بهترین بیمارستان چشم پزشکی در هند | برترین بیمارستان مراقبت از چشم - بیمارستان‌های آپولو

مرور کلی وقتی اشک خیلی سریع تبخیر می‌شود، یا چشم‌ها کمتر از مقدار مورد نیاز اشک تولید می‌کنند، می‌تواند منجر به خشکی چشم شود. این بیماری هم در انسان و هم در حیوانات یافت می‌شود که می‌تواند یک یا هر دو چشم را تحت تأثیر قرار دهد و همچنین می‌تواند منجر به التهاب شود. این سندرم ممکن است در هر سنی رخ دهد. حتی افراد سالم نیز ممکن است گاهی اوقات تحت تأثیر این بیماری قرار بگیرند. این بیماری در زنان بیشتر از مردان شایع است، به خصوص در زنانی که سن بالاتری دارند و اشک کمتری تولید می‌کنند.  خشکی چشم می‌تواند در شرایط مختلفی از جمله در هواپیما، در اتاق دارای تهویه مطبوع، هنگام دوچرخه‌سواری یا هنگام خیره شدن به صفحه کامپیوتر تشدید شود. درمان خشکی چشم به بیمار کمک می‌کند تا احساس راحتی بیشتری داشته باشد. این موارد شامل تنظیمات رژیم غذایی و همچنین قطره‌های چشمی می‌شود. برای کنترل علائم خشکی چشم، بیمار احتمالاً نیاز به استفاده نامحدود از داروها دارد.   دلایل خشکی چشم چیست؟   خشکی چشم ناشی از عوامل مختلفی است که بر عملکرد طبیعی لایه اشکی تأثیر می‌گذارند. سه لایه‌ی اشک شما از روغن‌های چرب، مایع آبی و مخاط تشکیل شده است. آنها باعث می‌شوند چشمان شما هیدراته بمانند. مشکلات مربوط به هر یک از این لایه‌ها ممکن است منجر به خشکی چشم شود.  علل اصلی خشکی چشم عبارتند از: کاهش تولید اشک موارد زیر شایع‌ترین علل کاهش تولید اشک هستند: افزایش سن کمبود ویتامین A آنتی‌هیستامین‌ها، ضد احتقان‌ها، درمان جایگزینی هورمون، داروهای ضد افسردگی و داروهای فشار خون بالا، آکنه، داروهای ضد بارداری و بیماری پارکینسون، تنها چند مورد از این موارد هستند.  حساسیت‌زدایی عصب قرنیه می‌تواند توسط لنزهای تماسی، آسیب عصبی یا جراحی لیزر چشم ایجاد شود که در آن‌ها علائم خشکی چشم معمولاً بسیار گذرا هستند.   رزرو نوبت افزایش تبخیر اشک افزایش تبخیر اشک می‌تواند ناشی از عوامل مختلفی باشد، از جمله: بلفاریت پلک‌های خلفی پلک زدن کمتر، که ممکن است در صورت ابتلای بیمار به بیماری مانند پارکینسون یا اگر فرد برای مدت طولانی روی چیزی مانند خواندن، رانندگی یا کار با کامپیوتر تمرکز کند، رخ دهد.  آلرژی‌های چشمی قطره‌های موضعی چشم حاوی مواد نگهدارنده باد، دود یا خشکی بیش از حد هوا کمبود ویتامین A داروها خشکی چشم می‌تواند ناشی از داروهای متعددی از جمله موارد زیر باشد: داروهای ادرارآور آنتی‌هیستامین‌ها ضد احتقان قرص‌های خواب‌آور قرص‌های ضدبارداری داروهای ضد افسردگی درمان‌های مختلف آکنه علائم خشکی چشم چیست؟   موارد زیر برخی از علائمی هستند که بیمار مبتلا به سندرم خشکی چشم ممکن است تجربه کند: احساس سوزش یا گزش در چشم‌ها، و همچنین احساس خشکی، وجود شن و درد، احساس شن مانند در چشم‌ها، مخاط در داخل یا اطراف چشم‌ها، حساسیت به دود یا باد، مشکل در باز نگه داشتن چشم‌ها، حتی اگر فقط برای مدت کوتاهی باشد، باعث خستگی چشم می‌شود، تاری دید، به ویژه در پایان روز، حساسیت به نور، استفاده از لنزهای تماسی باعث ناراحتی می‌شود، پاره شدن، چسبیدن مژه‌ها به هم، این ناراحتی می‌تواند برای برخی افراد بسیار طاقت‌فرسا باشد و منجر به تحریک، نگرانی و مشکل در عملکرد روزمره شود. بدتر شدن قرمزی چشم و حساسیت به نور، افزایش درد در چشم‌ها و اختلال در بینایی، همگی از عوارض احتمالی هستند.   