تعویض کامل مفصل ران (THR) - هزینه، موارد مصرف، آمادگی، خطرات و بهبودی

تعویض کامل مفصل ران (THR) چیست؟

تعویض کامل مفصل ران (THR) یک عمل جراحی است که برای کاهش درد و بازیابی عملکرد در بیمارانی که از آسیب شدید مفصل ران رنج می‌برند، طراحی شده است. مفصل ران یک مفصل گوی و کاسه‌ای است که استخوان ران (فمور) را به لگن متصل می‌کند. در THR، قسمت‌های آسیب‌دیده یا بیمار مفصل ران برداشته شده و با اجزای مصنوعی، که به عنوان پروتز شناخته می‌شوند، جایگزین می‌شوند. این عمل معمولاً تحت بیهوشی عمومی یا موضعی انجام می‌شود و بسته به پیچیدگی مورد، می‌تواند از یک تا سه ساعت طول بکشد.

هدف اصلی تعویض کامل مفصل ران، تسکین درد و بهبود تحرک در افرادی است که از طریق درمان‌های محافظه‌کارانه مانند دارو، فیزیوتراپی یا تغییر سبک زندگی تسکین نیافته‌اند. THR به ویژه برای بیمارانی که مبتلا به آرتروز پیشرفته، شکستگی یا سایر بیماری‌های دژنراتیو هستند که عملکرد مفصل ران را به شدت مختل می‌کنند، مؤثر است. THR با جایگزینی سطوح آسیب‌دیده مفصل با مواد بادوام، قصد دارد حرکت طبیعی مفصل ران را بازیابی کند و به بیماران اجازه دهد با سهولت و راحتی بیشتری به فعالیت‌های روزانه خود بازگردند.

چرا ممکن است به تعویض مفصل ران نیاز داشته باشید؟

تعویض کامل مفصل ران معمولاً برای بیمارانی که به دلیل شرایط مختلف مؤثر بر مفصل ران، درد و ناتوانی قابل توجهی را تجربه می‌کنند، توصیه می‌شود. شایع‌ترین دلایل انجام THR عبارتند از:

• آرتروز: این بیماری دژنراتیو مفصلی با تخریب غضروف مشخص می‌شود که منجر به درد، سفتی و کاهش تحرک می‌شود. با پیشرفت بیماری، بیماران ممکن است انجام فعالیت‌های روزمره را به طور فزاینده‌ای دشوار بیابند.
• روماتیسم مفصلی: یک اختلال خودایمنی که باعث التهاب در مفاصل می‌شود. آرتریت روماتوئید می‌تواند منجر به آسیب مفاصل و درد مزمن شود. THR ممکن است زمانی ضروری باشد که سایر درمان‌ها نتوانند تسکین ایجاد کنند.
• یک نوع بیماری است که خون به استخوان نمیرسد، استخوان فاقد خون: وضعیتی که در آن بافت استخوان به دلیل خونرسانی ضعیف می‌میرد و باعث مرگ بافت استخوان می‌شود. نکروز آواسکولار می‌تواند در اثر ضربه، مصرف طولانی مدت استروئید یا برخی شرایط پزشکی ایجاد شود و منجر به درد شدید و اختلال عملکرد مفصل شود.
• شکستگی لگن: در بزرگسالان مسن، شکستگی لگن می‌تواند ناشی از زمین خوردن یا تصادف باشد. هنگامی که شکستگی شدید است و از طریق روش‌های دیگر قابل ترمیم نیست، THR ممکن است بهترین گزینه برای بازیابی عملکرد و کاهش درد باشد.
• دیسپلازی رشدی: برخی از افراد با ناهنجاری‌های مفصل ران متولد می‌شوند که می‌تواند منجر به آرتروز و درد در مراحل بعدی زندگی شود. در چنین مواردی، ممکن است THR برای اصلاح راستای مفصل و بهبود عملکرد توصیه شود.

بیماران ممکن است زمانی که درد لگن به شدت زندگی روزمره آنها را محدود می‌کند و درمان‌های غیرجراحی دیگر کمکی نمی‌کنند، THR را در نظر بگیرند. تصمیم برای انجام THR با همکاری بیمار و جراح ارتوپد او و با در نظر گرفتن سلامت کلی، سطح فعالیت و اهداف شخصی بیمار گرفته می‌شود.

موارد مصرف برای تعویض کامل مفصل ران (THR)

چندین شاخص بالینی نشان می‌دهد که یک بیمار ممکن است کاندیدای مناسبی برای تعویض کامل مفصل ران باشد. این موارد عبارتند از:

