آمبولیزاسیون شریان رحمی - مراحل، آمادگی، هزینه و بهبودی

آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE) یک روش پزشکی کم تهاجمی است که برای درمان بیماری‌های مختلفی که رحم را تحت تأثیر قرار می‌دهند، به ویژه فیبروم رحمی و آدنومیوز، طراحی شده است. این تکنیک نوآورانه شامل انسداد انتخابی رگ‌های خونی تغذیه‌کننده رحم است که به طور مؤثر جریان خون را به نواحی مشکل‌ساز کاهش می‌دهد. با انجام این کار، UAE می‌تواند علائم را کاهش داده و کیفیت زندگی زنانی را که از این بیماری‌ها رنج می‌برند، بهبود بخشد.

یک رادیولوژیست مداخله‌ای این روش را با استفاده از هدایت تصویربرداری برای هدایت روش کم‌تهاجمی انجام می‌دهد. در طول آنژیوگرافی تهاجمی، ذرات کوچکی از طریق کاتتر که معمولاً از طریق یک برش کوچک در کشاله ران وارد می‌شود، به شریان‌های رحمی تزریق می‌شوند. این ذرات جریان خون به فیبروم‌ها یا بافت‌های آسیب‌دیده را مسدود می‌کنند و منجر به کوچک شدن آنها و در بسیاری از موارد، کاهش قابل توجه علائم می‌شوند.

آمیودارون در درجه اول برای درمان فیبروم رحمی استفاده می‌شود که رشد غیر سرطانی در رحم است و می‌تواند باعث خونریزی شدید قاعدگی، درد لگن و علائم فشار شود. همچنین برای درمان آدنومیوز، وضعیتی که در آن بافتی که به طور معمول رحم را می‌پوشاند، به داخل دیواره عضلانی رحم رشد می‌کند و منجر به علائم مشابه می‌شود، مؤثر است. آمیودارون رحم را حفظ می‌کند، که ممکن است برای برخی از زنان مهم باشد. با این حال، ممکن است بر باروری تأثیر بگذارد و ایمنی آن در زنانی که قصد بارداری دارند، همچنان در دست بررسی است. در مورد اهداف باروری با پزشک خود صحبت کنید.

چرا آمبولیزاسیون شریان رحمی انجام می‌شود؟

آمبولیزاسیون شریان رحمی معمولاً برای زنانی که علائم قابل توجهی مربوط به فیبروم رحمی یا آدنومیوز دارند توصیه می‌شود. علائم رایجی که ممکن است منجر به در نظر گرفتن این روش شود عبارتند از:

• خونریزی شدید قاعدگی: بسیاری از زنان مبتلا به فیبروم رحم، دوره‌های قاعدگی سنگین یا طولانی مدت را تجربه می‌کنند که می‌تواند منجر به کم‌خونی و خستگی شود.
• درد یا فشار لگن: فیبروم‌ها می‌توانند باعث ناراحتی یا درد در ناحیه لگن شوند که اغلب به صورت احساس پری یا فشار توصیف می‌شود.
• تکرر ادرار: بسته به اندازه و محل فیبروم‌ها، ممکن است به مثانه فشار وارد کنند و منجر به افزایش تکرر ادرار شوند.
• درد هنگام مقاربت: برخی از زنان ممکن است به دلیل وجود فیبروم در طول فعالیت جنسی درد را تجربه کنند.
• شکم بزرگ شده: فیبروم‌های بزرگ می‌توانند باعث تورم قابل توجه شکم شوند که ممکن است برای برخی از زنان ناراحت‌کننده باشد.

آمبولیزاسیون رحم معمولاً زمانی توصیه می‌شود که این علائم به طور قابل توجهی بر کیفیت زندگی زن تأثیر بگذارد و سایر گزینه‌های درمانی، مانند دارو یا درمان‌های هورمونی، تسکین کافی را فراهم نکرده باشند. همچنین برای زنانی که مایل به اجتناب از روش‌های جراحی تهاجمی‌تر، مانند هیسترکتومی هستند، به خصوص اگر مایل به حفظ باروری خود باشند، در نظر گرفته می‌شود.

