe protokoły nie uwzględniają.
• Czysta korzeniopatii czuciowej lub łagodne podrażnienie korzenia bez utraty aksonu ruchowego.
• Nie pobrano próbek mięśni proksymalnych i głębokich, lub nieprawidłowość ograniczona do niebadanego obszaru.
• Miastenia gravis, który zazwyczaj wymaga powtarzalnej stymulacji lub EMG pojedynczego włókna, a nie rutynowego EMG igłowego.
• Miopatia plamista, gdzie igła może pobrać próbkę z nieuszkodzonych części mięśnia.
• Zmienne warunki które są nieaktywne w dniu testu.

Ryzyko i bezpieczeństwo

Badania elektrodiagnostyczne są na ogół dobrze tolerowane, a poważne powikłania zdarzają się rzadko. Ryzyko nie jest jednakowe dla wszystkich komponentów badania.

Badania przewodnictwa nerwowego (stymulacja powierzchniowa)

Bez wbijania igieł w mięśnie. Doznania są krótkotrwałe i ustępują po zakończeniu stymulacji. Możliwe jest lekkie zaczerwienienie skóry od elektrod lub plastra. Należy zachować szczególną ostrożność w pobliżu rozruszników serca, wszczepionych defibrylatorów, wszczepionych stymulatorów nerwów lub mózgu oraz centralnych wkłuć dożylnych lub linii dializ; należy zgłosić te urządzenia przed rozpoczęciem terapii.

EMG igłowe

Oczekiwane skutki to krótkotrwały, ostry ból podczas wkłucia i krótkotrwała bolesność. Do rzadszych problemów należą drobne siniaki lub miejscowy krwiak, szczególnie u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe; miejscowe zakażenie skóry, które rzadko występuje w przypadku jednorazowych sterylnych igieł; oraz przejściowe zawroty głowy lub omdlenia, dlatego należy poinformować lekarza o złym samopoczuciu podczas badania. Bardzo rzadko nakłuwanie w pobliżu ściany klatki piersiowej lub pachy niesie ze sobą ryzyko odmy opłucnowej, a doświadczeni badacze stosują specjalne techniki, aby je zminimalizować. Bezpośrednie uszkodzenie nerwu przez igłę zdarza się bardzo rzadko.

Powtarzająca się stymulacja nerwów

Dodaje powtarzalną stymulację, która jest bardziej nieprzyjemna, ale nie niesie ze sobą dodatkowego długotrwałego ryzyka w rutynowych ćwiczeniach.

EMG igłowe jest mało inwazyjne, a nie nieinwazyjne, a starsze publikacje opisujące je jako nieinwazyjne są nieprecyzyjne. Wyniki i tolerancja różnią się w zależności od indywidualnych okoliczności klinicznych.

Sytuacje specjalne

Ciąża

Badania EMG i przewodnictwa nerwowego nie wykorzystują promieniowania jonizującego ani kontrastu. Zespół cieśni nadgarstka i meralgia parestezyjna często występują w ciąży i mogą być badane. Protokoły są zazwyczaj ograniczone, a pozycja pacjenta jest dostosowywana w celu zapewnienia komfortu. Poinformuj zespół o ciąży, aby można było odpowiednio dobrać miejsca stymulacji i wkłucia.

Dzieci

Badania pediatryczne wymagają obecności badacza z doświadczeniem w pracy z dziećmi, skróconych protokołów ukierunkowanych, wartości referencyjnych odpowiednich do wieku oraz obecności rodzica. Zgodnie z polityką jednostki, można zastosować miejscowe znieczulenie w postaci kremu lub, w wybranych przypadkach, sedację. Współpraca ogranicza zakres wyników analizy skurczów dowolnych u bardzo małych dzieci.

Starsi dorośli

Nieznaczne osłabienie reakcji czuciowych w kończynach dolnych jest częste wraz z wiekiem i nie należy go interpretować jako choroby. Cieńsza skóra i kruche naczynia krwionośne zwiększają ryzyko powstawania siniaków. Często wskazane jest wygodne ułożenie ciała i krótszy protokół.

Cukrzyca i osoby poddane leczeniu obniżającemu poziom glukozy

Polineuropatia cukrzycowa jest jedną z najczęstszych przyczyn skierowania. Nie jest wymagane pozostawanie na czczo; należy kontynuować przyjmowanie zwykłych posiłków i leków, chyba że lekarz zaleci inaczej, oraz zabrać ze sobą przekąskę, jeśli pacjent przyjmuje insulinę lub sulfonylomocznik. Należy pamiętać, że bolesna neuropatia cukrzycowa może mieć dominujący charakter w przypadku spożywania małych ilości błonnika, więc standardowe badanie nie wyklucza jej.

