عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه: چه چیزی را نشان می‌دهد، چه چیزی را نشان نمی‌دهد و چگونه گزارش خود را بخوانید

کلاهبرداریهای کلیدی

• عکس‌برداری از قفسه سینه سریع، بدون درد و به طور گسترده در دسترس است و اغلب اولین گام تصویربرداری برای سرفه، تب، تنگی نفس یا آسیب قفسه سینه است.
• عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه، سایه‌ها و خطوط کلی را نشان می‌دهد، نه جزئیات بافت را، نمی‌تواند شریان‌های کرونری را نشان دهد، نمی‌تواند عملکرد قلب را ارزیابی کند و ممکن است ندول‌های کوچک ریه، سل اولیه و بسیاری از شکستگی‌های دنده را از دست بدهد.
• یک عکس قفسه سینه طبیعی به این معنی است که هیچ چیز غیرطبیعی در آن عکس دیده نشده است، نه اینکه بیماری رد شده باشد.
• دوز تابش ناشی از یک عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه کم است، اما این آزمایش فقط باید زمانی انجام شود که دلیل بالینی وجود داشته باشد؛ عکس‌برداری‌های روتین غربالگری بدون اندیکاسیون توصیه نمی‌شود.
• یافته‌هایی مانند «علائم برجسته برونکوواسکولار» یا «کاردیومگالی روی فیلم قابل حمل» اغلب غیر اختصاصی هستند و باید توسط پزشکی که درخواست آزمایش را داده است، تفسیر شوند.

در یک نگاه

همچنین به عنوان شناخته

• CXR: مخفف بالینی استاندارد
• رادیوگرافی قفسه سینهاصطلاح رسمی رادیولوژی
• نمای قفسه سینه با اشعه ایکسرایج‌ترین درخواست سفارش داده شده در آزمایشگاه‌های هند
• فیلم قفسه سینه, صفحه سینه: هنوز هم در بسیاری از بیمارستان‌های هند به صورت محاوره‌ای از دوران فیلم استفاده می‌شود
• دیدن با اشعه ایکس (هندی)، اشعه ایکس ماربئو (تامیلی)، اشعه ایکس چاتی کااصطلاحات رایج بیماران

عکس قفسه سینه چیست؟

عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه، پرتوی کنترل‌شده از اشعه ایکس را از قفسه سینه به یک آشکارساز دیجیتال منتقل می‌کند. ساختارهای متراکم مانند استخوان، پرتو بیشتری را جذب می‌کنند و سفید به نظر می‌رسند؛ ریه پر از هوا تیره به نظر می‌رسد؛ قلب، رگ‌ها و مایعات به رنگ خاکستری دیده می‌شوند. تصویر حاصل، مجموع مسطحی از هر چیزی است که پرتو از آن عبور کرده است، به همین دلیل است که عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه، جهت‌گیری کلی عالی اما جزئیات دقیق محدودی را ارائه می‌دهد.

دو نمای استاندارد رایج است. نمای PA در حالی که بیمار ایستاده و سینه‌اش به آشکارساز تکیه داده شده است، گرفته می‌شود و واقعی‌ترین اندازه قلب را نشان می‌دهد. نمای جانبی عمق بیشتری به تصویر اضافه می‌کند و به یافتن ضایعات پنهان در پشت قلب یا دیافراگم کمک می‌کند. یک فیلم AP قابل حمل که در کنار تخت بیماران بیمار یا بی‌حرکت گرفته می‌شود، سایه قلب را بزرگ می‌کند و برای قضاوت در مورد اندازه قلب یا مایع پلور کوچک، کمتر قابل اعتماد است.

چرا عکس‌برداری از قفسه سینه انجام می‌شود؟

• علائم تنفسی: سرفه مداوم، تب، تنگی نفس، سرفه خونی، یا مشکوک به ذات‌الریه، سل یا فروپاشی ریه.
• ارزیابی قلبی: برای بررسی بزرگ شدن سایه قلب، احتقان ریوی یا افیوژن پلور در موارد مشکوک به نارسایی قلبی.
• آسیب قفسه سینه: برای بررسی پنوموتوراکس، هموتوراکس یا شکستگی دنده جابجا شده پس از ضربه.
• مانیتورینگ: پیگیری بهبود ذات‌الریه، پاسخ به درمان ضد سل یا پیشرفت پس از جراحی قفسه سینه.
• موقعیت دستگاه و لوله: تأیید محل قرارگیری لوله‌های تراشه، خطوط مرکزی، درن‌های قفسه سینه و لیدهای ضربان‌ساز.
• غربالگری شغلی و پیش از استخدام: برای موارد مشکوک به بیماری‌های ریوی شغلی مانند سیلیکوزیس، یا مواردی که کارفرما یا مرجع صدور ویزا آن را الزامی بداند.
• جسم خارجی: وقتی که استنشاق یا بلعیدن یک جسم رادیواپک مشکوک باشد.

