نوار عصب و عضله (EMG): آزمایش عصب و عضله چه چیزهایی را نشان می‌دهد و چه چیزهایی را نشان نمی‌دهد؟

کلاهبرداریهای کلیدی

• نوار عصب و عضله (EMG) یک آزمایش فیزیولوژی است، نه یک آزمایش تصویربرداری. الکترومیوگرافی عملکرد الکتریکی را اندازه‌گیری می‌کند؛ ام‌آر‌آی، سونوگرافی و اشعه ایکس ساختار را نشان می‌دهند.
• EMG به ندرت به تنهایی عمل می‌کند. در عمل معمول، مطالعات EMG و هدایت عصبی در یک جلسه انجام شده و با هم تفسیر می‌شوند.
• زمان‌بندی اهمیت دارد. تغییرات پس از آسیب حاد عصبی یا رادیکولوپاتی ممکن است چند روز تا چند هفته طول بکشد تا ظاهر شوند، بنابراین معاینه اولیه می‌تواند طبیعی باشد.
• نتایج، الگوها هستند، نه تشخیص‌ها. یافته‌های EMG دسته‌بندی بیماری‌ها را نشان می‌دهد و باید در کنار علائم، معاینه و سایر آزمایش‌های شما توسط پزشکی که درخواست مطالعه را داده است، بررسی شود.
• محدودیت‌ها واقعی هستند. الکترومیوگرافی (EMG) نمی‌تواند فیبرهای عصبی کوچک بدون میلین، مسیرهای سیستم عصبی مرکزی یا آناتومی ایجاد کننده فشردگی عصب را ارزیابی کند.

در یک نگاه

همچنین به عنوان شناخته

• آزمایش الکترومیوگرافی (EMG)
• الکترومیوگرافی
• تست عصب / مطالعه عصب (اصطلاح رایج بیمار در هند)
• آزمایش EMG-NCV یا NCV (سرعت هدایت عصبی)، از نظر فنی مطالعه همراه، که اغلب برای اشاره به کل جلسه استفاده می‌شود.
• EMG سوزنی (برای تمایز آن از EMG سطحی که در تحقیقات و بیوفیدبک استفاده می‌شود)
• مطالعه الکترودیاگنوستیک (EDX)

الکترومیوگرافی چیست؟

الکترومیوگرافی سیگنال‌های الکتریکی تولید شده توسط فیبرهای عضلانی را ارزیابی می‌کند. یک الکترود سوزنی استریل ظریف در یک عضله انتخاب شده قرار داده می‌شود. معاینه‌کننده فعالیت الکتریکی را در حالت استراحت عضله و هنگامی که آن را به آرامی و سپس با شدت بیشتری منقبض می‌کنید، مشاهده می‌کند. فعالیت خود به خودی غیرطبیعی در حالت استراحت و تغییرات در اندازه، شکل و الگوی جذب سیگنال‌ها در حین انقباض، یا به مشکل تغذیه عصبی (الگوی نوروژنیک) یا به مشکلی در خود عضله (الگوی میوپاتی) اشاره دارد.

مطالعات هدایت عصبی از الکترودهای سطحی کوچک و پالس‌های الکتریکی کوتاه روی پوست برای اندازه‌گیری سرعت و قدرت انتقال سیگنال‌ها توسط اعصاب استفاده می‌کنند. از آنجا که اختلالات عضلانی و عصبی در علائم خود همپوشانی دارند، این دو آزمایش مکمل یکدیگر هستند؛ تفسیر EMG سوزنی بدون داده‌های هدایت عصبی غیرمعمول است.

چرا EMG انجام می‌شود؟

• برای جدا کردن عصب از عضله. ضعف می‌تواند ناشی از بیماری عضلانی، فشردگی ریشه عصبی، آسیب عصب محیطی، محل اتصال عصبی-عضلانی یا خود نورون حرکتی باشد. EMG به تشخیص این موارد کمک می‌کند.
• برای تعیین محل آسیب عصبی. برای مثال، تشخیص سندرم تونل کارپال در مچ دست از مشکل ریشه عصب گردنی، یا شناسایی اینکه کدام سطح ریشه تحت تأثیر قرار گرفته است.
• برای توصیف نوروپاتی. اینکه آیا این فرآیند بر آکسون یا غلاف میلین تأثیر می‌گذارد، متقارن است یا تکه‌تکه، و شدت آن چقدر است.
• برای ارزیابی بیماری مشکوک نورون حرکتی مانند اسکلروز جانبی آمیوتروفیک، که در آن قطع عصب گسترده در سراسر نواحی بدن یک یافته مهم است.
• برای ارزیابی بیماری التهابی عضلانی مشکوک و برای کمک به انتخاب محل نمونه‌برداری از عضله.
• برای پیگیری بهبودی پس از آسیب عصبی، تروما یا جراحی، که در آن مطالعات سریالی می‌توانند بازسازی عصب را نشان دهند.
• برای هدایت رویه‌ها مانند هدف قرار دادن تزریق سم بوتولینوم در دیستونی یا اسپاستیسیتی.

