بیمارستان‌های آپولو در آراگوندا، ۱۰۰۰ عمل جراحی تعویض کامل زانو را انجام داده‌اند که نقطه عطفی در ارائه مراقبت‌های تخصصی ارتوپدی در مناطق روستایی آندرا پرادش است. این بیمارستان ۵۰ تختخوابی که در سال ۲۰۰۰ توسط دکتر پراتاپ سی. ردی، بنیانگذار و رئیس گروه بیمارستان‌های آپولو، تأسیس شد، بیش از ۱.۶۷ میلیون بیمار را درمان کرده و بیش از ۱۲۰۰۰ عمل جراحی در تخصص‌های مختلف انجام داده است. برنامه تعویض مفصل زانو توسط یک تیم ارتوپدی شامل دکتر مادان موهان ردی، دکتر ویجی کیشور کندردی و دکتر کونال پاتل پشتیبانی می‌شود. این برنامه در سال ۲۰۱۹ به ۱۰۰ عمل، در سال ۲۰۲۲ به ۵۰۰ عمل و در سال ۲۰۲۶ به ۱۰۰۰ عمل رسیده است. این بیمارستان همچنین از انجام ۱۹ عمل جراحی تعویض مفصل زانو در یک روز خبر داده است. تعویض کامل مفصل زانو شامل برداشتن سطوح آسیب‌دیده مفصل زانو و جایگزینی آنها با اجزای مصنوعی است. این روش ممکن است برای بیمارانی که مبتلا به بیماری پیشرفته مفصلی هستند و علیرغم درمان غیرجراحی مناسب، همچنان درد و محدودیت‌های حرکتی قابل توجهی را تجربه می‌کنند، در نظر گرفته شود. مناسب بودن این روش از طریق ارزیابی فردی سلامت بیمار، علائم، آسیب مفصلی و اهداف درمانی تعیین می‌شود. دکتر پراتاپ سی. ردی بر اهمیت دسترسی بیشتر به خدمات درمانی برای جوامع روستایی تأکید کرد. او همچنین بر مراقبت‌های بهداشتی پیشگیرانه و شناسایی زودهنگام خطرات سلامتی به عنوان اجزای مهم بهبود سلامت جامعه تأکید کرد. بیمارستان‌های آپولو در آراگوندا با طرح سلامت کامل بنیاد آپولو که در سال ۲۰۱۳ راه‌اندازی شد، مرتبط است. این برنامه خدمات درمانی و پیشگیرانه را با مداخلات مربوط به تغذیه، آموزش، آب آشامیدنی سالم، توسعه مهارت و معیشت ترکیب می‌کند. فعالیت‌های مراقبت‌های بهداشتی آن شامل مراقبت‌های اولیه، تشخیص، پزشکی از راه دور، خدمات پزشکی سیار و غربالگری سرطان است. این نقطه عطف نشان دهنده تجربه رو به رشد بیمارستان در ارائه جراحی تعویض زانو در یک محیط مراقبت‌های بهداشتی روستایی است. حجم جراحی نشان دهنده مقیاس خدمات ارائه شده است، در حالی که نتایج فردی به عواملی از جمله انتخاب بیمار، مراقبت‌های جراحی، توانبخشی و پیگیری بستگی دارد.