چه کسانی باید این آزمایش را انجام دهند؟

• بزرگسالانی که سرفه آنها بیش از دو هفته طول می‌کشد، به خصوص همراه با تب، کاهش وزن یا تعریق شبانه، که یک روش رایج ارزیابی سل در هند است.
• هر کسی که تنگی نفس جدید یا رو به وخامت دارد و علت آن مشخص نیست.
• افراد مبتلا به ترومای قفسه سینه، یا درد ناگهانی و شدید قفسه سینه همراه با تنگی نفس که در آن احتمال پنوموتوراکس وجود دارد.
• بیمارانی که نارسایی قلبی یا COPD شناخته شده دارند و دچار شعله‌وری بیماری شده‌اند.
• بیمارانی که قبل از جراحی‌های بزرگ، در صورت درخواست متخصص بیهوشی یا جراح، ارزیابی می‌شوند.
• افرادی که درمان ضد سل یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی خاصی را شروع می‌کنند، در حالی که پزشک معالج تصویربرداری پایه را توصیه می‌کند.

عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه به عنوان یک آزمایش روتین سالانه در فردی که هیچ علامتی ندارد و هیچ عامل خطری ندارد، توصیه نمی‌شود. تصویربرداری مکرر بدون اندیکاسیون، بدون اینکه فایده‌ای داشته باشد، باعث افزایش قرار گرفتن در معرض اشعه می‌شود. سی‌تی‌اسکن با دوز پایین، نه عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه، روشی است که برای غربالگری سرطان ریه در افراد سیگاری پرخطر مورد مطالعه قرار گرفته است. نشان داده نشده است که عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه، در صورت استفاده به عنوان آزمایش غربالگری، مرگ و میر ناشی از سرطان ریه را کاهش می‌دهد.

آنچه عکس‌برداری با اشعه ایکس قفسه سینه نمی‌تواند تشخیص دهد یا رد کند

این تنها جنبه‌ی اشتباه این آزمایش است که بیش از همه مورد سوءتفاهم قرار می‌گیرد. عکس‌برداری از قفسه سینه یک بررسی اجمالی در سطح غربالگری است، نه یک پاسخ قطعی.

• بیماری عروق کرونر: عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه، شریان‌های کرونری را نشان نمی‌دهد. یک عکس‌برداری با اشعه ایکس معمولی از قفسه سینه چیزی در مورد انسداد شریان‌ها نمی‌گوید و حمله قلبی یا آنژین صدری را رد نمی‌کند.
• آمبولی ریه: عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه نمی‌تواند وجود لخته در شریان‌های ریه را تأیید یا رد کند. سی‌تی‌اسکن آنژیوگرافی ریوی، آزمونی برای این سوال است.
• ندول‌های کوچک ریه و سرطان ریه در مراحل اولیه: ضایعات زیر تقریباً یک سانتی‌متر، و ضایعات پنهان در پشت قلب، دیافراگم، ناف ریه یا دنده‌ها، اغلب نامرئی هستند. عکس‌برداری معمولی از قفسه سینه، سرطان ریه را رد نمی‌کند.
• سل اولیه یا خفیف: عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه ممکن است در مراحل اولیه سل ریوی طبیعی به نظر برسد و نتواند بیماری فعال را از بیماری بهبود یافته با اطمینان تشخیص دهد. تشخیص نیاز به آزمایش خلط مانند میکروسکوپ اسمیر و تکثیر اسید نوکلئیک (به عنوان مثال، CBNAAT/NAAT) به علاوه ارزیابی بالینی دارد.
• عملکرد قلب: عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه نمی‌تواند کسر تخلیه را اندازه‌گیری کند، دریچه‌ها را ارزیابی کند یا بیماری دریچه روماتیسمی را به طور قابل اعتمادی تشخیص دهد. اکوکاردیوگرام لازم است.
• شکستگی دنده‌های متعدد: شکستگی‌های دنده بدون جابجایی و آسیب‌های غضروف دنده‌ای اغلب دیده نمی‌شوند. یک عکس معمولی، شکستگی دنده را رد نمی‌کند.
• بیماری بینابینی ریه در مراحل اولیه: سی‌تی‌اسکن با وضوح بالا بسیار حساس‌تر است.
• آسم: عکس‌برداری از قفسه سینه در آسم معمولاً طبیعی است. آسم با اسپیرومتری و شرح حال بالینی تشخیص داده می‌شود، نه تصویربرداری.
• پلورال افیوژن‌های کوچک و پنوموتوراکس‌های کوچک: به خصوص در فیلم‌های خوابیده به پشت یا قابل حمل.
• جزئیات مری و مدیاستن: برای بررسی بافت نرم به سی تی اسکن یا ام آر آی نیاز است.

اگر عکس قفسه سینه طبیعی گزارش شد اما علائم ادامه یافت یا بدتر شد، به پزشک خود مراجعه کنید. گزارش طبیعی آنچه را که در عکس قابل مشاهده بود توصیف می‌کند؛ این گزارش بیماری را رد نمی‌کند.

