Najlepszy szpital gastroenterologiczny w Indiach | Najlepszy szpital gastroenterologiczny - Apollo Institute of Gastroenterology

1. Choroba refluksowa przełyku (GERD)
GERD to przewlekła choroba układu trawiennego, która występuje, gdy kwas żołądkowy cofa się (refluks) do przełyku. Ten refluks kwasu może podrażniać wyściółkę przełyku, powodując takie objawy, jak zgaga, ból w klatce piersiowej i trudności z połykaniem. GERD dotyka osoby w każdym wieku, od niemowląt po osoby starsze, i jest jedną z najczęstszych chorób układu trawiennego.

Dolny zwieracz przełyku (LES), pierścień mięśniowy, który działa jak zastawka między przełykiem a żołądkiem, zwykle zapobiega refluksowi. Kiedy ten zwieracz staje się słaby lub rozluźnia się nieprawidłowo, może wystąpić GERD. Czynniki, które mogą przyczyniać się do GERD, obejmują otyłość, ciążę, palenie tytoniu i niektóre pokarmy lub napoje.

Zarząd 

• Modyfikacje stylu życia:
  • Podnieś wezgłowie łóżka o 6-8 cm
  • Unikaj leżenia przez 3 godziny po posiłku.
  • Jedz mniejsze, ale częstsze posiłki
  • Utrzymuj prawidłową wagę ciała
  • Rzuć palenie
  • Unikaj obcisłych ubrań
     
• Zmiany dietetyczne:
  • Unikaj pokarmów wywołujących reakcję alergiczną, takich jak potrawy pikantne, tłuste lub kwaśne
  • Ogranicz spożycie kofeiny, czekolady i alkoholu
  • Ogranicz spożycie napojów gazowanych

Leczenie 

• Mogą być przepisane inhibitory pompy protonowej i blokery H2.

GERD można zazwyczaj kontrolować za pomocą zarządzania stylem życia i leków. W przypadkach, gdy nie ma ulgi, można wypróbować opcje chirurgiczne, takie jak Fundoplikacja, gdzie chirurg owija górną część żołądka wokół dolnego zwieracza przełyku, aby napiąć mięsień i zapobiec refluksowi.

Zapobieganie 

• Utrzymuj zdrową wagę: Nadmierna masa ciała wywiera nacisk na jamę brzuszną, wypychając treść żołądkową do przełyku.
• Stosuj zrównoważoną dietę: Kładź nacisk na owoce, warzywa, produkty pełnoziarniste i chude białka.
• Unikaj pokarmów wyzwalających: Do typowych czynników wyzwalających należą pikantne, tłuste lub kwaśne potrawy, czekolada, mięta oraz produkty na bazie pomidorów.
• Jedz świadomie: Dokładnie przeżuwaj pokarm i jedz powoli, aby ułatwić trawienie.
• Ogranicz alkohol i kofeinę: Oba środki mogą rozluźniać dolny zwieracz przełyku.
• Rzuć palenie: Palenie może osłabiać dolny zwieracz przełyku.
• Radzić sobie ze stresem: Stres może zwiększyć produkcję kwasu i zaostrzyć objawy GERD.
• Noś luźne ubrania: Obcisłe ubrania mogą wywierać nacisk na brzuch i dolny zwieracz przełyku.
• Zaplanuj posiłki: Unikaj spożywania dużych posiłków tuż przed snem.
• Pozostań w pozycji pionowej po jedzeniu: Odczekaj co najmniej trzy godziny po posiłku zanim się położysz.

Dzięki wdrożeniu tych strategii leczenia i profilaktyki wiele osób cierpiących na GERD może znacząco złagodzić objawy i poprawić jakość swojego życia. 

Czytaj więcej
 

2. Zespół jelita drażliwego (IBS)
IBS to powszechne zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego charakteryzujące się nawracającym bólem brzucha i zmianami w nawykach jelitowych. Dotyczy jelita grubego (okrężnicy) i może powodować szereg objawów, w tym skurcze, wzdęcia, gazy, biegunkę i zaparcia.

IBS to przewlekła choroba, która wymaga długotrwałego leczenia, chociaż objawy mogą pojawiać się i znikać z czasem. Dokładna przyczyna jest nieznana, ale czynniki, które mogą odgrywać rolę, obejmują skurcze mięśni w jelitach, nieprawidłowości układu nerwowego, poważne zakażenia i zmiany mikrobów w jelitach. Stres, niektóre pokarmy i zmiany hormonalne mogą wywoływać lub nasilać objawy.

Zarząd 

• Modyfikacje diety:
  • Stosuj dietę o niskiej zawartości FODMAP pod okiem dietetyka
  • Aby zmniejszyć ryzyko zaparć, stopniowo zwiększaj spożycie błonnika
  • Pozostań nawodniony, pijąc dużo wody
  • Ogranicz kofeinę, alkohol i tłuste potrawy
     
• Radzenia sobie ze stresem:
  • Stosuj techniki relaksacyjne, takie jak głębokie oddychanie lub medytacja
  • Zaangażuj się w regularne ćwiczenia
  • Rozważ terapię poznawczo-behawioralną (CBT) lub hipnoterapię
     
• Probiotyki: Niektóre szczepy probiotyków mogą pomóc złagodzić objawy zespołu jelita drażliwego, choć dowody na to są niejednoznaczne

Zapobieganie 
Choć zespołu jelita drażliwego (IBS) nie zawsze da się zapobiec, istnieje kilka strategii, które mogą pomóc w łagodzeniu objawów i łagodzeniu zaostrzeń:

• Rozpoznaj i unikaj pokarmów mogących wywoływać reakcję zapalną: Prowadź dziennik żywieniowy, aby śledzić, które pokarmy nasilają objawy.
• Jedz regularne posiłki: Unikaj pomijania posiłków i jedzenia zbyt szybko.
• Pozostań nawodniony: Pij dużo wody przez cały dzień.
• Ćwicz regularnie: Staraj się poświęcać co najmniej 30 minut na umiarkowaną aktywność fizyczną przez większość dni w tygodniu.
• Radzić sobie ze stresem: Opracuj skuteczne techniki radzenia sobie ze stresem, takie jak medytacja, joga lub regularne ćwiczenia.
• Dobrze się wyspać: Staraj się zapewnić sobie 7–9 godzin dobrego snu na dobę.
• Rozważ suplementację błonnika:Stopniowo zwiększaj spożycie błonnika, aby pomóc uregulować wypróżnienia.
• Unikaj kofeiny i alkoholu: Mogą one pobudzać jelita i nasilać biegunkę.
• Rzuć palenie: Palenie może zaostrzać objawy zespołu jelita drażliwego.
• Stosuj dobre nawyki związane z korzystaniem z toalety: Nie ignoruj ​​potrzeby wypróżnienia i zarezerwuj sobie wystarczająco dużo czasu na wizytę w toalecie.
• Rozważ probiotyki: Choć dowody są niejednoznaczne, niektórym osobom ulgę przynoszą suplementy probiotyczne.

Przeczytaj więcej

3. Choroba zapalna jelit (IBD)
Choroba zapalna jelit (IBD) to termin obejmujący dwie główne choroby przewlekłe: chorobę Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Są to choroby autoimmunologiczne charakteryzujące się przewlekłym zapaleniem przewodu pokarmowego. Choć mają pewne podobieństwa, wpływają na różne części układu pokarmowego.