بیمارستان‌های آپولو، منطقه مالی، حیدرآباد، مرکز فرماندهی سکته مغزی آپولو را برای پشتیبانی از ارزیابی سریع و درمان افراد مشکوک به سکته مغزی راه‌اندازی کرده است. این مرکز ابزارهای تشخیصی مبتنی بر هوش مصنوعی، تخصص تخصصی و گردش‌های کاری بالینی هماهنگ را برای کمک به تصمیم‌گیری‌های درمانی حساس به زمان گرد هم می‌آورد. ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می‌توانند با تجزیه و تحلیل اسکن‌های مغزی و علامت‌گذاری یافته‌هایی که ممکن است نیاز به بررسی فوری داشته باشند، از پزشکان پشتیبانی کنند. این یافته‌ها توسط تیم درمان در کنار علائم بیمار، سابقه پزشکی، معاینه عصبی و سایر اطلاعات بالینی تفسیر می‌شوند. این فناوری از تصمیم‌گیری بالینی پشتیبانی می‌کند و به طور مستقل تشخیص یا درمان را تعیین نمی‌کند. سکته مغزی زمانی رخ می‌دهد که جریان خون به بخشی از مغز مسدود شود یا زمانی که یک رگ خونی در مغز پاره شود. درمان به این بستگی دارد که آیا سکته مغزی ایسکمیک است یا هموراژیک، زمان شروع علائم یا آخرین باری که بیمار حالش خوب بوده، یافته‌های تصویربرداری و عوامل بالینی فردی. ارزیابی سریع مهم است زیرا برخی از درمان‌ها فقط در بازه‌های زمانی مشخص مؤثر هستند. مرکز فرماندهی سکته مغزی برای تقویت هماهنگی در ارزیابی اورژانسی، تصویربرداری مغز و بررسی تخصصی در نظر گرفته شده است. معرفی آن نشان دهنده استفاده روزافزون از سیستم‌های متصل دیجیتالی در مراقبت از سکته مغزی است، جایی که فناوری می‌تواند به تیم‌های بالینی کمک کند تا اطلاعات را بررسی کرده و درمان را به طور مؤثرتری هماهنگ کنند. پیامدهای فردی پس از سکته مغزی بسته به عواملی از جمله نوع و شدت سکته مغزی، زمان لازم برای درمان، سلامت زمینه‌ای و دسترسی به توانبخشی متفاوت است.

پروژه داروخانه دیجیتال Keonjhar شرکت Apollo TeleHealth جایزه تعالی در مراقبت از بیمار و ارائه خدمات را در مراسم جوایز تعالی مراقبت‌های بهداشتی FICCI 2026 دریافت کرد. این جایزه در جریان مراسم FICCI HEAL 2026 که در تاریخ ۲۷ و ۲۸ اکتبر در خانه فدراسیون FICCI در دهلی نو برگزار شد، اهدا شد. Apollo TeleHealth واحد مراقبت‌های بهداشتی دیجیتال بیمارستان‌های Apollo است که خدمات مبتنی بر فناوری مانند مشاوره از راه دور، تشخیص و پشتیبانی از مراقبت‌های بهداشتی از راه دور را ارائه می‌دهد. طرح Keonjhar این شرکت در سال ۲۰۲۳ با همکاری مدیر ارشد پزشکی و بهداشت عمومی منطقه Keonjhar و با حمایت بنیاد معدنی منطقه Keonjhar آغاز شد. این پروژه از طریق شبکه‌ای از ۶۶ داروخانه دیجیتال که به قبایل دورافتاده، به ویژه گروه‌های قبیله‌ای آسیب‌پذیر و جوامع معدنی در سراسر منطقه Keonjhar در اودیشا خدمت می‌کنند، فعالیت می‌کند. این طرح، مشاوره از راه دور، خدمات تشخیصی، پشتیبانی داروخانه و ارجاع را در سیستم بهداشت عمومی ادغام می‌کند. این طرح بیش از یک میلیون مشاوره از راه دور و تجویز نسخه دیجیتال را تکمیل کرده است. طبق داده‌های برنامه، این برنامه هر ماه به بیش از 27،28 بیمار خدمات ارائه می‌دهد و بیش از 2023،66،30,000 آزمایش تشخیصی و 2,00,000،20,000 ارجاع برای مراقبت‌های تخصصی را پشتیبانی کرده است. این مدل با نزدیک‌تر کردن خدمات مراقبت‌های بهداشتی اولیه به جوامع، قصد دارد نیاز بیماران به طی مسافت‌های طولانی برای مشاوره، تحقیقات و داروها را کاهش دهد. سلامت از راه دور همچنین می‌تواند از پیگیری و دسترسی به مشاوره تخصصی پشتیبانی کند، در حالی که بیمارانی که نیاز به معاینه فیزیکی، درمان اورژانسی یا اقدامات درمانی دارند باید برای مراقبت‌های حضوری مناسب ارجاع داده شوند. این تقدیرنامه نشان می‌دهد که چگونه فناوری دیجیتال، تیم‌های مراقبت‌های بهداشتی میدانی و همکاری بخش دولتی می‌توانند مکمل خدمات بهداشتی موجود در مناطق صعب‌العبور باشند. اثربخشی چنین مدل‌هایی به ارزیابی بالینی مناسب، زیرساخت‌های قابل اعتماد، مسیرهای ارجاع و هماهنگی با مراکز درمانی بستگی دارد.