• درد مداوم: بیمارانی که درد مزمن لگن را تجربه می‌کنند که توانایی آنها را در انجام فعالیت‌های روزانه مانند پیاده‌روی، بالا رفتن از پله یا شرکت در فعالیت‌های تفریحی محدود می‌کند، ممکن است برای THR در نظر گرفته شوند.
• سفتی مفصل: کاهش قابل توجه دامنه حرکتی مفصل ران، که خم کردن یا چرخاندن پا را دشوار می‌کند، می‌تواند نشان دهنده نیاز به مداخله جراحی باشد.
• یافته های تصویربرداری: اشعه ایکس ممکن است دژنراسیون پیشرفته مفصل، از جمله خارهای استخوانی، از بین رفتن غضروف یا تنگ شدن فضای مفصلی را نشان دهد. این یافته‌ها می‌توانند به تأیید تشخیص و پشتیبانی از توصیه THR کمک کنند.
• شکست درمان های محافظه کارانه: بیمارانی که گزینه‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، داروهای ضدالتهاب یا تزریق کورتیکواستروئید را امتحان کرده‌اند و تسکین کافی را تجربه نکرده‌اند، ممکن است کاندیدای THR باشند.
• محدودیت های عملکردی: اگر وضعیت مفصل ران بیمار به طور قابل توجهی بر توانایی او در انجام کار، سرگرمی‌ها یا فعالیت‌های اجتماعی تأثیر بگذارد، ممکن است THR برای بازگرداندن کیفیت زندگی او ضروری باشد.
• سن و سطح فعالیت: اگرچه سن به تنهایی عامل تعیین‌کننده‌ای نیست، اما بیماران جوان‌تر و فعالی که آسیب شدید مفصل ران دارند، ممکن است از THR برای حفظ سبک زندگی خود و جلوگیری از وخامت بیشتر بهره‌مند شوند.

در نهایت، تصمیم برای انجام تعویض کامل مفصل ران بر اساس ارزیابی جامع علائم بیمار، سابقه پزشکی و مطالعات تصویربرداری است. جراح ارتوپد خطرات و مزایای احتمالی این عمل را مورد بحث قرار می‌دهد و اطمینان حاصل می‌کند که بیمار به خوبی آگاه شده و برای سفر پیش رو آماده است.

انواع تعویض کامل مفصل ران (THR)

اگرچه تعویض کامل مفصل ران یک روش استاندارد است، اما رویکردها و تکنیک‌های مختلفی وجود دارد که جراحان ارتوپد ممکن است بر اساس نیازهای خاص بیمار و تخصص جراح از آنها استفاده کنند. دو نوع اصلی تعویض کامل مفصل ران عبارتند از:

• تعویض کامل مفصل ران با سیمان: در این روش، اجزای پروتز با استفاده از سیمان استخوانی مخصوص به استخوان متصل می‌شوند. این روش اغلب برای بیماران مسن‌تر یا افرادی که کیفیت استخوان ضعیف‌تری دارند، ترجیح داده می‌شود، زیرا ثبات فوری را فراهم می‌کند و امکان تحمل وزن را پس از جراحی فراهم می‌کند.
• تعویض کامل مفصل ران بدون سیمان: این تکنیک شامل استفاده از پروتزی است که سطح متخلخلی دارد و به استخوان بیمار اجازه می‌دهد تا به مرور زمان در ایمپلنت رشد کند. THR بدون سیمان معمولاً برای بیماران جوان‌تر و فعال‌تر با کیفیت استخوان خوب توصیه می‌شود، زیرا ممکن است ادغام طبیعی‌تری با استخوان ایجاد کند.
• تعویض کامل مفصل ران با روش کم تهاجمی: برخی از جراحان ممکن است یک رویکرد کم‌تهاجمی ارائه دهند که شامل برش‌های کوچک‌تر و اختلال عضلانی کمتر است. این تکنیک می‌تواند منجر به کاهش درد و زمان بهبودی سریع‌تر شود، اگرچه همه بیماران کاندیدای مناسبی برای این روش نیستند.
• رویکرد قدامی: این تکنیک شامل دسترسی به مفصل ران از جلوی بدن است که ممکن است منجر به آسیب عضلانی کمتر و بهبودی سریع‌تر شود. با این حال، این روش نیاز به آموزش تخصصی دارد و ممکن است در همه مراکز پزشکی در دسترس نباشد.
• رویکرد خلفی: روش سنتی شامل دسترسی به مفصل ران از پشت است. اگرچه این روش به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد و مؤثر است، اما ممکن است در مقایسه با روش قدامی، اختلال عضلانی بیشتری ایجاد کند.

هر نوع تعویض کامل مفصل ران مزایا و ملاحظات خاص خود را دارد و انتخاب تکنیک به آناتومی بیمار، تجربه جراح و اهداف خاص جراحی بستگی دارد. جراح ارتوپد با بیمار همکاری نزدیکی خواهد داشت تا مناسب‌ترین رویکرد را برای وضعیت فردی او تعیین کند و بهترین نتیجه ممکن را برای فرآیند تعویض مفصل ران او تضمین کند.

موارد منع تعویض کامل مفصل ران (THR)

اگرچه تعویض کامل مفصل ران (THR) می‌تواند کیفیت زندگی بسیاری از بیمارانی که از درد و مشکلات حرکتی مفصل ران رنج می‌برند را به طور قابل توجهی بهبود بخشد، اما برای همه مناسب نیست. شرایط و عوامل خاصی ممکن است بیمار را برای این عمل نامناسب کند. درک این موارد منع مصرف هم برای بیماران و هم برای ارائه دهندگان خدمات درمانی بسیار مهم است.