آزمون‌های مرتبط اما متفاوت

اینکه کدام آزمایش اول انجام شود، کاملاً به مشکل بالینی بستگی دارد. برای درد ناگهانی پلورتیک قفسه سینه همراه با تنگی نفس، ممکن است ابتدا عکس‌برداری از قفسه سینه برای بررسی پنوموتوراکس انجام شود، اما سی‌تی‌اسکن آنژیوگرافی ریه به سوال آمبولی پاسخ می‌دهد. برای درد قفسه سینه ناشی از فعالیت، ارزیابی قلبی، نه عکس‌برداری از قفسه سینه، مسیر مرتبط است. برای سرفه مزمن همراه با کاهش وزن در هند، آزمایش خلط در کنار تصویربرداری انجام می‌شود، نه بعد از آن.

نحوه آماده شدن برای عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه

آماده‌سازی حداقل است، اما دستورالعمل‌ها بین واحدها متفاوت است. دستورالعمل‌های خاص ارائه شده توسط بخش تصویربرداری که اسکن شما در آن رزرو شده است را دنبال کنید، این دستورالعمل‌ها بر هرگونه راهنمایی عمومی اولویت دارند.

• روزه گرفتن ممنوع: طبق معمول بخورید و بنوشید. داروهای تجویز شده خود را طبق معمول مصرف کنید، مگر اینکه پزشک دستور دیگری داده باشد.
• تن پوش: چیزی بپوشید که از کمر به بالا بست فلزی نداشته باشد. ممکن است از شما خواسته شود لباس خود را عوض کنید و یک گان بپوشید.
• فلز را بردارید: گردنبندها، گیره‌های مو، سوتین‌های دارای سیم‌کشی، سکه‌های داخل جیب و برخی چسب‌های دارویی می‌توانند سایه‌هایی ایجاد کنند که بیماری را تقلید یا پنهان می‌کنند.
• فیلم‌های قدیمی را بیاورید: مقایسه با عکس‌برداری قبلی قفسه سینه یکی از ارزشمندترین چیزهایی است که یک رادیولوژیست می‌تواند داشته باشد. فیلم‌ها، سی‌دی‌ها یا گزارش‌های قبلی را همراه داشته باشید.
• به کارکنان بگویید: اگر باردار هستید یا ممکن است باردار باشید، اگر اخیراً تصویربرداری از قفسه سینه انجام داده‌اید، یا اگر نمی‌توانید بایستید یا نفس خود را حبس کنید.

اگر ممکن است باردار باشید

قبل از معاینه به رادیولوژیست اطلاع دهید. عکس‌برداری از قفسه سینه دوز بسیار کمی دارد و رحم خارج از پرتو اولیه قرار دارد، بنابراین اغلب پس از مشورت، عکس‌برداری از قفسه سینه که از نظر بالینی ضروری است، در دوران بارداری انجام می‌شود. تصمیم با پزشک معالج شما و رادیولوژیست است و خطر از دست دادن تشخیص در برابر قرار گرفتن در معرض تابش کم، سنجیده می‌شود.

اطفال

رادیوگرافی قفسه سینه کودکان با استفاده از تنظیمات نوردهی کم انجام می‌شود. ممکن است از والدین خواسته شود که در موقعیت قرار گرفتن کمک کنند و به آنها لباس محافظ داده می‌شود. گاهی اوقات در نوزادان از وسایل کمکی برای بی‌حرکت کردن استفاده می‌شود تا از تکرار عکس‌ها در اثر حرکت جلوگیری شود.

آدم‌هایی که نمی‌توانند بایستند

یک فیلم AP قابل حمل در حالت نشسته در رختخواب یا دراز کشیده گرفته می‌شود. کیفیت تصویر پایین‌تر است، قلب بزرگتر از آنچه واقعاً هست به نظر می‌رسد و افیوژن‌های کوچک یا پنوموتوراکس به راحتی قابل تشخیص نیستند. گزارش معمولاً می‌گوید که فیلم قابل حمل است یا AP، این زمینه هنگام مقایسه با فیلم‌های قبلی اهمیت دارد.

افراد مسن و افرادی که مشکل تنفسی دارند

نگه داشتن نفس در حالت دم کامل ممکن است سخت باشد. به رادیولوژیست اطلاع دهید؛ زمان نوردهی می‌تواند با تنفس شما تنظیم شود. فیلمی که در حالت دم ضعیف گرفته می‌شود، معمولاً نشانه‌هایی از شلوغی ریه و ظاهراً بزرگ شدن قلب ایجاد می‌کند و می‌تواند به اشتباه غیرطبیعی تلقی شود.