بیمارستان‌های آپولو، واقع در جاده بنرگاتا، بنگلور، اولین عمل جراحی هند را با استفاده از سیستم جراحی رباتیک داوینچی ۵ انجام داده‌اند. این پلتفرم نسل بعدی که در اکتبر ۲۰۲۶ در بیمارستان معرفی شد، در جراحی قلب، انکولوژی جراحی، جراحی زنان، جراحی دستگاه گوارش و اورولوژی مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی از ویژگی‌های کلیدی داوینچی ۵، فناوری بازخورد نیرو است. هنگامی که با ابزارهای سازگار استفاده می‌شود، به جراحان اجازه می‌دهد تا نیروهای اعمال شده بر بافت را از طریق کنترل‌های کنسول حس کنند. این امر اطلاعات اضافی را در کنار بازخورد بصری فراهم می‌کند و ممکن است از جابجایی بافت در طول مانورهای جراحی ظریف پشتیبانی کند. این سیستم شامل بیش از ۱۵۰ پیشرفت تکنولوژیکی، از جمله تصویربرداری سه‌بعدی به‌روز شده، کنترل‌های ابزار بهبود یافته، کنسول جراح بازطراحی شده و ابزارهایی برای بررسی ویدیوی جراحی و داده‌های رویه‌ای است. سازنده تأیید می‌کند که بازخورد نیرو به جراحان این امکان را می‌دهد تا فشار و کشش اعمال شده بر بافت را حس کنند. اضافه شدن سیستم جراحی رباتیک داوینچی ۵، قابلیت‌های جراحی موجود در بیمارستان‌های آپولو، واقع در جاده بنرگاتا را گسترش می‌دهد. انتخاب روش جراحی همچنان به وضعیت پزشکی بیمار، روش مورد نیاز و ارزیابی بالینی تیم درمانی بستگی دارد، زیرا جراحی با کمک ربات برای هر بیمار یا هر عملی مناسب نیست. 

آکادمی مراقبت‌های بهداشتی آپولو، چنای، و دانشکده علوم دانشگاه ووکسن، حیدرآباد، تفاهم‌نامه‌ای (MoU) برای همکاری در برنامه‌های دانشگاهی در علوم بهداشتی وابسته امضا کرده‌اند. هدف از این همکاری ترکیب آموزش علمی با یادگیری عملی مرتبط با ارائه خدمات درمانی است. برنامه‌های پیشنهادی رشته‌هایی از جمله فیزیوتراپی، تصویربرداری پزشکی و مراقبت‌های قلبی را پوشش خواهند داد. این رشته‌ها از حوزه‌های مختلف مراقبت‌های بهداشتی، از توانبخشی و تصویربرداری تشخیصی گرفته تا ارزیابی و مدیریت بیماری‌های قلبی عروقی، پشتیبانی می‌کنند. انتظار می‌رود این برنامه‌های درسی درک دانشجویان را از اصول علمی، فرآیندهای بالینی و مهارت‌های فنی مرتبط با هر رشته افزایش دهد. متخصصان مراقبت‌های بهداشتی وابسته در کنار پزشکان، پرستاران و سایر متخصصان مراقبت‌های بهداشتی به عنوان بخشی از تیم‌های چند رشته‌ای فعالیت می‌کنند. مسئولیت‌های آنها ممکن است شامل انجام تحقیقات تشخیصی، کار با تجهیزات تخصصی، پشتیبانی از درمان و توانبخشی و نظارت بر بیماران، بسته به صلاحیت‌ها و دامنه حرفه‌ای آنها باشد. از طریق این توافق‌نامه، آکادمی مراقبت‌های بهداشتی آپولو و دانشگاه ووکسن در توسعه برنامه و فرصت‌های یادگیری عملی که هدف آن پیوند آموزش دانشگاهی با عملکرد مراقبت‌های بهداشتی است، همکاری خواهند کرد. هدف این ابتکار، پشتیبانی از آموزش ساختاریافته برای دانشجویانی است که برای ایفای نقش در خدمات بهداشتی وابسته آماده می‌شوند. 