چه کسانی باید این آزمایش را انجام دهند؟

مطالعات نوار عصب و عضله (EMG) و هدایت عصبی زمانی درخواست می‌شوند که شرح حال و معاینه، مشکل عصبی یا عضلانی را نشان دهند و پاسخ، نحوه‌ی درمان را تغییر دهد. موقعیت‌های رایج عبارتند از:

• بی‌حسی، سوزن سوزن شدن یا سوزش در دست‌ها یا پاها، به ویژه هنگامی که دیابت، بیماری تیروئید، کمبود ویتامین B12 یا مصرف الکل مد نظر باشد.
• درد دست و گزگز شبانه که نشان دهنده سندرم تونل کارپال است، به خصوص قبل از اینکه جراحی در نظر گرفته شود
• درد بازو یا پا که از گردن یا کمر منتشر می‌شود، جایی که یافته‌ها و علائم تصویربرداری با هم مطابقت ندارند
• ضعف پیشرونده یا بدون دلیل، تحلیل رفتن عضلات، افتادگی پا یا مشکل در بلند شدن از صندلی
• پرش عضلانی همراه با ضعف یا تحلیل رفتن (پرش عضلانی به تنهایی و بدون ضعف، معمولاً خوش‌خیم است)
• ضعف نوسانی، افتادگی پلک یا دوبینی، که در آن آزمایش‌های تخصصی اتصال عصبی-عضلانی مانند تحریک مکرر عصب اضافه می‌شود.
• آسیب عصبی پس از ضربه، شکستگی، تزریق یا جراحی، که در آن میزان آسیب و احتمال بهبودی نیاز به ارزیابی دارد.
• افزایش آنزیم‌های عضلانی (CPK) همراه با ضعف یا مشکوک به میوپاتی التهابی

نوار عصب و عضله (EMG) یک آزمایش غربالگری نیست. این آزمایش برای درد معمول بدن، خستگی به تنهایی یا به عنوان یک معاینه عمومی مفید نیست.

مواردی که EMG نمی‌تواند تشخیص دهد یا رد کند

• EMG چیزی را نشان نمی‌دهد. الکترومیوگرافی نمی‌تواند افتادگی دیسک، تنگی کانال نخاعی، تومور یا ساختار عضله را نشان دهد. برای آناتومی به MRI نیاز است.
• EMG مستقیماً مغز یا نخاع را ارزیابی نمی‌کند. ام‌اس یک بیماری دمیلینه‌کننده مرکزی است و با EMG تشخیص داده نمی‌شود؛ MRI و در موارد خاص، پتانسیل‌های برانگیخته استفاده می‌شوند. مطالب قدیمی‌تر که ام‌اس را به عنوان یک تشخیص EMG فهرست می‌کنند، نادرست هستند.
• EMG-NCS استاندارد، فیبرهای عصبی کوچک را آزمایش نمی‌کند. سوزش پا یا نوروپاتی دردناک فیبرهای کوچک عصبی می‌تواند با یک معاینه کاملاً طبیعی رخ دهد. آزمایش‌های اضافی مانند بیوپسی پوست یا آزمایش اتونوم ممکن است مورد نیاز باشد.
• ممکن است تحریک ریشه عصبی فقط حسی نادیده گرفته شود. نمونه‌های EMG سوزنی از الیاف حرکتی؛ رادیکولوپاتی که باعث درد بدون درگیری حرکتی می‌شود، می‌تواند از نظر الکتریکی طبیعی باشد.
• یافته‌های اولیه ممکن است توسعه نیافته باشند. پس از آسیب حاد آکسونی، فعالیت غیرطبیعی خودبه‌خودی معمولاً تنها پس از چند روز تا چند هفته ظاهر می‌شود، بنابراین یک بررسی خیلی زود می‌تواند به اشتباه اطمینان‌بخش باشد.
• فقط عضلات و اعصاب نمونه‌برداری شده ارزیابی می‌شوند. این مطالعه هدفمند است. یک پروتکل محدود چیزی در مورد مناطق آزمایش نشده نمی‌گوید.
• یک نوار عصب و عضله (EMG) طبیعی به معنای «بدون بیماری» نیست. «شناسایی نشده» به این معنی است که هیچ چیز غیرطبیعی در عضلات و اعصاب آزمایش شده در آن زمان مشاهده نشده است. اگر علائم با وجود نتیجه طبیعی ادامه یافت یا بدتر شد، به جای اینکه فرض کنید مشکل رد شده است، دوباره به پزشک خود مراجعه کنید.
• علت معمولاً نشان داده نمی‌شود. نوار عصب و عضله (EMG) ممکن است نوروپاتی آکسونال حسی-حرکتی را نشان دهد اما نمی‌تواند بگوید که آیا علت آن دیابت، کمبود ویتامین B12، دارو یا چیز دیگری است. آزمایش خون و ارزیابی بالینی به این سوال پاسخ می‌دهند.