چه اتفاقی در طول عکس‌برداری قفسه سینه می‌افتد؟

• تثبیت موقعیت: برای نمای PA، رو به آشکارساز می‌ایستید، چانه‌تان را بالا می‌آورید، دست‌ها را روی کمر قرار می‌دهید یا بازوها را به جلو خم می‌کنید تا تیغه‌های شانه از میدان‌های ریه خارج شوند.
• حبس نفس: شما یک نفس عمیق می‌کشید و آن را به مدت دو تا سه ثانیه نگه می‌دارید تا تصویر گرفته شود.
• دیدگاه دوم: ممکن است نمای جانبی را مشاهده کنید، در حالی که بازوهایتان بالا رفته و پهلویتان به آشکارساز تکیه داده شده است.
• بررسی تصویر: رادیوگرافیست بلافاصله تصویر را بررسی می‌کند و اگر حرکت یا قرارگیری تصویر باعث افت کیفیت آن شده باشد، ممکن است آن را تکرار کند.
• پس از آن: هیچ دوره نقاهت و عوارض جانبی وجود ندارد. فعالیت عادی بلافاصله از سر گرفته می‌شود.

مدت زمان انجام این فرآیند

خودِ تابش اشعه ایکس کسری از ثانیه طول می‌کشد. گرفتن تصویر برای نمای PA حدود ۲ تا ۵ دقیقه طول می‌کشد، شامل موقعیت‌یابی؛ اضافه کردن نمای جانبی یا انتظار برای تعویض لباس معمولاً کل زمان را به ۱۰ تا ۱۵ دقیقه می‌رساند. زمان انتظار قبل از معاینه و زمان گزارش پس از آن به حجم کار واحد بستگی دارد، از میز پذیرش در مورد زمان‌بندی فعلی آنها سوال کنید، زیرا فیلم‌های فوری و بستری معمولاً زودتر از فیلم‌های سرپایی معمول بررسی می‌شوند.

درک گزارش عکس قفسه سینه شما

گزارش عکس قفسه سینه توصیفی است. رادیولوژیست در مورد میدان‌های ریه، اندازه و شکل قلب، مدیاستن، هیلا، پلور، دیافراگم، استخوان‌ها و بافت‌های نرم اظهار نظر می‌کند و سپس برداشت خود را ارائه می‌دهد. هیچ "محدوده طبیعی" عددی برای عکس قفسه سینه وجود ندارد و هر منبعی که چنین محدوده‌ای را ارائه دهد گمراه‌کننده است، تفسیر بصری و مقایسه‌ای است.

عبارات رایج و معنی واقعی آنها

• «هر دو قسمت ریه پاک هستند»: هیچ تجمع، جرم یا مایع قابل مشاهده‌ای در این فیلم وجود ندارد. این به معنای سالم بودن ریه‌ها نیست.
• «نسبت قلب و قفسه سینه در محدوده طبیعی»: سایه قلب در این نما بزرگ نشده است. فقط روی فیلم PA که به درستی گرفته شده باشد معتبر است، نه روی فیلم AP قابل حمل.
• «نشانه‌های برجسته برونکوواسکولار»: یک توصیف غیر اختصاصی و مکرراً گزارش شده. می‌تواند نشان‌دهنده‌ی تنفس سطحی، تغییرات طبیعی، برونشیت یا احتقان باشد. این به خودی خود تشخیص نیست.
• «کند شدن زاویه کوستوفرن»: نشان دهنده مایع پلور یا ضخیم شدن قدیمی پلور است. سونوگرافی قفسه سینه معمولاً مشخص می‌کند که کدام یک از این موارد است.
• «کدورت فیبروتیک/کلسیفیه در ناحیه فوقانی»: اغلب نشان‌دهنده سل قدیمی و بهبود یافته است که در هند بسیار شایع است. این به معنای سل فعال نیست و درمان تنها بر اساس این یافته آغاز نمی‌شود.
• «ریه‌های بیش از حد متورم با دیافراگم‌های مسطح»: می‌تواند انسداد جریان هوا مانند COPD را نشان دهد، اما برای تأیید به اسپیرومتری نیاز دارد.
• «پیشنهاد همبستگی بالینی» یا «پیشنهاد سی‌تی‌اسکن برای ارزیابی بیشتر»: رادیولوژیست چیزی دیده است که یک تصویر مسطح نمی‌تواند آن را توصیف کند. این یک امر عادی است و به خودی خود نگران کننده نیست.

نتایج بسته به شرایط بالینی هر فرد متفاوت است. هیچ یافته‌ای از عکس‌برداری قفسه سینه نباید خود تفسیر شود. پزشکی که درخواست آزمایش را داده است، قبل از تصمیم‌گیری، گزارش را در کنار علائم، معاینه و سایر آزمایش‌های شما مطالعه خواهد کرد.