• عفونت فعال: بیمارانی که عفونت فعال در مفصل ران یا اطراف آن دارند، ممکن است کاندید مناسبی برای THR نباشند. عفونت می‌تواند جراحی را پیچیده کرده و منجر به عوارض شدید شود. درمان هرگونه عفونت موجود قبل از در نظر گرفتن تعویض مفصل ران ضروری است.
• پوکی استخوان شدید: پوکی استخوان، وضعیتی که با استخوان‌های ضعیف و شکننده مشخص می‌شود، می‌تواند خطر شکستگی را در حین و بعد از عمل جراحی افزایش دهد. بیمارانی که پوکی استخوان شدید دارند ممکن است تراکم استخوان لازم برای پشتیبانی از ایمپلنت را نداشته باشند، و این باعث می‌شود THR گزینه‌ی کم‌دوامی باشد.
• شرایط پزشکی کنترل نشده: بیمارانی که بیماری‌های کنترل نشده‌ای مانند دیابت، بیماری قلبی یا بیماری ریوی دارند، ممکن است در طول جراحی با خطرات بیشتری مواجه شوند. مدیریت موثر این بیماری‌ها قبل از اقدام به THR بسیار مهم است.
• پیشگیری و درمان چاقی: اگرچه چاقی منع مطلق نیست، اما می‌تواند خطر عوارض را در حین و بعد از جراحی افزایش دهد. وزن اضافی می‌تواند فشار بیشتری بر مفصل ران و ایمپلنت وارد کند و به طور بالقوه منجر به افزایش میزان شکست شود. کاهش وزن ممکن است قبل از جراحی توصیه شود.
• اختلالات عصبی عضلانی: بیماری‌هایی که بر کنترل و هماهنگی عضلات تأثیر می‌گذارند، مانند بیماری پارکینسون یا ام‌اس، ممکن است روند بهبودی را پیچیده کنند. این اختلالات می‌توانند بر توانایی بیمار در پیروی از پروتکل‌های توانبخشی تأثیر بگذارند.
• سیستم پشتیبانی ناکافی: بهبودی موفقیت‌آمیز از THR اغلب نیاز به یک سیستم حمایتی قوی در خانه دارد. بیمارانی که تنها زندگی می‌کنند یا فاقد کمک هستند، ممکن است در طول دوره بهبودی با چالش‌هایی روبرو شوند و این امر آنها را به کاندیداهای نامناسب‌تری برای این عمل تبدیل می‌کند.
• عوامل روانشناسی: بیمارانی که مشکلات روانی قابل توجهی مانند افسردگی یا اضطراب شدید دارند، ممکن است با نیازهای جراحی و توانبخشی دست و پنجه نرم کنند. ممکن است ارزیابی کامل روانشناختی برای تعیین آمادگی برای این عمل ضروری باشد.
• جراحی قبلی مفصل ران: بیمارانی که قبلاً جراحی لگن داشته‌اند، ممکن است آناتومی یا عوارضی داشته باشند که می‌تواند تعویض مفصل ران جدید را پیچیده کند. در این موارد، ارزیابی کامل توسط جراح ارتوپد ضروری است.
• ملاحظات سنی: اگرچه سن به تنهایی یک مانع جدی نیست، اما بیماران بسیار جوان ممکن است به دلیل احتمال ساییدگی ایمپلنت در طول زمان، کاندیدای ایده‌آلی نباشند. برعکس، بیماران بسیار مسن ممکن است خطرات بیشتری در ارتباط با بیهوشی و جراحی داشته باشند.
• آلرژی به مواد ایمپلنت: برخی از ایمپلنت‌ها حاوی آلیاژهای فلزی (مثلاً کبالت-کروم، تیتانیوم) یا اجزای پلی‌اتیلن هستند. برای بیمارانی که حساسیت‌های شناخته‌شده دارند، می‌توان مواد جایگزین را در نظر گرفت.

چگونه برای تعویض کامل مفصل ران (THR) آماده شویم؟

آماده شدن برای تعویض کامل مفصل ران (THR) شامل چندین مرحله مهم برای اطمینان از نتیجه موفقیت آمیز است. پیروی از دستورالعمل های تیم مراقبت و آماده سازی از قبل می تواند به بهبود نتایج بهبودی کمک کند.

• ارزیابی قبل از عمل: قبل از جراحی، بیماران تحت ارزیابی جامعی از جمله معاینه فیزیکی، بررسی سابقه پزشکی و آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس قرار می‌گیرند. این ارزیابی به جراح کمک می‌کند تا بهترین رویکرد را برای این عمل تعیین کند.
• آزمایش خون: آزمایش‌های خون روتین برای بررسی کم‌خونی، عفونت و سایر نشانگرهای سلامتی انجام خواهد شد. این آزمایش‌ها به اطمینان از سلامت مطلوب بیمار برای جراحی کمک می‌کنند.
• بررسی داروها: بیماران باید لیست کاملی از داروهای مصرفی خود، از جمله داروهای بدون نسخه و مکمل‌ها را ارائه دهند. ممکن است لازم باشد قبل از عمل جراحی، دوز برخی از داروها مانند رقیق‌کننده‌های خون تنظیم یا موقتاً قطع شود تا خطر خونریزی کاهش یابد.
• اصلاح شیوه زندگی ممکن است به بیماران توصیه شود که تغییراتی در سبک زندگی خود ایجاد کنند، مانند ترک سیگار و کاهش مصرف الکل. این تغییرات می‌تواند سلامت کلی را بهبود بخشد و روند بهبودی را تسریع کند.
• فیزیوتراپی: ممکن است فیزیوتراپی قبل از عمل برای تقویت عضلات اطراف لگن و بهبود انعطاف‌پذیری توصیه شود. این می‌تواند به تسهیل روند بهبودی کمک کند.
• آماده سازی خانه: بیماران باید با از بین بردن خطرات زمین خوردن، فراهم کردن امکانات لازم برای انجام فعالیت‌های روزانه و ایجاد یک فضای راحت برای ریکاوری، خانه خود را برای بهبودی آماده کنند. در دسترس بودن اقلام ضروری می‌تواند در طول مرحله اولیه بهبودی تفاوت قابل توجهی ایجاد کند.
• ملاحظات غذایی: یک رژیم غذایی متعادل سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی می‌تواند به بهبودی کمک کند. ممکن است به بیماران توصیه شود که در روزهای منتهی به جراحی، مصرف پروتئین خود را افزایش داده و بدن خود را هیدراته نگه دارند.
• مشاوره بیهوشی: جلسه‌ای با متخصص بیهوشی برای بحث در مورد گزینه‌های بیهوشی و هرگونه نگرانی که بیمار ممکن است داشته باشد، برگزار خواهد شد. درک فرآیند بیهوشی می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند.
• دستورالعمل‌های روز عمل جراحی: بیماران قبل از عمل جراحی دستورالعمل‌های خاصی در مورد ناشتا بودن دریافت خواهند کرد، از جمله زمان توقف خوردن و آشامیدن. پیروی از این دستورالعمل‌ها برای اطمینان از ایمنی در طول عمل ضروری است.
• آمادگی عاطفی: آمادگی ذهنی برای جراحی به اندازه آمادگی جسمی مهم است. بیماران باید هرگونه نگرانی یا ترس خود را با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود در میان بگذارند و تکنیک‌های آرامش‌بخشی مانند تنفس عمیق یا مدیتیشن را برای کمک به مدیریت اضطراب در نظر بگیرند.