آزمون‌های مرتبط اما متفاوت

اینکه کدام آزمایش اول انجام شود، به مشکل بالینی بستگی دارد. برای موارد مشکوک به سندرم تونل کارپال، آزمایش الکترودیاگنوز معمولاً اولین قدم آموزنده‌تر است. برای کمردرد حاد همراه با ضعف پا و فشردگی مشکوک به نخاع یا دم اسب، ام آر آی فوری اولویت دارد و نوار عصب و عضله (EMG) آزمایش فوری نیست. برای موارد مشکوک به میوپاتی التهابی، آزمایش خون و ارزیابی بالینی معمولاً مقدم بر نوار عصب و عضله است.

نحوه تهیه

آماده‌سازی ساده است، اما دستورالعمل‌های دقیق مختص هر واحد هستند. دستورالعمل‌های کتبی واحد آزمایشی شما بر هر چیزی که اینجا می‌خوانید، اولویت دارند.

• به طور معمول بخورید و بنوشید مگر اینکه واحد شما خلاف این را به شما بگوید. معمولاً ناشتا بودن لازم نیست.
• لوسیون‌ها، روغن‌ها و کرم‌ها را کنار بگذارید در روز آزمایش، روی اندام‌ها قرار دهید، زیرا در تماس الکترود اختلال ایجاد می‌کنند. پوست تمیز و خشک بهترین عملکرد را دارد.
• لباس های گشاد بپوشید که امکان دسترسی به بازوها، پاها یا ناحیه مورد نظر را فراهم می‌کند. ممکن است یک لباس مخصوص (گان) ارائه شود.
• سوابقت رو بیار. گزارش‌های قبلی EMG، تصاویر MRI، گزارش‌های قند خون و HbA1c و فهرست داروهای فعلی، همگی مفید هستند.
• علائم خود را دقیقاً شرح دهید. کدام انگشتان دست یا پا، چه مدت، آیا در شب بدتر می‌شود، آیا ضعف وجود دارد یا خیر. این موارد، اعصاب و عضلاتی را که مورد مطالعه قرار می‌گیرند، شکل می‌دهد.
• از قبل به تیم اطلاع دهید اگر داروهای رقیق‌کننده خون یا ضد پلاکت مصرف می‌کنید، اختلال خونریزی دارید، ضربان‌ساز قلب، دفیبریلاتور کاشته شده یا محرک عمقی مغز دارید، لنف ادم یا فیستول دیالیز در اندام دارید، یا هرگونه عفونت پوستی یا زخم باز در نزدیکی محل آزمایش دارید.

هیچ داروی تجویز شده‌ای را خودسرانه قطع، شروع یا تغییر ندهید. اگر دارویی مانند داروی ضد انعقاد یا داروی مورد استفاده برای میاستنی ممکن است بر مطالعه تأثیر بگذارد، واحد مربوطه این موضوع را با پزشک تجویز کننده شما در میان خواهد گذاشت و پزشک تصمیم خواهد گرفت.

اگر داروهای رقیق کننده خون مصرف می‌کنید یا سابقه خونریزی دارید

معمولاً می‌توان EMG سوزنی را در بسیاری از افرادی که داروی ضد انعقاد مصرف می‌کنند، اغلب با تعداد دفعات کمتر و اجتناب از عضلات عمقی، انجام داد. این قضاوتی است که پزشک معاینه‌کننده پس از بررسی داروهای شما و هرگونه نتایج اخیر INR یا پلاکت انجام می‌دهد. هرگز برای آماده شدن برای آزمایش، دوزی از دارو را حذف نکنید.

اگر ضربان‌ساز قلبی، ICD یا محرک کاشته‌شده دارید

خود EMG سوزنی معمولاً مشکلی ایجاد نمی‌کند. تحریک الکتریکی در طول مطالعات هدایت عصبی نیاز به مراقبت دارد، به خصوص در نزدیکی قفسه سینه یا روی دستگاه کاشته شده یا لیدهای آن، و نزدیک خطوط وریدی مرکزی. دستگاه را اعلام کنید تا پروتکل قابل تطبیق باشد.

اگر دیابت دارید

وعده‌های غذایی و داروهای معمول خود را مصرف کنید، مگر اینکه دستور دیگری داده شده باشد، زیرا آزمایش نیازی به ناشتا بودن ندارد. اگر انسولین یا سولفونیل اوره مصرف می‌کنید و قرار ملاقات احتمالاً باعث تأخیر در وعده غذایی می‌شود، یک میان وعده و دستگاه سنجش قند خون خود را همراه داشته باشید.