موارد مصرف آمبولیزاسیون شریان رحمی

چندین وضعیت بالینی و یافته‌های تشخیصی می‌توانند نشان دهند که یک بیمار کاندید مناسبی برای آمبولیزاسیون شریان رحمی است. این موارد عبارتند از:

• تشخیص فیبروم رحم: زنانی که فیبروم رحمی علامت‌دار دارند، به ویژه آنهایی که باعث خونریزی شدید، درد یا علائم فشار می‌شوند، کاندیدای اصلی آمبولیزاسیون رحمی هستند. مطالعات تصویربرداری مانند سونوگرافی یا MRI می‌توانند وجود و اندازه فیبروم‌ها را تأیید کنند.
• تشخیص آدنومیوز: برخی از زنان مبتلا به آدنومیوز که با قاعدگی‌های دردناک و ناراحتی لگن مشخص می‌شود، ممکن است با استفاده از روش UAE از علائم آدنومیوز رهایی یابند، اگرچه اثربخشی آن بسته به میزان بیماری می‌تواند متفاوت باشد. در موارد خاص، درمان‌های جایگزین ممکن است مناسب‌تر باشند.
• شکست درمان های محافظه کارانه: اگر زنی درمان‌های محافظه‌کارانه‌ای مانند داروهای هورمونی یا درمان‌های غیرتهاجمی را امتحان کرده و نتایج رضایت‌بخشی نداشته باشد، می‌توان آمبولیزاسیون شریانی را به عنوان قدم بعدی در نظر گرفت.
• تمایل به حفظ عملکرد رحم: زنانی که مایل به حفظ رحم خود برای بارداری‌های آینده هستند یا برای هیسترکتومی آماده نیستند، ممکن است UAE را گزینه جذابی بدانند.
• وضعیت کلی سلامت: کاندیداهای UAE باید از سلامت عمومی خوبی برخوردار باشند، زیرا برخی شرایط پزشکی ممکن است خطرات مرتبط با این روش را افزایش دهد. ارزیابی کامل توسط یک ارائه دهنده خدمات درمانی برای تعیین مناسب بودن ضروری است.
• ملاحظات سنی: اگرچه آمبولیزاسیون شریانی می‌تواند روی زنان در سنین مختلف انجام شود، اما اغلب برای کسانی که در سنین باروری هستند و مایل به اجتناب از گزینه‌های جراحی تهاجمی‌تر هستند، توصیه می‌شود.

بنابراین، آمبولیزاسیون شریان رحمی یک روش ارزشمند برای زنانی است که از فیبروم رحمی و آدنومیوز رنج می‌برند، به ویژه هنگامی که علائم شدید هستند و سایر درمان‌ها شکست خورده‌اند. با درک موارد مصرف این روش، زنان می‌توانند در مورد سلامت باروری و گزینه‌های درمانی خود تصمیمات آگاهانه‌ای بگیرند.

انواع آمبولیزاسیون شریان رحمی

اگرچه آمبولیزاسیون شریان رحمی عموماً به عنوان یک عمل واحد انجام می‌شود، اما بسته به نیازهای هر بیمار و ویژگی‌های خاص فیبروم یا آدنومیوز، روش‌های مختلفی برای انجام آن وجود دارد. چندین تکنیک UAE وجود دارد که بسته به نیازهای بیمار ممکن است مورد استفاده قرار گیرند:

• آمبولیزاسیون انتخابی شریان رحمی: این رایج‌ترین رویکرد است که در آن رادیولوژیست مداخله‌ای به طور انتخابی شریان‌های رحمی که خون را به فیبروم‌ها می‌رسانند، هدف قرار می‌دهد. این روش تضمین می‌کند که آمبولیزاسیون بر روی نواحی مشکل‌ساز متمرکز شده و در عین حال جریان خون به بافت سالم رحم حفظ شود.
• آمبولیزاسیون دو طرفه شریان رحمی: در برخی موارد، ممکن است برای دستیابی به نتایج مطلوب، هر دو شریان رحمی آمبولیزه شوند، به خصوص اگر فیبروم‌ها در چندین مکان وجود داشته باشند. این رویکرد می‌تواند اثربخشی این روش را در کاهش علائم افزایش دهد.
• آمبولیزاسیون فوق انتخابی: در شرایط خاص، رادیولوژیست مداخله‌ای ممکن است آمبولیزاسیون هدفمندتری را روی شاخه‌های کوچکتر شریان‌های رحمی که فیبروم‌های خاصی را تغذیه می‌کنند، انجام دهد. این تکنیک می‌تواند برای فیبروم‌های بزرگتر یا پیچیده‌تر مفید باشد.