تعویض کامل مفصل ران (THR): مراحل گام به گام

آشنایی با عمل تعویض کامل مفصل ران (THR) می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند و بیماران را برای آنچه انتظار دارند آماده کند. در اینجا یک مرور گام به گام از این فرآیند، از آماده‌سازی‌های قبل از عمل تا مراقبت‌های پس از عمل، ارائه شده است.

• آماده سازی قبل از عمل: در روز عمل جراحی، بیماران به بیمارستان یا مرکز جراحی می‌رسند. آنها پذیرش می‌شوند و ممکن است از آنها خواسته شود که لباس بیمارستانی بپوشند. یک خط وریدی (IV) برای تجویز داروها و مایعات شروع می‌شود.
• اداره بیهوشی: وقتی بیمار در اتاق عمل است، متخصص بیهوشی، بیهوشی را انجام می‌دهد. این می‌تواند بیهوشی عمومی باشد که بیمار را به خواب می‌برد، یا بی‌حسی موضعی باشد که قسمت پایین بدن را بی‌حس می‌کند. انتخاب نوع بیهوشی به سلامت بیمار و توصیه جراح بستگی دارد.
• برش: پس از اثر کردن بی‌حسی، جراح برشی روی مفصل ران ایجاد می‌کند. طول و محل برش ممکن است بسته به روش جراحی (قدامی، خلفی یا جانبی) متفاوت باشد.
• دسترسی به مفصل ران: جراح با دقت عضلات و بافت‌ها را کنار می‌زند تا به مفصل ران دسترسی پیدا کند. این مرحله نیاز به دقت دارد تا آسیب به ساختارهای اطراف به حداقل برسد.
• برداشتن مفصل آسیب دیده: سر آسیب‌دیده استخوان ران (گوی مفصل ران) به همراه هرگونه غضروف و استخوان آسیب‌دیده از حفره استابولوم (حفره مفصل ران) برداشته می‌شود. این کار، محل قرارگیری ایمپلنت جدید را آماده می‌کند.
• جایگذاری ایمپلنت: سپس جراح ایمپلنت جدید مفصل ران را وارد می‌کند. این ایمپلنت معمولاً شامل یک ساقه فلزی است که در استخوان ران قرار می‌گیرد، یک گوی فلزی که جایگزین سر استخوان ران می‌شود و یک حفره پلاستیکی یا سرامیکی که در حفره استابولوم قرار می‌گیرد. اجزا یا از طریق سیمان استخوانی یا تکنیکی که به استخوان اجازه می‌دهد تا در ایمپلنت رشد کند، در جای خود محکم می‌شوند.
• بستن برش: پس از قرار دادن ایمپلنت در محل، جراح با دقت برش را با بخیه یا منگنه می‌بندد. برای محافظت از محل جراحی، یک پانسمان استریل اعمال می‌شود.
• اتاق احیا: پس از عمل، بیماران به اتاق ریکاوری منتقل می‌شوند و در آنجا تا زمان بیدار شدن از بیهوشی تحت نظر خواهند بود. علائم حیاتی به طور منظم بررسی می‌شود و مدیریت درد آغاز می‌شود.
• مراقبت های بعد از عمل: بیماران معمولاً چند روز در بیمارستان بستری می‌شوند و در این مدت فیزیوتراپی برای بازیابی تحرک و قدرت آنها آغاز می‌شود. مدیریت درد مورد توجه قرار می‌گیرد و بیماران تشویق می‌شوند که در اسرع وقت شروع به حرکت کنند.
• دستورالعمل تخلیه: قبل از ترک بیمارستان، بیماران دستورالعمل‌های دقیقی در مورد نحوه مراقبت از مفصل ران جدید خود، مدیریت درد و پیگیری با پزشک خود دریافت خواهند کرد. رعایت این دستورالعمل‌ها برای بهبودی موفقیت‌آمیز ضروری است.

خطرات و عوارض تعویض کامل مفصل ران (THR)

مانند هر عمل جراحی، تعویض کامل مفصل ران (THR) خطرات و عوارض احتمالی خاصی را به همراه دارد. در حالی که بسیاری از بیماران بهبود قابل توجهی در درد و تحرک تجربه می‌کنند، آگاهی از خطرات رایج و نادر مرتبط با این جراحی ضروری است.

