Trekken

Spiertrekkingen zijn kleine onwillekeurige bewegingen van kleine spiergebieden of spiervezels. Deze trekkingen blijven vaak onopgemerkt en als u ze voelt, voelen ze vaak erger en opvallender aan dan ze in werkelijkheid zijn. Trekkingen, ook wel fasciculaties genoemd, kunnen voorkomen in de armen, voeten, vingers, handen, hoofd, benen, maag en andere delen van het lichaam.

Spiertrekkingen kunnen ook in de oogspieren voorkomen. Spiertrekkingen zijn meestal ongevaarlijk en zijn meer een irritatie dan een zorgwekkend probleem. In de meeste gevallen verdwijnen ze snel nadat ze zijn verschenen of wanneer de onderliggende oorzaak is vastgesteld. In zeldzame gevallen kunnen spiertrekkingen echter een teken zijn van een neurologische stoornis.

Als uw kind last heeft van spiertrekkingen, kan dat erg oncomfortabel en zenuwslopend zijn voor u als ouder. Het identificeren van de exacte oorzaak van spiertrekkingen kan echter zeer nuttig zijn om ervoor te zorgen dat uw kind de juiste behandeling krijgt. Hoewel het niet gebruikelijk is dat de spieren van een kind onvrijwillig samentrekken, gebeurt het wel. Kinderen kunnen ook last hebben van goedaardige en dieetdeficiënte spiertrekkingen, net als volwassenen.

Spiertrekkingen worden ook wel spierfasciculatie genoemd. Spiertrekkingen omvatten kleine spiercontracties in uw lichaam. Uw spieren bestaan ​​uit vezels die worden aangestuurd door uw zenuwen. Stimulatie of letsel aan een zenuw kan ervoor zorgen dat uw spiervezels gaan trillen. De meeste spiertrekkingen blijven onopgemerkt en zijn geen reden tot bezorgdheid. In een paar gevallen kunnen ze duiden op een aandoening van het zenuwstelsel en moet u uw arts raadplegen.

Er zijn verschillende aandoeningen die spiertrekkingen kunnen veroorzaken. Lichte spiertrekkingen zijn meestal het gevolg van minder ernstige, levensstijlgerelateerde oorzaken. Ernstigere spiertrekkingen zijn echter vaak het gevolg van een ernstige aandoening.

Veelvoorkomende oorzaken van spiertrekkingen zijn onder meer de volgende

• Spiertrekkingen kunnen optreden na fysieke activiteit omdat melkzuur zich ophoopt in de spieren die tijdens de oefening worden gebruikt. Het treft meestal de armen, benen en rug.
• Spiertrekkingen veroorzaakt door stress en angst worden gewoonlijk "zenuwtekies" genoemd. Deze aandoeningen kunnen elke spier in het lichaam aantasten.
• Als u te veel cafeïne en andere drugs gebruikt, kunnen er spiertrekkingen in verschillende lichaamsdelen ontstaan.
• Tekorten aan bepaalde voedingsstoffen kunnen spierspasmen veroorzaken, met name in de oogleden, kuiten en handen. Veelvoorkomende soorten voedingstekorten zijn vitamine D, vitamine B en calciumtekorten.
• Uitdroging kan spiercontractie en spiertrekkingen veroorzaken, vooral in de grotere spieren van het lichaam. Deze omvatten de benen, armen en romp.
• De nicotine in sigaretten en andere tabaksproducten kan spiertrekkingen veroorzaken, vooral in de benen.
• Spierkrampen kunnen optreden in het ooglid of het gebied rondom het oog wanneer het ooglid of het buitenste deel van het oog geïrriteerd is.
• Bijwerkingen van bepaalde medicijnen, waaronder corticosteroïden en oestrogeenpillen, kunnen spierspasmen veroorzaken. De spiertrekkingen kunnen ook de handen, armen of benen aantasten.
• Deze veelvoorkomende oorzaken van spierspasmen zijn meestal kleine aandoeningen die gemakkelijk kunnen worden opgelost. De spiertrekkingen zouden binnen een paar dagen moeten verdwijnen.

U moet echter uw arts raadplegen als u vermoedt dat uw medicijnen uw spiertrekkingen veroorzaken. Uw arts kan een lagere dosering voorschrijven of u overzetten op een ander medicijn. U moet ook uw arts raadplegen als u denkt dat u een voedingstekort hebt.