وقتی نتایج عکس‌برداری از قفسه سینه می‌تواند گمراه‌کننده باشد

یافته‌هایی که می‌توانند به طور کاذب غیرطبیعی به نظر برسند

• الهام ضعیف: یک نفس کم عمق، نشانه‌های ریه را فشرده و سایه قلب را پهن می‌کند و شبیه کاردیومگالی و احتقان ریوی می‌شود.
• فیلم‌های AP قابل حمل: قلب و مدیاستن را بزرگ می‌کند؛ یک قلب طبیعی ممکن است بزرگ گزارش شود.
• چرخش: چرخش بیمار می‌تواند باعث جابجایی آشکار مدیاستن یا تیرگی یک طرفه ریه شود.
• اشیاء پوشاننده: دکمه‌ها، بافت مو، سایه نوک سینه، لیدهای ECG و ضایعات پوستی می‌توانند ندول‌های ریه را تقلید کنند.
• ایمپلنت سینه، چربی دیواره قفسه سینه یا بافت نرم ضخیم: می‌تواند مناطق پایینی مه‌آلودی شبیه به تحکیم ایجاد کند.
• جای زخم‌های قدیمی بهبود یافته: اگر هیچ فیلم قبلی برای مقایسه در دسترس نباشد، می‌تواند به عنوان یک بیماری جدید اشتباه گرفته شود.

یافته‌هایی که می‌توانند به طور کاذب طبیعی به نظر برسند یا کمتر از مقدار واقعی تخمین زده شوند

• مناطق پنهان: ضایعات پشت قلب، در رأس ریه، در ناف ریه یا زیر دیافراگم به راحتی در یک نمای PA قابل تشخیص نیستند.
• پنومونی اولیه: ممکن است در ساعات اولیه بیماری یا در بیماران دهیدراته، تجمع مایع قابل مشاهده نباشد و فقط در یک فیلم تکراری ظاهر شود.
• نوتروپنی یا سرکوب سیستم ایمنی: عفونت ممکن است علیرغم بیماری جدی، تغییر قابل مشاهده کمی ایجاد کند.
• فیلم‌های خوابیده به پشت: لایه‌های مایع پلور در خلف و پنوموتوراکس در قدام جمع می‌شوند، بنابراین هر دو می‌توانند وقتی بیمار دراز کشیده است، نامرئی باشند.
• چاقی و ضخامت بالای بدن: وضوح کنتراست را کاهش داده و می‌تواند یافته‌های ظریف را مبهم کند.
• پردازش پس از دیجیتال: پردازش سنگین تصویر گاهی اوقات می‌تواند ناهنجاری‌های واقعی را کاهش دهد.

خطرات و ایمنی

عکس‌برداری استاندارد از قفسه سینه

عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه یکی از کمترین دوزهای تابش را در بین تمام معاینات تصویربرداری پزشکی استفاده می‌کند، که به طور کلی با چند روز تابش پس‌زمینه معمولی قابل مقایسه است، اگرچه دوز دقیق بسته به تجهیزات و اندازه بیمار متفاوت است. هیچ تزریقی، هیچ آرام‌بخشی و هیچ دوره نقاهتی وجود ندارد. نکته اصلی، اجتناب از تکرار غیرضروری قرار گرفتن در معرض تابش است، به همین دلیل است که فیلم‌های قبلی همیشه باید همراه باشند. خطر تابش در طول عمر تجمعی است، بنابراین هر معاینه باید دلیل بالینی داشته باشد.

فیلم‌های قابل حمل و تکرارشونده در بیمارستان

بیماران بستری، به ویژه در بخش مراقبت‌های ویژه، ممکن است فیلم‌های روزانه داشته باشند. هر کدام دوز فردی پایینی دارند، اما بخش آنها را به مواردی که مدیریت را تغییر می‌دهند محدود می‌کند. کیفیت تصویر پایین‌تر از فیلم‌های بخش است.

بارداری

جنین در طول عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه در معرض تابش مستقیم قرار ندارد و دوز پراکنده بسیار کم است. با این حال، این معاینه در دوران بارداری فقط زمانی انجام می‌شود که اطلاعات مورد نیاز باشد. در صورت لزوم، در مورد گزینه‌های جایگزین مانند سونوگرافی قفسه سینه با پزشک خود صحبت کنید.

اطفال

کودکان نسبت به بزرگسالان به اشعه حساس‌تر هستند و امید به زندگی طولانی‌تری برای بروز هرگونه عارضه دارند، بنابراین پروتکل‌های کودکان از تنظیمات پایین‌تر و کولیماسیون محکم استفاده می‌کنند. رادیوگرافی قفسه سینه در کودک همچنان در صورت لزوم بالینی قابل توجیه است.

موقعیتهای ویژه

بارداری

عکس‌برداری قفسه سینه که از نظر بالینی لازم است، مثلاً برای بررسی موارد مشکوک به ذات‌الریه یا سل، می‌تواند در هر مرحله از بارداری پس از بحث در مورد خطرات و فواید آن انجام شود. قبل از معاینه، به بخش مربوطه اطلاع دهید تا از تکنیک مناسب استفاده شود.