گزینه های درمانی برای خشکی چشم چیست؟   اکثر افرادی که علائم خفیف خشکی چشم دارند می‌توانند روزانه از قطره‌های چشمی بدون نسخه استفاده کنند. اگر علائم مداوم و جدی باشند، گزینه‌های دیگری مانند دارو و جراحی نیز وجود دارد.    داروها شما می‌توانید خشکی چشم را با شستشوی مکرر پلک و با استفاده از قطره‌های چشمی بدون نسخه (OTC) یا سایر محصولات برای کمک به روانکاری چشم‌ها مدیریت کنید. اگر این بیماری مزمن (طولانی مدت) است، حتی زمانی که چشمانتان احساس خوبی دارند، از قطره‌های چشمی استفاده کنید تا آنها را به خوبی مرطوب نگه دارید. داروهای تجویزی زیر می‌توانند برای درمان خشکی چشم استفاده شوند: داروهایی برای کاهش التهاب پلک: التهاب در امتداد لبه پلک‌ها ممکن است مانع از ترشح چربی توسط غدد چربی به داخل اشک شود. چشم پزشک شما ممکن است برای کاهش التهاب، آنتی‌بیوتیک تجویز کند. قطره چشم برای کنترل التهاب قرنیه قطره‌های چشمی که مانند اشک مصنوعی عمل می‌کنند: اگر علائم خشکی چشم متوسط ​​تا شدید دارید و اشک مصنوعی کمکی نمی‌کند، چشم پزشک ممکن است گزینه دیگری را توصیه کند - قرار دادن لاکریسرت (هیدروکسی پروپیل سلولز)، یک قطره چشمی کوچک که شبیه یک دانه برنج شفاف است، روزی یک بار بین پلک پایین و کره چشم. این قطعه به آرامی حل می‌شود تا ماده‌ای را آزاد کند که در قطره‌های چشمی برای روان‌سازی چشم استفاده می‌شود. داروهای محرک اشک: داروهایی که به عنوان کولینرژیک شناخته می‌شوند (پیلوکارپین، سویملین) به افزایش تولید اشک کمک می‌کنند. قطره‌های چشمی ساخته شده از خون خودتان: این قطره‌های چشمی که به عنوان قطره‌های سرم خون اتولوگ شناخته می‌شوند، می‌توانند گزینه‌ای برای علائم شدید خشکی چشم باشند که به هیچ درمان دیگری پاسخ نمی‌دهند. جراحی: یک جراح متخصص در مشکلات پلک می‌تواند مشکلات پلک مانند پلک زدن ناقص را درمان کند. برای حفظ اشک، مجاری اشک ممکن است به طور جزئی یا کامل مسدود شوند. برای محدود کردن مجاری اشک، می‌توان از پلاگ‌های سیلیکونی استفاده کرد. در نتیجه، اشک‌های طبیعی و مصنوعی مدت زمان بیشتری در چشم باقی می‌مانند.  کوتر حرارتی عملی است که در آن جراح از یک سیم داغ برای کوچک کردن بافت‌های ناحیه‌ی تخلیه‌ی خون استفاده می‌کند. لنز اسکلرال بوستون یک لنز تماسی است که روی صلبیه یا قسمت سفید چشم قرار می‌گیرد. این لایه‌ای پر از مایع روی قرنیه تشکیل می‌دهد تا از خشک شدن آن جلوگیری کند.    پیوند غدد بزاقی یک روش جراحی است که برای درمان موارد مداوم و شدید استفاده می‌شود. برخی از غدد بزاقی پس از برداشتن از لب پایین، به کنار چشم‌ها پیوند زده می‌شوند یا کاشته می‌شوند. آنها از بزاق خود به عنوان جایگزینی برای اشک استفاده می‌کنند.   نتیجه‌گیری خشکی چشم یک بیماری چند عاملی اشک و سطح چشم است، سیستمی که از اجزای متعددی تشکیل شده است که برای محافظت از چشم در برابر استرس‌های محیطی و بیولوژیکی با هم کار می‌کنند. در نتیجه، پرداختن به هر دو مکانیسم (یا مکانیسم‌های) بیماری‌زای اولیه دخیل در بیماری خشکی چشم و فرآیندهای ثانویه‌ای که اگر به درستی مدیریت نشوند، می‌توانند به چرخه معیوب خشکی چشم کمک کنند، بسیار حیاتی است. درمان خوب و مناسب، سطح چشم را بهبود می‌بخشد و منجر به کاهش علائم و افزایش قابل توجه کیفیت زندگی می‌شود.