کافئین و محرک‌ها

دستورالعمل رایج برای پرهیز از کافئین به مدت ۲۴ ساعت، به طور جهانی برای EMG-NCS روتین الزامی نیست و به عنوان یک قاعده کلی پشتیبانی نمی‌شود. برخی از واحدها قبل از پروتکل‌های خاص، این را درخواست می‌کنند. به جای یک قانون کلی، دستورالعمل واحد خود را دنبال کنید.

چه اتفاقی در طول آزمایش می‌افتد؟

معمولاً در یک اتاق گرم روی مبل می‌نشینید یا دراز می‌کشید؛ اندام‌های سرد، مقادیر هدایت عصبی را تغییر می‌دهند، بنابراین ممکن است ابتدا پوست گرم شود.

• در بیشتر واحدها، ابتدا بررسی هدایت عصبی انجام می‌شود. الکترودهای سطحی با چسب به پوست چسبانده می‌شوند. یک محرک کوچک، پالس‌های کوتاهی را ارسال می‌کند که مانند یک ضربه تیز یا شوک الکتریکی خفیف احساس می‌شوند و باعث انقباض عضله می‌شوند. هر پالس کسری از ثانیه طول می‌کشد.
• مرحله بعدی نوار عصب و عضله (EMG) با سوزن است. پوست تمیز می‌شود و یک الکترود سوزنی ظریف به عضله انتخاب شده وارد می‌شود. شما یک سوزش مختصر احساس می‌کنید. از شما خواسته می‌شود که کاملاً شل شوید، سپس عضله را به آرامی و سپس محکم‌تر منقبض کنید. سوزن ممکن است کمی در داخل عضله جابجا شود تا از نواحی مختلف نمونه‌برداری شود و معمولاً چندین عضله مورد مطالعه قرار می‌گیرند.
• تفسیر زنده. سیگنال‌ها روی صفحه نمایش ظاهر می‌شوند و به صورت صدا شنیده می‌شوند. پزشک معاینه‌کننده پروتکل را با توجه به یافته‌ها تطبیق می‌دهد، به همین دلیل است که تعداد عضلات مورد آزمایش در طول مطالعه تعیین می‌شود و از قبل تعیین نمی‌شود.
• بدون آرامبخش. شما بیدار می‌مانید و در تمام مدت همکاری می‌کنید، زیرا انقباض ارادی بخشی از آزمایش است.

مدت زمان انجام این فرآیند

• یک مطالعه متمرکز بر تک اندام (برای مثال، مشکوک به سندرم تونل کارپال): اغلب حدود ۲۰ تا ۴۰ دقیقه.
• یک EMG-NCS استاندارد برای نوروپاتی یا رادیکولوپاتی: معمولاً 30-60 دقیقه.
• مطالعات گسترده که چندین اندام، عضلات پارااسپینال یا عضلات جمجمه را پوشش می‌دهد، یا شامل تحریک مکرر می‌شود: می‌تواند بیش از یک ساعت طول بکشد.
• کل زمان حضور در بخش با احتساب ثبت‌نام، رضایت، گرم کردن پوست و مشاهده پس از آزمایش، از خود آزمایش طولانی‌تر است.
• گزارش و بحث: پزشک معاینه‌کننده، شکل موج‌ها را تجزیه و تحلیل کرده و یک گزارش تفسیری تهیه می‌کند؛ جدول زمانی ترخیص بین واحدها متفاوت است و گزارش باید توسط پزشک معالج شما خوانده شود.

پس از آن، اکثر افراد بلافاصله فعالیت‌های عادی خود، از جمله رانندگی، را از سر می‌گیرند، زیرا از هیچ داروی آرام‌بخشی استفاده نمی‌شود. درد خفیف یا کبودی کوچک در محل سوزن‌ها می‌تواند یک یا دو روز طول بکشد.

درک گزارش شما

گزارش EMG-NCS توصیفی است. در آن، اعصاب و عضلات مورد مطالعه، مقادیر اندازه‌گیری شده در مقایسه با مقادیر مرجع خود آزمایشگاه فهرست شده و با یک پاراگراف تفسیر به پایان می‌رسد. مقادیر مرجع مختص آزمایشگاه و سن هستند، بنابراین اعداد یک آزمایشگاه نباید مستقیماً با آزمایشگاه دیگر مقایسه شوند. الگوهایی که معمولاً شرح داده می‌شوند عبارتند از:

• مطالعه عادی: مقادیر هدایت عصبی در محدوده مرجع آزمایشگاه، عدم فعالیت خودبه‌خودی غیرطبیعی در حالت استراحت، و اندازه و جذب طبیعی واحد حرکتی در عضلات نمونه‌برداری شده.
• الگوی نوروژنیک: کاهش فراخوانی با واحدهای حرکتی بزرگ و طولانی مدت، گاهی اوقات با پتانسیل فیبریلاسیون یا امواج تیز مثبت. نشان دهنده درگیری عصب یا نورون حرکتی است؛ مزمن بودن اغلب قابل تخمین است.
• الگوی میوپاتیک: واحدهای حرکتی کوچک و کوتاه‌مدت با فراخوانی زودهنگام. نشان‌دهنده‌ی یک فرآیند در سطح عضله است.
• ویژگی‌های دمیلینه‌کننده: کاهش قابل توجه سرعت هدایت، تأخیرهای طولانی، بلوک هدایت یا پراکندگی زمانی.
• ویژگی‌های آکسونی: دامنه‌های پاسخ کاهش‌یافته با سرعت‌های نسبتاً حفظ‌شده.
• ناهنجاری کانونی: کند شدن یا انسداد محدود به یک بخش، مانند مچ دست در سندرم تونل کارپال یا آرنج در مورد عصب اولنار.

این برچسب‌ها رفتار الکتریکی را توصیف می‌کنند، نه نام یک بیماری. «الگوی نوروژنیک» به خودی خود به معنای بیماری نورون حرکتی نیست و ناهنجاری خفیف در گزارش، معیاری برای میزان ناتوانی شما نیست. تفسیر در زمینه بالینی شما متعلق به پزشکی است که درخواست مطالعه را داده است. نتایج بسته به شرایط بالینی فردی متفاوت است.

وقتی نتایج می‌توانند گمراه‌کننده باشند

یافته‌هایی که می‌توانند به طور کاذب غیرطبیعی یا اغراق‌آمیز به نظر برسند

• اندام های سرد رسانایی کند است و اگر دما کنترل نشود، می‌تواند کندی را تقلید یا تشدید کند.
• عوامل فنی عواملی مانند تماس ضعیف الکترود، پوست خشک یا چرب، ادم، چاقی یا تداخل الکتریکی می‌توانند دامنه و زمان تأخیر را مختل کنند.
• آرامش ناقص در طول EMG سوزنی، فعالیتی ایجاد می‌شود که می‌تواند بیش از حد خوانده شود؛ گارد ارادی به دلیل درد نیز ارزیابی میزان بازیابی را محدود می‌کند.
• تغییر مرتبط با سن. کاهش خفیف در پاسخ‌های حسی، به ویژه در پاهای افراد مسن، ممکن است یک یافته طبیعی پیری باشد تا یک بیماری.
• یافته‌های تصادفی بدون علامت، مانند کند شدن خفیف عصب مدیان در مچ دست بدون علامت، به خودی خود درمان را توجیه نمی‌کنند.
• نوار عصب و عضله (EMG) سوزنی اخیر می‌تواند سطح سرمی CPK را برای مدت کوتاهی افزایش دهد، که ممکن است آزمایش خون انجام شده بلافاصله پس از آن را با خطا مواجه کند.

یافته‌هایی که می‌توانند به طور کاذب طبیعی یا کمتر از حد واقعی به نظر برسند

• آزمایش خیلی زود پس از آسیب حاد عصبی، قبل از ایجاد تغییرات ناشی از قطع عصب.
• نوروپاتی فیبر کوچک، که پروتکل‌های استاندارد آن را ارزیابی نمی‌کنند.
• رادیکولوپاتی حسی خالص یا تحریک خفیف ریشه بدون از دست دادن آکسون حرکتی.
• از عضلات پروگزیمال یا عمقی نمونه‌برداری نشده است، یا ناهنجاری محدود به یک ناحیه آزمایش نشده.
• میاستنی گراویس، که معمولاً به تحریک مکرر یا EMG تک فیبری به جای EMG سوزنی معمول نیاز دارد.
• میوپاتی تکه‌ای، جایی که سوزن ممکن است از قسمت‌های آسیب ندیده عضله نمونه‌برداری کند.
• شرایط متغیر که در روز آزمون غیرفعال هستند.

خطرات و ایمنی

آزمایش الکترودیاگنوستیک عموماً به خوبی تحمل می‌شود و عوارض جدی آن شایع نیست. خطر در بین اجزای مختلف مطالعه یکسان نیست.

مطالعات هدایت عصبی (تحریک سطحی)

هیچ سوزنی وارد عضله نمی‌شود. حس‌ها کوتاه هستند و با توقف تحریک، از بین می‌روند. قرمزی جزئی پوست ناشی از الکترودها یا نوار چسب محتمل است. مراقبت ویژه در نزدیکی ضربان‌سازهای قلبی، دفیبریلاتورهای کاشته‌شده، محرک‌های عصبی یا مغزی کاشته‌شده و خطوط وریدی مرکزی یا دیالیز مورد نیاز است؛ قبل از شروع، این دستگاه‌ها را به پزشک اطلاع دهید.