Ernstigere oorzaken

Hoewel de meeste spiertrekkingen het gevolg zijn van kleine aandoeningen en bepaalde gewoontes, kunnen sommige spierspasmen worden veroorzaakt door ernstigere oorzaken. Deze aandoeningen zijn vaak gerelateerd aan problemen met het zenuwstelsel, waaronder die van de hersenen en het ruggenmerg. Ze kunnen de zenuwen die met uw spieren verbonden zijn, vernietigen, wat leidt tot spiertrekkingen. Enkele van de zeldzame maar ernstige aandoeningen die spiertrekkingen kunnen veroorzaken, zijn:

• Spierdystrofieën, een groep erfelijke ziekten die de spieren in de toekomst beschadigen en verzwakken. Ze kunnen spiertrekkingen in het gezicht en de nek of heupen en schouders veroorzaken.
• De ziekte van Lou Gehrig, ook wel amyotrofische laterale sclerose genoemd, is een ziekte die ervoor zorgt dat zenuwcellen afsterven. De spiertrekkingen treffen meestal de spieren in elk deel van het lichaam, maar het gebeurt normaal gesproken eerst in de armen en benen.
• Spinale musculaire atrofie beschadigt de motorische zenuwcellen in het ruggenmerg, waardoor de controle over de spierbewegingen wordt aangetast en er trillingen van de tong kunnen optreden.
• Het syndroom van Isaac tast de zenuwen aan die spiervezels stimuleren, wat resulteert in frequente spiertrekkingen. De spasmen komen het vaakst voor in de arm- en beenspieren.
• Spiertrekkingen zijn doorgaans geen noodgeval, maar een gevaarlijke medische aandoening kan de oorzaak zijn. Maak een afspraak met uw arts als uw trekkingen een chronisch of vaststaand probleem worden.

id=”symptomen” class=”fontText”>Tekenen en symptomen

Wanneer spieren onwillekeurig samentrekken en plotseling loslaten, treedt er een spiertrekking op, lichte spiertrekkingen zijn merkbaar voor degene die ze ervaart, maar zijn meestal niet duidelijk voor anderen. Vermoeidheid na zware inspanning is heel gebruikelijk voor spieren om onwillekeurig te trillen. Bij het in slaap vallen, ervaren veel mensen spiertrekkingen en schokken van verschillende spiergroepen. Spiertrekkingen van het ooglid komen ook vaak voor.

Bij de ziekte van Parkinson worden spiertrekkingen en grimassen gezien, hoewel veel andere symptomen overheersen. Bij de ziekte van Huntington ligt de aandacht niet alleen op specifieke onwillekeurige spierbewegingen, maar zelfs op psychologische toestanden van prikkelbaarheid, apathie en manie die bij deze ziekte voorkomen.

Spiertrekkingen veroorzaken het volgende

• Tederheid
• Lokale pijn
• De betrokken spier wordt stevig
• De functie van de betrokken extremiteit is verstoord
• Moeilijkheden met grijpen of schrijven (schrijfkramp) of wanneer een hand spier is aangetast, kan dit leiden tot spiertrekkingen. Wanneer de spieren van de voet of de kuit zijn aangetast, kan dit leiden tot moeite met lopen.

• Bepaalde medicijnen
• Uitoefening
• Uitdroging
• Lage bloedspiegels van magnesium, calcium, kalium
• Lage bloedspiegels van vitamine B1, B5 of B6.

Wanneer u uw arts raadpleegt, zal uw arts u vragen stellen over uw spiertrekkingen om de onderliggende oorzaak te achterhalen. U bespreekt:

• Wanneer je spieren beginnen te trillen
• Waar de schokken optreden
• Hoe vaak de spiertrekkingen voorkomen
• Hoe lang de schokken duren
• Eventuele andere tekenen die u tegenkomt
• De arts zal verder een lichamelijk onderzoek uitvoeren en uw medische geschiedenis verzamelen. U dient uw arts te informeren over eventuele bestaande gezondheidsproblemen.