Choroba Leśniowskiego-Crohna może dotyczyć dowolnej części przewodu pokarmowego od ust do odbytu, ale najczęściej obejmuje koniec jelita cienkiego i początek okrężnicy. Wrzodziejące zapalenie jelita grubego jest natomiast ograniczone do okrężnicy i odbytnicy. Oba schorzenia mogą powodować ciężką biegunkę, ból brzucha, zmęczenie i utratę wagi.

Dokładna przyczyna IBD jest nieznana, ale uważa się, że wynika ona ze złożonej interakcji między genetyką, układem odpornościowym i czynnikami środowiskowymi. IBD może rozwinąć się w każdym wieku, ale często zaczyna się w młodym wieku dorosłym.

Zarząd 

• Modyfikacje diety:
  • Rozpoznaj i unikaj pokarmów wyzwalających
  • Rozważ stosowanie konkretnych diet, takich jak dieta oparta na określonych węglowodanach lub dieta o niskiej zawartości FODMAP pod nadzorem lekarza
  • Zapewnij odpowiednie odżywianie i nawodnienie
     
• Radzenia sobie ze stresem:
  • Ćwicz techniki relaksacyjne
  • Rozważ terapię poznawczo-behawioralną
  • Wykonuj regularne ćwiczenia w miarę swoich możliwości

Leki 

Rodzaj przyjmowanego leku zależy od objawów i obszaru jelita grubego, który został dotknięty chorobą:

• Leki przeciwzapalne: Są one często pierwszym krokiem w przypadku łagodnego do umiarkowanego wrzodziejącego zapalenia jelita grubego. Przykłady obejmują aminosalicylany, takie jak mesalamina, balsalazyd i olsalazyna.
• kortykosteroidy: Są to silne sterydy przeciwzapalne, które podaje się w dużych dawkach, a następnie zmniejsza. Należy je stosować wyłącznie krótkoterminowo ze względu na poważne skutki uboczne.
• Immunomodulatory: Blokują one reakcję immunologiczną prowadzącą do stanu zapalnego. Przykłady obejmują azatioprynę i 6-merkaptopurynę.
• Biologia: Blokują one substancje chemiczne układu odpornościowego, które wywołują stan zapalny. Przykłady obejmują Remicade, Inflectra, Humira, Cimzia, Entyvio, Stelara i Xeljanz. 
   

Chirurgia

Może to być zrobione w celu usunięcia lub poszerzenia obszarów jelit, które zostały poważnie dotknięte. Jest to zazwyczaj rozważane po tym, jak inne metody leczenia zawiodły. 

Zapobieganie 
 Chociaż nie można całkowicie zapobiec chorobie zapalnej jelit (IBD), istnieje kilka strategii, które mogą pomóc zmniejszyć ryzyko wystąpienia tej choroby lub ją kontrolować:

• Utrzymuj zdrowy tryb życia:
  • Regularne ćwiczenia
  • Zrównoważona dieta bogata w owoce, warzywa i chude białka
  • Odpowiedni sen
     
• Unikaj znanych czynników wyzwalających:
  • Prowadź dziennik żywieniowy, aby zidentyfikować produkty problematyczne
  • Skutecznie zarządzaj stresem
     
• Nie pal: Palenie jest szczególnie szkodliwe dla choroby Leśniowskiego-Crohna
• Rozważ suplementację witaminą D: Niektóre badania sugerują związek między niedoborem witaminy D a chorobą zapalną jelit
• Probiotyki: Może pomóc w utrzymaniu remisji, szczególnie w przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego
• Regularne seanse: Kolonoskopie w celu monitorowania aktywności choroby i przesiewowego badania raka jelita grubego
• Grupy wsparcia: Kontakt z innymi osobami cierpiącymi na chorobę zapalną jelit może zapewnić wsparcie emocjonalne i praktyczne wskazówki

Przeczytaj więcej
 

4. Choroba wrzodowa żołądka
 Choroba wrzodowa żołądka (PUD) to stan charakteryzujący się wrzodami, które rozwijają się na wewnętrznej wyściółce żołądka i górnej części jelita cienkiego. Najczęstszymi przyczynami są infekcja bakterią Helicobacter pylori (H. pylori) i długotrwałe stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak aspiryna i ibuprofen.

Wrzody żołądka występują, gdy ochronna warstwa śluzu w przewodzie pokarmowym ulega zmniejszeniu, co pozwala kwasowi żołądkowemu uszkodzić tkankę podskórną. Objawy mogą obejmować pieczenie w żołądku, uczucie pełności, wzdęcia, zgagę, nudności i nietolerancję tłustych pokarmów. W ciężkich przypadkach wrzody mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak krwawienie lub perforacja ściany żołądka lub jelit.

Zarząd 

• Leki:
  • Inhibitory pompy protonowej (PPI) w celu zmniejszenia wydzielania kwasu żołądkowego
  • Blokery receptora H2 jako alternatywa dla IPP
  • Leki neutralizujące kwasy żołądkowe w celu szybkiej ulgi w objawach
  • Środki cytoprotekcyjne, takie jak sukralfat, chronią wyściółkę żołądka i jelita cienkiego
     
• Eradykacja H. pylori: Zwykle obejmuje kombinację antybiotyków i środków hamujących wydzielanie kwasu
• Zaprzestanie stosowania NLPZ:
  • Jeśli to możliwe, należy przerwać lub ograniczyć stosowanie NLPZ
  • Jeśli konieczne jest zastosowanie NLPZ, należy stosować najniższą skuteczną dawkę
     
• Modyfikacje stylu życia:
  • Unikaj produktów spożywczych wywołujących dyskomfort
  • Rzuć palenie
  • Ogranicz spożycie alkoholu
  • Radź sobie ze stresem za pomocą technik relaksacyjnych lub poradnictwa
     
• Endoskopia kontrolna: Aby zapewnić wyleczenie owrzodzenia, zwłaszcza jeśli było duże lub skomplikowane

Zapobieganie 

• Ogranicz stosowanie NLPZ:
  • Jeśli konieczne jest regularne stosowanie, należy przyjmować lek w trakcie posiłku i stosować najmniejszą skuteczną dawkę.
  • W miarę możliwości rozważ alternatywne środki przeciwbólowe
     
• Ochrona przed H. pylori:
  • Przestrzegaj zasad higieny, zwłaszcza mycia rąk
  • Unikaj żywności i wody, które mogą być skażone
     
• Nie pal: Palenie może zwiększyć wydzielanie kwasu żołądkowego i osłabić ochronną wyściółkę żołądka
• Ogranicz spożycie alkoholu: Nadmierne spożycie alkoholu może podrażniać i niszczyć błonę śluzową żołądka
• Radzić sobie ze stresem: Chociaż stres nie powoduje wrzodów, może zaostrzać objawy
• Jedz zdrową dietę: Włącz owoce, warzywa i produkty pełnoziarniste. Unikaj produktów wywołujących dyskomfort
• Pozostań nawodniony: Pij dużo wody przez cały dzień
• Regularne kontrole: Jeśli masz w wywiadzie owrzodzenia, regularne badania lekarskie mogą pomóc wykryć i leczyć nawroty na wczesnym etapie
• Probiotyki: Badania sugerują, że probiotyki mogą pomóc zapobiegać zakażeniu bakterią H. pylori

Przeczytaj więcej
 

5. Choroba uchyłkowa
Choroba uchyłkowa to stan, w którym małe, wypukłe woreczki (uchyłki) rozwijają się w wyściółce układu pokarmowego, najczęściej w dolnej części jelita grubego (okrężnicy). Gdy woreczki te ulegają zapaleniu lub zakażeniu, stan ten nazywa się zapaleniem uchyłków.

