افزایش کد: ارائه دهندگان خدمات درمانی برای خدماتی گران‌تر از آنچه واقعاً ارائه شده است، صورتحساب صادر می‌کنند (مثلاً، صدور صورتحساب برای MRI در حالی که فقط یک عکس‌برداری ساده با اشعه ایکس انجام شده است). صورتحساب‌های خیالی: ارائه دهندگان خدمات، هزینه خدمات، روش‌ها یا داروهایی را که بیمار هرگز دریافت نکرده است، دریافت می‌کنند.

کلاهبرداران خود را به عنوان نماینده بیمارستان‌های معتبری مانند آپولو یا AHA معرفی می‌کنند تا مشاغل ساختگی ارائه دهند. آنها اغلب از فهرست مشاغل تولید شده توسط هوش مصنوعی و پروفایل‌های جعلی کارمندان برای جلب اعتماد استفاده می‌کنند. قربانیان برای تضمین موقعیت شغلی تحت فشار قرار می‌گیرند تا «تأیید پیشینه» یا «هزینه ثبت نام» را پرداخت کنند.

دلالان از اسناد جعلی و «شجره‌نامه‌های خانوادگی» جعلی برای دور زدن الزامات قانونی مبنی بر اینکه پیوند عضو فقط بین خویشاوندان انجام می‌شود، استفاده می‌کنند. در برخی موارد، قربانیان با مبالغ هنگفتی برای اهدای عضو فریب داده می‌شوند، اما کلاهبرداران پس از دریافت «هزینه‌های پردازش» ناپدید می‌شوند.

ارائه دهندگان خدمات درمانی متقلب، برای قرار ملاقات‌های ویدیویی که هرگز اتفاق نیفتاده است، صورتحساب صادر می‌کنند. کلاهبرداران همچنین ممکن است از داده‌های سرقت شده بیمار برای ارائه ادعاهای دروغین برای خدمات سلامت دیجیتال استفاده کنند.

نمایندگان غیرمجاز، طرح‌های بیمه تقلبی را با «تضمین تأیید» و با حق بیمه‌های بسیار پایین می‌فروشند. قربانیان تنها زمانی متوجه کلاهبرداری می‌شوند که برای فوریت‌های پزشکی درخواست خسارت می‌دهند و متوجه می‌شوند که بیمه‌نامه‌شان نامعتبر است.

کلاهبرداران اطلاعات شخصی یا جزئیات کارت بیمه را برای ثبت درخواست‌های جعلی سرقت می‌کنند. این امر می‌تواند منجر به این شود که بیماران سابقه پزشکی نادرستی را در پرونده‌های خود پیدا کنند که می‌تواند منجر به درمان‌های خطرناک یا رد درخواست‌های قانونی شود.

برخی از ارائه دهندگان خدمات درمانی یا داروخانه‌ها برای افزایش اعتیاد و سود بیشتر، مسکن‌ها را بیش از حد تجویز می‌کنند. بیمارستان‌ها همچنین ممکن است برای کسب درآمد بیشتر، از داروهای تقلبی برای بیماران خود هزینه دریافت کنند.

کارمندان یا پزشکان برای ارجاع بیماران به بیمارستان‌های خاص یا تجویز داروهای گران‌قیمت خاص، مبالغ غیرقانونی دریافت می‌کنند. این «پاداش‌های بازاریابی» اغلب به عنوان معاملات تجاری مشروع پنهان می‌شوند، اما انتخاب‌های پزشکی غیراخلاقی را تشویق می‌کنند.

مهاجمان سیستم‌های پرونده الکترونیکی سلامت (EHR) را برای رمزگذاری داده‌ها و درخواست باج هدف قرار می‌دهند و باعث تأخیرهای تهدیدکننده زندگی در مراقبت از بیمار می‌شوند. کلاهبرداران همچنین ممکن است سوابق دیجیتال را برای توجیه هزینه‌های اضافی یا پنهان کردن اشتباهات پزشکی دستکاری کنند.

کدهای QR جعلی روی بروشورها یا ایمیل‌های بیمارستان قرار می‌گیرند که منجر به پورتال‌های ورود شبیه‌سازی‌شده‌ای می‌شوند که برای سرقت اطلاعات کارمندان یا بیماران طراحی شده‌اند. پیام‌های فوری که ادعا می‌کنند «بیمه‌نامه شما در حال انقضا است» یا «پرداخت فوری لازم است» کاربران را فریب می‌دهند تا اطلاعات بانکی خود را در وب‌سایت‌های جعلی وارد کنند.