کولیت زخمی

نوبت دکتر را رزرو کنیدبا پزشک به صورت آنلاین مشورت کنید

تعریف کولیت اولسراتیو

کولیت اولسراتیو باعث التهاب و زخم در دستگاه گوارش می شود. این یک بیماری التهابی روده (IBD) است که پوشش داخلی روده بزرگ (کولون) و رکتوم را تحت تاثیر قرار می دهد. در حالی که کولیت اولسراتیو را می توان در صورت تشخیص در زمان مناسب مدیریت کرد، همچنین گاهی اوقات می تواند باعث عوارض تهدید کننده زندگی شود.

علائم کولیت اولسراتیو

کولیت اولسراتیو معمولاً بلافاصله تشخیص داده نمی‌شود و بسته به اینکه کدام قسمت از روده بزرگ بیشتر ملتهب است، مدتی طول می‌کشد تا علائم ظاهر شوند.

قابل توجه ترین علائم عبارتند از:

• خستگی
• تب طولانی و بدون دلیل
• درد رکتوم و/یا خونریزی مقعدی
• اسهال
• شکست در رشد، در کودکان
• درد شکم
• کاهش وزن
• عدم توانایی در اجابت مزاج علیرغم اضطرار

اگر برخی از/هر/همه علائم فوق را دارید، مراقبت فوری پزشکی بسیار توصیه می شود.

عوامل خطر کولیت اولسراتیو

مانند بیماری کرون، کولیت اولسراتیو نیز به عوامل زیر بستگی دارد:

• قومیت: در حالی که احتمال دارد فردی از هر قومیتی بتواند به این بیماری مبتلا شود، افرادی که بیشتر مستعد ابتلا به کولیت اولسراتیو هستند، یهودیان تبار هستند.
• سن: احتمال ابتلا به کولیت اولسراتیو قبل از 30 سالگی وجود دارد. افراد بالای 30 سال نیز ممکن است به آن مبتلا شوند، اما بعید است که پس از 60 سالگی به این بیماری مبتلا شوند.
• سابقه وجود بیماری در خانواده
• استفاده از ایزوترتینوئین که دارویی است که برای آکنه یا اسکار آکنه کیستیک استفاده می شود.

تشخیص کولیت اولسراتیو

هنگامی که پزشک شما همه احتمالات دیگر را رد کرد و به این نتیجه رسید که شما کولیت اولسراتیو دارید، ممکن است آزمایش‌ها/روش‌های زیر را برای تأیید همین موضوع انجام دهد:

• آزمایش خون
• نمونه مدفوع
• سی تی اسکن
• اشعه ایکس
• کولونوسکوپی
• سیگموئیدوسکوپی و بیوپسی انعطاف پذیر

درمان بر اساس تشخیص شما و اثراتی است که کولیت اولسراتیو بر بدن شما داشته است، و بسته به این، پزشک نوع درمان مورد نیاز را برای شما تجویز خواهد کرد.

درمان کولیت اولسراتیو

درمان کولیت اولسراتیو مشابه درمان بیماری کرون است – از طریق دارو یا جراحی.

دارو:

داروهای ضد التهابی مانند آمینوسالیسیلات ها، کورتیکواستروئیدها ممکن است تجویز شود.

ممکن است سرکوب‌کننده‌های سیستم ایمنی مانند آزاتیوپرین، سیکلوسپورین، ودولیزوماب و/یا اینفلیکسیماب تجویز شوند.

علاوه بر اینها، مکمل های آهن، مسکن ها، داروهای ضد اسهال و آنتی بیوتیک ها نیز ممکن است داده شود.

اگر دارو بیهوده باشد، پزشکان ممکن است پروکتوکولکتومی را توصیه کنند که برداشتن کولون با جراحی است.