Dokładna przyczyna choroby uchyłkowej nie jest w pełni poznana, ale uważa się, że jest ona związana z dietą ubogą w błonnik, starzeniem się i prawdopodobnie czynnikami genetycznymi. Schorzenie to jest częstsze u osób starszych i w krajach, w których dieta jest zazwyczaj uboga w błonnik.

Uchyłkowatość (obecność uchyłków) często nie daje żadnych objawów, natomiast zapalenie uchyłków może powodować silny ból brzucha, gorączkę, nudności i zmiany w funkcjonowaniu jelit.

Zarząd 

• Modyfikacje diety:
  • Dieta bogata w błonnik zapobiegająca zaparciom i zmniejszająca ciśnienie w jelicie grubym
  • Odpowiednie nawodnienie, aby pomóc włóknom działać skutecznie
     
• Probiotyki: Może pomóc utrzymać zdrową równowagę bakterii jelitowych
• Odpoczynek i dieta płynna: W ostrych zaostrzeniach zapalenia uchyłków
• Regularne ćwiczenia: W celu promowania regularnych wypróżnień i ogólnego zdrowia układu pokarmowego
• Unikanie pokarmów wyzwalających: Niektórzy uważają, że niektóre pokarmy (np. orzechy, nasiona, popcorn) nasilają objawy, choć najnowsze badania sugerują, że nie są one aż tak problematyczne, jak kiedyś sądzono
• Leki: 

Środki przeciwbólowe: Paracetamol może pomóc złagodzić ból. Należy unikać aspiryny lub ibuprofenu, które mogą rozstroić żołądek. 

Antybiotyki: Lekarz może przepisać antybiotyki w celu leczenia łagodnego zapalenia uchyłków. 

Leki rozkurczowe: Leki te mogą pomóc w łagodzeniu skurczów żołądka. 

Środki przeczyszczające zwiększające objętość stolca: Mogą pomóc w przypadku zaparć i biegunki. 

Chirurgia: 

Leczenie operacyjne może być zalecane w przypadku wystąpienia poważnych powikłań, takich jak pęknięcie, niedrożność jelita grubego lub krwawienie z uchyłków. 

Zapobieganie 

• Dieta bogata w błonnik:
  • Staraj się spożywać 25–30 gramów błonnika dziennie
  • Włącz do jadłospisu dużo owoców, warzyw, produktów pełnoziarnistych i roślin strączkowych
     
• Pozostań nawodniony: Pij co najmniej 8 szklanek wody dziennie, aby błonnik działał skutecznie
• Regularne ćwiczenia: Staraj się poświęcać co najmniej 30 minut na umiarkowaną aktywność fizyczną przez większość dni w tygodniu
• Utrzymuj zdrową wagę: Otyłość jest czynnikiem ryzyka choroby uchyłkowej
• Unikaj wysiłku podczas wypróżnień:
  • Nie ignoruj ​​potrzeby wypróżnienia
  • Unikaj siedzenia na toalecie przez dłuższy czas.
     
• Rzuć palenie: Palenie wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zapalenia uchyłków
• Ogranicz spożycie czerwonego mięsa: Duże spożycie czerwonego mięsa wiąże się ze zwiększonym ryzykiem
• Rozważ suplementację błonnika: Jeśli masz problem z uzyskaniem wystarczającej ilości błonnika z samej diety
• Radzić sobie ze stresem: Przewlekły stres może zwiększać ryzyko zaostrzenia zapalenia uchyłków
• Regularne kontrole: Szczególnie jeśli masz historię choroby uchyłkowej

Przeczytaj więcej
 

6. Celiakia
Celiakia to choroba autoimmunologiczna, w której spożycie glutenu prowadzi do uszkodzenia jelita cienkiego. Gluten to białko występujące w pszenicy, jęczmieniu i życie. Kiedy osoby z celiakią spożywają gluten, ich organizm uruchamia odpowiedź immunologiczną, która atakuje jelito cienkie, uszkadzając kosmki jelitowe, małe wypustki przypominające palce, które wyściełają jelito cienkie i wspomagają wchłanianie składników odżywczych.

Celiakia może rozwinąć się w każdym wieku, gdy ludzie zaczną spożywać pokarmy lub leki zawierające gluten. Nieleczona celiakia może prowadzić do dodatkowych poważnych problemów zdrowotnych, w tym niedożywienia, osteoporozy, niepłodności, schorzeń neurologicznych, a w rzadkich przypadkach raka. 

Objawy mogą być bardzo różne i mogą obejmować problemy trawienne (bóle brzucha, wzdęcia, biegunkę, zaparcia), zmęczenie, utratę wagi, anemię i inne. Niektóre osoby z celiakią mogą nie mieć żadnych objawów.

Zarząd 

• Ścisła dieta bezglutenowa:
  • Wyeliminuj wszystkie źródła glutenu, w tym ukryte źródła w przetworzonej żywności i lekach
  • Współpracuj z zarejestrowanym dietetykiem, aby zapewnić sobie zbilansowaną i odżywczą dietę
     
• Suplementacja diety:
  • Może być konieczne skorygowanie niedoborów, zwłaszcza u pacjentów ze świeżo zdiagnozowaną chorobą
  • Do powszechnie stosowanych suplementów należą żelazo, wapń, witamina D, cynk i witaminy z grupy B
     
• Regularne badania kontrolne: Aby monitorować proces gojenia i leczyć wszelkie powikłania
• Skanowanie gęstości kości: Aby sprawdzić, czy występuje osteoporoza, która często występuje w przypadku celiakii
• Leki: Jeśli twoje jelito cienkie jest poważnie uszkodzone lub masz oporną na leczenie celiakię, sterydy mogą być zalecane w celu kontrolowania stanu zapalnego. Steroidy mogą łagodzić poważne objawy celiakii podczas gojenia się jelita. Mogą być stosowane inne leki, takie jak azatiopryna lub budezonid.

Zapobieganie 
Choć celiakii nie można zapobiec, gdyż jest to choroba autoimmunologiczna o podłożu genetycznym, istnieją strategie zapobiegania powikłaniom i skutecznego leczenia tej choroby:

• Ścisłe przestrzeganie diety bezglutenowej: To jedyne skuteczne leczenie celiakii
• Regularne badania lekarskie: Aby monitorować proces gojenia i wcześnie wykryć wszelkie powikłania
• Edukuj członków rodziny:Krewni pierwszego stopnia powinni zostać poddani badaniom przesiewowym w kierunku celiakii
• Zachowaj czujność w kwestii zakażeń krzyżowych: Używaj oddzielnych naczyń kuchennych i obszarów do przygotowywania żywności bezglutenowej
• Czytaj uważnie etykiety: Gluten może być ukryty w wielu przetworzonych produktach spożywczych, a nawet niektórych lekach
• Zaplanuj posiłek poza domem: Zadzwoń wcześniej do restauracji, aby omówić opcje bezglutenowe
• Utrzymuj ogólny stan zdrowia: Regularne ćwiczenia, radzenie sobie ze stresem i odpowiednia ilość snu mogą sprzyjać ogólnemu dobremu samopoczuciu

Przeczytaj więcej

Czytaj więcej

1. Wycięcie wyrostka robaczkowego
Appendektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu wyrostka robaczkowego, małej kieszonki przymocowanej do jelita grubego. Jest to jedna z najczęstszych operacji ratunkowych wykonywanych na świecie. Zabieg może być wykonany metodą tradycyjną, otwartą lub laparoskopowo, w zależności od stanu pacjenta i preferencji chirurga.

