Wąglik

Definicja wąglika

Wąglik jest wywoływany przez bakterię tworzącą przetrwalniki Bacillus anthracis. Jest to rzadka, ale poważna choroba, która może wystąpić głównie u zwierząt gospodarskich i zwierzyny łownej. Ludzie mogą zarazić się, jeśli zetkną się z chorym zwierzęciem. Chociaż nie ma dowodów na to, że wąglik może przenosić się z człowieka na człowieka, zmiany skórne wywołane w wyniku wąglika mogą być wysoce zaraźliwe.

Bakterie wąglika zazwyczaj dostają się do organizmu przez ranę na skórze, ale przyczyną zakażenia może być również spożycie skażonego mięsa.

Objawy wąglika

Wąglik może dostać się do organizmu czterema głównymi drogami, a każda z nich daje inne objawy.

Wąglik skórny

Ten rodzaj wąglika dostaje się do organizmu przez skaleczenie lub ranę na skórze. Jego objawy obejmują:

• Wypukły, swędzący guzek przypominający ukąszenie owada, który później przekształca się w bezbolesną ranę z czarnym środkiem
• Obrzęk węzłów chłonnych

Wąglik żołądkowo-jelitowy

Zakażenie to może być spowodowane zjedzeniem niedogotowanego lub zanieczyszczonego mięsa od zakażonego zwierzęcia. Jego objawy obejmują:

• Bół głowy
• Gorączka
• Nudności
• Ból brzucha
• Wymioty
• Utrata apetytu
• Ciężka, krwawa biegunka
• Opuchnięta szyja
• Ból gardła

Wąglik wziewny (płucny)

Do zakażenia może dojść, gdy wdychasz zarodniki wąglika. Objawy obejmują:

• Duszność
• objawy grypopodobne
• Nudności
• Łagodny dyskomfort w klatce piersiowej
• Bolesne przełykanie
• Odkrztuszanie krwi
• Wysoka gorączka
• Szok
• Zapalenie opon mózgowych

Wstrzyknięcie wąglika

Zakażenie to może rozprzestrzeniać się poprzez wstrzykiwanie nielegalnych narkotyków. Objawy mogą obejmować:

• Znaczący obrzęk
• Zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia
• Zapalenie opon mózgowych
• Szok
• Niewydolność wielonarządowa

Czynniki ryzyka wąglika

Ryzyko zarażenia się wąglikiem może być u Ciebie wysokie, jeśli:

• Praca z wąglikiem w warunkach laboratoryjnych
• Są w wojsku i służą w rejonach o wysokim ryzyku występowania wąglika
• Nie dotykaj skór zwierzęcych w miejscach, w których istnieje duże ryzyko występowania wąglika.
• Praca jako weterynarz
• Wstrzykiwać narkotyki, takie jak heroina
• Zajmowanie się lub ubieranie zwierząt łownych

Diagnoza wąglika

Po wykluczeniu innych możliwych przyczyn wyżej wymienionych objawów, lekarz zaleci wykonanie następujących badań w celu potwierdzenia obecności wąglika:

• Badanie krwi
• Testy skórne
• Pierś X-Ray lub tomografii komputerowej (TK)
• Nakłucie lędźwiowe
• Badanie kału

Leczenie wąglika

Jeśli znane jest źródło zakażenia, profilaktyka wąglika polega na podawaniu antybiotyków doustnie, np. cyprofloksacyny lub doksycykliny.

Kiedy zarodniki wąglika dostaną się do organizmu, mogą zostać „aktywowane”. Kiedy staną się aktywne, bakterie wąglika mogą się rozmnażać, rozprzestrzeniać się w organizmie i wytwarzać toksyny lub trucizny. Toksyny wąglika w organizmie powodują ciężką chorobę. Po uwolnieniu toksyn wąglika w organizmie, jednym z możliwych sposobów leczenia jest antytoksyna.

Pacjenci z poważnymi przypadkami wąglika będą musieli zostać hospitalizowani. Mogą wymagać agresywnego leczenia, takiego jak ciągły drenaż płynów i pomoc w oddychaniu poprzez wentylację mechaniczną.