هر یک از این رویکردها با هدف دستیابی به یک هدف انجام می‌شوند: کاهش جریان خون به فیبروم‌ها یا بافت‌های آسیب‌دیده، که منجر به تسکین علائم و بهبود کیفیت زندگی می‌شود. انتخاب تکنیک به آناتومی بدن بیمار، اندازه و محل فیبروم‌ها و تخصص رادیولوژیست مداخله‌ای بستگی دارد.

در نتیجه، آمبولیزاسیون شریان رحمی یک روش ایمن و مؤثر برای درمان فیبروم رحمی و آدنومیوز است. با درک اینکه این روش شامل چه مواردی است، چرا انجام می‌شود و موارد استفاده از آن چیست، زنان می‌توانند گزینه‌های درمانی خود را بهتر بررسی کرده و در مورد سلامت خود تصمیمات آگاهانه‌ای بگیرند. در بخش بعدی این مقاله، روند بهبودی پس از آمبولیزاسیون شریان رحمی، از جمله انتظارات و نحوه مدیریت مراقبت‌های پس از عمل را بررسی خواهیم کرد. اکنون که مزایا را درک کردید، بیایید ببینیم که چه زمانی آمبولیزاسیون شریان رحمی ممکن است انتخاب مناسبی نباشد.

موارد منع آمبولیزاسیون شریان رحمی

آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE) یک روش کم تهاجمی است که در درجه اول برای درمان فیبروم رحمی و سایر شرایطی که رحم را تحت تأثیر قرار می‌دهند، استفاده می‌شود. با این حال، عوامل خاصی ممکن است بیمار را برای این درمان نامناسب کند. درک این موارد منع مصرف هم برای بیماران و هم برای ارائه دهندگان خدمات درمانی بسیار مهم است.

• بارداری: انجام این روش برای زنان باردار توصیه نمی‌شود. این روش می‌تواند بر جنین در حال رشد تأثیر بگذارد و منجر به عوارض شود.
• عفونت فعال لگن: اگر بیمار عفونت فعال در ناحیه لگن داشته باشد، انجام آمنیوسنتز می‌تواند عفونت را تشدید کرده و منجر به عوارض جدی شود.
• سرطان رحم: بیمارانی که سرطان رحم در آنها تشخیص داده شده است یا مشکوک به بدخیمی هستند، نباید تحت عمل جراحی آمبولیزاسیون رحم (UA) قرار گیرند، زیرا این روش برای موارد خوش‌خیم در نظر گرفته شده است.
• اختلالات انعقادی شدید: افراد مبتلا به اختلالات خونریزی قابل توجه یا افرادی که تحت درمان با داروهای ضد انعقاد هستند، ممکن است در طول و بعد از عمل با خطرات بیشتری مواجه شوند.
• آلرژی به رنگ کنتراست: UAE شامل استفاده از رنگ کنتراست برای تصویربرداری است. بیمارانی که به این رنگ حساسیت شناخته شده دارند، ممکن است واکنش‌های آلرژیک شدیدی را تجربه کنند.
• بیماری قلبی ریوی شدید: بیمارانی که مشکلات قلبی یا ریوی قابل توجهی دارند ممکن است این روش را به خوبی تحمل نکنند، زیرا می‌تواند شامل آرام‌بخش و استرس بالقوه بر سیستم قلبی عروقی باشد.
• عدم توانایی در ارائه رضایت آگاهانه: بیماران باید بتوانند این روش، خطرات و مزایای آن را درک کنند. کسانی که به دلیل اختلالات شناختی یا دلایل دیگر قادر به ارائه رضایت آگاهانه نیستند، ممکن است کاندیدای مناسبی نباشند.
• جراحی قبلی لگن: انواع خاصی از جراحی‌های لگن ممکن است آناتومی رحم و رگ‌های خونی را تغییر دهند و باعث شوند که آمنوره بارداری پیچیده‌تر یا کم‌اثرتر شود.
• فیبروم‌های خارج از رحم: آمبولیزاسیون فیبروم رحمی (UA) به طور خاص برای فیبروم‌های داخل رحم طراحی شده است. اگر فیبروم‌ها در خارج از رحم قرار داشته باشند، این روش ممکن است مناسب نباشد.
• چاقی شدید: در برخی موارد، چاقی شدید می‌تواند روند عمل را پیچیده کرده و خطر عوارض را افزایش دهد.