Dlaczego to się robi
Appendektomia jest wykonywana przede wszystkim w celu leczenia ostrego zapalenia wyrostka robaczkowego, które jest stanem zapalnym wyrostka robaczkowego. Jeśli nie zostanie leczone, zapalenie wyrostka robaczkowego może doprowadzić do pęknięcia wyrostka robaczkowego, powodując potencjalnie zagrażającą życiu infekcję zwaną zapaleniem otrzewnej. Ryzyko wystąpienia zapalenia wyrostka robaczkowego w ciągu całego życia wynosi 8.6% u mężczyzn i 6.7% u kobiet.

Objawy:

• Nagły ból, który zaczyna się po prawej stronie dolnej części brzucha
• Ból, który nasila się podczas kaszlu, chodzenia lub wykonywania innych gwałtownych ruchów
• Nudności i wymioty
• Utrata apetytu
• Niewielka gorączka, która może nasilać się w miarę postępu choroby
• Zaparcie lub biegunka
• Wzdęcia brzucha

Korzyści
Podstawowe korzyści z appendektomii obejmują:

• Ulgę w bólu i dyskomforcie: Usunięcie zainfekowanego wyrostka robaczkowego eliminuje źródło bólu i stanu zapalnego.
• Zapobieganie powikłaniom: Zabieg chirurgiczny zapobiega pęknięciu wyrostka robaczkowego i wystąpieniu zapalenia otrzewnej, które może zagrażać życiu.
• Leczenie definitywne: Po usunięciu wyrostka robaczkowego zapalenie wyrostka robaczkowego nie może już powrócić.
• Szybki powrót do zdrowia: Większość pacjentów może opuścić szpital po jednym dniu od zabiegu laparoskopowego lub otwartego.
• Niskie ryzyko powikłań długoterminowych: Usunięcie wyrostka robaczkowego jest zabiegiem bezpiecznym, obarczonym niewielkim ryzykiem powikłań długoterminowych.
• Poprawiona jakość życia: Pacjenci mogą stosunkowo szybko powrócić do normalnej aktywności po zabiegu.

Przeczytaj więcej

2. Cholecystektomia (usunięcie pęcherzyka żółciowego)
Cholecystektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu pęcherzyka żółciowego, małego narządu znajdującego się pod wątrobą, który przechowuje żółć. Operację tę wykonuje się zazwyczaj w celu leczenia kamieni żółciowych i innych schorzeń związanych z pęcherzykiem żółciowym. Zabieg można wykonać laparoskopowo (minimalnie inwazyjnie) lub metodą otwartą.

Dlaczego to się robi
 Cholecystektomię zaleca się zazwyczaj w następujących sytuacjach:

• Kamienie żółciowe: Tworzenie się kamieni żółciowych to częsty problem z pęcherzykiem żółciowym, który może powodować silny ból i stan zapalny.
• Zapalenie pęcherzyka żółciowego: Zapalenie pęcherzyka żółciowego, zwykle spowodowane kamieniami żółciowymi, może prowadzić do poważnych powikłań.
• Polipy pęcherzyka żółciowego: Są to narośla na wewnętrznej wyściółce pęcherzyka żółciowego. Podczas gdy większość jest łagodna, większe polipy mogą wymagać usunięcia.
• Dyskinezy dróg żółciowych: Stan, w którym pęcherzyk żółciowy nie funkcjonuje prawidłowo, powodując przewlekły ból i dyskomfort.

Korzyści
 Zalety cholecystektomii, zwłaszcza cholecystektomii laparoskopowej, obejmują:

• Szybsze odzyskiwanie: Po zabiegu laparoskopowym pacjenci zazwyczaj odczuwają mniejszy ból i dyskomfort i często mogą szybciej powrócić do normalnych zajęć.
• Zmniejszone blizny: Małe nacięcia powodują niewielkie blizny w porównaniu do większych nacięć wymaganych w przypadku operacji otwartej.
• Krótszy pobyt w szpitalu: Laparoskopowa cholecystektomia wymaga znacznie krótszego pobytu w szpitalu.
• Zwolnienie od objawów: Usunięcie chorego pęcherzyka żółciowego eliminuje ból i dyskomfort związany ze schorzeniami pęcherzyka żółciowego.
• Zapobieganie powikłaniom: Zabieg chirurgiczny zapobiega potencjalnym powikłaniom, takim jak pęknięcie pęcherzyka żółciowego lub niedrożność dróg żółciowych.
• Poprawiona jakość życia: Pacjenci mogą normalnie jeść, nie obawiając się niestrawności ani bólu związanych z pęcherzykiem żółciowym.

Przeczytaj więcej

3. Kolektomia 

Kolektomia to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu całego lub części okrężnicy (jelita grubego). Często wykonuje się ją w celu leczenia ciężkich przypadków chorób zapalnych jelit, takich jak choroba Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego, a także raka jelita grubego.

Dlaczego to się robi
Kolektomię można zalecić w następujących sytuacjach:

• Ciężkie objawy, na które nie można uzyskać odpowiedzi po podaniu leków
• Rak jelita grubego
• Krwawienie, którego nie można powstrzymać
• Powikłania takie jak niedrożność jelit, perforacja lub poważne krwawienie
• Zmiany przedrakowe w jelicie grubym
• Toksyczne rozszerzenie okrężnicy, poważne i potencjalnie zagrażające życiu powikłanie zapalnej choroby jelit
   

Korzyści

• Ulga w objawach: Usunięcie chorych odcinków jelita może znacznie złagodzić lub wyeliminować takie objawy, jak ból brzucha, biegunka i krwawienie z odbytu.
• Lek na raka: Pomaga w leczeniu raka jelita grubego
• Zapobieganie powikłaniom: Zabieg chirurgiczny może zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak perforacja lub toksyczne rozszerzenie okrężnicy.
• Długoterminowe rozwiązanie w przypadku choroby zapalnej jelit: Chociaż kolektomia nie jest lekarstwem na chorobę Leśniowskiego-Crohna, może zapewnić długoterminową ulgę w objawach u wielu pacjentów. W przypadku wrzodziejącego zapalenia jelita grubego usunięcie całego jelita grubego eliminuje ryzyko raka jelita grubego. Niektórzy pacjenci mogą ograniczyć lub całkowicie wyeliminować potrzebę przyjmowania leków immunosupresyjnych.

4. Resekcja jelita 

Resekcja jelita to zabieg chirurgiczny polegający na usunięciu chorej części jelita i ponownym połączeniu zdrowych końców. 

Dlaczego to się robi

Resekcja jelita cienkiego: Usuwa część jelita cienkiego, które jest również znane jako jelito cienkie. Operacja ta jest wykonywana, gdy jelito cienkie jest chore lub zablokowane. 

Resekcja jelita grubego: Znana również jako kolektomia, ta operacja polega na usunięciu całego lub części jelita grubego, znanego również jako okrężnica. Rodzaj wykonywanej kolektomii zależy od tego, która część okrężnicy jest usuwana. 
 