اطفال

عکس‌برداری از قفسه سینه در کودکان معمولاً برای موارد مشکوک به ذات‌الریه، استنشاق جسم خارجی یا خس‌خس سینه مداوم درخواست می‌شود. عکس‌برداری روتین از قفسه سینه برای هر تب کودکی یا آسم بدون عارضه لازم نیست. تیموس می‌تواند باعث ایجاد سایه مدیاستن فوقانی پهن طبیعی در نوزادان شود که گاهی اوقات با توده اشتباه گرفته می‌شود.

بزرگسالان سالمند

انحنای ستون فقرات، شکستگی‌های قبلی و کاهش تحرک بر موقعیت‌یابی و کیفیت تصویر تأثیر می‌گذارند. مقایسه با فیلم‌های قبلی به ویژه مهم می‌شود، زیرا بسیاری از افراد مسن تغییرات طولانی‌مدتی دارند که پایدار و بی‌ضرر هستند.

افرادی که با نارسایی قلبی زندگی می‌کنند

عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه می‌تواند احتقان ریوی و افیوژن پلور را نشان دهد و برای ردیابی وضعیت مایعات مفید است، اما نمی‌تواند عملکرد پمپاژ را اندازه‌گیری کند. اکوکاردیوگرافی همچنان آزمونی برای این موضوع است. یافته‌ها ممکن است از بهبود بالینی عقب بمانند.

افراد مبتلا به COPD یا بیماری مزمن ریوی

تغییرات مزمن می‌توانند عفونت جدید را پنهان کنند. یک فیلم پایه قبلی مفیدترین مقایسه موجود است.

افرادی که تحت درمان ضد سل هستند

بهبود رادیولوژیکی کندتر از بهبود بالینی است و جای زخم باقی مانده اغلب به طور دائم باقی می‌ماند. سایه مداوم را به عنوان شکست درمان تفسیر نکنید، این قضاوت به پزشک معالج شما بستگی دارد که از نتایج خلط نیز استفاده خواهد کرد. هرگز بر اساس گزارش اشعه ایکس، داروهای ضد سل را قطع یا تغییر ندهید؛ با پزشک تجویز کننده صحبت کنید.

افرادی که ضربان‌ساز، استنت یا ایمپلنت دارند

دستگاه‌های کاشته‌شده مانع از عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه نمی‌شوند؛ این آزمایش اغلب برای بررسی موقعیت لید استفاده می‌شود. نگرانی‌ها در مورد ایمپلنت‌های فلزی در مورد MRI وجود دارد که نیاز به ارزیابی ایمنی MRI دارد، نه در مورد عکس‌برداری با اشعه ایکس.

عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه در بافت هندی

• بیماری سل: هند سهم قابل توجهی از بار جهانی سل را به دوش می‌کشد و عکس‌برداری قفسه سینه ابزاری اصلی در برنامه ملی حذف سل است که به طور فزاینده‌ای برای اولویت‌بندی در کنار آزمایش مولکولی مورد استفاده قرار می‌گیرد. عکس‌برداری قفسه سینه به تنهایی نمی‌تواند سل را تأیید کند یا بیماری فعال را از بیماری بهبود یافته تشخیص دهد؛ تأیید میکروبیولوژیکی مبتنی بر خلط قبل از درمان لازم است. برای مشاهده ارقام ملی فعلی، به گزارش جهانی سل سازمان بهداشت جهانی و گزارش سالانه سل دولت هند برای سال مربوطه مراجعه کنید.
• جای زخم قدیمی بهبود یافته سل: فیبروز ناحیه فوقانی و غدد لنفاوی کلسیفیه یافته‌های بسیار رایجی در رادیوگرافی‌های معمول قفسه سینه در هند هستند، که اغلب در افرادی دیده می‌شوند که هرگز نمی‌دانستند عفونت دارند. این یافته‌ها اغلب نیازی به درمان ندارند، فقط به همبستگی نیاز دارند.
• قرارگیری در معرض بیماری در محل کار: سیلیکوزیس و بیماری ریوی کارگران زغال سنگ همچنان در معادن، سنگ شکنی و ساخت و ساز مطرح هستند. عکس قفسه سینه با سابقه شغلی، برای ارزیابی ضروری است.
• آلودگی هوا و دود زیست توده: علائم مزمن تنفسی در خانوارهای شهری و روستایی شایع است و عکس‌برداری از قفسه سینه به تشخیص بیماری‌های ساختاری از علائمی که نیاز به اسپیرومتری دارند، کمک می‌کند.
• بیماری روماتیسمی قلب: هنوز در بخش‌هایی از هند شایع است. عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه ممکن است به بزرگ شدن حفره‌های قلب یا احتقان ریوی اشاره کند، اما بیماری دریچه قلب با آزمایش اکوکاردیوگرافی تشخیص داده می‌شود، نه عکس قفسه سینه.
• مقررات: مراکز تشخیصی اشعه ایکس در هند تحت الزامات هیئت تنظیم مقررات انرژی اتمی (AERB) برای ثبت تجهیزات، حفاظ اتاق و ایمنی در برابر اشعه فعالیت می‌کنند. پرتونگاران و رادیولوژیست‌ها طبق این استانداردها کار می‌کنند. توجه داشته باشید که محدودیت‌های PC-PNDT در مورد سونوگرافی و تعیین جنسیت قبل از تولد اعمال می‌شود، نه در مورد رادیوگرافی قفسه سینه، اما تعیین جنسیت به هر شکلی همچنان غیرقانونی است.
• حفاظت از داده ها: تصاویر و گزارش‌ها، داده‌های سلامت شخصی هستند که تحت قانون حفاظت از داده‌های شخصی دیجیتال ۲۰۲۳ مدیریت می‌شوند.
• بررسی ویزا، اشتغال و بیمه: بسیاری از کارفرمایان هندی و مقامات خارجی درخواست عکس‌برداری از قفسه سینه می‌کنند. چنین عکسی یک سند غربالگری است و جایگزین ارزیابی بالینی علائم نمی‌شود.

