سیاه زخم

تعریف سیاه زخم

سیاه زخم توسط یک باکتری اسپورساز باسیلوس آنتراسیس ایجاد می شود. این یک بیماری نادر اما جدی است که ممکن است عمدتاً در دام ها و شکارهای وحشی رخ دهد. انسان در صورت تماس با حیوان بیمار ممکن است مبتلا شود. در حالی که هیچ مدرکی مبنی بر اینکه سیاه زخم می تواند از فردی به فرد دیگر سرایت کند وجود ندارد، ضایعات پوستی ناشی از سیاه زخم ممکن است بسیار مسری باشند.

باکتری سیاه زخم معمولاً از طریق زخم روی پوست وارد بدن می شود، اما مصرف گوشت آلوده نیز می تواند عامل عفونت باشد.

علائم سیاه زخم

سیاه زخم از 4 مجرای اصلی وارد بدن می شود که هر کدام علائم متفاوتی دارند.

سیاه زخم جلدی

این نوع سیاه زخم از طریق بریدگی یا زخم روی پوست وارد بدن می شود. علائم آن عبارتند از:

• یک برآمدگی خارش دار برجسته شبیه نیش حشره که بعداً به زخمی بدون درد با مرکز سیاه تبدیل می شود.
• تورم غدد لنفاوی

سیاه زخم گوارشی

این عفونت می تواند ناشی از خوردن گوشت نیم پز یا آلوده حیوان آلوده باشد. علائم آن عبارتند از:

• سردرد
• Febbre
• تهوع
• درد شکم
• استفراغ
• از دست دادن اشتها
• اسهال شدید و خونی
• گردن متورم
• گلو درد

سیاه زخم استنشاقی (ریوی).

این عفونت ممکن است هنگام استنشاق هاگ سیاه زخم رخ دهد. علائم آن عبارتند از:

• تنگی نفس
• نشانه های آنفلوانزا
• تهوع
• ناراحتی خفیف قفسه سینه
• بلع دردناک
• سرفه کردن خون
• تب شدید
• تکان
• مننژیت

سیاه زخم تزریقی

این عفونت از طریق تزریق داروهای غیرقانونی قابل انتقال است. علائم این امر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• تورم قابل توجه
• قرمزی در ناحیه تزریق شده
• مننژیت
• تکان
• نارسایی چند عضوی

عوامل خطر سیاه زخم

شما ممکن است در معرض خطر بالای ابتلا به سیاه زخم باشید اگر:

• کار با سیاه زخم در یک محیط آزمایشگاهی
• در ارتش هستند و در مناطقی مستقر می شوند که خطر ابتلا به سیاه زخم زیاد است
• پوست حیوانات را در مناطقی که در معرض خطر ابتلا به سیاه زخم هستند، بمالید
• به عنوان دامپزشک کار کنید
• تزریق مواد مخدر مانند هروئین
• حیوانات بازی را دسته یا لباس بپوشانید

تشخیص سیاه زخم

پس از رد هر گونه شرایط احتمالی دیگر برای علائم فوق، پزشک آزمایشات زیر را برای تأیید سیاه زخم توصیه می کند:

• آزمایش خون
• تست پوست
• قفسه سینه اشعه ایکس یا توموگرافی کامپیوتری (CT)
• تپ ستون فقرات (پنکسیون کمری)
• آزمایش مدفوع

درمان سیاه زخم

اگر منبع عفونت مشخص باشد، پیشگیری از سیاه‌ زخم شامل یک دوره آنتی‌بیوتیک خوراکی مانند سیپروفلوکساسین یا داکسی‌سایکلین می‌شود.

هنگامی که هاگ سیاه زخم در داخل بدن قرار می گیرد، می تواند "فعال شود". هنگامی که آنها فعال می شوند، باکتری های سیاه زخم می توانند تکثیر شوند، در بدن پخش شوند و سموم یا سم تولید کنند. سموم سیاه زخم در بدن باعث بیماری شدید می شود. پس از انتشار سموم سیاه زخم در بدن، یکی از درمان های ممکن آنتی توکسین است.

بیماران مبتلا به موارد جدی سیاه زخم باید در بیمارستان بستری شوند. آنها ممکن است به درمان تهاجمی مانند تخلیه مداوم مایعات و کمک به تنفس از طریق تهویه مکانیکی نیاز داشته باشند.