• خطرات رایج:
  • عفونت: یکی از شایع‌ترین خطرات، عفونت است که می‌تواند در محل جراحی یا در اعماق مفصل رخ دهد. بهداشت مناسب و مراقبت‌های بعد از عمل می‌تواند به کاهش این خطر کمک کند.
  • لخته شدن خون: بیماران در معرض خطر لخته شدن خون در پاها (ترومبوز ورید عمقی) یا ریه‌ها (آمبولی ریوی) هستند. اقدامات پیشگیرانه، مانند رقیق‌کننده‌های خون و تحرک زودهنگام، معمولاً انجام می‌شود.
  • نابجایی: مفصل ران جدید ممکن است دچار دررفتگی شود، به خصوص در مراحل اولیه بهبودی. اغلب به بیماران توصیه می‌شود که از حرکات خاصی در طول فرآیند بهبودی خودداری کنند.
  • آسیب عصبی یا عروق خونی: اگرچه نادر است، اما خطر آسیب به اعصاب یا رگ‌های خونی مجاور در طول جراحی وجود دارد که می‌تواند منجر به بی‌حسی یا مشکلات گردش خون شود.
• خطرات کمتر رایج:
  • شکست ایمپلنت: با گذشت زمان، ایمپلنت مفصل ران ممکن است فرسوده یا از کار بیفتد و نیاز به جراحی مجدد داشته باشد. عواملی مانند سطح فعالیت و وزن می‌توانند بر طول عمر ایمپلنت تأثیر بگذارند.
  • شکستگی: در برخی موارد، استخوان ران ممکن است در حین یا بعد از عمل جراحی، به ویژه در بیماران مبتلا به پوکی استخوان، دچار شکستگی شود. این امر می‌تواند بهبودی را پیچیده کند و ممکن است نیاز به مداخله جراحی اضافی داشته باشد.
  • درد مداوم: برخی از بیماران ممکن است پس از جراحی درد مداومی را تجربه کنند که می‌تواند به دلیل عوامل مختلفی از جمله موقعیت ایمپلنت یا بیماری‌های زمینه‌ای باشد.
• خطرات نادر:
  • عکس العمل های آلرژیتیک: برخی از بیماران ممکن است واکنش‌های آلرژیک به مواد مورد استفاده در ایمپلنت داشته باشند که منجر به التهاب یا سایر عوارض می‌شود.
  • اختلاف طول پا: در موارد نادر، بیماران ممکن است بعد از عمل جراحی متوجه تفاوت در طول پا شوند که می‌تواند بر راه رفتن و تحرک تأثیر بگذارد. گاهی اوقات، بیماران ممکن است بعد از عمل جراحی احساس کنند که یک پا بلندتر یا کوتاه‌تر است. این اغلب موقتی است و ممکن است با فیزیوتراپی یا کفی کفش اصلاح شود.
  • عوارض بیهوشی: اگرچه غیرمعمول است، اما عوارض مربوط به بیهوشی می‌تواند رخ دهد، به خصوص در بیمارانی که مشکلات زمینه‌ای دارند.

در نتیجه، اگرچه تعویض کامل مفصل ران (THR) یک روش بسیار مؤثر برای کاهش درد مفصل ران و بازیابی تحرک است، اما ضروری است که بیماران موارد منع مصرف، مراحل آماده‌سازی، جزئیات روش و خطرات احتمالی مربوطه را درک کنند. بیماران با آگاهی و همکاری نزدیک با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود می‌توانند شانس خود را برای یک نتیجه موفقیت‌آمیز و بهبودی سریع‌تر بهینه کنند.

بهبودی پس از تعویض کامل مفصل ران (THR)

روند بهبودی پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) برای بازیابی توانایی حرکتی و بازگشت به فعالیت‌های روزمره بسیار مهم است. درک جدول زمانی مورد انتظار برای بهبودی، نکات مراقبت‌های پس از عمل و زمان از سرگیری فعالیت‌های عادی می‌تواند به کاهش اضطراب و تسهیل روند بهبودی کمک کند.

جدول زمانی بازیابی مورد انتظار

• مرحله بلافاصله پس از عمل (روزهای ۱ تا ۳): شما چند روز پس از جراحی در بیمارستان خواهید ماند، که در طی آن درد با دقت کنترل می‌شود.
• بهبودی اولیه (هفته‌های ۱ تا ۴): در طول ماه اول، به تدریج سطح فعالیت خود را افزایش خواهید داد. اکثر بیماران می‌توانند ظرف چند روز با واکر یا عصا راه بروند. فیزیوتراپی با تمرکز بر تقویت مفصل ران و بهبود دامنه حرکتی ادامه خواهد یافت. ممکن است بتوانید به فعالیت‌های سبک روزانه بازگردید، اما باید از تمرینات پربرخورد اجتناب شود.
• اواسط دوره ریکاوری (هفته‌های ۴ تا ۸): تا پایان ماه دوم، بسیاری از بیماران می‌توانند بسته به سطح راحتی خود و توصیه جراح، به طور مستقل راه بروند و ممکن است شروع به از سرگیری فعالیت‌های عادی‌تر مانند رانندگی کنند. فیزیوتراپی مداوم برای بازیابی قدرت و انعطاف‌پذیری ضروری است.
• ریکاوری کامل (3-6 ماه): اکثر بیماران ظرف سه تا شش ماه به بهبود قابل توجهی در تحرک و تسکین درد دست می‌یابند. تا این زمان، شما باید بتوانید به بیشتر فعالیت‌های منظم خود، از جمله ورزش، بازگردید. با این حال، بهبودی کامل مفصل ران ممکن است تا یک سال طول بکشد.