بررسی اجمالی انحراف چشم یا استرابیسم زمانی رخ می‌دهد که هر دو چشم بیمار به درستی در یک راستا قرار نگیرند. در حالی که یک چشم به درستی عمل می‌کند و هنگام تمرکز رفتار طبیعی نشان می‌دهد، چشم دیگر تمایل دارد از موقعیت مورد انتظار منحرف شود. معمولاً این اتفاق زمانی می‌افتد که عضلات خارج چشمی که حرکت چشم‌ها و پلک‌ها را کنترل می‌کنند، قادر به عملکرد هماهنگ با یکدیگر نیستند. در نتیجه، هیچ یک از چشم‌ها نمی‌توانند همزمان روی یک نقطه تمرکز کنند. این تغییر شکل همچنین می‌تواند در صورتی رخ دهد که چشم‌ها به دلیل عارضه‌ای در سیستم عصبی نتوانند به درستی هماهنگ شوند. استرابیسم باعث اختلال در دید دو چشمی می‌شود که درک عمق بیمار را مختل می‌کند. در هند، میزان شیوع کلی استرابیسم یا لوچی چشم بین ۴ تا ۶ درصد است. از سوی دیگر، نوزادان نارس میزان بروز 30 تا 40 درصد دارند. انحراف چشم چیست؟ انحراف چشم که به آن استرابیسم نیز گفته می‌شود، وضعیتی است که در آن هر دو چشم نمی‌توانند همزمان روی یک جهت تمرکز کنند. در چنین مواردی، در حالی که یک چشم ممکن است بتواند روی شیء مورد مشاهده تمرکز کند، چشم دوم ممکن است همزمان به سمت داخل، خارج، بالا یا پایین بچرخد. این ناهماهنگی ممکن است دائمی باشد یا گاهی اوقات ظاهر شود. انحراف چشم معمولاً در کودکان دیده می‌شود؛ با این حال، می‌تواند در بزرگسالان نیز بروز کند. بیشتر استرابیسم‌ها نتیجه‌ی ناهنجاری در کنترل عصبی-عضلانی حرکات چشم هستند. با این حال، اگر درمان نشود، می‌تواند منجر به تنبلی چشم شود، که در آن مغز شروع به نادیده گرفتن سیگنال‌های دریافتی از چشم آسیب‌دیده می‌کند. انحراف چشم در بزرگسالان اغلب ناشی از عوامل ثانویه مانند ضربه، ضایعات مغزی، نگاه طولانی مدت به صفحه کامپیوتر و غیره است و درمان آنها با کودکان متفاوت است. چشم های چشم چگونه طبقه بندی می شوند؟ در اینجا یک چک لیست سریع از نحوه طبقه بندی انحراف چشم آورده شده است: 1. بر اساس جهت انحراف چشم، ایزوتروپی: در این حالت، یک چشم به سمت داخل، به سمت بینی، منحرف می‌شود. اگزوتروپی: در این حالت، چشم تمایل به انحراف به سمت بیرون دارد. هایپرتروپی: این حالت منجر به انحراف چشم به سمت بالا می‌شود. هایپوتروپی: در این حالت چشم به سمت پایین منحرف می‌شود. 2. بر اساس مدت زمان انحراف چشم انحراف چشم ثابت – انحراف چشم همیشه وجود دارد انحراف چشم متناوب – انحراف چشم گهگاه رخ می‌دهد ۳. بر اساس وقوع انحراف چشم، انحراف چشم آشکار - انحراف چشم زمانی رخ می‌دهد که چشم‌ها باز هستند. انحراف چشم پنهان - انحراف چشم زمانی رخ می‌دهد که چشم‌ها بسته هستند. 4. بر اساس شدت انحراف چشم انحراف چشم همزمان - زاویه انحراف چشم از هر جهتی ثابت می‌ماند. انحراف چشم غیر همزمان - زاویه انحراف چشم بسته به جهت چرخش چشم‌ها متفاوت است. 5. بر اساس سن، بیشتر انحرافات چشم در طول سه سال اول زندگی ظاهر می‌شوند. با این حال، برخی از آنها ممکن است در کودکان بزرگتر و بزرگسالان نیز ظاهر شوند. انحراف چشم در کودکان بزرگتر و بزرگسالان معمولاً به دلایل ثانویه مانند ضربه، آسیب، ضایعات مغزی، تومورها و موارد دیگر ایجاد می‌شود. در اینجا یک راهنمای آسان از علائم وجود دارد که می‌تواند به شما کمک کند تا تشخیص دهید که آیا شما یا کسی که می‌شناسید از لوچی چشم رنج می‌برد یا خیر: چشم‌ها مستقل از یکدیگر حرکت می‌کنند. چپ‌چشمی دوبینی اختلال دید محیطی یا از دست دادن بینایی در یک چشم مشکلات درک عمق چه زمانی باید به پزشک مراجعه کنید؟ همه موارد انحراف چشم نیاز به مراجعه به پزشک دارند، زیرا ممکن است نشان دهنده یک مشکل اساسی عمیق‌تر مانند تومور در موارد نادر باشند. با این حال، اگر انحراف چشم به سمت آمبلیوپی یا تنبلی چشم پیشرفت کند، مراجعه فوری به پزشک ضروری است. کارشناسان پزشکی در آپولو می توانند به شما کمک کنند تا مسیر بهبودی را ترسیم کنید. رزرو نوبت برای رزرو نوبت با شماره 1860-500-1066 تماس بگیرید. علل انحراف چشم چیست؟ مشکلات عضلات چشم یا آسیب عصبی شایع‌ترین علل لوچی چشم هستند. وقتی عضلات اطراف چشم ضعیف‌تر از سایر عضلات باشند، قادر به هماهنگی و همکاری مؤثر با یکدیگر نیستند. در نتیجه، وقتی یک چشم به یک شیء نگاه می‌کند، به نظر می‌رسد چشم دیگر به جای دیگری نگاه می‌کند. در این سناریو، مغز از هر چشم دو سیگنال متفاوت دریافت می‌کند. مغز پیام چشم ضعیف را نادیده می‌گیرد. انحراف چشم از بدو تولد وجود دارد، اما ممکن است بعداً به دلیل آسیب‌های چشمی و مشکلات سلامت عمومی ایجاد شود. عوامل خطری که می تواند منجر به ایجاد انقباض چشم شود چیست؟ عوامل خطر اصلی در رابطه با لوچی چشم عبارتند از: افرادی که سکته مغزی را تجربه کرده‌اند یا به سندرم داون یا فلج مغزی مبتلا هستند، بیشتر مستعد ابتلا به لوچی چشم هستند. افراد مبتلا به دوربینی یا دوربینی به دلیل فشار اضافی که برای دیدن واضح به چشمان خود وارد می‌کنند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به لوچی چشم هستند. افرادی که سابقه خانوادگی لوچی چشم دارند، بیشتر مستعد ابتلا به این بیماری هستند. بینایی ضعیف در یک چشم هیدروسفالی (یک بیماری مادرزادی که منجر به تجمع مایع در مغز می‌شود) تومورهای مغزی آسیب‌های سر، که می‌تواند به ناحیه‌ای از مغز که مسئول کنترل حرکت چشم است، اعصابی که حرکت چشم را کنترل می‌کنند و عضلات چشم آسیب برساند مشکلات عصبی (سیستم عصبی) بیماری گریوز (تولید بیش از حد هورمون تیروئید) چگونه می‌توان لوچی چشم را درمان یا اصلاح کرد؟ تنگی چشم با گذشت زمان به خودی خود درمان نمی شود و نیاز به مداخله پزشکی دارد. تجویز عینک اولین مرحله در اصلاح انحراف چشم است. پزشک پس از استفاده از عینک، انحراف چشم را ارزیابی می‌کند. بر اساس سن، اگر بیمار تنبلی چشم داشته باشد، پزشک ممکن است بستن چشم سالم را توصیه کند. در مورد کودکان، این استراتژی ممکن است با مجبور کردن مغز به دریافت سیگنال‌ها فقط از چشم ضعیف‌تر، منجر به بهبود بینایی در چشم ضعیف‌تر شود. این درمان برای کودکان زیر ۸ سال موفقیت‌آمیز بوده است. در موارد دیگر ممکن است جراحی در یک چشم مورد نیاز باشد و در صورت وجود ناهنجاری‌های عمده، ممکن است جراحی در هر دو چشم لازم باشد. اکثر روش‌های جراحی انحراف چشم، نتیجه زیبایی بی‌نقصی به همراه دارند. اگرچه نتایج درمان تنبلی چشم در بزرگسالان به اندازه کودکان امیدوارکننده نیست، اما اکثر بیماران از عینک طبی به طور قابل توجهی سود می‌برند. اگر دوبینی چشم حتی پس از مدت زمان طولانی با وجود درمان، درمان نشود، پزشک ممکن است برای اصلاح دوبینی (دیپلوپی) و انحراف ناشی از آن، جراحی را پیشنهاد کند. درمان‌های دوبینی بر اساس چهار استراتژی انجام می‌شوند: عینک و درمان نزدیک‌بینی برای ترمیم و اصلاح بینایی اصلاح انحراف برای اهداف زیبایی اصلاح انحراف برای حفظ و ترمیم دید دوچشمی پیشگیری از دوبینی یادداشتی از بیمارستان‌های آپولو/گروه آپولو جراحی عضلات چشم یا جراحی اصلاح دوبینی به بهبود بینایی و هم‌ترازی چشم‌ها به طور قابل توجهی کمک می‌کند. بسته به نوع انحراف چشم، ممکن است برای درمان کامل به دو یا چند عمل جراحی نیاز باشد. برای اطلاعات بیشتر، همیشه می‌توانید با کارشناسان آپولو تماس بگیرید. سوالات متداول آیا انحراف چشم فقط یک مشکل زیبایی است؟ لزوماً اینطور نیست. انحراف چشم همچنین می‌تواند با دوبینی ناشی از آن که به عنوان دوبینی نیز شناخته می‌شود، همراه باشد. ناتوانی در استفاده از هر دو چشم می‌تواند منجر به از دست دادن درک عمق و میدان دید محیطی شود. برای درمان انحراف چشم چند عمل جراحی لازم است؟ انحراف چشم معمولاً برای اصلاح مشکلات هم‌ترازی به یک عمل جراحی نیاز دارد. با این حال، اگر انحراف چشم بسیار شدید باشد، پزشک ممکن است جراحی دو مرحله‌ای را پیشنهاد کند. اقدامات احتیاطی پس از جراحی اصلاح چشم چیست؟ هنگام شستشو باید مراقب بود که شامپو یا صابون وارد چشم نشود. همچنین توصیه می‌شود تا چهار هفته پس از عمل جراحی از ورزش‌های تماسی و شنا خودداری کنید. همچنین باید سعی کنید تا چهار هفته پس از عمل از استفاده از لوازم آرایشی در اطراف ناحیه چشم خودداری کنید.