De arts zal waarschijnlijk specifieke diagnostische tests voorschrijven als hij vermoedt dat uw spiertrekkingen het gevolg zijn van een onderliggende aandoening. Hij kan voorschrijven:

1. Bloedonderzoeken om elektrolytniveaus en schildklierfunctie te evalueren
2. An MRI aftasten
3. Een CT-scan
4. Elektromyografie om de gezondheid van de spieren en de zenuwcellen die deze aansturen te beoordelen

Deze diagnostische tests kunnen uw arts helpen de oorzaak van uw spiertrekkingen te bepalen. Als u aanhoudende en chronische spiertrekkingen heeft, kan een ernstige onderliggende medische aandoening de oorzaak zijn. Het is essentieel om het probleem zo snel mogelijk te diagnosticeren en te behandelen. Vroegtijdige interventie kan vaak uw vooruitzichten op lange termijn en behandelingsopties verbeteren.

Behandeling is meestal niet nodig voor spiertrekkingen. De spasmen verdwijnen zonder enige behandeling binnen een paar dagen. U hebt echter mogelijk behandeling nodig als een ernstige aandoening uw spiertrekkingen veroorzaakt. Afhankelijk van de precieze diagnose kan uw arts bepaalde medicijnen voorschrijven om de symptomen te verlichten.

Medicijnen voor behandeling zijn onder meer:

1. Corticosteroïden – betamethason (Celestone) en prednison (Rayos)
2. Muscle Relaxants – carisoprodol (Soma) & cyclobenzaprine (Amrix)
3. Neuromusculaire blokkers – inco-botulinumtoxine A (Xeomin) en rima-botulinumtoxine B (Myobloc)

Chirurgie: Tumoren die myoclonische activiteit veroorzaken bij kinderen met opsoclonus-myoclonus moeten mogelijk operatief worden verwijderd of behandeld met chemotherapie & bestraling. Orale corticosteroïden zoals prednison of adrenocorticotroop hormoon (ACTH) kunnen worden voorgeschreven.

Gedragsveranderingen: Een gebrek aan slaap kan de aanvalsactiviteit bij sommige kinderen met epilepsie, waardoor het voor hen essentieel is om voldoende te slapen. Mensen wiens aanvallen worden veroorzaakt door licht (fotosensitiviteitsaanvallen) moeten blootstelling aan flikkerende lichten vermijden. Enkele aanbevelingen zijn om verder van videomonitoren af ​​te zitten en ervoor te zorgen dat er voldoende achtergrondverlichting is.

Spiertrekkingen zijn niet altijd te voorkomen. De volgende dingen kunnen echter helpen om uw risico te verlagen:

Eet een uitgebalanceerd dieet (tips voor een uitgebalanceerd dieet staan ​​hieronder)

• Eet verse groenten en fruit.
• Eet volkoren granen, die u koolhydraten voor energie leveren.
• Eet regelmatig een matige hoeveelheid eiwitten.
• Haal de meeste eiwitten uit magere bronnen, zoals kip en tofu.

Krijg genoeg slaap

• Een mens heeft minimaal 6 tot 8 uur ongestoorde slaap per dag nodig om gezond te blijven. (Slaap helpt het lichaam te genezen en te herstellen, waardoor uw zenuwen de tijd krijgen om te rusten).

Omgaan met stress

• Ontspanningstechnieken zoals yoga, meditatie en Tai Chi helpen je om stress in je leven te overwinnen.
• Beweeg 3 keer per week om je minder gestrest te voelen.
• Praat met een therapeut om uw stress te verlichten.

Beperk uw cafeïne-inname

• Vermijd het drinken van cafeïnehoudende dranken of het eten van voedingsmiddelen die cafeïne bevatten. Deze voedingsmiddelen en dranken kunnen spiertrekkingen versterken of bevorderen.

Stoppen met roken

• Het is altijd een goed idee om te stoppen met roken. Nicotine is een mild stimulerend middel dat uw centrale zenuwstelsel beïnvloedt. Stoppen met roken helpt ook uw risico op andere ernstige gezondheidsproblemen te verminderen.

Medicijnen wisselen

• Praat met uw arts als u een stimulerend medicijn gebruikt, zoals amfetamine, en u spiertrekkingen ontwikkelt. Uw arts zou een ander medicijn voorschrijven dat geen trekkingen veroorzaakt.