ضروری است که بیماران سابقه پزشکی و هرگونه نگرانی خود را با پزشک خود در میان بگذارند تا مشخص شود که آیا UAE گزینه مناسبی برای آنها است یا خیر.

چگونه برای آمبولیزاسیون شریان رحمی آماده شویم؟

آمادگی برای آمبولیزاسیون شریان رحمی یک گام حیاتی برای تضمین موفقیت این عمل و به حداقل رساندن خطرات است. در اینجا مراحل و دستورالعمل‌های کلیدی برای بیماران آمده است:

• مشاوره: قبل از عمل، بیماران با پزشک خود مشاوره کاملی خواهند داشت. این مشاوره شامل بحث در مورد سابقه پزشکی، داروهای فعلی و هرگونه آلرژی است.
• تست های تصویربرداری: بیماران ممکن است برای ارزیابی اندازه و محل فیبروم‌ها، تحت آزمایش‌های تصویربرداری مانند MRI یا سونوگرافی قرار گیرند. این آزمایش‌ها به پزشک کمک می‌کند تا روند عمل را به طور مؤثر برنامه‌ریزی کند.
• آزمایش خون: ممکن است آزمایش‌های خون روتین برای بررسی کم‌خونی، عملکرد کبد و عملکرد کلیه لازم باشد. این آزمایش‌ها به اطمینان از مناسب بودن بیمار برای این عمل کمک می‌کنند.
• بررسی داروها: بیماران باید پزشک خود را در مورد تمام داروهایی که مصرف می‌کنند، از جمله داروهای بدون نسخه و مکمل‌ها، مطلع کنند. ممکن است لازم باشد مصرف برخی از داروها، به ویژه رقیق‌کننده‌های خون، قبل از عمل تنظیم یا موقتاً متوقف شود.
• دستور روزه داری: معمولاً به بیماران توصیه می‌شود که چند ساعت قبل از عمل از خوردن و آشامیدن خودداری کنند. این امر به ویژه در صورت استفاده از آرام‌بخش یا بیهوشی اهمیت دارد.
• ترتیبات حمل و نقل: از آنجایی که آمبولیزاسیون شریانی معمولاً به صورت سرپایی انجام می‌شود، بیماران باید ترتیب دهند که کسی پس از عمل آنها را به خانه برساند. آرام‌بخش‌ها ممکن است توانایی رانندگی ایمن را مختل کنند.
• داروهای قبل از عمل: ممکن است به بیماران داروهایی تجویز شود که قبل از عمل مصرف کنند، مانند مسکن‌ها یا داروهای ضد اضطراب، تا به آنها کمک کند احساس راحتی بیشتری داشته باشند.
• پوشاک و وسایل شخصی: بیماران باید در روز عمل لباس‌های گشاد و راحت بپوشند. توصیه می‌شود اشیاء قیمتی خود را در خانه بگذارند، زیرا ممکن است اجازه ورود به اتاق عمل را نداشته باشند.
• برنامه مراقبت پس از عمل: بیماران باید در مورد مراقبت‌های پس از عمل، از جمله مدیریت درد و محدودیت‌های فعالیت، با پزشک خود صحبت کنند.
• آمادگی عاطفی: طبیعی است که قبل از انجام یک عمل پزشکی احساس اضطراب داشته باشید. بیماران باید زمانی را برای آرامش اختصاص دهند و در مورد هرگونه نگرانی با پزشک خود صحبت کنند.

با پیروی از این مراحل آماده‌سازی، بیماران می‌توانند در طول آمبولیزاسیون شریان رحمی، تجربه‌ای روان‌تر را تضمین کنند.

آمبولیزاسیون شریان رحمی: روش گام به گام

درک آنچه در طول آمبولیزاسیون شریان رحمی انتظار می‌رود می‌تواند به کاهش اضطراب و آماده‌سازی بیماران برای این تجربه کمک کند. در اینجا یک مرور گام به گام از این روش آورده شده است:

• ورود و ورود: بیماران به مرکز پزشکی می‌رسند و پذیرش می‌شوند. ممکن است از آنها خواسته شود که لباس بیمارستان بپوشند و هرگونه جواهرات یا وسایل شخصی خود را درآورند.
• ارزیابی قبل از فرآیند: یک پرستار علائم حیاتی را بررسی می‌کند و ممکن است در مورد هرگونه نگرانی در آخرین لحظه سؤال کند. ممکن است یک خط داخل وریدی (IV) برای تجویز دارو در بازو قرار داده شود.
• آرام بخشی: معمولاً به بیماران داروی آرام‌بخش داده می‌شود تا به آنها در آرامش کمک کند. در برخی موارد، ممکن است از بیهوشی عمومی استفاده شود، اما بیشتر عمل‌ها تحت آرام‌بخشی در حالت هوشیاری انجام می‌شوند.
• دسترسی به رگ‌های خونی: رادیولوژیست مداخله‌ای پوست ناحیه کشاله ران را تمیز کرده و بی‌حسی موضعی تزریق می‌کند. برش کوچکی در پوست ایجاد می‌شود تا به شریان فمورال دسترسی پیدا شود.
• قرار دادن کاتتر: یک لوله نازک و انعطاف‌پذیر به نام کاتتر به داخل شریان فمورال وارد می‌شود و با استفاده از فلوروسکوپی (تصویربرداری با اشعه ایکس در زمان واقعی) از طریق رگ‌های خونی به شریان‌های رحمی هدایت می‌شود.
• آمبولیزاسیون: پس از قرار گرفتن کاتتر در محل، ذرات ریزی (عوامل آمبولیک) به داخل شریان‌های رحمی تزریق می‌شوند. این ذرات جریان خون به فیبروم‌ها را مسدود می‌کنند و باعث کوچک شدن آنها به مرور زمان می‌شوند.
• مانیتورینگ: پس از آمبولیزاسیون، کاتتر خارج می‌شود و برای جلوگیری از خونریزی، محل برش تحت فشار قرار می‌گیرد. بیماران برای چند ساعت در اتاق ریکاوری تحت نظر قرار می‌گیرند.
• دستورالعمل های بعد از عمل: پس از تثبیت وضعیت، بیماران دستورالعمل‌هایی در مورد مدیریت درد، محدودیت‌های فعالیت و علائم عوارضی که باید در خانه مراقب آنها باشند، دریافت می‌کنند.
• تخلیه: بیماران معمولاً همان روز مرخص می‌شوند، اما باید کسی آنها را به خانه برساند. قرار ملاقات‌های بعدی برای نظارت بر بهبودی و ارزیابی اثربخشی عمل تعیین خواهد شد.
• بهبود: بیماران ممکن است برای چند روز پس از عمل، درد و گرفتگی خفیف تا متوسطی را تجربه کنند. اکثر آنها می‌توانند ظرف یک هفته به فعالیت‌های عادی خود بازگردند، اما پیروی از توصیه‌های پزشک در مورد سطح فعالیت ضروری است.

با درک فرآیند گام به گام آمبولیزاسیون شریان رحمی، بیماران می‌توانند در مورد درمان خود آمادگی و آگاهی بیشتری داشته باشند.

خطرات و عوارض آمبولیزاسیون شریان رحمی

مانند هر روش پزشکی، آمبولیزاسیون شریان رحمی خطرات و عوارض احتمالی خاصی را به همراه دارد. در حالی که بسیاری از بیماران نتایج مثبتی را تجربه می‌کنند، آگاهی از خطرات رایج و نادر مرتبط با این روش ضروری است.

خطرات رایج:

• درد و ناراحتی: درد و گرفتگی خفیف تا متوسط ​​​​بعد از عمل شایع است. این درد معمولاً با مسکن‌های بدون نسخه قابل کنترل است.
• تهوع و استفراغ: برخی از بیماران ممکن است به دلیل آرام‌بخشی یا واکنش بدن به آمبولیزاسیون، حالت تهوع یا استفراغ را تجربه کنند.
• کبودی یا هماتوم: محل برش ممکن است کبود شود یا هماتوم (تجمع موضعی خون در خارج از رگ‌های خونی) ایجاد شود که معمولاً خود به خود برطرف می‌شود.
• عفونت: مانند هر روش تهاجمی دیگر، خطر عفونت در محل برش یا در ناحیه لگن وجود دارد.
• تغییرات قاعدگی: برخی از زنان ممکن است پس از انجام آمنوره، تغییراتی در چرخه قاعدگی خود، از جمله دوره‌های قاعدگی سنگین‌تر یا نامنظم، تجربه کنند.