Resekcję jelita wykonuje się w celu leczenia takich schorzeń jak:

• choroba Crohna
• Niedrożność jelit
• Ropnie
• Urazy okrężnicy
• Niekontrolowane krwawienie z przewodu pokarmowego
• Rak jelita grubego lub niektóre stany przednowotworowe 
   

Podczas operacji chirurg:

1. Sprawdź jelita pod kątem niezdrowych obszarów
2. Usuń uszkodzoną część
3. Zszyj ze sobą dwa przecięte końce, aby utworzyć ciągłą rurkę. 
    

Zabieg można wykonać laparoskopowo lub metodą otwartą. 

Korzyści
Korzyści z resekcji jelita obejmują:

• Ulga w objawach: Zabieg chirurgiczny może przynieść znaczną ulgę w bólu, biegunce i innych objawach towarzyszących chorobie Leśniowskiego-Crohna.
• Poprawa odżywiania: Usunięcie chorych odcinków jelita może poprawić wchłanianie składników odżywczych i ogólny stan odżywienia.
• Redukcja leków: U niektórych pacjentów może być możliwe zmniejszenie lub całkowite wyeliminowanie konieczności przyjmowania leków immunosupresyjnych po operacji.
• Leczenie powikłań: Zabieg chirurgiczny może być skutecznym sposobem leczenia takich powikłań jak przetoki, ropnie i zwężenia.
• Lek na raka: Resekcja jelita jest istotną częścią leczenia raka jelita grubego.
• Długotrwałe leczenie choroby Leśniowskiego-Crohna: Choć resekcja jelita nie jest zabiegiem leczniczym, może zapewnić długoterminową kontrolę objawów u wielu pacjentów cierpiących na chorobę Leśniowskiego-Crohna.

5. Naprawa przepukliny

Naprawa przepukliny to powszechny zabieg chirurgiczny wykonywany w celu skorygowania przepukliny, która występuje, gdy organ lub tkanka tłuszczowa przeciska się przez słaby punkt w otaczającym mięśniu lub tkance łącznej zwany powięzią. Najczęstszymi typami przepuklin są przepuklina pachwinowa (wewnętrzna pachwina), pooperacyjna (powstająca w wyniku nacięcia), udowa (zewnętrzna pachwina), pępkowa (pępek) i rozworu przełykowego (górna część żołądka).

Dlaczego to się robi

Operację naprawczą przepukliny zaleca się zazwyczaj z następujących powodów:

• Aby złagodzić dyskomfort: Przepukliny mogą powodować ból, zwłaszcza podczas kaszlu, pochylania się lub podnoszenia ciężkich przedmiotów.
• Aby zapobiec powikłaniom: Nieleczone przepukliny mogą prowadzić do poważnych powikłań, takich jak niedrożność jelit lub uduszenie.
• Aby poprawić jakość życia: Przepukliny mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie i powodować problemy kosmetyczne.
• Aby poradzić sobie z rosnącymi przepuklinami: Ponieważ przepukliny mają tendencję do powiększania się z czasem, wczesne leczenie może zapobiec konieczności przeprowadzenia bardziej skomplikowanych operacji w przyszłości.

Wiele przepuklin można naprawić laparoskopowo, co pozwala na wykonanie mniejszych nacięć i szybszy powrót do zdrowia.

Korzyści
 Zalety operacji przepukliny obejmują:

• Przeciwbólowy: U większości pacjentów obserwuje się znaczną redukcję lub ustąpienie bólu związanego z przepukliną.
• Zapobieganie powikłaniom: Zabieg chirurgiczny zmniejsza ryzyko poważnych powikłań, takich jak niedrożność jelit lub uduszenie.
• Ulepszona funkcja: Po wyzdrowieniu pacjenci często mogą powrócić do normalnej aktywności bez żadnych ograniczeń.
• Poprawa kosmetyczna: Operacja przepukliny może poprawić wygląd wypukłości spowodowanych przepukliną.
• Rozwiązanie długoterminowe: Choć nawrót choroby jest możliwy, większość zabiegów naprawczych przepukliny zapewnia długotrwałe rozwiązanie.

Przeczytaj więcej

6. Operacja niedrożności jelit

Operacja niedrożności jelit to zabieg polegający na usunięciu blokady i wszelkich uszkodzonych lub martwych części jelita. Rodzaj operacji zależy od przyczyny niedrożności i dotkniętej części jelita. 

Oto kilka rodzajów operacji niedrożności jelit:

• Naprawa niedrożności jelit: Chirurg wykonuje cięcie w jamie brzusznej, aby zlokalizować i odblokować blokadę. Uszkodzone części jelita mogą zostać usunięte lub naprawione.
• Umieszczenie stentu: Rurka z siatki drucianej jest wprowadzana do jelita, aby utrzymać je otwarte i złagodzić objawy. Może to być tymczasowe rozwiązanie, dopóki pacjent nie będzie gotowy na operację.
• Kolostomia lub ileostomia: Jeśli konieczne jest usunięcie części jelita, a jego końców nie da się ponownie połączyć, chirurg może wyciągnąć jeden koniec przez otwór w jamie brzusznej. 

Dlaczego to się robi

Operację niedrożności jelit wykonuje się zazwyczaj w następujących przypadkach:

• Całkowita niedrożność jelit: Kiedy dochodzi do całkowitej blokady, która uniemożliwia przejście treści przez jelito.
• Częściowa niedrożność, która nie ustępuje: Niektóre częściowe niedrożności można leczyć zachowawczo, ale jeśli utrzymują się lub nasilają, konieczna jest operacja.
• Uduszenie: Jest to nagły przypadek medyczny, w którym dopływ krwi do części jelita zostaje odcięty.
• Przewlekłe, nawracające przeszkody: W przypadkach, gdy przeszkody powtarzają się z powodu chorób podstawowych, takich jak zrosty lub guzy.

Korzyści

Zalety operacji niedrożności jelit obejmują:

• Złagodzenie objawów: Zabieg chirurgiczny może szybko złagodzić silny ból i dyskomfort związany z niedrożnością jelit.
• Zapobieganie powikłaniom: Wczesna operacja może zapobiec poważnym powikłaniom, takim jak perforacja, sepsa czy obumarcie tkanek.
• Przywrócenie funkcji jelit: Udany zabieg chirurgiczny pozwala na normalny pasaż treści jelitowej.
• Diagnostyka i leczenie chorób podstawowych: Zabieg chirurgiczny może ujawnić i umożliwić leczenie przyczyn leżących u podłoża problemu, takich jak guzy lub zrosty.

8. Fundoplikacja w chorobie refluksowej

Fundoplikacja to zabieg chirurgiczny stosowany w leczeniu choroby refluksowej przełyku (GERD) i przepukliny rozworu przełykowego. Najczęstszym typem jest fundoplikacja Nissena, w której górna część żołądka (dno) jest owinięta wokół dolnego przełyku, aby wzmocnić barierę między przełykiem a żołądkiem, zapobiegając refluksowi kwasu.