هر ساله، «هفته جهانی گلوکوم» در هفته دوم ماه مارس گرامی داشته می‌شود تا آگاهی در مورد گروهی از اختلالات مرتبط با چشم که باعث آسیب پیشرونده به عصب چشم می‌شوند و منجر به از دست دادن بینایی می‌شوند و در صورت عدم درمان، به مرور زمان منجر به نابینایی می‌شوند، افزایش یابد. امسال، شعار این هفته «غلبه بر گلوکوم نامرئی» (BIG) است. گلوکوم معمولاً با افزایش فشار چشم همراه است، زمانی که مایع زلالیه (aqueous humor) در قسمت جلویی چشم قادر به جریان آزاد به بیرون نیست. گلوکوم علت اصلی نابینایی برگشت‌ناپذیر در سراسر جهان است، اما معمولاً تا زمانی که بسیار شدید نشود، بدون علامت باقی می‌ماند. از این رو به آن «دزد خاموش بینایی» نیز می‌گویند. آمارها در هند نشان می‌دهد که ۱۱.۲ میلیون نفر به این اختلال مبتلا هستند و میزان موارد تشخیص داده نشده گلوکوم ۹۰ درصد است، در حالی که این رقم در کشورهای توسعه یافته ۴۰ تا ۶۰ درصد است. در کشور کمبود آگاهی جدی در مورد این بیماری وجود دارد و زمانی که بیمار متوجه مشکل چشمی خود می‌شود، عصب چشم به گونه‌ای آسیب می‌بیند که قابل ترمیم نیست. گلوکوم به دو دسته تقسیم می‌شود: گلوکوم زاویه باز اولیه گلوکوم زاویه بسته اولیه گلوکوم ثانویه که به دنبال ضربه، مصرف برخی داروها یا به عنوان بخشی از سایر بیماری‌ها ایجاد می‌شود. برخی از عوامل خطر گلوکوم عبارتند از: سن بالا، سابقه خانوادگی بیماری، افزایش فشار چشم، مصرف استروئیدها، دیابت شیرین و فشار خون. گلوکوم معمولاً بدون علامت است. برخی افراد ممکن است از دیدن هاله‌های رنگی یا تعویض مکرر عینک مطالعه شکایت داشته باشند. از دست دادن میدان بینایی محیطی و نامتقارن است. جبران از همپوشانی میدان بینایی چشم دیگر، تشخیص علائم را به تاخیر می اندازد. حمله حاد گلوکوم زاویه بسته یک اورژانس است و برای جلوگیری از نابینایی نیاز به توجه فوری دارد. بیمار معمولاً درد، قرمزی و تاری دید را در چشم آسیب‌دیده همراه با سردرد، حالت تهوع و استفراغ احساس می‌کند. این بیماری معمولاً با کاهش فشار چشم با دارو و به دنبال آن ایریدوتومی محیطی با لیزر درمان می‌شود. اگر ایریدوتومی محیطی با لیزر به موقع برای گلوکوم زاویه بسته انجام شود، می‌توان از بیماری جلوگیری کرد. گلوکوم همچنین ۴.۲ تا ۷ درصد از کل نابینایی‌های دوران کودکی را تشکیل می‌دهد. نوزادان و کودکان مبتلا به گلوکوم علائم و نشانه‌های متفاوتی در مقایسه با بزرگسالان نشان می‌دهند. تشخیص گلوکوم: اندازه‌گیری فشار چشم با استفاده از تونومتر آپلاناسیون، بررسی مجرای تخلیه مایع زلالیه در چشم. پس از آن معاینه عصب بینایی انجام می‌شود: معاینه میدان دید با استفاده از دستگاه خودکار محیط. درمان معمولاً با هدف کاهش فشار چشم با اقدامات زیر انجام می‌شود: درمان پزشکی: شامل استفاده از قطره‌های چشمی است که یا تولید زلالیه را کاهش می‌دهند یا خروج زلالیه از چشم را تسهیل می‌کنند و در نتیجه فشار چشم را کاهش می‌دهند. داروها در پنج دسته قرار می‌گیرند - پاراسمپاتومیمتیک‌ها، مسدودکننده‌های بتا، آگونیست‌های آلفا آدرنرژیک، مهارکننده‌های کربنیک انیدراز، آنالوگ‌های پروستاگلاندین. درمان با لیزر: انواع مختلفی از لیزر برای انواع مختلف گلوکوم استفاده می‌شود. رایج‌ترین روش، ایریدوتومی محیطی با لیزر است که در افراد مبتلا به گلوکوم زاویه بسته انجام می‌شود؛ روش‌های دیگر عبارتند از ترابکولوپلاستی لیزری و ایریدوپلاستی لیزری. جراحی: جراحی فیلتراسیون گلوکوم، دستگاه‌های تخلیه گلوکوم، روش‌های تخریب چرخه‌ای، درک این نکته مهم است که درمان برای جلوگیری از پیشرفت بیماری است. معمولاً هیچ درمانی برای گلوکوم وجود ندارد! دکتر شیکا فوگلا، دارای مدرک MBBS، MS، فلوشیپ چشم پزشکی در بخش قدامی و گلوکوم، چشم پزشک مشاور بیمارستان آپولو، جوبیلی هیلز