هزینه و بیمه در هند

عکس‌برداری قفسه سینه از جمله ارزان‌ترین آزمایش‌های تصویربرداری موجود در هند است. هزینه‌های سرپاییِ تشخیصی معمولاً برای یک بار مشاهده عکس در مراکز دولتی و خصوصی کوچک، در حد چند صد روپیه است و در بیمارستان‌های بزرگ و مراکز درمانی خصوصی و برای مشاهده‌های اضافی، هزینه‌های بالاتری دارد. هزینه‌ها فقط جهت اطلاع هستند و مرتباً تغییر می‌کنند، قبل از رزرو، قیمت فعلی را با مرکز مربوطه هماهنگ کنید.

عوامل موثر بر هزینه:

• تعداد نماها (فقط دید افقی در مقابل دید افقی به همراه نماهای جانبی، یا نماهای مایل اضافی)
• رادیوگرافی دیجیتال در مقابل رادیوگرافی کامپیوتری در مقابل فیلم معمولی
• فیلم کنار تخت قابل حمل در مقابل فیلم دپارتمان
• اینکه آیا گزارش رسمی رادیولوژیست لحاظ شده یا هزینه جداگانه دریافت می‌شود
• سرپایی در مقابل بستری یا اورژانس
• سطح شهر و اینکه آیا این مرکز دولتی، تحت مدیریت امانی یا شرکتی است
• اینکه آیا فیلم چاپی، سی‌دی یا انتقال دیجیتال درخواست شده است یا خیر

بیمه: آزمایش‌های تشخیصی سرپایی اغلب تحت پوشش بیمه درمانی استاندارد نیستند، مگر اینکه بیمه‌نامه شامل مزایای OPD باشد. عکس‌برداری از قفسه سینه که به عنوان بخشی از بستری شدن در بیمارستان انجام می‌شود، معمولاً در درخواست بستری شدن پوشش داده می‌شود. عکس‌های رادیولوژی قبل از استخدام و غربالگری ویزا عموماً قابل جبران نیستند. طرح‌های دولتی مانند Ayushman Bharat PM-JAY تشخیص‌های مرتبط با پذیرش‌های واجد شرایط در بیمارستان‌های تحت پوشش را پوشش می‌دهند. متن خاص بیمه‌نامه خود را بررسی کنید.

افسانه‌ها و واقعیت‌ها

سوالات متداول

آیا عکس‌برداری از قفسه سینه می‌تواند سرطان ریه را تشخیص دهد؟

عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه می‌تواند توده‌های بزرگتر ریه را نشان دهد، اما اغلب ندول‌ها و ضایعات کوچک پنهان در پشت قلب، دنده‌ها یا دیافراگم را از نظر دور می‌دارد. عکس‌برداری با اشعه ایکس طبیعی از قفسه سینه، سرطان ریه را رد نمی‌کند. در مواردی که از نظر بالینی به سرطان مشکوک باشیم، صرف نظر از عکس‌برداری طبیعی، سی‌تی‌اسکن قفسه سینه گام بعدی مناسب است.

چند بار عکس‌برداری از قفسه سینه در سال بی‌خطر است؟

هیچ تعداد مجاز ثابتی وجود ندارد. هر عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه دوز بسیار کمی دارد و اصل راهنما این است که هر معاینه باید یک دلیل بالینی داشته باشد. پزشک شما اطلاعات به دست آمده را در برابر میزان تجمعی مواجهه متعادل می‌کند. همراه داشتن عکس‌های قبلی به جلوگیری از تکرارهای غیرضروری کمک می‌کند.

چرا در گزارش من نوشته شده «همبستگی با CT را نشان می‌دهد»؟

رادیولوژیست چیزی دیده است که یک تصویر مسطح و دو بعدی نمی‌تواند آن را به طور کامل توصیف کند، شاید یک کدورت، یک ندول یا سایه‌های همپوشانی. این عبارت یک درخواست معمول برای جزئیات بیشتر است، نه بیانیه‌ای مبنی بر اینکه مورد جدی‌ای پیدا شده است. در مورد مرحله بعدی با پزشک معالج خود صحبت کنید.

