نارسایی قلبی

نارسایی قلبی یک اختلال پیشرونده است که در آن آسیب به قلب منجر به تضعیف کارایی قلبی عروقی بیمار می شود. به طور کلی یک بیماری مزمن و طولانی مدت است اگرچه گاهی اوقات می تواند به طور ناگهانی ایجاد شود. در حالی که شایع ترین علت نارسایی قلبی بیماری عروق کرونر است، این وضعیت همچنین می تواند زمانی رخ دهد که عفونت عضله قلب را ضعیف می کند یا به دلیل بیماری های خاصی مانند دیابت یا مشکلات تیروئید، به دلیل فشار خون کنترل نشده، نارسایی کلیوی، ریتم های تند و مداوم قلب و... همچنین به دلیل داروهای خاصی که در درمان سرطان استفاده می شود.

نارسایی قلبی با افزایش سن جمعیت رو به افزایش است. اما امروزه آگاهی افزایش یافته و امکانات تشخیصی بهتری در دسترس است. بنابراین بیماران قلبی بیشتری اکنون می توانند زنده بمانند و بیشتر عمر کنند.

آیا نارسایی قلبی همان سکته?

خیر. نارسایی قلبی و حمله قلبی کاملاً با یکدیگر متفاوت هستند. نارسایی قلبی به خودی خود یک بیماری نیست، بلکه مجموعه ای از علائم و نشانه های مختلف ناشی از طیف گسترده ای از اختلالات است که شامل دریچه، عضله قلب، پریکارد (لایه پوشاننده قلب) و همچنین سایر بیماری های غیر قلبی است. شروع و شدت علائم نارسایی قلبی به ماهیت زمینه‌ای بستگی دارد بیماری قلبی.

نارسایی قلبی چقدر شدید و تهدید کننده زندگی است؟

نارسایی قلبی ممکن است ناگهانی [حاد] یا شاید در طی یک دوره زمانی (مزمن) باشد. نارسایی قلبی زمانی رخ می دهد که محفظه چپ پایینی قلب (بطن چپ) نتواند در مرحله دیاستولیک (زمانی که قلب شل می شود و از خون پر می شود) به درستی از خون پر شود، بنابراین خون پمپاژ شده به بدن کاهش می یابد. نارسایی سیستولیک زمانی رخ می دهد که بطن چپ ظرفیت خود را برای انقباض طبیعی از دست بدهد. قلب نمی تواند با نیروی کافی پمپاژ کند و خون کافی را به گردش درآورد.

زمانی که بیمار با نارسایی حاد قلبی مراجعه می کند و سابقه آنژین/حمله قلبی یا فشار خون بالا را دارد، اورژانسی می شود.

نشانه ها

بیشتر علائم و نشانه های نارسایی قلبی به دلیل جمع شدن مایعات و احتقان در پاها، ریه ها، شکم و غیره و ناتوانی قلب در پمپاژ کارآمد برای پاسخگویی به نیازهای بافت ها و اندام های بدن است.

برخی از علائم نارسایی قلبی، تنگی نفس است که می تواند یک آگاهی اغراق آمیز و ناراحت کننده از تنفس باشد. نفس تا آخر ریه ها نمی رود.

سایر علائم عبارتند از:

• تنگی نفس
• نفس عمیق
• سفتی در قفسه سینه
• خفه کن

تنگی نفس ممکن است در حین انجام فعالیت در مراحل اولیه بیماری ایجاد شود، اما ممکن است در زمان استراحت و زمانی که بیماری پیشرفته است نیز رخ دهد. ممکن است در حالت دراز کشیدن تنگی نفس رخ دهد اما در حالت نشستن تسکین یابد. بیماران معمولاً می گویند که برای خواب راحت در شب به سه یا بیشتر بالش نیاز دارند.

این منجر به تنگی نفس شبانه (PND) می شود که معمولاً 2 تا 4 ساعت پس از شروع خواب شروع می شود. بیماران زیاد عرق می کنند و دچار سرفه های تنگی نفس می شوند که به طور کلی با بلند شدن از رختخواب تسکین می یابد.

سایر علائم برجسته شامل خستگی و کاهش ظرفیت تلاش است. بیماران همچنین ممکن است تورم پری شکم پاها، حالت تهوع و از دست دادن اشتها را گزارش کنند.

تشخیص

پزشک نارسایی قلبی را بر اساس علائمی که بیماران با آن مواجه می شوند و علائمی که هنگام معاینه بیمار مشاهده می کند، تشخیص می دهد.