الکترومیوگرافی سوزنی

عوارض مورد انتظار، درد شدید و مختصر در هنگام ورود سوزن و درد کوتاه مدت است. مشکلات کمتر شایع شامل کبودی‌های کوچک یا هماتوم موضعی، به ویژه در افرادی که داروهای ضد انعقاد مصرف می‌کنند؛ عفونت موضعی پوست که با سوزن‌های استریل یکبار مصرف نادر است؛ و سرگیجه یا غش گذرا است، به همین دلیل است که اگر در طول آزمایش احساس ناخوشی کردید، باید به پزشک اطلاع دهید. سوزن زدن در نزدیکی دیواره قفسه سینه یا زیر بغل به ندرت خطر پنوموتوراکس را به همراه دارد و معاینه‌کنندگان باتجربه از تکنیک‌های خاصی برای به حداقل رساندن آن استفاده می‌کنند. آسیب مستقیم عصب ناشی از سوزن بسیار نادر است.

تحریک عصبی مکرر

تحریک مکرر را اضافه می‌کند، که ناراحت‌کننده‌تر است اما در عمل معمول، خطر پایدار اضافی به همراه ندارد.

نوار عصب و عضله با سوزن، روشی با حداقل تهاجم است و نه غیرتهاجمی، و متون قدیمی‌تر که آن را غیرتهاجمی توصیف می‌کنند، نادرست هستند. نتایج و میزان تحمل آن بسته به شرایط بالینی هر فرد متفاوت است.

موقعیتهای ویژه

بارداری

مطالعات EMG و هدایت عصبی از هیچ تابش یونیزان و ماده حاجب استفاده نمی‌کنند. سندرم تونل کارپال و مرالژیا پاراستتیکا در دوران بارداری شایع هستند و می‌توان آنها را ارزیابی کرد. پروتکل‌ها معمولاً محدود نگه داشته می‌شوند و موقعیت قرارگیری برای راحتی تنظیم می‌شود. به تیم اطلاع دهید که باردار هستید تا محل‌های تحریک و محل‌های سوزن به طور مناسب انتخاب شوند.

اطفال

مطالعات کودکان به یک معاینه‌گر باتجربه با کودکان، پروتکل‌های هدفمند کوتاه‌شده، مقادیر مرجع متناسب با سن و حضور والدین نیاز دارد. کرم بی‌حس‌کننده موضعی یا در موارد خاص، آرام‌بخش ممکن است طبق سیاست واحد استفاده شود. همکاری، آنچه را که تجزیه و تحلیل انقباض ارادی می‌تواند در کودکان بسیار خردسال نشان دهد، محدود می‌کند.

بزرگسالان سالمند

کاهش خفیف پاسخ‌های حسی در اندام‌های تحتانی با افزایش سن شایع است و نباید آن را بیش از حد به عنوان بیماری تفسیر کرد. پوست نازک‌تر و رگ‌های شکننده، احتمال کبودی را کمی بیشتر می‌کنند. اغلب موقعیت راحت و پروتکل کوتاه‌تر مناسب است.

دیابت و افراد تحت درمان با داروهای کاهنده قند خون

پلی‌نوروپاتی دیابتی یکی از شایع‌ترین دلایل ارجاع است. ناشتا بودن لازم نیست؛ وعده‌های غذایی و داروهای معمول را ادامه دهید، مگر اینکه خلاف آن گفته شده باشد و اگر انسولین یا سولفونیل‌اوره مصرف می‌کنید، یک میان وعده همراه داشته باشید. توجه داشته باشید که نوروپاتی دیابتی دردناک می‌تواند با غلبه فیبر کوچک همراه باشد، بنابراین یک مطالعه استاندارد معمولی آن را رد نمی‌کند.

بیماری مزمن کلیه و دیالیز

نوروپاتی اورمیک و سندرم تونل کارپال هر دو در دیالیز طولانی مدت شایع هستند. از الکترودها، تحریک و سوزن زدن روی فیستول شریانی-وریدی یا اندام پیوندی خودداری کنید و به تیم بگویید که کدام بازو محافظت می‌شود. خطر خونریزی ممکن است به دلیل اختلال عملکرد پلاکت‌ها و ضد انعقاد در طول دیالیز بیشتر باشد، بنابراین برنامه‌ریزی نسبت به روزهای دیالیز اهمیت دارد.

نارسایی قلبی و دستگاه‌های قلبی کاشته شده

ادم اندام کیفیت سیگنال را کاهش می‌دهد و می‌تواند دامنه‌ها را تغییر دهد. دراز کشیدن به صورت صاف ممکن است ناراحت کننده باشد و می‌توان مبل را تنظیم کرد. هرگونه ضربان ساز یا دفیبریلاتور را اطلاع دهید تا تحریک در نزدیکی دستگاه و سیم‌ها اصلاح شود.

لنف ادم یا ورم اندام پس از ماستکتومی

معمولاً به دلیل نگرانی‌های مربوط به عفونت و تورم، از سوزن زدن و قرار دادن الکترود روی اندام آسیب‌دیده اجتناب می‌شود یا به حداقل می‌رسد؛ قبل از شروع مطالعه، این موضوع را به تیم اطلاع دهید.