در این دوران چالش‌برانگیز، همه به ارتباطات دیجیتال - تلفن‌های هوشمند، لپ‌تاپ‌ها و تبلت‌ها - روی آورده‌اند. فناوری تنها دلیلی بوده که ما توانسته‌ایم به کار خود ادامه دهیم، فرزندانمان توانسته‌اند رشد کنند و یاد بگیرند، و ما سرگرم می‌مانیم و با دوستان و خانواده در ارتباط هستیم. متأسفانه، در نتیجه، چشمان ما بیشترین آسیب را از این زمان طولانی استفاده از صفحه نمایش متحمل می‌شوند. استفاده طولانی مدت از صفحه نمایش، اثرات نامطلوبی بر چشم، چه در کودکان و چه در بزرگسالان، دارد که می‌تواند کوتاه مدت، میان مدت یا بلند مدت باشد. در کودکان، این اختلال عادت‌زا است، دامنه توجه را کاهش می‌دهد، رفتار اجتماعی را تضعیف می‌کند، الگوهای خواب را مختل می‌کند و رشد زبان را به تأخیر می‌اندازد. عوارض جانبی کوتاه مدت شامل خستگی چشم، ناراحتی، قرمزی، خشکی و احساس جسم خارجی و پلک زدن مکرر چشم است. عوارض جانبی میان‌مدت و بلندمدت معمولاً چشم کودکان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، زیرا فعالیت‌های نزدیک طولانی‌مدت می‌تواند باعث افزایش رشد کره چشم شود و منجر به نزدیک‌بینی (شماره منفی) شود که نیاز به عینک را ایجاد می‌کند. با این حال، افزایش کوتاه‌مدت زمان استفاده از صفحه نمایش و عوارض جانبی آن موقتی و برگشت‌پذیر است و هیچ آسیب دائمی به چشم‌ها وارد نمی‌کند. نکات ساده‌ای وجود دارد که رعایت آنها هنگام استفاده طولانی مدت از گجت‌ها بسیار ساده است. هرچه صفحه نمایش بزرگتر باشد، خستگی چشم کمتر است. بنابراین، کار کردن یا شرکت در کلاس‌های آنلاین مدرسه با لپ‌تاپ یا کامپیوتر رومیزی، نسبت به انجام همین کار با تلفن هوشمند ارجحیت دارد. ایده‌آل این است که در لپ‌تاپ یا کامپیوتر رومیزی، روشنایی را کم و اندازه فونت را زیاد کنید. در حالت ایده‌آل، صفحه نمایش باید حداقل ۲۵ تا ۳۰ اینچ از چشم‌ها فاصله داشته باشد و ۱۵ تا ۲۰ درجه پایین‌تر از سطح چشم باشد، یعنی حدود ۴ تا ۵ اینچ پایین‌تر از چشم‌ها. همچنین، صفحه نمایش کامپیوتر باید دور از پنجره یا نور بالای سر قرار گیرد تا از تابش خیره کننده جلوگیری شود. استفاده از صفحه نمایش‌های ضد انعکاس یا عینک‌هایی با پوشش ضد انعکاس نیز به کاهش انعکاس کمک می‌کند. استفاده مداوم از صفحه نمایش توصیه نمی‌شود، زیرا با کار متمرکز روی وسایل الکترونیکی، میزان پلک زدن کاهش می‌یابد و منجر به بروز علائم می‌شود. پلک زدن آگاهانه هنگام نگاه کردن به صفحه نمایش بسیار مهم است. مهم است که مرتباً استراحت کنید. برای کودکان، در حالت ایده‌آل، یک کلاس آنلاین ۳۰ تا ۴۰ دقیقه‌ای باید ۱۰ تا ۱۵ دقیقه استراحت قبل از شروع کلاس بعدی داشته باشد. یک قانون طلایی که می‌توان از آن پیروی کرد، قانون ۲۰-۲۰-۲۰ است. هر 20 دقیقه، به مدت 20 ثانیه از نگاه کردن به صفحه نمایش دست بکشید و به چیزی در فاصله 20 فوتی (6 متری) نگاه کنید. چند نکته که والدین می‌توانند برای محافظت از چشمان کودک خود رعایت کنند عبارتند از: کودک زیر ۲ سال نباید زمان زیادی را صرف تماشای صفحه نمایش کند. بدون استفاده از اینترنت بدون نظارت در زمان و اسباب بازی کودکان خردسال. زمان استفاده از صفحه نمایش را پربار کنید. مثال: یک فیلم یا مستند آموزشی با آنها تماشا کنید یا در تورهای مجازی، چه از یک پارک حیوانات و چه از یک موزه، شرکت کنید. حداقل یک ساعت قبل از خواب همه دستگاه های دیجیتال را خاموش کنید تا الگوی خواب سالمی داشته باشید. کودک را در فعالیت های غیر صفحه نمایش مانند خواندن کتاب، بازی های رومیزی، یا طراحی و نقاشی شرکت دهید. فعالیت‌های بدنی در فضای باز را تشویق کنید، که می‌تواند به صورت خانوادگی انجام شود. این کار به بهبود پیوند و همچنین قرار گرفتن در معرض نور خورشید که باعث افزایش سطح ویتامین D می‌شود، کمک می‌کند. و مهمترین واقعیت این است که ارتباط قوی بین زمان استفاده والدین از صفحه نمایش و زمان استفاده فرزندانشان از صفحه نمایش وجود دارد. بنابراین، یک الگوی خوب باشید و تلفن همراهتان را کنار بگذارید. نویسنده دکتر دکتر راچنا وینای کومار، چشم‌پزشک کودکان در بیمارستان‌های آپولو، جوبیلی هیلز است. برای مشاوره، وارد askapollo.com شوید یا با شماره 18605001066 تماس بگیرید.