بیمار ممکن است رگهای گردن برجسته داشته باشد، پاها ورم کند، ممکن است نفس تنگ به نظر برسد، اندازه قلب افزایش یافته، پاهای متورم، بزرگ شدن کبد، خس خس سینه و غیره.

هنگامی که مشکوک بالینی نارسایی قلبی مشخص شد، آزمایشات خاصی برای تأیید وجود و علت نارسایی قلبی انجام می شود. در یک بیمار جدید مشکوک به نارسایی قلبی، آزمایش خون برای ارزیابی BNP (پپتید ناتریورتیک برسین) انجام می‌شود؛ اگر بیش از 100 پی‌گرم بر میلی‌لیتر افزایش یابد، احتمال نارسایی قلبی قوی‌تر است. نوار قلب و اشعه ایکس قفسه سینه به طور معمول انجام می‌شود. انجام شده و یک اکوکاردیوگرام عملکرد قلب را آشکار می کند. ارزیابی عوامل ایجادکننده نیز با آزمایش‌های تشخیصی خاص برای رد علل برگشت‌پذیر مانند اختلالات هورمونی یا متابولیک و عفونت انجام می‌شود.

نارسایی قلبی به این معنا نیست که قلب واقعاً از کار افتاده است. این به سادگی به این معنی است که قلب با ظرفیت کم یا کارایی کمتر کار می کند. برای درمان نارسایی قلبی می توان از تکنیک های پزشکی، جراحی و پیشرفته استفاده کرد. اقدامات کلی که برای کنترل نارسایی قلبی به بیماران توصیه می شود عبارتند از: استراحت، کاهش مصرف نمک و محدودیت مایعات.

درمان

اهداف درمان دارویی نارسایی قلبی به شرح زیر است: 

• کاهش اضافه بار مایعات (دیورتیک ها)
• کاهش فشار پر شدن درون قلب (نیتروگلیسیرین)
• کاهش استرس بر روی قلب (وازدیلاتورها)
• بهبود یا تقویت عملکرد عضلات قلب (دیگوکسین و اینوتروپ)
• بهبود یا جلوگیری از تغییرات نامطلوب در قلب (مهارکننده‌های ACE و مسدودکننده‌های AT ll)
• بهبود بقا، کاهش نیاز به بستری شدن در بیمارستان و جلوگیری از مرگ ناگهانی (بتا بلاکرها)
• جلوگیری از دیس ریتمی (عوامل ضد آریتمی)
• جلوگیری از لخته شدن خون (ضد پلاکت، ضد انعقاد)

در صورت نیاز، داروهایی برای درمان فشار خون، دیابت و بیماری عروق کرونر نیز تجویز می شود.

درمان جراحی شامل جراحی بای پس عروق کرونر، جراحی دریچه، جراحی برای بازگرداندن اندازه و هندسه قلب و جراحی برای دستگاه‌های کمکی بطنی قابل کاشت است. پیوند قلب آخرین گزینه است.

آیا ضربان سازها می توانند در این شرایط کمک کنند؟

از دست دادن انقباض همزمان بطن راست و چپ قلب در بیمار نارسایی قلبی را می توان با کاشت ضربان ساز (پیس میکر اتاق سه گانه) که می تواند کارایی کلی پمپاژ قلب را بهبود بخشد، برطرف کرد. این درمان همگام سازی مجدد قلبی (CRT) باعث تسکین علائم، بهبود بقا و کاهش دفعات بستری شدن در بیمارستان می شود.

در مورد نارسایی قلبی پیشرفته چه اتفاقی می افتد؟

در حالی که درمان اولیه نارسایی قلبی با دارو است، پیش آگهی کلی برای کسانی که نارسایی قلبی متوسط ​​تا شدید دارند تنها با داروها بسیار ضعیف است. گزینه های جراحی برای بسیاری از این بیماران هم از نظر پیش آگهی و هم از نظر کیفیت زندگی سودمند است. چندین گزینه جراحی و مداخله ای وجود دارد که ممکن است در نظر گرفته شود.

نتیجه

اگر از نارسایی قلبی رنج می برید، با مراقبت صحیح، نارسایی قلبی ممکن است شما را از انجام کارهایی که از آن لذت می برید بازدارد. چشم انداز شما برای آینده بستگی به علائم شما، میزان عملکرد عضله قلب شما و همچنین میزان پاسخگویی و رعایت رژیم درمانی شما دارد.