دکتر نیتا اس. نایر، مشاور ارشد - جراحی سینه، مرکز سرطان آپولو، ناوی بمبئی، جایزه شاکتی ۲۰۲۶ را برای تعالی در مشارکت در انکولوژی دریافت کرده است. این تقدیرنامه در بمبئی توسط شری دوندرا فادناویس، سروزیر ایالت ماهاراشترا اهدا شد. دکتر نایر در انکولوژی جراحی سینه تخصص دارد. زمینه‌های تخصصی او شامل جراحی سرطان سینه، جراحی انکوپلاستیک سینه و مدیریت سرطان سینه سه‌گانه منفی است. کار او شامل مراقبت‌های بالینی، تحقیق و برنامه‌ریزی درمانی چند رشته‌ای برای افراد مبتلا به سرطان سینه است. دکتر نایر در کنار طبابت بالینی خود، در تحقیقات دانشگاهی، آموزش جراحی و ارزیابی رویکردهای درمانی در انکولوژی سینه مشارکت داشته است. کار او همچنین نتایج عملکردی و کیفیت زندگی را به عنوان اجزای مهم مراقبت از سرطان در نظر می‌گیرد. این تقدیرنامه، مشارکت‌های او در انکولوژی سینه را در عمل بالینی، تحقیق و آموزش پزشکی برجسته می‌کند. همچنین نشان دهنده نقش همکاری چند رشته‌ای در تدوین برنامه‌های درمانی بر اساس ویژگی‌های سرطان و نیازهای فردی هر بیمار است.  

بیمارستان‌های آپولو، جاده بنرگاتا، بنگلور، برای هفتمین بار از کمیسیون مشترک بین‌المللی (JCI) اعتبارنامه دریافت کرده‌اند که نشان‌دهنده تکمیل یک چرخه ارزیابی خارجی دیگر با تمرکز بر کیفیت مراقبت‌های بهداشتی و ایمنی بیمار است. اعتبارنامه JCI شامل ارزیابی مستقل یک سازمان مراقبت‌های بهداشتی در برابر استانداردهایی است که حوزه‌هایی مانند ایمنی بیمار، فرآیندهای مراقبت بالینی، مدیریت دارو، پیشگیری از عفونت، حاکمیت سازمانی و بهبود کیفیت را پوشش می‌دهد. اعتبارنامه نشان می‌دهد که سازمان در زمان ارزیابی، استانداردهای مربوطه را رعایت کرده است. آخرین اعتبارنامه، منعکس کننده کار جمعی پزشکان، پرستاران، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی مرتبط و تیم‌های پشتیبانی در سراسر مراقبت‌های بالینی و عملیات بیمارستان است. حفظ اعتبارنامه مستلزم فرآیندهای تعیین شده، مشارکت کارکنان، نظارت و فعالیت مداوم بهبود کیفیت است. این تقدیرنامه همچنین نقش ارزیابی خارجی دوره‌ای را در شناسایی زمینه‌های بهبود و حمایت از رویه‌های سازمانی سازگار برجسته می‌کند. اعتبارنامه، سیستم‌های سازمانی و رعایت استانداردهای تعریف شده را ارزیابی می‌کند. این اعتبارنامه نتیجه خاصی را برای هر بیمار تضمین نمی‌کند، زیرا نتایج به وضعیت پزشکی، درمان مورد نیاز و سایر عوامل بالینی فردی نیز بستگی دارد.