خطرات نادر:

• نکروز رحم: در موارد نادر، ممکن است خونرسانی به رحم مختل شود و منجر به مرگ بافت (نکروز) شود. این می‌تواند منجر به عوارض شدید شود و ممکن است نیاز به درمان بیشتر داشته باشد.
• نارسایی تخمدان: اگرچه غیرمعمول است، اما خطر تأثیرگذاری بر خون‌رسانی به تخمدان‌ها وجود دارد که می‌تواند منجر به نارسایی تخمدان شود.
• عکس العمل های آلرژیتیک: برخی از بیماران ممکن است نسبت به رنگ کنتراست مورد استفاده در طول عمل، واکنش‌های آلرژیک داشته باشند که از خفیف تا شدید متغیر است.
• لخته شدن خون: خطر کمی برای ایجاد لخته خون در پاها (ترومبوز ورید عمقی) یا ریه‌ها (آمبولی ریوی) پس از عمل وجود دارد.
• نیاز به جراحی اضافی: در برخی موارد، آمبولیزاسیون شریانی ممکن است علائم را به طور کامل برطرف نکند یا عوارضی ایجاد شود که نیاز به مداخله جراحی بیشتر را ایجاب می‌کند.
• تشکیل فیستول: به ندرت، ممکن است فیستول (یک اتصال غیرطبیعی) بین رحم و سایر اندام‌ها ایجاد شود که منجر به عوارض دیگری می‌شود.

اگرچه خطرات مرتبط با آمبولیزاسیون شریان رحمی به طور کلی کم است، اما ضروری است که بیماران در مورد این عوارض احتمالی با پزشک خود صحبت کنند. درک این خطرات می‌تواند به بیماران کمک کند تا در مورد گزینه‌های درمانی خود تصمیمات آگاهانه‌ای بگیرند و برای بهبودی موفقیت‌آمیز آماده شوند.

بهبودی پس از آمبولیزاسیون شریان رحمی

بهبودی پس از آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE) عموماً ساده است، اما از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اکثر بیماران می‌توانند انتظار داشته باشند که پس از عمل، چند ساعت را در اتاق ریکاوری بگذرانند، جایی که کادر پزشکی علائم حیاتی را کنترل کرده و هرگونه ناراحتی را مدیریت می‌کنند. جدول زمانی معمول بهبودی به شرح زیر است:

• 24 ساعت اول: بیماران ممکن است درد خفیف تا متوسطی را تجربه کنند که می‌توان آن را با داروهای مسکن تجویز شده مدیریت کرد. استراحت در این دوره بسیار مهم است و به بیماران توصیه می‌شود که یک نفر آنها را تا خانه همراهی کند.
• اولین هفته: بسیاری از بیماران می‌توانند ظرف چند روز به فعالیت‌های سبک بازگردند، اما اجتناب از بلند کردن اجسام سنگین، ورزش شدید یا هرگونه فعالیتی که می‌تواند بدن را تحت فشار قرار دهد، ضروری است. برخی ممکن است خستگی یا گرفتگی عضلات را تجربه کنند که طبیعی است.
• دو هفته پس از عمل: اکثر بیماران می‌توانند فعالیت‌های روزمره عادی، از جمله کار، را از سر بگیرند، مگر اینکه شغلشان شامل کار فیزیکی سنگین باشد. توصیه می‌شود برای اطمینان از بهبودی کامل، با پزشک خود مشورت کنید.
• چهار تا شش هفته: در این زمان، اکثر بیماران به حالت عادی خود بازگشته‌اند. با این حال، شرکت در جلسات پیگیری برای نظارت بر بهبودی و ارزیابی اثربخشی آمبولیزاسیون مهم است.

نکات مراقبت پس از درمان:

• برای حمایت از روند بهبودی، آب کافی بنوشید و یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید.
• از هرگونه توصیه غذایی خاص ارائه شده توسط تیم مراقبت‌های بهداشتی خود پیروی کنید.
• هرگونه علائم غیرمعمول مانند خونریزی بیش از حد یا درد شدید را زیر نظر داشته باشید و در صورت بروز با پزشک خود تماس بگیرید.
• به تدریج سطح فعالیت را تا حد تحمل افزایش دهید، اما به بدن خود گوش دهید.