تقریباً هر فردی در طول زندگی یک بار دچار سیاهی دور چشم می‌شود. این یک بیماری شایع است و در بیشتر موارد نیازی به مراقبت پزشکی ندارد. برای آشنایی با دلایل ایجاد سیاهی دور چشم و نحوه درمان آن، ادامه مطلب را بخوانید. دایره های تاریک چیست؟ سیاهی زیر چشم زمانی است که پوست زیر چشم شما تیره‌تر از حد معمول می‌شود. مردم اغلب معتقدند که این نشانه خستگی است. با این حال، دلایل احتمالی زیادی می‌تواند وجود داشته باشد که به دلیل آنها سیاهی دور چشم ایجاد می‌شود.  حلقه‌های تیره به ندرت چیزی هستند که باید نگران آنها باشید. مردم معتقدند که سیاهی زیر چشم باعث می‌شود ضعیف، ناسالم و پیرتر به نظر برسند. اگرچه این بیماری نیازی به درمان پزشکی ندارد، اما افراد تمایل دارند آن را درمان یا تسکین دهند تا سالم به نظر برسند.  حلقه‌های تیره زیر چشم بسته به نوع پوست ممکن است قهوه‌ای، آبی یا حتی بنفش به نظر برسند. با این حال، آنها با هرگونه آسیب، قرمزی یا کبودی اطراف چشم به دلیل عفونت متفاوت هستند.  چه چیزی باعث سیاهی زیر چشم می شود؟ وقتی خسته هستید، این خستگی روی صورتتان، به خصوص زیر چشم‌هایتان، نمایان می‌شود. اگر دچار سیاهی مزمن زیر چشم هستید، باید علل آن را بیابید و فوراً آنها را درمان کنید.  در اینجا برخی از علل معمول سیاهی دور چشم آورده شده است: خستگی بیدار ماندن برای ساعات طولانی، خستگی مفرط، فرسودگی و خواب بیش از حد از جمله مواردی هستند که باعث سیاهی دور چشم می‌شوند. کم‌خوابی باعث رنگ‌پریدگی و کدر شدن پوست می‌شود. همچنین باعث می‌شود بافت تیره نمایان شود.  کمبود خواب باعث تجمع مایعات زیر چشم می‌شود که منجر به پف کردن چشم‌ها می‌شود. منجر به ایجاد سایه تیره زیر پلک‌های پف‌کرده می‌شود.  آلرژی خشکی چشم یا واکنش‌های آلرژیک می‌تواند باعث ایجاد سیاهی دور چشم شود.  برای تشخیص اینکه آیا آلرژی دارید یا خیر، باید علائم دیگر را نیز بررسی کنید. ممکن است به دلیل آلرژی، قرمزی، خارش و پف چشم را مشاهده کنید. هیستامین‌های آزاد شده توسط آلرژی همچنین می‌توانند باعث گشاد شدن رگ‌های خونی و نمایان‌تر شدن آنها در زیر پوست شوند. توصیه می‌شود که روی چشم‌ها و اطراف آنها نمالید یا آنها را نخارانید. مالش می‌تواند علائم را بدتر کند و منجر به تورم، التهاب و پارگی رگ‌های خونی شود. در نهایت، همه اینها منجر به ایجاد حلقه‌های تیره دور چشم می‌شوند.   افزایش سن سیاهی دور چشم با افزایش سن طبیعی است. با گذشت زمان، پوست فرد نازک‌تر می‌شود و کلاژن و چربی خود را از دست می‌دهد. کلاژن و چربی مسئول محافظت از خاصیت ارتجاعی پوست هستند. با پاسخ به این امر، رگ‌های خونی قابل مشاهده می‌شوند و ناحیه زیر چشم را تیره‌تر می‌کنند.  کم آبی بدن نوشیدن آب کافی پیشنهاد جدیدی نیست. با این حال، بسیاری از مردم از آن اجتناب می‌کنند. کم آبی بدن زمانی است که بدن شما مقدار مناسب آب دریافت نمی‌کند. به دلیل نزدیکی به استخوان زیر چشم، باعث تیره‌تر به نظر رسیدن ناحیه زیر چشم می‌شود.  خستگی چشم خستگی چشم یکی دیگر از دلایل شایع ایجاد سیاهی دور چشم است. زمان بیشتر استفاده از صفحه نمایش منجر به ایجاد حلقه‌های تیره‌تر می‌شود. فشار چشم رگ‌های خونی را گشاد کرده و پوست اطراف آنها را تیره می‌کند.  قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید منجر به تولید بیشتر ملانین در بدن می‌شود. قرار گرفتن بیش از حد در معرض نور خورشید منجر به ایجاد رنگدانه در اطراف چشم شما می‌شود. اختلالات رنگدانه پوست نیز می‌تواند از علل سیاهی زیر چشم باشد.  وراثت بسیاری از افراد به دلیل ژن‌های منتقل شده به آنها دچار سیاهی دور چشم می‌شوند. افراد ممکن است در دوران کودکی متوجه حلقه‌های تیره زیر چشم شوند و با بزرگ شدن، این حلقه‌ها بدتر می‌شوند. با این حال، همیشه اینطور نیست. بسیاری از اوقات، حلقه‌های تیره دور چشم که به دلیل وراثت ایجاد می‌شوند، در طول یک دوره زمانی ناپدید می‌شوند.  چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟ سیاهی زیر چشم یک فوریت پزشکی نیست. با این حال، در برخی موارد، اگر ترکیبی از علائم غیرمعمول وجود داشته باشد، باید با پزشک مشورت کنید.  