تفاوت بین عکس قفسه سینه با آزمایش اکو چیست؟

عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه با استفاده از اشعه، طرح کلی قلب، اندازه و ریه‌های اطراف آن را نشان می‌دهد. اکوکاردیوگرام با استفاده از سونوگرافی، حرکت قلب را نشان می‌دهد، عملکرد پمپاژ را اندازه‌گیری می‌کند و دریچه‌ها را ارزیابی می‌کند. این دو به سوالات متفاوتی پاسخ می‌دهند؛ عکس‌برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه نمی‌تواند جایگزین اکو در موارد مشکوک به بیماری قلبی شود.

آیا علاوه بر نمای PA به نمای جانبی نیز نیاز دارم؟

نه همیشه. نمای PA به تنهایی اغلب برای سوالات ساده‌ای مانند ذات‌الریه مشکوک کافی است. نمای جانبی عمق بیشتری به تصویر می‌بخشد و به یافتن ضایعات پنهان در پشت قلب یا دیافراگم کمک می‌کند. پزشک یا رادیولوژیست درخواست‌کننده بر اساس سوال بالینی تصمیم می‌گیرد.

آیا عکس قفسه سینه می‌تواند آسم را نشان دهد؟

معمولاً نه. عکس‌برداری از قفسه سینه در آسم معمولاً طبیعی است. این آزمایش عمدتاً برای رد سایر علل خس خس سینه یا تنگی نفس، مانند ذات‌الریه، پنوموتوراکس یا جسم خارجی استنشاقی، درخواست می‌شود. خود آسم با شرح حال بالینی و آزمایش عملکرد ریه تشخیص داده می‌شود.

آیا جای زخم‌های قدیمی سل روی عکس رادیولوژی من، روی ویزا یا مدیکال شغلی تأثیر می‌گذارد؟

تغییرات فیبروتیک یا کلسیفیه در ناحیه فوقانی در هند رایج است و معمولاً نشان دهنده عفونت بهبود یافته است. مقامات غربالگری ممکن است قبل از ترخیص، آزمایش خلط یا بررسی بیشتر را درخواست کنند. این یک مرحله تأیید معمول است و به خودی خود به معنای سل فعال نیست.

آیا عکس‌برداری دیجیتال از قفسه سینه بهتر از عکس‌برداری معمولی است؟

رادیوگرافی دیجیتال عموماً پردازش سریع‌تر، ذخیره‌سازی و اشتراک‌گذاری آسان‌تر، امکان تنظیم روشنایی تصویر پس از ثبت و اغلب دوز پایین‌تر برای همان کیفیت تصویر را ارائه می‌دهد. دقت تشخیصی بیشتر به تکنیک، موقعیت‌یابی و خواننده بستگی دارد تا به خود رسانه.

عکس رادیولوژی من طبیعی بود اما هنوز احساس ناخوشی دارم. قدم بعدی چیست؟

به پزشک خود مراجعه کنید. عکس‌برداری طبیعی قفسه سینه، آنچه را که در عکس قابل مشاهده بوده است، توصیف می‌کند و بیماری را رد نمی‌کند. علائم مداوم یا بدتر شدن علائم، نیاز به ارزیابی مجدد دارد که بسته به علت مشکوک، ممکن است شامل آزمایش خون، آزمایش خلط، اسپیرومتری، اکوکاردیوگرام یا سی‌تی‌اسکن باشد.

منابع

• سازمان بهداشت جهانی، گزارش جهانی سل (آخرین نسخه) و راهنمای سازمان بهداشت جهانی در مورد رادیوگرافی قفسه سینه برای غربالگری و تریاژ سل
• بخش مرکزی سل، وزارت بهداشت و رفاه خانواده، دولت هند، دستورالعمل‌های فنی و عملیاتی برنامه ملی حذف سل
• هیئت نظارت بر انرژی اتمی (AERB)، هند، ضوابط و دستورالعمل‌های ایمنی برای تجهیزات و تأسیسات اشعه ایکس تشخیصی پزشکی
• کمیسیون بین‌المللی حفاظت رادیولوژیکی (ICRP)، توصیه‌هایی در مورد توجیه و بهینه‌سازی در مواجهه پزشکی
• کالج رادیولوژی آمریکا، معیارهای تناسب ACR برای بیماری حاد تنفسی، درد قفسه سینه و ترومای قفسه سینه
• کالج سلطنتی رادیولوژیست‌ها، iRefer: بهترین استفاده از رادیولوژی بالینی
• موسسه ملی تعالی سلامت و مراقبت (NICE)، راهنمایی در مورد ذات‌الریه، COPD، سرطان ریه مشکوک و سل
• بیانیه توصیه‌های گروه ویژه خدمات پیشگیرانه ایالات متحده در مورد غربالگری سرطان ریه