Przewlekła choroba nerek i dializa

Neuropatia mocznicowa i zespół cieśni nadgarstka często występują u pacjentów poddawanych długotrwałej dializie. Należy unikać elektrod, stymulacji i nakłuwania w okolicy przetoki tętniczo-żylnej lub kończyny z przeszczepem oraz poinformować zespół, które ramię jest chronione. Ryzyko krwawienia może być wyższe z powodu dysfunkcji płytek krwi i działania przeciwzakrzepowego podczas dializy, dlatego ważne jest, aby planować dializę w odniesieniu do dni dializ.

Niewydolność serca i wszczepione urządzenia kardiologiczne

Obrzęk kończyny obniża jakość sygnału i może zmieniać amplitudę. Leżenie na płasko może być niewygodne, a kozetkę można regulować. Należy zgłosić obecność rozrusznika serca lub defibrylatora, aby zmodyfikować stymulację w pobliżu urządzenia i przewodów.

Obrzęk limfatyczny lub kończyna po mastektomii

Zazwyczaj unika się nakłuwania i umieszczania elektrod na chorej kończynie lub ogranicza się je do minimum ze względu na ryzyko infekcji i obrzęku; przed rozpoczęciem badania należy poinformować o tym zespół badawczy.

EMG w kontekście indyjskim

• Terminologia lokalna. Większość pacjentów w Indiach jest kierowana na badanie „EMG-NCV” lub po prostu na „badanie nerwów”. Badanie NCV to badanie przewodnictwa nerwowego; EMG to badanie mięśni igłowe. Prośba o „tylko NCV” jest powszechna, ale często niekompletna w przypadku osłabienia lub podejrzenia korzeni nerwowych.
• Neuropatia cukrzycowa jest głównym powodem skierowań, biorąc pod uwagę duże obciążenie cukrzycą typu 2 w Indiach. Elektrodiagnostyka jest stosowana wybiórczo, ponieważ typowa dystalna symetryczna neuropatia cukrzycowa jest często diagnozowana klinicznie.
• Neuropatie spowodowane niedoborami składników odżywczych:w szczególności niedobór witaminy B12, który często występuje u osób stosujących głównie diety wegetariańskie, należy brać pod uwagę, obok wyników badań elektrodiagnostycznych.
• Trąd nadal jest istotną przyczyną mononeuropatii i pogrubienia nerwów w niektórych częściach Indii i może dawać ogniskowe lub wieloogniskowe wzorce w badaniach przewodnictwa nerwowego.
• Neuropatia związana z lekami i toksynami na uwagę zasługują: terapia przeciwgruźlicza (izoniazyd), niektóre środki chemioterapeutyczne oraz nieuregulowane produkty ziołowe, AYUSH lub suplementy diety stosowane na siłowni, zawierające metale ciężkie lub nieoznakowane substancje.
• Skierowania dotyczące chorób zawodowych i urazów Do częstych uszkodzeń należą: uszkodzenie splotu barkowego po wypadkach drogowych, uszkodzenie nerwu kulszowego spowodowane wstrzyknięciem substancji psychoaktywnej oraz neuropatie spowodowane powtarzalnymi przeciążeniami.
• Dostępność. Laboratoria elektrodiagnostyczne są skoncentrowane w większych miastach i szpitalach uniwersyteckich. Jakość w dużej mierze zależy od przeszkolenia operatorów, kontroli temperatury i danych referencyjnych specyficznych dla danego laboratorium, dlatego należy zabrać ze sobą oryginalny raport i wydruki przebiegów fal, jeśli chcesz uzyskać drugą opinię.

Koszt i ubezpieczenie w Indiach

Opłaty za EMG-NCS w Indiach są zróżnicowane w zależności od instytucji rządowych, fundacji i prywatnych, a także miast. Koszty są podawane w dolarach i zależą od zakresu badania, a nie od jednorazowej opłaty stałej. Czynniki wpływające na cenę to:

• Liczba badanych kończyn i nerwów:badanie przesiewowe na zespół cieśni nadgarstka obejmujące jedną kończynę jest tańsze niż badanie obejmujące cztery kończyny
• Czy igłowe EMG jest wliczone lub przeprowadzane są tylko badania przewodnictwa nerwowego
• Dodatkowe protokoły takie jak powtarzalna stymulacja nerwów, fale F, odruch mrugania, EMG pojedynczych włókien lub badanie układu autonomicznego
• Materiały eksploatacyjne:jednorazowe sterylne koncentryczne elektrody igłowe
• Kto wykonuje i raportuje badanie i czy konsultacja jest w pakiecie
• Oprawa: pacjenci stacjonarni i ambulatoryjni, badanie przy łóżku pacjenta na oddziale intensywnej terapii, poziom miasta i kategoria szpitala
• Badania powtarzalne lub seryjne do monitorowania odzyskiwania

W kwestii ubezpieczenia: ambulatoryjne badania diagnostyczne często nie są objęte standardowymi polisami ubezpieczeniowymi w Indiach, chyba że są powiązane z przyjęciem do szpitala lub objęte konkretnym świadczeniem ambulatoryjnym. Elektromiografia elektromiograficzna (EMG) wykonywana podczas hospitalizacji zazwyczaj jest częścią rachunku za pobyt w szpitalu i podlega warunkom polisy, okresom karencji i wyłączeniom. Przed badaniem należy skontaktować się z działem ubezpieczeń szpitala oraz ubezpieczycielem i poprosić o pisemną wycenę planowanego protokołu.