اگر احساس کردید زیر یک چشم تورم و تغییر رنگ دارد، باید به پزشک مراجعه کنید.  پزشک مکمل ها، کرم ها یا ترکیبی از درمان ها را برای درمان سیاهی زیر چشم توصیه می کند.  رزرو یک قرار. برای رزرو وقت با شماره 1860-500-1066 تماس بگیرید.  چگونه می توانم از سیاهی حلقه جلوگیری کنم؟ تنها در صورتی می‌توانید از چشمان خود مراقبت کنید و از سیاهی دور چشم جلوگیری کنید که در این مورد مداومت داشته باشید. گاهی اوقات، برخی تغییرات در سبک زندگی تنها راه موثر برای درمان سیاهی دور چشم هستند. برای جلوگیری از آنها، مطمئن شوید که: سالم غذا می‌خورید، به اندازه کافی آب می‌نوشید، مرتباً ورزش می‌کنید، به اندازه کافی می‌خوابید، از پوست خود مراقبت می‌کنید، زمان استفاده از صفحه نمایش را محدود می‌کنید. چگونه سیاهی دور چشم را در خانه درمان کنیم؟  بسیاری از افراد برای سیاهی دور چشم به پزشک مراجعه نمی‌کنند. آنها یا شرایط را می‌پذیرند یا سعی می‌کنند با آزمایش درمان‌های خانگی، آن را کاهش دهند. این روش‌های درمانی لزوماً سیاهی دور چشم را از بین نمی‌برند. حتی اگر این کار را انجام دهند، بسته به علت، یک راه حل کوتاه مدت ارائه می‌دهند.  با این حال، اگر به دلیل خستگی دچار سیاهی دور چشم شده‌اید، می‌توانید این درمان‌ها را برای تسکین بیشتر چشمانتان امتحان کنید: سرما درمانی کمپرس سرد می‌تواند تورم زیر چشم‌ها را کاهش داده و رگ‌های خونی گشاد شده را منقبض کند. این فرآیند می‌تواند حلقه‌های تیره را کاهش داده و پف زیر چشم را کم کند. همچنین می‌توانید از چای کیسه‌ای سرد، قاشق چایخوری سرد، نخود فرنگی یخ‌زده یا یخ پیچیده شده در لیف حمام استفاده کنید.  خواب زیاد کمبود خواب یکی از دلایل اصلی سیاهی دور چشم است. به همین ترتیب، اگر به اندازه کافی بخوابید، سیاهی دور چشم ناشی از کمبود خواب از بین می‌رود. بالش اضافی بالا بردن سر با استفاده از بالش‌های اضافی از پف زیر چشم جلوگیری می‌کند. همچنین ممکن است به کاهش حلقه‌های تیره زیر چشم کمک کند.  آیا درمان پزشکی اثبات شده ای برای حلقه های سیاه وجود دارد؟  بله، راه حل های دائمی برای رفع سیاهی دور چشم وجود دارد. وقتی به پزشک مراجعه می‌کنید، او علل و نگرانی‌های شما را بررسی کرده و درمان صحیح را پیشنهاد می‌دهد.  برخی از درمان‌های رایج برای سیاهی دور چشم عبارتند از: جراحی لیزر برای بازسازی سطح پوست و افزایش سفت شدن پوست لایه‌برداری شیمیایی برای کاهش رنگدانه‌ها خالکوبی‌های پزشکی برای تزریق رنگدانه به نواحی نازک پوست پرکننده‌های بافتی برای پنهان کردن رگ‌های خونی و ملانین که باعث تغییر رنگ پوست زیر چشم شما می‌شوند برداشتن چربی برای از بین بردن چربی و پوست اضافی و ایجاد سطحی صاف‌تر و یکدست‌تر کاشت جراحی چربی یا محصولات مصنوعی شما می‌توانید بهترین درمان برای سیاهی دور چشم را در بیمارستان‌های آپولو دریافت کنید.  نتیجه‌گیری سیاهی دور چشم با درمان‌های خانگی و پزشکی متعدد قابل درمان است. برای درمان سیاهی زیر چشم، با پزشک خود مشورت کنید تا بهترین گزینه را پیشنهاد دهد.  سوالات متداول کدام ویتامین برای درمان سیاهی دور چشم مفید است؟  ویتامین E برای حلقه‌های تیره دور چشم مفید است زیرا بیشترین فواید را برای پوست به عنوان یک ویتامین دارد. ویتامین E به شکل کپسول، روغن و کرم موجود است. شما می‌توانید پس از مشورت با پزشک، از آنها بر اساس نوع پوست و وضعیت سلامتی خود استفاده کنید. چرا من دچار سیاهی ناگهانی می شوم؟  دلایل سیاهی ناگهانی دور چشم می‌تواند یک روز خسته‌کننده، یک شب بی‌خوابی یا استرس باشد. در هر صورت، باید کمی استراحت کنید و بدن و ذهن خود را آرام کنید.  درمان دائمی سیاهی زیر چشم چیست؟   برای از بین بردن دائمی سیاهی دور چشم، می‌توانید از هر درمان پزشکی که ادعا می‌کند همین کار را انجام می‌دهد، استفاده کنید. جراحی لیزر می‌تواند یکی از گزینه‌ها باشد. با این حال، توصیه می‌شود برای یافتن بهترین راه حل برای خود، با پزشک مشورت کنید.