فواید آمبولیزاسیون شریان رحمی

آمبولیزاسیون شریان رحمی مزایای قابل توجهی دارد، به ویژه برای زنانی که از فیبروم رحمی یا سایر بیماری‌های مرتبط رنج می‌برند. در اینجا به برخی از بهبودهای کلیدی سلامت و نتایج کیفیت زندگی مرتبط با این روش اشاره می‌کنیم:

• تسکین علائم: بسیاری از بیماران کاهش قابل توجهی در علائمی مانند خونریزی شدید قاعدگی، درد لگن و فشار تجربه می‌کنند. این بهبود می‌تواند منجر به بهبود کیفیت زندگی شود.
• کم تهاجمی: آمبولیزاسیون رحم (UAE) یک روش کم تهاجمی است، به این معنی که فقط به برش‌های کوچکی نیاز دارد و معمولاً در مقایسه با گزینه‌های جراحی سنتی مانند هیسترکتومی، درد کمتر و زمان بهبودی کوتاه‌تری دارد.
• حفظ عملکرد رحم: برخلاف هیسترکتومی، در جراحی آمبولیزاسیون رحم حفظ می‌شود، که این امر به ویژه برای زنانی که مایل به حفظ گزینه‌های تولید مثلی خود هستند، اهمیت دارد.
• کاهش اقامت در بیمارستان: بیشتر بیماران می‌توانند همان روز یا روز بعد از عمل به خانه بروند و این امر اختلال در زندگی آنها را به حداقل می‌رساند.
• خطر کمتر عوارض: به طور کلی، روش UAE در مقایسه با روش‌های جراحی تهاجمی‌تر، خطر عوارض کمتری دارد و این امر آن را به گزینه‌ای ایمن‌تر برای بسیاری از زنان تبدیل می‌کند.
• مقرون به صرفه: در بسیاری از موارد، جراحی زیبایی شکم (UAE) نسبت به گزینه‌های جراحی مقرون به صرفه‌تر است، به خصوص با در نظر گرفتن هزینه‌های کلی مرتبط با اقامت طولانی‌تر در بیمارستان و زمان بهبودی.

هزینه آمبولیزاسیون شریان رحمی در هند چقدر است؟

هزینه آمبولیزاسیون شریان رحمی در هند معمولاً از ۷۰،۰۰۰ تا ۳۰۰،۰۰۰ روپیه متغیر است. عوامل متعددی می‌توانند بر هزینه نهایی تأثیر بگذارند، از جمله:

• انتخاب بیمارستان: بیمارستان‌های مختلف ممکن است بر اساس امکانات و تخصص خود، ساختارهای قیمت‌گذاری متفاوتی داشته باشند.
• محل: مراکز شهری ممکن است هزینه‌های بالاتری نسبت به مناطق روستایی داشته باشند.
• نوع اتاق: انتخاب اتاق (خصوصی، نیمه‌خصوصی یا عمومی) می‌تواند بر هزینه کلی تأثیر بگذارد.
• عوارض: اگر در طول یا بعد از عمل عوارضی ایجاد شود، ممکن است هزینه‌های اضافی متحمل شوید.

چندین بیمارستان در سراسر هند، از جمله مراکز بزرگی مانند بیمارستان‌های آپولو، خدمات درمانی امارات متحده عربی را ارائه می‌دهند. بیماران تشویق می‌شوند که گزینه‌ها را بر اساس تخصص پزشکی، فناوری و مقرون به صرفه بودن مقایسه کنند.

برای اطلاع از قیمت دقیق و گزینه‌های مراقبت شخصی، توصیه می‌کنیم مستقیماً با بیمارستان‌های آپولو تماس بگیرید.

سوالات متداول در مورد آمبولیزاسیون شریان رحمی

نتیجه

آمبولیزاسیون شریان رحمی یک روش ارزشمند برای زنانی است که از فیبروم رحمی و علائم مرتبط با آن رنج می‌برند. با ماهیت کم‌تهاجمی، بهبودی سریع و مزایای قابل توجه، این روش جایگزین امیدوارکننده‌ای برای گزینه‌های جراحی سنتی ارائه می‌دهد. اگر علائمی مربوط به فیبروم رحمی یا آدنومیوز دارید، با متخصص زنان یا رادیولوژیست مداخله‌ای خود صحبت کنید. با هم می‌توانید تعیین کنید که آیا آمبولیزاسیون شریان رحمی درمان مناسبی برای نیازهای شما است یا خیر.