Mity i fakty

PYTANIA I ODPOWIEDZI

Czy EMG to to samo co badanie NCV?

Nie. Badanie prędkości przewodzenia nerwowego wykorzystuje elektrody powierzchniowe i niewielkie impulsy elektryczne do pomiaru prędkości i siły sygnału nerwowego. EMG wykorzystuje cienką igłę do rejestrowania aktywności elektrycznej mięśni. W Indiach oba badania są zazwyczaj wykonywane w jednej sesji i rejestrowane razem jako EMG-NCV, ponieważ każde z nich odpowiada na część pytania.

Czy będę mógł sam wrócić do domu?

Zazwyczaj tak. W standardowym EMG-NCS nie stosuje się sedacji ani znieczulenia, więc czujność nie jest zaburzona. Niektórzy pacjenci odczuwają zawroty głowy lub ból, a niektóre mięśnie kończyn mogą być chwilowo zmęczone. Jeśli po badaniu poczujesz się słabo lub źle, usiądź, poinformuj o tym personel i zorganizuj alternatywny transport.

Dlaczego lekarz ciągle zmieniał badany mięsień?

EMG jest interpretowane na żywo. Lekarz badający stawia hipotezy w miarę pojawiania się objawów i wybiera kolejne mięśnie lub nerwy, aby potwierdzić lub wykluczyć wzorzec. Dlatego protokół nie jest ustalony z góry i dlatego doświadczenie badającego jest ważniejsze niż używany sprzęt.

Moje EMG jest w normie, ale nadal mrowią mnie ręce. Co dalej?

Prawidłowe badanie nie wyklucza problemu. Neuropatia małych włókien nerwowych, wczesne uszkodzenie nerwów, podrażnienie korzeni szyjnych bez utraty funkcji ruchowych oraz niebadane nerwy – wszystkie te objawy mogą wystąpić przy prawidłowym wyniku. Należy skonsultować się z lekarzem. Można rozważyć badania krwi, badania obrazowe, powtórzenie badań po przerwie lub badania specjalistyczne.

Czy badanie EMG można powtórzyć, a jeśli tak, to jak szybko?

Tak. Badania powtarzane służą do śledzenia powrotu do zdrowia po uszkodzeniu nerwu, do poszukiwania zmian, których początkowo nie można było zauważyć, lub do monitorowania postępującego schorzenia. Odstęp czasu zależy od sytuacji klinicznej, często kilka tygodni po ostrym uszkodzeniu lub kilka miesięcy po powolnej zmianie. Decyzję podejmuje lekarz prowadzący.

Czy EMG jest bezpieczne, jeśli zażywam aspirynę, klopidogrel lub warfarynę?

Elektromiografia igłowa (EMG) jest często nadal możliwa, z mniejszą liczbą wkłuć i unikaniem głębokich mięśni, ale decyzja zależy od przyjmowanego leku, dawki i aktualnych wyników badań krwi. Poinformuj o tym z wyprzedzeniem oddział, aby lekarz przeprowadzający badanie mógł zaplanować i skontaktować się z lekarzem przepisującym lek. Nie odstawiaj samodzielnie przepisanych leków rozrzedzających krew.

Czy igły będą ponownie używane?

Standardowa praktyka wykorzystuje jednorazowe, sterylne elektrody igłowe, otwierane na oczach pacjenta i wyrzucane po badaniu. Elektrody powierzchniowe używane do przewodzenia nerwowego są jednorazowe lub czyszczone zgodnie z protokołem. Można poprosić personel o potwierdzenie, jakiego rodzaju elektrody są używane.

Czy EMG może wskazać przyczynę mojej neuropatii?

Nie samodzielnie. Elektromiografia i badania przewodnictwa nerwowego opisują wzorzec, rozmieszczenie i nasilenie zajęcia nerwów lub mięśni. Ustalenie przyczyny, cukrzycy, niedoboru witaminy B12, choroby tarczycy, leków, choroby dziedzicznej lub procesu zapalnego, wymaga wywiadu, badania, badań krwi, a czasem testów genetycznych lub przeciwciał.

Czy nieprawidłowy wynik EMG oznacza, że ​​konieczna jest operacja?

Nie. Raport EMG to tylko jeden z wielu danych wejściowych. Decyzje o operacji w przypadku schorzeń takich jak zespół cieśni nadgarstka czy ucisk korzeni nerwowych zależą od nasilenia objawów, ograniczenia czynnościowego i reakcji.