یک تیم قلبی در بیمارستان‌های آپولو، جاده گریمز، چنای، به سرپرستی دکتر کارتیگسان ای‌ام، مشاور ارشد قلب و عروق و الکتروفیزیولوژی، یک روش ترکیبی مبتنی بر کاتتر را با استفاده از ابلیشن میدانی پالسی (PFA) و بستن زائده دهلیز چپ (LAA) در یک مرد 75 ساله با فیبریلاسیون دهلیزی مکرر، سکته مغزی قبلی و سابقه خونریزی داخل جمجمه انجام دادند. این بیمار که دیابت نیز داشت، قبلاً پس از سکته مغزی مرتبط با فیبریلاسیون دهلیزی، داروهای ضد آریتمی و ضد انعقاد دریافت کرده بود. او متعاقباً دچار خونریزی داخل جمجمه‌ای شد که نیاز به جراحی داشت. مانیتورینگ هولتر طولانی‌مدت بعداً فیبریلاسیون دهلیزی مکرر را علیرغم مصرف دارو تشخیص داد، در حالی که سابقه خونریزی شدید او، استفاده از ضد انعقاد طولانی‌مدت را پیچیده می‌کرد. در طی یک عمل واحد، این تیم از سیستم FARAPULSE برای انجام PFA استفاده کرد و دستگاهی را برای بستن زائده دهلیز چپ کاشت. PFA برخلاف تکنیک‌های ابلیشن حرارتی مرسوم که از گرما یا انجماد استفاده می‌کنند، پالس‌های الکتریکی کوتاهی را برای هدف قرار دادن بافت قلبی درگیر در فیبریلاسیون دهلیزی ارسال می‌کند. بسته شدن LAA یک کیسه کوچک در حفره فوقانی سمت چپ قلب را که لخته‌های خون معمولاً در افراد مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی در آن تشکیل می‌شوند، می‌بندد. دکتر کارتیگسان خاطرنشان کرد که بیماران مبتلا به فیبریلاسیون دهلیزی که در هنگام دریافت داروهای ضد انعقاد دچار خونریزی شدید می‌شوند، می‌توانند تصمیمات درمانی پیچیده‌ای را اتخاذ کنند. قطع مصرف داروهای ضد انعقاد ممکن است آنها را در معرض خطر سکته مغزی مرتبط با لخته قرار دهد، در حالی که ادامه مصرف آن ممکن است خطر خونریزی بیشتر را افزایش دهد. در بیمارانی که به طور مناسب انتخاب شده‌اند، بسته شدن LAA ممکن است یک رویکرد غیر دارویی برای کاهش خطر سکته مغزی ارائه دهد، در حالی که PFA ریتم غیرطبیعی قلب را برطرف می‌کند. بیمار دو روز پس از عمل مرخص شد. در پیگیری دو هفته‌ای، ریتم قلبی پایدار گزارش شد. تیم بالینی، مصرف داروهای ضد انعقاد را به مدت سه ماه و به دنبال آن آسپرین به تنهایی، منوط به ارزیابی و پیگیری مداوم، برنامه‌ریزی کرد. بسته شدن PFA و LAA جنبه‌های مختلفی از فیبریلاسیون دهلیزی را بررسی می‌کنند: کنترل ریتم و کاهش خطر سکته مغزی مرتبط با لخته. ترکیب آنها در یک روش واحد ممکن است برای بیماران منتخب در نظر گرفته شود، اما شواهد حمایت کننده از این رویکرد هنوز در حال توسعه است. پیگیری طولانی‌تر برای ارزیابی کنترل ریتم، آب‌بندی دستگاه، پیشگیری از سکته مغزی و عوارض احتمالی مورد نیاز است. منابع اخیر به طور مشابه، بسته شدن ترکیبی PFA و LAA را به عنوان یک استراتژی در حال توسعه توصیف می‌کنند که شواهد برای آن محدود است. 

یک قلب اهدایی که قرار بود در بیمارستان‌های آپولو، سشادریپورام، بنگلور پیوند زده شود، در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۶ با استفاده از شبکه مترو نامما به بخشی از شهر منتقل شد. این انتقال هماهنگ شامل تیم‌هایی از بیمارستان اسپارش، یشوانتپور، بیمارستان‌های آپولو و شرکت راه‌آهن مترو بنگلور (BMRCL) بود. تیم پزشکی حامل قلب اهدایی ساعت ۲:۲۲ بعد از ظهر در ایستگاه گوراگونتپالیا سوار قطار مترو شد و ساعت ۲:۴۰ بعد از ظهر به ایستگاه جاده سمپیگه میدان مانتری رسید. بخش متروی انتقال از بیمارستان به بیمارستان ۱۸ دقیقه طول کشید و جایگزینی برای سفر از طریق جاده‌های شلوغ شهر بود. BMRCL تمهیدات لازم را برای پشتیبانی از جابجایی ایمن و به موقع عضو هماهنگ کرد. حمل و نقل به موقع در پیوند قلب مهم است زیرا قلب اهدایی فقط برای مدت محدودی می‌تواند در خارج از بدن زنده بماند. مدت زمان آن به عواملی از جمله روش نگهداری و شرایط بالینی بستگی دارد و هماهنگی دقیق بین تیم‌های بازیابی، حمل و نقل و پیوند را ضروری می‌کند. این انتقال نشان می‌دهد که چگونه هماهنگی بین مؤسسات مراقبت‌های بهداشتی و مقامات حمل و نقل عمومی می‌تواند از پیوند عضو در زمان حساس پشتیبانی کند. همچنین سهم اهداکنندگان عضو و خانواده‌های آنها را که تصمیماتشان پیوند را ممکن می‌سازد، برجسته می‌کند. 