Dlaczego to się robi

Fundoplikacja może być zalecana w następujących sytuacjach:

• Ciężkie objawy GERD, na które nie można odpowiednio zareagować lekami.
• Chęć zaprzestania długotrwałego stosowania leków na chorobę refluksową przełyku (GERD).
• Obecność powikłań GERD, takich jak zapalenie przełyku lub przełyk Barretta.
• Nawracające zapalenie płuc wywołane zachłyśnięciem, spowodowane refluksem.
• Duża przepuklina rozworu przełykowego powodująca objawy.
• Zaburzenia motoryki przełyku 

Korzyści

Zalety fundoplikacji obejmują:

• Skuteczne leczenie długoterminowe: U wielu pacjentów obserwuje się znaczną redukcję lub ustąpienie objawów GERD.
• Zmniejszone uzależnienie od leków: Wielu pacjentów może zmniejszyć dawkę lub całkowicie zaprzestać stosowania leków zobojętniających kwas żołądkowy.
• Zapobieganie powikłaniom: Leczenie chirurgiczne może pomóc zapobiec długoterminowym powikłaniom GERD, takim jak zwężenia przełyku lub przełyk Barretta.
• Poprawiona jakość życia: Pacjenci często zgłaszają lepszy sen, mniejszą liczbę ograniczeń dietetycznych i ogólną poprawę samopoczucia.
• Leczenie schorzeń towarzyszących: Zabieg ten może jednocześnie leczyć przepuklinę rozworu przełykowego.

9. Strictureplastyka zwężonych odcinków jelit

Strictureplasty to zabieg chirurgiczny stosowany w leczeniu zwężonych odcinków jelita, zazwyczaj u pacjentów z chorobą Leśniowskiego-Crohna. W przeciwieństwie do resekcji, która usuwa chorą część jelita, shrinkureplasty poszerza zwężony obszar, zachowując jednocześnie długość jelita.

Dlaczego to się robi

Zabieg strictureplastyki wykonuje się zazwyczaj w następujących sytuacjach:

• Obecność zwężeń krótkiego odcinka jelita cienkiego.
• Liczne obszary zwężeń w jelicie cienkim.
• Poprzednie rozległe resekcje jelita, gdzie zachowanie długości jelita ma kluczowe znaczenie.
• Nawracające zwężenia po wcześniejszych zabiegach chirurgicznych.
• Aby zapobiec wystąpieniu zespołu krótkiego jelita u pacjentów narażonych na ryzyko.

Korzyści

Zalety plastyki zwężenia obejmują:

• Konserwacja jelit: Dzięki uniknięciu resekcji, plastyka zwężenia pomaga utrzymać długość i zdolność absorpcyjną jelita.
• Zmniejszone ryzyko wystąpienia zespołu krótkiego jelita: Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów, u których wykonano już wielokrotne resekcje.
• Ulga w objawach: Zabieg ten może złagodzić objawy niedrożności jelit wywołane zwężeniem.
• Lepsze odżywianie: Poprzez poprawę pracy jelit, plastyka zwężenia może zwiększyć wchłanianie składników odżywczych.
• Potencjał podejścia małoinwazyjnego: W niektórych przypadkach plastykę zwężenia można wykonać laparoskopowo, co wiąże się z mniejszymi nacięciami i szybszą rekonwalescencją.

Czytaj więcej

Chirurgia bariatryczna, znana również jako chirurgia odchudzająca, odnosi się do grupy zabiegów chirurgicznych przewodu pokarmowego, mających na celu pomóc osobom z ciężką otyłością chorobliwą osiągnąć znaczną i trwałą utratę wagi. Zabiegi te działają poprzez zmianę układu trawiennego, albo poprzez ograniczenie ilości pożywienia, jaką żołądek może pomieścić, zmniejszenie wchłaniania składników odżywczych, albo poprzez kombinację obu tych metod.

Operacja bariatryczna jest zazwyczaj rozważana u osób, które nie były w stanie osiągnąć lub utrzymać zdrowej masy ciała wyłącznie za pomocą diety i ćwiczeń, a które mają problemy zdrowotne związane z otyłością. Ważne jest, aby pamiętać, że operacja bariatryczna nie jest szybką poprawą ani łatwym rozwiązaniem, ale raczej narzędziem, które w połączeniu ze zmianami stylu życia może prowadzić do znacznej poprawy zdrowia i jakości życia.

Opaski żołądkowe

Laparoskopowa regulowana opaska żołądkowa (LAGB) to restrykcyjny zabieg bariatryczny polegający na umieszczeniu nadmuchiwanej silikonowej opaski wokół górnej części żołądka. Tworzy to małą kieszeń, ograniczającą przyjmowanie pokarmu i promującą wczesne uczucie sytości. Opaskę można regulować pooperacyjnie, dodając lub usuwając sól fizjologiczną przez port podskórny. LAGB jest odwracalny i nie zmienia anatomii przewodu pokarmowego. Jednak wyszedł z łask ze względu na wysoką częstość niepowodzeń i potencjalne długoterminowe powikłania.

Dowiedz się więcej o opasce żołądkowej 

Rękawowa resekcja żołądka

Rękawowa gastrektomia to restrykcyjny zabieg bariatryczny polegający na usunięciu około 80% żołądka, tworząc rurkowaty „rękaw” wzdłuż mniejszej krzywizny. Zmniejsza to pojemność żołądka i zmniejsza produkcję greliny, co prowadzi do zmniejszenia głodu. Zabieg jest zazwyczaj wykonywany laparoskopowo i trwa około 60-90 minut. Powoduje znaczną utratę wagi i poprawę chorób współistniejących związanych z otyłością. Rękawowa gastrektomia nie wiąże się z przekierowaniem jelit, co minimalizuje ryzyko powikłań związanych z złym wchłanianiem.

Przeczytaj więcej powyżej Rękawowa gastrektomia

Bypass żołądka

Roux-en-Y gastric bypass (RYGB) to łączona procedura restrykcyjna i malabsorpcyjna. Polega ona na utworzeniu małego zbiornika żołądkowego i przekierowaniu jelita cienkiego w celu utworzenia konfiguracji Y. Ogranicza to przyjmowanie pokarmów i zmniejsza wchłanianie składników odżywczych. RYGB prowadzi do znacznej utraty wagi i poprawy chorób współistniejących związanych z otyłością, szczególnie cukrzycy typu 2. Zabieg jest zazwyczaj wykonywany laparoskopowo i trwa około 1.5 godziny. RYGB wymaga dożywotniej suplementacji żywieniowej i obserwacji ze względu na ryzyko niedoborów witamin i minerałów.

Odprowadzenie żółciowo-trzustkowe

Biliopukratyczna dywersja z przełączeniem dwunastnicy (BPD/DS) to złożona procedura malabsorpcyjna, która łączy rękawową gastrektomię z pomostowaniem jelitowym. Obejmuje usunięcie około 80% żołądka i przekierowanie jelita cienkiego w celu znacznego zmniejszenia wchłaniania składników odżywczych. BPD/DS skutkuje największą utratą wagi wśród procedur bariatrycznych i ma najwyższy wskaźnik remisji cukrzycy. Wiąże się jednak z większym ryzykiem niedoborów żywieniowych i powikłań, wymagając dożywotniej suplementacji i ścisłej obserwacji.