EMG در بافت هندی

• اصطلاحات محلی. بیشتر بیماران در هند برای "EMG-NCV" یا به طور خلاصه "آزمایش عصب" ارجاع داده می‌شوند. بخش NCV مطالعه هدایت عصبی است؛ بخش EMG معاینه سوزنی عضله است. درخواست "فقط NCV" رایج است اما اغلب برای ضعف یا شک به رادیکولوپاتی ناقص است.
• نوروپاتی مرتبط با دیابت با توجه به بار زیاد دیابت نوع 2 در هند، دلیل اصلی ارجاع است. الکترودیاگنوز به صورت انتخابی استفاده می‌شود، زیرا نوروپاتی دیابتی متقارن دیستال معمولی اغلب یک تشخیص بالینی است.
• نوروپاتی‌های تغذیه‌ای و کمبود مواد مغذیبه ویژه کمبود ویتامین B12 که در رژیم‌های غذایی عمدتاً گیاهخواری شایع است، باید در کنار یافته‌های الکترودیاگنوستیک در نظر گرفته شود.
• جذام همچنان یکی از علل مرتبط با مونونوروپاتی و ضخیم شدن عصب است. در بخش‌هایی از هند، و می‌تواند الگوهای کانونی یا چندکانونی در مطالعات هدایت عصبی ایجاد کند.
• نوروپاتی مرتبط با دارو و سم شایان توجه است: درمان ضد سل (ایزونیازید)، برخی از داروهای شیمی درمانی، و محصولات گیاهی، آیوش (طب سنتی هندی) یا مکمل‌های ورزشی غیرمجاز با محتوای فلزات سنگین یا بدون برچسب.
• ارجاعات مربوط به آسیب‌های شغلی و شغلی آسیب‌های شایع شبکه عصبی بازویی پس از تصادفات جاده‌ای، آسیب عصب سیاتیک مرتبط با تزریق و نوروپاتی‌های ناشی از فشار تکراری.
• دسترسی. آزمایشگاه‌های الکترودیاگنوستیک در شهرهای بزرگ و بیمارستان‌های آموزشی متمرکز هستند. کیفیت به شدت به آموزش اپراتور، کنترل دما و داده‌های مرجع خاص آزمایشگاه بستگی دارد، بنابراین اگر به دنبال نظر دوم هستید، گزارش اصلی و چاپ شکل موج خود را همراه داشته باشید.

هزینه و بیمه در هند

هزینه‌های EMG-NCS در هند بین مراکز دولتی، خصوصی و بین شهرهای مختلف بسیار متفاوت است. هزینه‌ها بر حسب ? ذکر شده‌اند و به دامنه مطالعه بستگی دارند، نه یک هزینه ثابت واحد. عواملی که بر قیمت تأثیر می‌گذارند عبارتند از:

• تعداد اندام‌ها و اعصاب مورد مطالعهغربالگری سندرم تونل کارپال روی یک اندام، هزینه کمتری نسبت به غربالگری روی چهار اندام دارد
• آیا EMG سوزنی شامل می‌شود؟ یا فقط مطالعات هدایت عصبی انجام می‌شود
• پروتکل‌های اضافی مانند تحریک مکرر عصب، امواج F، رفلکس پلک زدن، EMG تک فیبر یا آزمایش اتونوم
• مواد مصرفیالکترودهای سوزنی متحدالمرکز استریل یکبار مصرف
• چه کسی اجرا و گزارش می‌دهد؟ مطالعه، و اینکه آیا مشاوره همراه آن ارائه می‌شود یا خیر
• محیط: بستری در مقابل سرپایی، مطالعه کنار تخت بخش مراقبت‌های ویژه، سطح شهر و دسته بیمارستان
• مطالعات تکراری یا سریالی برای نظارت بر بهبودی

در مورد بیمه: آزمایش‌های تشخیصی سرپایی اغلب تحت پوشش بیمه‌های درمانی استاندارد در هند نیستند، مگر اینکه مربوط به پذیرش باشند یا تحت پوشش مزایای خاص OPD قرار گیرند. هنگامی که EMG در طول بستری در بیمارستان انجام می‌شود، معمولاً بخشی از صورتحساب بستری است و تابع شرایط بیمه، دوره انتظار و موارد استثنا است. قبل از آزمایش با بخش بیمه بیمارستان و بیمه‌گر خود مشورت کنید و درخواست برآورد کتبی از پروتکل برنامه‌ریزی شده را داشته باشید.

افسانه‌ها و واقعیت‌ها

سوالات متداول

آیا EMG همان آزمایش NCV است؟

خیر. آزمایش سرعت هدایت عصبی از الکترودهای سطحی و پالس‌های الکتریکی کوچک برای اندازه‌گیری سرعت و قدرت سیگنال عصبی استفاده می‌کند. EMG از یک سوزن ظریف برای ثبت فعالیت الکتریکی عضلات استفاده می‌کند. در هند هر دو معمولاً در یک جلسه انجام می‌شوند و با هم به عنوان EMG-NCV گزارش می‌شوند، زیرا هر کدام به بخشی از سوال پاسخ می‌دهند.