نکات مراقبت پس از آن

• دستورالعمل‌های جراح خود را دنبال کنید: به برنامه مراقبت‌های پس از عمل ارائه شده توسط جراح خود، از جمله برنامه‌های دارویی و محدودیت‌های فعالیت، پایبند باشید.
• فیزیوتراپی: برای اطمینان از بهبودی مناسب و بازیابی قدرت، در تمام جلسات فیزیوتراپی برنامه‌ریزی‌شده شرکت کنید.
• مدیریت درد: از داروهای مسکن تجویز شده طبق دستور استفاده کنید. کمپرس یخ می‌تواند به کاهش تورم و ناراحتی کمک کند.
• عوارض را زیر نظر داشته باشید: مراقب علائم عفونت مانند افزایش قرمزی، تورم یا تب باشید. در صورت مشاهده هرگونه علائم نگران کننده، با پزشک خود تماس بگیرید.
• رژیم غذایی سالم: برای حمایت از روند بهبودی، یک رژیم غذایی متعادل سرشار از پروتئین، ویتامین‌ها و مواد معدنی را حفظ کنید. هیدراته ماندن نیز ضروری است.

چه زمانی می‌توان فعالیت‌های عادی را از سر گرفت

اکثر بیماران می‌توانند ظرف چند هفته به فعالیت‌های سبک روزانه خود بازگردند، در حالی که فعالیت‌های شدیدتر ممکن است چند ماه طول بکشد. همیشه قبل از شروع هرگونه ورزش یا فعالیتی با پزشک خود مشورت کنید تا از آمادگی مفصل ران خود اطمینان حاصل کنید.

مزایای تعویض کامل مفصل ران (THR)

تعویض کامل مفصل ران (THR) مزایای بی‌شماری را ارائه می‌دهد که کیفیت زندگی بیمارانی که از درد و مشکلات حرکتی مفصل ران رنج می‌برند را به طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. در اینجا برخی از پیشرفت‌ها و نتایج کلیدی سلامتی مرتبط با این عمل آورده شده است:

• مسکن درد: یکی از فوری‌ترین مزایای THR، کاهش قابل توجه یا از بین رفتن کامل درد لگن است. این امر به بیماران اجازه می‌دهد تا بدون ناراحتی به فعالیت‌های روزانه خود بپردازند.
• تحرک بهبود یافته: THR دامنه حرکتی مفصل ران را بازیابی می‌کند و بیماران را قادر می‌سازد تا راه بروند، از پله‌ها بالا بروند و در فعالیت‌های تفریحی که ممکن است قبل از جراحی دشوار یا غیرممکن بوده باشند، شرکت کنند.
• بهبود کیفیت زندگی: با کاهش درد و بهبود تحرک، بیماران اغلب کیفیت کلی زندگی بهتری را تجربه می‌کنند. آنها می‌توانند به سرگرمی‌ها، فعالیت‌های اجتماعی و دورهمی‌های خانوادگی بازگردند که منجر به افزایش سلامت عاطفی آنها می‌شود.
• ماندگاری طولانی مدت: ایمپلنت‌های مدرن مفصل ران به گونه‌ای طراحی شده‌اند که سال‌های زیادی، اغلب ۱۵ سال یا بیشتر، دوام بیاورند و تسکین و عملکرد طولانی‌مدتی را فراهم کنند.
• افزایش استقلال: بسیاری از بیماران متوجه می‌شوند که پس از بهبودی می‌توانند کارهای روزانه را به طور مستقل انجام دهند، که این امر باعث کاهش وابستگی به مراقبان و بهبود کیفیت زندگی می‌شود.
• خواب بهتر: درد مزمن لگن می‌تواند الگوهای خواب را مختل کند. پس از THR، بسیاری از بیماران بهبود کیفیت خواب را گزارش می‌کنند که به سلامت کلی و بهبودی کمک می‌کند.
• کاهش خطر زمین خوردن: بهبود پایداری و قدرت در مفصل ران می‌تواند خطر زمین خوردن را کاهش دهد، که این امر به ویژه برای بیماران مسن اهمیت دارد.

به طور کلی، مزایای تعویض کامل مفصل ران فراتر از بهبودهای جسمی است و بر جنبه‌های عاطفی و اجتماعی زندگی تأثیر مثبت می‌گذارد.

تعویض کامل مفصل ران (THR) در مقابل بازسازی سطح مفصل ران

در حالی که تعویض کامل مفصل ران (THR) یک عمل جراحی رایج است، برخی از بیماران ممکن است بازسازی سطح مفصل ران را به عنوان یک جایگزین در نظر بگیرند. در اینجا مقایسه‌ای از این دو عمل انجام شده است:

• مزایای THR: برای آرتروز شدید مؤثر است، نتایج عالی و تسکین قابل توجه درد.
• معایب THR: زمان بهبودی طولانی‌تر، خطر بیشتر دررفتگی.
• مزایای بازسازی سطح مفصل ران: کمتر تهاجمی، بهبودی سریع‌تر و حفظ بیشتر استخوان.
• معایب بازسازی سطح مفصل ران: برای همه بیماران مناسب نیست، احتمال ساییدگی ایمپلنت به مرور زمان وجود دارد.