بیمارستان‌های آپولو پونا، با همکاری مرکز قلب پونا، از نوامبر ۲۰۲۵ تاکنون بیش از ۱۰۰ عمل جراحی قلب انجام داده‌اند. مرکز قلب پونا همچنین از انجام بیش از ۴۰۰ جراحی قلب با حداقل تهاجم در پنج سال گذشته، از جمله بیش از ۲۳۰ عمل در طول سال‌های ۲۰۲۵-۲۰۲۶، خبر داده است. این برنامه بیش از ۳۰ جراحی قلب با کمک رباتیک را انجام داده است. کار آن شامل برداشت رباتیک شریان‌های داخلی پستانی دو طرفه برای بازسازی کامل عروق شریانی در بیماران منتخب تحت پیوند بای‌پس عروق کرونر است. این تکنیک از شریان‌های دیواره قفسه سینه به عنوان پیوند برای بازگرداندن جریان خون به قلب استفاده می‌کند. برنامه جراحی قلب همچنین شامل رویکردهای کم تهاجمی برای تعویض دریچه میترال، تعویض مکرر دریچه میترال، تعویض دریچه آئورت و بستن نقص دیواره بین دهلیزی است. کمک رباتیک می‌تواند تجسم سه‌بعدی و کنترل ابزار را در طول عمل‌های قلبی منتخب بهبود بخشد. با این حال، انتخاب بین جراحی با کمک رباتیک، کم تهاجمی و مرسوم به وضعیت بیمار، آناتومی، الزامات رویه و قضاوت بالینی تیم جراحی بستگی دارد. این نقاط عطف، منعکس کننده تجربه مشترک بیمارستان‌های آپولو در پونا و مرکز قلب پونا در انجام جراحی قلب با حداقل تهاجم و کمک رباتیک است. رویکرد جراحی پس از ارزیابی بالینی فردی و بحث در مورد گزینه‌های درمانی موجود تعیین می‌شود. 

بیمارستان‌های آپولو ناوی بمبئی میزبان برنامه نظارت بر Cordis DEB: پیشبرد استراتژی‌های بدون استنت، یک برنامه آموزشی با تمرکز بر استفاده از بالن‌های روکش‌دار دارویی در مداخلات کرونری منتخب بود. این برنامه شامل مشاهده روش‌های پیچیده و بحث‌های موردی در مورد برنامه‌ریزی درمان، آماده‌سازی رگ و استراتژی‌های آنژیوپلاستی بدون استنت بود. دکتر راهول گوپتا، مشاور - قلب‌شناسی مداخله‌ای، بیمارستان‌های آپولو ناوی بمبئی، دو عمل پیچیده کرونری را با استفاده از بالن‌های روکش‌دار دارویی انجام داد. این عمل‌ها توسط دکتر سایمون اکلشال، مشاور قلب‌شناسی مداخله‌ای در بیمارستان‌های دانشگاهی نورفولک و نورویچ، بنیاد NHS، بریتانیا، مشاهده شد. علایق بالینی و تحقیقاتی دکتر اکلشال شامل بیماری عروق کرونر و آنژیوپلاستی با بالن روکش‌دار دارویی است. آنژیوپلاستی با بالن روکش‌دار دارویی از یک کاتتر بالن برای گشاد کردن بخش تنگ شده شریان کرونری و رساندن داروی ضد تکثیر به دیواره رگ استفاده می‌کند. سپس بالن برداشته می‌شود و به طور بالقوه امکان درمان بدون باقی گذاشتن ایمپلنت دائمی را فراهم می‌کند. با این حال، اگر نتیجه عمل ناکافی باشد یا عارضه‌ای رخ دهد، ممکن است هنوز به استنت نیاز باشد. این رویکرد ممکن است در موقعیت‌های بالینی منتخب، از جمله موارد خاصی از تنگی مجدد داخل استنت و بیماری که عروق کرونر کوچک را تحت تأثیر قرار می‌دهد، در نظر گرفته شود. مناسب بودن آن به عواملی مانند