آیا می‌توانم بعد از آن خودم تا خانه رانندگی کنم؟

معمولاً بله. در EMG-NCS استاندارد از هیچ آرام‌بخش یا بیهوشی استفاده نمی‌شود، بنابراین هوشیاری تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد. برخی افراد احساس سبکی سر یا درد می‌کنند و ممکن است عضلات چند اندام به طور خلاصه خسته شوند. اگر بعد از مطالعه احساس ضعف یا ناخوشی کردید، بنشینید، به کارکنان اطلاع دهید و وسیله نقلیه جایگزین ترتیب دهید.

چرا پزشک مدام عضله مورد آزمایش را تغییر می‌داد؟

EMG به صورت زنده تفسیر می‌شود. پزشک معاینه‌کننده با ظهور یافته‌ها فرضیه‌هایی را مطرح می‌کند و عضلات یا اعصاب بیشتری را برای تأیید یا رد یک الگو انتخاب می‌کند. به همین دلیل است که پروتکل از قبل تعیین نشده است و به همین دلیل است که یک معاینه‌کننده باتجربه بیشتر از تجهیزات مورد استفاده اهمیت دارد.

نوار عصب و عضله (EMG) من طبیعی است اما دستانم هنوز گزگز می‌کنند. قدم بعدی چیست؟

یک آزمایش طبیعی، وجود مشکل را رد نمی‌کند. نوروپاتی فیبر کوچک، آسیب اولیه عصب، تحریک ریشه گردنی بدون از دست دادن حرکت و اعصاب آزمایش نشده، همگی می‌توانند علائمی با گزارش طبیعی ایجاد کنند. به پزشک خود مراجعه کنید. آزمایش خون، تصویربرداری، تکرار آزمایش پس از یک فاصله زمانی یا آزمایش‌های تخصصی ممکن است در نظر گرفته شود.

آیا می‌توان EMG را تکرار کرد، و چه مدت بعد از آن؟

بله. مطالعات مکرر برای پیگیری بهبودی پس از آسیب عصبی، جستجوی تغییراتی که در ابتدا خیلی زود قابل مشاهده بودند، یا برای نظارت بر یک اختلال پیشرونده استفاده می‌شوند. فاصله زمانی بستگی به سوال بالینی دارد، اغلب چند هفته پس از آسیب حاد، یا چند ماه پس از تغییر آهسته. پزشک معالج شما تصمیم می‌گیرد.

آیا در صورت مصرف آسپرین، کلوپیدوگرل یا وارفارین، EMG بی‌خطر است؟

انجام EMG با سوزن اغلب هنوز امکان‌پذیر است، با تعداد دفعات کمتر و اجتناب از وارد کردن سوزن به عضلات عمقی، اما تصمیم در این مورد به دارو، دوز مصرفی و نتایج آزمایش خون اخیر شما بستگی دارد. از قبل به واحد مربوطه اطلاع دهید تا پزشک معاینه‌کننده بتواند برنامه‌ریزی کند و با پزشک تجویزکننده شما در ارتباط باشد. خودتان هیچ داروی رقیق‌کننده خون تجویز شده را قطع نکنید.

آیا سوزن‌ها دوباره استفاده می‌شوند؟

در روش استاندارد از الکترودهای سوزنی استریل یکبار مصرف استفاده می‌شود که در مقابل شما باز شده و پس از مطالعه دور انداخته می‌شوند. الکترودهای سطحی مورد استفاده برای هدایت عصبی یا یکبار مصرف هستند یا طبق پروتکل تمیز می‌شوند. می‌توانید از کارکنان بخواهید تا تأیید کنند که از چه چیزی استفاده می‌شود.

آیا EMG می‌تواند علت نوروپاتی من را مشخص کند؟

به خودی خود نه. الکترومیوگرافی و مطالعات هدایت عصبی، الگو، توزیع و شدت درگیری عصب یا عضله را توصیف می‌کنند. تعیین علت، دیابت، کمبود ویتامین B12، بیماری تیروئید، دارو، بیماری ارثی یا یک فرآیند التهابی، نیاز به شرح حال، معاینه، آزمایش خون و گاهی آزمایش ژنتیک یا آنتی‌بادی دارد.

آیا EMG غیرطبیعی به این معنی است که من نیاز به جراحی دارم؟

خیر. گزارش EMG یکی از چندین ورودی است. تصمیم‌گیری در مورد جراحی برای شرایطی مانند سندرم تونل کارپال یا فشردگی ریشه عصب به شدت علائم، محدودیت عملکردی، پاسخ بیمار بستگی دارد.