هزینه تعویض کامل مفصل ران (THR) در هند

هزینه متوسط ​​تعویض کامل مفصل ران (THR) در هند از ₹۱,۵۰,۰۰۰ تا ₹۴,۰۰,۰۰۰ متغیر است. برای برآورد دقیق، همین امروز با ما تماس بگیرید.

سوالات متداول (FAQ)

• قبل از جراحی تعویض کامل مفصل ران (THR) چه بخورم؟ قبل از تعویض کامل مفصل ران (THR)، یک رژیم غذایی متعادل سرشار از میوه‌ها، سبزیجات، پروتئین بدون چربی و غلات کامل را حفظ کنید. شب قبل از عمل از خوردن وعده‌های غذایی سنگین خودداری کنید و هرگونه دستورالعمل غذایی ارائه شده توسط جراح ارتوپد بیمارستان آپولو خود را دنبال کنید.
• آیا می‌توانم داروهای معمول خود را قبل از تعویض کامل مفصل ران (THR) مصرف کنم؟ شما باید در مورد تمام داروهای فعلی خود با تیم ارتوپدی بیمارستان آپولو مشورت کنید. ممکن است لازم باشد قبل از عمل تعویض کامل مفصل ران (THR) مصرف برخی داروها مانند رقیق‌کننده‌های خون متوقف یا تنظیم شود.
• آیا تعویض کامل مفصل ران (THR) برای بیماران چاق بی‌خطر است؟ بله، اما چاقی می‌تواند خطرات جراحی را افزایش دهد. بیمارستان‌های آپولو، بهینه‌سازی قبل از جراحی و مراقبت‌های پس از عمل سفارشی را برای بیماران چاقی که تحت عمل تعویض کامل مفصل ران (THR) قرار می‌گیرند، ارائه می‌دهند.
• آیا بیماران دیابتی می‌توانند تحت عمل تعویض کامل مفصل ران (THR) قرار گیرند؟ بله، اما کنترل دقیق قند خون قبل و بعد از عمل جراحی بسیار مهم است. بیمارستان‌های آپولو در کنار مراقبت‌های تعویض کامل مفصل ران (THR)، مدیریت جامع دیابت را ارائه می‌دهند.
• آیا تعویض کامل مفصل ران (THR) برای بیماران مبتلا به فشار خون بالا ایمن است؟ بله، بیماران مبتلا به فشار خون بالا می‌توانند در صورت کنترل مناسب بیماری خود، با خیال راحت تحت عمل تعویض کامل مفصل ران (THR) قرار گیرند. در بیمارستان‌های آپولو، فشار خون شما قبل، حین و بعد از عمل جراحی به دقت کنترل می‌شود تا هرگونه خطری به حداقل برسد.
• آیا در صورت انجام جراحی مفصل ران، می‌توانم عمل تعویض کامل مفصل ران (THR) را انجام دهم؟ بله، بیمارانی که قبلاً جراحی مفصل ران داشته‌اند، هنوز می‌توانند تحت عمل جراحی تعویض کامل مفصل ران (THR) قرار گیرند، اگرچه این عمل ممکن است پیچیده‌تر باشد. جراح آپولو شما، پرونده شما را به طور کامل ارزیابی خواهد کرد.
• آیا اگر قبلاً جراحی ستون فقرات یا تعویض مفصل زانو داشته باشم، می‌توانم تحت عمل جراحی THR قرار بگیرم؟ بله، اما جراح شما در برنامه‌ریزی برای تنظیم مفصل و استراتژی بهبودی دقت بیشتری خواهد کرد. بیمارستان‌های آپولو مراقبت‌های لازم را در تخصص‌های مختلف هماهنگ می‌کنند تا از نتایج بهینه اطمینان حاصل شود.
• THR چگونه با روکش کردن مجدد مفصل ران یا تعویض جزئی مفصل ران مقایسه می‌شود؟ در حالی که THR هم گوی و هم کاسه را جایگزین می‌کند، بازسازی سطح مفصل ران استخوان بیشتری را حفظ می‌کند و برای بیماران جوان‌تر ایده‌آل است. جایگزینی جزئی (همی‌آرتروپلاستی) در موارد شکستگی شایع‌تر است.
• چه نوع بیهوشی در طول تعویض کامل مفصل ران (THR) استفاده می‌شود؟ تعویض کامل مفصل ران (THR) معمولاً تحت بیهوشی عمومی یا بی‌حسی نخاعی انجام می‌شود. متخصص بیهوشی شما بر اساس مشخصات سلامتی شما بهترین گزینه را برای شما انتخاب خواهد کرد.
• آیا در طول یا بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) به تزریق خون نیاز خواهم داشت؟ اگرچه همه بیماران به آن نیاز ندارند، برخی از افرادی که تحت عمل جراحی تعویض کامل مفصل ران (THR) قرار می‌گیرند ممکن است به تزریق خون نیاز داشته باشند. جراح بیمارستان آپولو شما، ریسک خاص شما را ارزیابی خواهد کرد.
• آیا زنان باردار می‌توانند تعویض کامل مفصل ران (THR) انجام دهند؟ تعویض کامل مفصل ران (THR) معمولاً در دوران بارداری انجام نمی‌شود، مگر اینکه اورژانسی باشد. در صورت نیاز، معمولاً تا بعد از زایمان به تعویق می‌افتد. بیمارستان‌های آپولو وضعیت شما را ارزیابی کرده و در صورت نیاز قطعی به جراحی، مراقبت‌های چندرشته‌ای را هماهنگ می‌کنند.
• چه مدت پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) در بیمارستان بستری خواهم بود؟ بیشتر بیمارانی که تحت عمل تعویض کامل مفصل ران (THR) قرار می‌گیرند، بسته به پیشرفت بهبودی و هرگونه عارضه، ۱ تا ۳ روز در بیمارستان بستری می‌شوند.