Dowiedz się więcej o chorobie żółciowo-trzustkowej

Chirurgia metaboliczna

Chirurgia metaboliczna odnosi się do zabiegów bariatrycznych, których głównym celem jest leczenie zaburzeń metabolicznych, zwłaszcza cukrzycy typu 2, u pacjentów z otyłością. Zabiegi te, takie jak RYGB i rękawowa resekcja żołądka, zmieniają hormony jelitowe i metabolizm, co prowadzi do poprawy kontroli glikemii i ustąpienia składników zespołu metabolicznego. Chirurgia metaboliczna jest wskazana u pacjentów z BMI ≥30 kg/m² (≥27.5 kg/m² dla populacji azjatyckich) ze słabo kontrolowaną cukrzycą typu 2 lub innymi chorobami współistniejącymi związanymi z otyłością.

Dowiedz się więcej o chirurgii metabolicznej

Endoskopowa chirurgia bariatryczna

Endoskopowe terapie bariatryczne (EBT) to małoinwazyjne zabiegi wykonywane przy użyciu giętkich endoskopów. Obejmują one takie techniki, jak balony wewnątrzżołądkowe, endoskopowa gastroplastyka rękawowa i terapia aspiracyjna. EBT mają na celu zniwelowanie luki między leczeniem medycznym a tradycyjną chirurgią bariatryczną, oferując mniej inwazyjną opcję odchudzania. Zabiegi te są na ogół odwracalne i mogą być odpowiednie dla pacjentów z niższym BMI lub tych, którzy nie kwalifikują się do interwencji chirurgicznych.

Dowiedz się więcej o EBT

Chirurgia laparoskopowa z pojedynczym nacięciem (SILS)

Chirurgia laparoskopowa z pojedynczym nacięciem (SILS) to zaawansowana technika małoinwazyjna, która wykorzystuje pojedyncze nacięcie, zazwyczaj w pępku, do wykonywania zabiegów bariatrycznych. To podejście oferuje lepsze rezultaty kosmetyczne i potencjalnie mniejszy ból pooperacyjny w porównaniu z tradycyjną laparoskopią wieloportową. SILS można stosować w różnych zabiegach bariatrycznych, w tym rękawowej gastrektomii i pomostowaniu żołądkowym. Wymaga jednak specjalistycznego sprzętu i zaawansowanych umiejętności laparoskopowych.

Dowiedz się więcej o SILS

Chirurgia robotyczna

Chirurgia bariatryczna z wykorzystaniem robota wykorzystuje wspomagany komputerowo system robotyczny do wykonywania procedur odchudzania. Chirurg steruje ramionami robota z konsoli, oferując ulepszoną wizualizację 3D i precyzyjną manipulację instrumentami. To podejście można zastosować do różnych procedur bariatrycznych, w tym rękawowej gastrektomii i pomostowania żołądkowego. Chirurgia z wykorzystaniem robota może oferować zalety, takie jak lepsza zręczność w ciasnych przestrzeniach i potencjalnie zmniejszone wskaźniki powikłań. Wymaga jednak specjalistycznego przeszkolenia i sprzętu.

Dowiedz się więcej o chirurgii robotycznej 

Czytaj więcej

Zrozumienie nowotworów przewodu pokarmowego
Raki przewodu pokarmowego (GI) to grupa chorób, które wpływają na układ trawienny. Raki te mogą rozwijać się w różnych częściach przewodu pokarmowego, w tym w przełyku, żołądku, wątrobie, trzustce, jelicie cienkim, okrężnicy i odbytnicy. W Apollo Institute of Gastroenterology specjalizujemy się w diagnozowaniu, leczeniu i zarządzaniu tymi złożonymi schorzeniami.

Rodzaje nowotworów przewodu pokarmowego
Do najczęstszych rodzajów nowotworów przewodu pokarmowego należą:

• Rak przełyku - Przeczytaj więcej
• Rak żołądka - Przeczytaj więcej
• Rak jelita grubego - Przeczytaj więcej
• Rak trzustki - Przeczytaj więcej
• Rak wątroby - Przeczytaj więcej
• Rak jelita cienkiego - Przeczytaj więcej 

Leczenie raka przewodu pokarmowego (GI) zależy od rodzaju i umiejscowienia nowotworu, a także celów pacjenta. Opcje leczenia obejmują: 

• Chirurgia:Całkowite usunięcie guza i otaczającej tkanki. Rodzaj operacji zależy od umiejscowienia nowotworu.

• ChemioterapiaLeki, które niszczą komórki rakowe poprzez zahamowanie ich wzrostu i podziału. 

  Przeczytaj więcej

• Radioterapia:Stosowany w celu zmniejszenia guzów lub zniszczenia pozostałych komórek rakowych po operacji. 

  Przeczytaj więcej

• Terapia celowanaLeki oddziałujące na konkretne geny, białka lub środowiska tkankowe, które przyczyniają się do wzrostu nowotworu. 

  Przeczytaj więcej

• immunoterapiaLeki, które hamują lub stymulują układ odpornościowy, pomagając w walce z rakiem. 

  Przeczytaj więcej

• Terapia neoadjuwantowa:Leczenie chirurgiczne stosowane przed operacją, mające na celu zmniejszenie guza lub uczynienie operacji bezpieczniejszą i skuteczniejszą.

• Terapia uzupełniająca:Leczenie medyczne stosowane po operacji w celu zmniejszenia ryzyka nawrotu nowotworu.

• Zespolenie:Zabieg polegający na połączeniu zdrowych odcinków przełyku lub żołądka w celu przywrócenia ich funkcji.

• Przeszczep wątroby:Opcja dla niektórych pacjentów z rakiem wątroby. 

  Przeczytaj więcej

W bardzo zaawansowanych przypadkach lekarze mogą skupić się na łagodzeniu objawów zamiast na leczeniu choroby. 

Przeczytaj więcej

Niektóre metody leczenia chirurgicznego raka przewodu pokarmowego 

1. Gastrektomia (usunięcie żołądka)
 Gastrektomia polega na usunięciu całego żołądka lub jego części. W znieczuleniu ogólnym chirurg uzyskuje dostęp do żołądka albo przez duże nacięcie jamy brzusznej (chirurgia otwarta), albo przez kilka małych nacięć (laparoskopowe podejście). W przypadku całkowitej gastrektomii usuwa się cały żołądek wraz z pobliskimi węzłami chłonnymi. W przypadku częściowej gastrektomii usuwa się tylko część żołądka. Następnie przewód pokarmowy rekonstruuje się, łącząc przełyk bezpośrednio z jelitem cienkim (w przypadku całkowitej gastrektomii) lub ponownie łącząc pozostały żołądek z jelitem cienkim (w przypadku częściowej gastrektomii).

Dlaczego to się robi?
Gastrektomię wykonuje się w celu:

• Leczenie raka żołądka
• Usunięcie zmian przedrakowych
• Zapobiegaj nowotworom u osób z wysokim ryzykiem genetycznym
• Złagodzenie objawów w zaawansowanych przypadkach

Korzyści

• Może być środkiem leczniczym w przypadku niektórych stadiów raka żołądka
• Zapobiega rozwojowi raka u osób wysokiego ryzyka
• Zapewnia ulgę w objawach w zaawansowanych przypadkach
• Umożliwia dokładną ocenę zaawansowania choroby i dostosowane leczenie następcze

Przeczytaj więcej

2. Kolektomia w przypadku raka jelita grubego
Kolektomia polega na usunięciu całego lub części okrężnicy. Chirurg wykonuje nacięcia w jamie brzusznej, albo metodą otwartą, albo laparoskopowo. Usuwa się część okrężnicy zawierającą raka, wraz z marginesem zdrowej tkanki i pobliskimi węzłami chłonnymi. Następnie zdrowe końce okrężnicy są ponownie łączone (anastomoza). W niektórych przypadkach może być konieczna tymczasowa lub stała kolostomia, w której koniec okrężnicy jest wprowadzany przez otwór w ścianie brzucha.