ماهیت و محل ضایعه، اندازه رگ، آماده‌سازی شریان و نتیجه به دست آمده در طول عمل بستگی دارد. استنت‌های کرونری همچنان یک درمان ثابت برای بسیاری از بیمارانی هستند که تحت مداخله کرونری از راه پوست قرار می‌گیرند. بالن‌های پوشش‌دار دارویی گزینه دیگری را در موارد مناسب انتخاب شده ارائه می‌دهند که تصمیمات درمانی بر اساس وضعیت بالینی بیمار، ویژگی‌های ضایعه، یافته‌های رویه‌ای و شواهد موجود هدایت می‌شوند. این مشاهده به پزشکان این امکان را داد تا کاربرد عملی آنژیوپلاستی بالن پوشش‌دار دارویی را بررسی کرده و جایگاه آن را در کنار استراتژی‌های مداخله کرونری تثبیت‌شده مورد بحث قرار دهند. 

بیمارستان‌های آپولو، چنای، Robo Connect، یک برنامه بالینی تعاملی را در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۶ در آکورد پودوچری برگزار کردند. این رویداد توسط دکتر اس. سوول، مدیر خدمات بهداشت و رفاه خانواده، دولت پودوچری، افتتاح شد. این برنامه با محوریت موضوع "فراتر از فناوری تا نتایج بالینی و بیمار معنادار"، بیش از ۳۰ جراح رباتیک از بیمارستان‌های آپولو، چنای و پزشکان پودوچری را برای تبادل دانش و بحث در مورد پیشرفت‌ها در جراحی با کمک رباتیک گرد هم آورد. جراحان از تخصص‌های مختلف، تجربیات بالینی خود را به اشتراک گذاشتند و بررسی کردند که چگونه می‌توان از کمک رباتیک در طول مراحل انتخاب شده استفاده کرد. بحث‌ها بر روی نشانه‌های بالینی، برنامه‌ریزی جراحی، الزامات رویه‌ای و نقش آموزش و تجربه جراح متمرکز بود. این برنامه همچنین پلتفرم‌های جراحی رباتیک، از جمله سیستم جراحی با کمک رباتیک هوگو، SSI Mantra، Meril CUVIS و Stryker Mako را بررسی کرد. این سیستم‌ها برای انواع مختلف عمل‌ها طراحی شده‌اند و اشکال مختلفی از تجسم، برنامه‌ریزی جراحی و کمک با ابزار یا بازوی رباتیک را ارائه می‌دهند. انتخاب پلتفرم به روش عمل، الزامات بالینی و ارزیابی جراح بستگی دارد. دکتر ایلانکوماران کالیامورتی، مدیرعامل بیمارستان‌های آپولو، منطقه چنای، بر اهمیت ارزیابی فناوری‌های جراحی بر اساس ارزش بالینی که ارائه می‌دهند، تأکید کرد. در این بحث‌ها تأکید شد که فناوری باید از تصمیم‌گیری بالینی پشتیبانی کند و درمان بر اساس شرایط بیمار و نیازهای مراقبتی فردی برنامه‌ریزی شود. کمک رباتیک ممکن است در طول مراحل انتخاب شده مزایای فنی، از جمله بهبود تجسم، حرکت کنترل‌شده ابزار یا پشتیبانی از برنامه‌ریزی جراحی، ارائه دهد. با این حال، به طور مستقل نتیجه بالینی خاصی را تضمین نمی‌کند. نتایج می‌تواند بر اساس سلامت کلی بیمار، بیماری زمینه‌ای، پیچیدگی روش، رویکرد جراحی و تجربه تیم بالینی متفاوت باشد. Robo Connect بر اهمیت ارزیابی جراحی با کمک رباتیک از طریق شواهد بالینی، انتخاب مناسب بیمار، آموزش ساختاریافته و نتایج بیمار به جای صرفاً قابلیت فناوری تأکید کرد.