مراقب گلوکوم باشید

هر ساله در هفته دوم مارس هفته جهانی گلوکوم برگزار می شود تا آگاهی در مورد گروهی از اختلالات مرتبط با چشم که باعث آسیب تدریجی به عصب چشم می شود منجر به از دست دادن بینایی شود و در صورت عدم درمان منجر به نابینایی شود. در طول زمان امسال، موضوع این هفته "غلبه بر گلوکوم نامرئی" (BIG) است. گلوکوم معمولاً با افزایش فشار چشم همراه است، زمانی که مایع (زنگ آبی) در قسمت جلویی چشم قادر به خروج آزادانه نباشد.

گلوکوم علت اصلی نابینایی برگشت‌ناپذیر در سراسر جهان است، اما معمولاً تا زمانی که بسیار شدید نشود، بدون علامت باقی می‌ماند. از این رو به آن «دزد خاموش بینایی» نیز گفته می‌شود.

آمار در هند نشان می دهد که 11.2 میلیون نفر به این اختلال مبتلا هستند و میزان موارد گلوکوم تشخیص داده نشده 90٪ است در حالی که در جهان توسعه یافته 40-60٪ است. عدم آگاهی جدی نسبت به این بیماری در کشور وجود دارد و زمانی که بیمار متوجه مشکل چشمی خود می شود، عصب چشم آسیب می بیند و قابل ترمیم نیست.

گلوکوم به صورت زیر طبقه بندی می شود:

گلوکوم زاویه باز اولیه گلوکوم زاویه بسته اولیه گلوکوم ثانویه به دنبال ضربه، استفاده از برخی داروها یا به عنوان بخشی از سایر بیماری‌ها برخی از عوامل خطر گلوکوم عبارتند از: سن بالا، سابقه خانوادگی بیماری، افزایش فشار چشم، استفاده از استروئیدها، دیابت شیرین و فشار خون و موارد دیگر.

گلوکوم معمولاً بدون علامت است. برخی از افراد ممکن است از دیدن هاله های رنگی یا تعویض مکرر عینک مطالعه شکایت کنند.

از دست دادن میدان بینایی محیطی و نامتقارن است.

جبران از همپوشانی میدان بینایی چشم دیگر، تشخیص علائم را به تاخیر می اندازد.

حمله حاد گلوکوم زاویه بسته یک اورژانس است و برای جلوگیری از نابینایی نیاز به توجه فوری دارد. بیمار معمولاً درد، قرمزی و تاری دید در چشم مبتلا همراه با سردرد ، حالت تهوع و استفراغ را تجربه می‌کند. این بیماری معمولاً با کاهش فشار چشم با دارو و به دنبال آن ایریدوتومی محیطی با لیزر درمان می‌شود. اگر ایریدوتومی محیطی با لیزر به موقع برای گلوکوم زاویه بسته انجام شود، می‌توان از بیماری جلوگیری کرد.

گلوکوم همچنین 4.2-7٪ از کل نابینایی های دوران کودکی را تشکیل می دهد. نوزادان و کودکان مبتلا به گلوکوم علائم و نشانه های متفاوتی نسبت به بزرگسالان نشان می دهند.

تشخیص گلوکوم:

اندازه گیری فشار چشم با استفاده از تونومتر آپلانشن بررسی مجرای زهکشی چشم. پس از آن معاینه عصب بینایی انجام می شود: بررسی میدان دید با استفاده از محیط خودکار

هدف درمان معمولاً کاهش فشار چشم با اقدامات زیر است:

درمان پزشکی: شامل استفاده از قطره‌های چشمی است که یا تولید زلالیه را کاهش می‌دهند یا خروج زلالیه از چشم را تسهیل می‌کنند و در نتیجه فشار چشم را کاهش می‌دهند.

داروها در پنج دسته قرار می‌گیرند - پاراسمپاتومیمتیک‌ها، مسدودکننده‌های بتا، آگونیست‌های آلفا آدرنرژیک، مهارکننده‌های کربنیک انیدراز، آنالوگ‌های پروستاگلاندین.

درمان با لیزر: انواع مختلفی از لیزر در انواع مختلف گلوکوم استفاده می‌شود. رایج‌ترین آنها ایریدوتومی محیطی با لیزر است که در افراد مبتلا به گلوکوم زاویه بسته انجام می‌شود؛ سایر روش‌ها عبارتند از ترابکولوپلاستی لیزری و ایریدوپلاستی لیزری.

جراحی: جراحی فیلتراسیون گلوکوم، دستگاه‌های تخلیه گلوکوم، روش‌های تخریب چرخه‌ای، درک این نکته مهم است که درمان برای جلوگیری از پیشرفت بیماری است. معمولاً هیچ درمانی برای گلوکوم وجود ندارد!

دکتر شیکا فوگلا ، MBBS، MS،

فلوشیپ چشم پزشکی در بخش قدامی و گلوکوم،

مشاور چشم پزشک

بیمارستان های آپولو، جوبیلی هیلز