Dlaczego to się robi?
Kolektomię wykonuje się w celu:

• Usuń raka jelita grubego
• Zapobiegaj rozprzestrzenianiu się raka
• Złagodzenie objawów w zaawansowanych przypadkach
• Pobierz tkankę w celu dokładnej diagnozy i ustalenia stopnia zaawansowania choroby
   

Korzyści

• Może być leczniczy w przypadku wczesnego stadium raka jelita grubego
• Zapewnia dokładne informacje o inscenizacji
• Może zapobiegać powikłaniom takim jak niedrożność jelit
• Poprawia jakość życia poprzez łagodzenie objawów
• Umożliwia dostosowaną terapię uzupełniającą na podstawie wyników badań patologicznych

3. Operacja trzustki: zabieg Whipple’a 
Operacja trzustki różni się w zależności od lokalizacji i rozległości nowotworu. Najczęstszą procedurą jest zabieg Whipple'a (pankreatoduodenektomia), który obejmuje usunięcie głowy trzustki, części jelita cienkiego, pęcherzyka żółciowego, a czasami części żołądka. Inne procedury obejmują dystalną pankreatektomię (usunięcie trzonu i ogona trzustki) i całkowitą pankreatektomię (usunięcie całej trzustki). Następnie chirurg rekonstruuje przewód pokarmowy, aby przywrócić jego funkcję.

Dlaczego to się robi?
Operację trzustki wykonuje się w celu:

• Usuń raka trzustki
• Leczenie zmian przednowotworowych
• Złagodzenie objawów w zaawansowanych przypadkach
• Pobierz tkankę w celu dokładnej diagnozy i ustalenia stopnia zaawansowania choroby

Korzyści

• Może być leczniczy w przypadku wczesnego stadium raka trzustki
• Może znacznie wydłużyć przeżycie w bardziej zaawansowanych przypadkach
• Przynosi ulgę w objawach takich jak żółtaczka i ból
• Umożliwia dokładną ocenę zaawansowania choroby i dostosowane leczenie następcze
• W wielu przypadkach poprawia jakość życia

Przeczytaj więcej

4. Resekcja wątroby
Resekcja wątroby polega na chirurgicznym usunięciu części wątroby zawierającej raka. Chirurg wykonuje nacięcie w jamie brzusznej, aby uzyskać dostęp do wątroby. Za pomocą zaawansowanej diagnostyki obrazowej guz jest lokalizowany i ostrożnie usuwany wraz z marginesem zdrowej tkanki wątroby. Ilość usuniętej wątroby zależy od rozmiaru i lokalizacji guza. W niektórych przypadkach zabieg może być wykonany laparoskopowo. Po usunięciu pozostała wątroba jest sprawdzana pod kątem jakichkolwiek oznak rozprzestrzeniania się raka.

Dlaczego to się robi?
Resekcję raka wątroby wykonuje się w celu:

• Usunięcie pierwotnego raka wątroby (rak wątrobowokomórkowy)
• Usunięcie przerzutów nowotworowych, które rozprzestrzeniły się do wątroby z innych narządów
• Przynosi ulgę w objawach w zaawansowanych przypadkach
• Pobierz tkankę w celu dokładnej diagnozy i ustalenia stopnia zaawansowania choroby
   

Korzyści

• Może być leczniczy w przypadku wczesnego stadium raka wątroby
• Może wydłużyć przeżycie w bardziej zaawansowanych przypadkach
• Poprawia jakość życia poprzez łagodzenie objawów
• Umożliwia dokładną ocenę zaawansowania choroby i dostosowane leczenie następcze
• Daje wątrobie możliwość regeneracji zdrowej tkanki

Czytaj więcej

Przeszczep wątroby 

Przeszczep wątroby to skomplikowany zabieg chirurgiczny polegający na zastąpieniu chorej lub uszkodzonej wątroby zdrową od dawcy. Ta ratująca życie operacja jest zazwyczaj zalecana pacjentom z chorobą wątroby w stadium końcowym lub ostrą niewydolnością wątroby, gdy wyczerpano inne opcje leczenia.

Jak to jest zrobione?
Operacja przeszczepu polega na usunięciu chorej wątroby pacjenta i zastąpieniu jej całą wątrobą lub częścią zdrowej wątroby od dawcy. Istnieją trzy główne rodzaje przeszczepów wątroby:
 

1. Przeszczep ortotopowy: Najczęstszy rodzaj przeszczepu, w którym wykorzystuje się całą wątrobę od zmarłego dawcy.

2. Przeszczep od dawcy żywego: Przeszczepia się część wątroby od żywego dawcy.

3. Darowizna dzielona: Wątrobę zmarłego dawcy dzieli się pomiędzy biorcę dorosłego i dziecko.

Podczas zabiegu chirurg wykonuje nacięcie w jamie brzusznej pacjenta, usuwa chorą wątrobę i ostrożnie łączy wątrobę dawcy z naczyniami krwionośnymi i przewodami żółciowymi pacjenta.

 

Powody przeszczepu wątroby

Przeszczep wątroby jest zalecany, gdy wątroba danej osoby nie funkcjonuje już odpowiednio, aby podtrzymywać życie. Typowe przyczyny to:

• Marskość wątroby spowodowana przewlekłym zapaleniem wątroby typu C lub długotrwałym nadużywaniem alkoholu
• Pierwotny rak wątroby
• Zapalenie naczyń
• Ostra niewydolność wątroby spowodowana zakażeniem lub powikłaniami po lekach

Korzyści

Transplantacja wątroby oferuje liczne korzyści pacjentom z chorobą wątroby w stadium końcowym:

• Poprawiona jakość życia: Pacjenci mogą powrócić do normalnych, codziennych zajęć i prowadzić bardziej produktywne życie.
• Zwiększona długość życia: Zabieg ten ratuje życie wielu pacjentom.
• Poprawa funkcji wątroby: Nowa wątroba przywraca prawidłowe procesy metaboliczne.
• Zastrzyk energii: Większość beneficjentów zgłasza wzrost poziomu energii i lepszą zdolność radzenia sobie z codziennymi czynnościami.
• Zwiększona produktywność: Pacjenci często mogą powrócić do pracy i podejmować różne aktywności.
• Poprawa płodności: U kobiet w wieku rozrodczym płodność może zostać przywrócona.

Typy dawców
Przeszczep wątroby można wykonać z wykorzystaniem organów od dwóch rodzajów dawców:

1. Dawcy zmarli: Większość wątroby od dawców pochodzi od osób, które wyraziły zgodę na pobranie organów lub których rodziny wyraziły na to zgodę po śmierci mózgu.

2. Dawcy żywi: Często krewni lub przyjaciele biorcy poddają się szczegółowym badaniom medycznym i psychologicznym przed oddaniem fragmentu wątroby.

Opieka po przeszczepie 

Po przeszczepie pacjenci muszą przyjmować leki immunosupresyjne przez resztę swojego życia, aby zapobiec odrzuceniu nowej wątroby. Regularne kontrole i monitorowanie są niezbędne, aby zapewnić powodzenie przeszczepu i zarządzać wszelkimi potencjalnymi powikłaniami.

Czytaj więcej