• چه مدت بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) می‌توانم راه بروم؟ اکثر بیماران ظرف ۲۴ ساعت پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) با کمک گرفتن از وسایل کمکی شروع به راه رفتن می‌کنند. تیم فیزیوتراپی آپولو شما را در انجام تمرینات حرکتی ایمن و تدریجی راهنمایی خواهد کرد.
• آیا فیزیوتراپی بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) ضروری است؟ بله، فیزیوتراپی پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) بسیار مهم است. این کار قدرت و انعطاف‌پذیری را بهبود می‌بخشد و عوارض را کاهش می‌دهد.
• درد پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) چگونه مدیریت می‌شود؟ درد پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) از طریق داروهای تجویز شده، استفاده از یخ و فیزیوتراپی مدیریت می‌شود. تیم مراقبت آپولو شما تسکین مؤثر درد را تضمین خواهد کرد.
• بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) از چه فعالیت‌هایی باید اجتناب کنم؟ حداقل به مدت ۶ ماه پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) از فعالیت‌های پربرخورد مانند دویدن، پریدن یا حرکات چرخشی خودداری کنید. توصیه‌های متخصص بیمارستان آپولو خود را به دقت دنبال کنید.
• آیا می‌توانم بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) دوش بگیرم؟ معمولاً می‌توانید چند روز پس از عمل دوش بگیرید، اما تا زمانی که برش ناشی از تعویض کامل مفصل ران (THR) به طور کامل بهبود نیافته است، از غوطه‌ور شدن در وان خودداری کنید.
• اگر بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) دچار تورم شدم، چه کاری باید انجام دهم؟ تورم شایع است. پای خود را بالا نگه دارید، یخ بگذارید و دستورالعمل‌های پس از عمل تیم مراقبت بیمارستان آپولو را دنبال کنید. در صورت بدتر شدن یا ادامه تورم با پزشک خود تماس بگیرید.
• آیا خطر لخته شدن خون پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) وجود دارد؟ بله، لخته شدن خون یک خطر شناخته شده پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) است. بیمارستان‌های آپولو مراقبت‌های پیشگیرانه‌ای مانند رقیق‌کننده‌های خون و تمرینات پا را برای کاهش این خطر ارائه می‌دهند.
• چه زمانی می‌توانم بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) به سر کار برگردم؟ بیماران معمولاً ظرف ۴ تا ۶ هفته به کارهای پشت میزی خود برمی‌گردند. اگر شغل شما از نظر فیزیکی طاقت‌فرسا است، بهبودی پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) ممکن است بیشتر طول بکشد.
• آیا می‌توانم بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) رانندگی کنم؟ اکثر بیماران می‌توانند رانندگی را ظرف ۴ تا ۶ هفته پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) از سر بگیرند، بسته به اینکه کدام پا جراحی شده و چقدر کنترل و تحرک خود را بازیابی کرده‌اید.
• آیا بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) در خانه به کمک نیاز خواهم داشت؟ بله، در چند هفته اول پس از تعویض کامل مفصل ران (THR)، به خصوص برای آشپزی، حمام کردن و حرکت، کمک گرفتن توصیه می‌شود.
• چگونه می‌توانم خانه‌ام را برای بهبودی پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) آماده کنم؟ خانه خود را با مسیرهای پیاده‌روی مشخص آماده کنید، در حمام‌ها دستگیره نصب کنید و یک فضای راحت با وسایل ضروری در نزدیکی آن فراهم کنید تا به بهبودی پس از تعویض کامل مفصل ران (THR) کمک کند.
• ایمپلنت مفصل ران من بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) چه مدت دوام خواهد داشت؟ ایمپلنت‌های مدرن مورد استفاده در تعویض کامل مفصل ران (THR) می‌توانند ۱۵ تا ۲۰ سال یا بیشتر دوام بیاورند. طول عمر آنها به عواملی مانند سطح فعالیت، وزن و سلامت کلی بستگی دارد.
• آیا در آینده به جراحی ترمیمی نیاز خواهم داشت؟ ایمپلنت‌های لگن می‌توانند ۱۵ تا ۲۰ سال یا بیشتر دوام بیاورند، اما برخی از بیماران بسته به میزان ساییدگی، شل شدن یا عوامل سبک زندگی ممکن است به جراحی ترمیمی نیاز داشته باشند.
• آیا می‌توان هر دو مفصل ران را همزمان تعویض کرد (THR دو طرفه)؟ برخی از بیماران ممکن است از تعویض همزمان دو مفصل ران بهره‌مند شوند، اما این بستگی به سلامت کلی و خطر جراحی دارد. بیمارستان‌های آپولو هر مورد را به صورت جداگانه ارزیابی می‌کنند تا ایمن‌ترین رویکرد را تعیین کنند.
• بعد از تعویض کامل مفصل ران (THR) باید مراقب چه علائمی باشم؟ مراقب علائم عفونت (قرمزی، تب، ترشح)، تورم پا باشید.