راهنمای اولیه سلامت روان

سلامت روان عبارت است از سلامتی کلی که یک فرد چگونه فکر می‌کند، رفتار می‌کند و خواسته‌ها و تغییرات مختلف زندگی را تنظیم می‌کند. بهزیستی روانی توانایی فرد برای داشتن حس پیوند درونی و تعادل و استفاده از توانایی های خود در هماهنگی با ارزش های جهانی جامعه است. این شامل مهارت های شناختی و اجتماعی اساسی است. توانایی شناسایی، بیان و تعدیل عواطف خود و همچنین همدردی با دیگران. بهزیستی ذهنی در مورد انعطاف پذیری و توانایی مقابله با رویدادهای نامطلوب زندگی و سازگاری با تغییر نقش ها و همچنین عملکردهای مختلف در زندگی اجتماعی است. این شامل رابطه هماهنگ بین بدن و ذهن / مغز در مراحل مختلف زندگی است.

این شامل احترام و مراقبت از خود و سایر موجودات زنده است. به رسمیت شناختن ارتباط بین افراد؛ احترام به محیط زیست؛ احترام به آزادی خود و دیگران این مفهوم همچنین این واقعیت را در بر می گیرد و تصدیق می کند که افراد سالم از نظر روانی ممکن است احساسات انسانی مناسبی را تجربه کنند - از جمله ترس، خشم، غم، شادی و اندوه - در عین حال دارای انعطاف کافی برای بازگرداندن وضعیت پویای تعادل درونی هستند.

به خوبی شناخته شده است که فعالیت مثبت ذهن و بدن یک شاخص واضح برای وضعیت سلامت مناسب است. گاهی اوقات افراد دچار اختلال قابل توجهی در این عملکرد ذهنی می شوند. هنجارهای فرهنگی و انتظارات اجتماعی نیز در تعریف سلامت روان و اختلالات مرتبط با آن نقش دارند. هیچ معیار استانداردی در بین فرهنگ‌ها وجود ندارد که مشخص کند آیا یک رفتار عادی است یا چه زمانی مخل می‌شود. آنچه ممکن است در یک جامعه عادی باشد ممکن است در جامعه دیگر باعث نگرانی شود.

اختلال روانی با اختلال قابل توجه در شناخت، تنظیم هیجانی و سازگاری رفتاری-اجتماعی فرد مشخص می شود. معمولاً با پریشانی یا اختلال در زمینه های مهم عملکرد همراه است. اختلال روانی ممکن است زمانی وجود داشته باشد که الگوها یا تغییرات در تفکر، احساس یا رفتار باعث ناراحتی یا اختلال در عملکرد فرد شود.

یک اختلال سلامت روان ممکن است فرد را در موارد زیر تحت تاثیر قرار دهد:

• حفظ روابط شخصی یا خانوادگی
• تنظیم و عملکرد در محیط های اجتماعی
• اجرا در محل کار یا مدرسه
• یادگیری در سن و سطح هوشی مناسب مورد انتظار است
• شرکت در فعالیت های مهم دیگر.

انواع مختلفی از اختلالات روانی، ناتوانی های روانی-اجتماعی و (سایر) حالات روانی مرتبط با پریشانی قابل توجه، اختلال در عملکرد، یا خطر آسیب رساندن به خود وجود دارد. بر اساس سازمان بهداشت جهانی، افسردگی یکی از علل اصلی ناتوانی است. خودکشی چهارمین عامل مرگ و میر در بین 15 تا 29 سال است. افراد مبتلا به بیماری‌های روانی شدید به دلیل شرایط جسمانی قابل پیشگیری، زودتر از موعد - حتی دو دهه زودتر - می‌میرند. اختلالات روانی باعث ناتوانی و بیماری در جهان می شود. بر خلاف سایر بیماری ها، اختلالات سلامت روان می تواند هر فردی را صرف نظر از سن، جنسیت، طبقه یا قومیت تحت تاثیر قرار دهد. عوامل متعددی وجود دارد که منجر به شرایطی مانند اضطراب، افسردگی، خوردن، اختلالات خواب، جنون جوانیو همچنین اعتیاد به مواد روانگردان. مشکل در شناسایی و تصدیق اختلالات روانی این است که مانند بیماری ها و آسیب های جسمی، سلامت روانی مشهود نیست و مردم همچنان در صحبت درباره آن تردید دارند. یکی از دلایل اصلی این تردید این است که هر فرد مبتلا به اختلال روانی توسط جامعه به عنوان یک فرد عادی دیده نمی شود، بلکه بیشتر در چارچوب های مرجع منفی خاص کلیشه ای قرار می گیرد.

سلامت روان یعنی چه؟

به معنای گسترده تر: بیماری روانی یک اصطلاح کلی است که برای توصیف تعدادی از موارد مهم استفاده می شود

تغییرات:

• تفکر فرد می تواند تغییر کند و باعث ایجاد مشکل در تمرکز، حافظه و رسیدگی به امور عادی شود. بر بخش های مهم زندگی تأثیر می گذارد و فرد را مضطرب تر، ترسان، عصبانی یا غمگین تر می کند.
• از دست دادن لذت شرکت و فعالیت های اجتماعی.
• داشتن مشکل در خوردن، خوابیدن و رعایت بهداشت فردی.
• از دست دادن علاقه به کار

اینها تغییرات ناخوشایندی هستند و به طور کلی، فرد به دلیل اختلال در عملکرد مغز و خلق، خوشحال نیست.

برخی از شرایط سلامت روان عبارتند از:

• روان پریشی - اسکیزوفرنی
• اختلال خلقی – اختلال دوقطبی، افسردگی، اختلال عاطفی فصلی
• اختلال پارانوئید
• خودآزاری عمدی، خودکشی
• اضطراب – اختلال هراس، فوبیا، اختلال وسواس فکری اجباری
• اختلالات اشتها
• اختلالات شخصیت
• رفتاری، وابستگی به مواد روانگردان، اعتیاد
• زوال عقل
• اختلال استرس پس از سانحه
• اختلال سازگاری
• ناتوانی ذهنی
• نقص توجه، اختلال بیش فعالی
• ناتوانی در یادگیری
• اختلالات رشدی فراگیر

مقابله با اختلالات روانی:

بیشتر به دلیل عدم آگاهی و انگ، درمان مناسب برای فردی که چنین بیماری دارد انجام نمی شود. فردی که از وضعیت سلامت روان رنج می برد ممکن است بینش یا درک درستی از مشکل نداشته باشد. فرد ممکن است در فرآیند کار با مشکلاتی مانند عدم توجه و تمرکز، تغییرات خلقی در نوسان و سازگاری با افراد مواجه شود. بسیاری اوقات حتی اعضای نزدیک خانواده، دوستان و همکاران حتی از این اختلال روانی آگاه نیستند و ممکن است آن را به عنوان عصبانیت، از نظر عاطفی حساس، خجالتی، بی احتیاطی یا رفتار/مسئله بی پروا فرض کنند.

افراد مبتلا به اختلالات روانی می توانند با موارد زیر کمک کنند:

• شناسایی توسط یک متخصص بهداشت روانی واجد شرایط
• آموزش روانی، مشاوره، و روان درمانی توسط روانشناس مجرب
• درمان پزشکی توسط روانپزشک
• حمایت خانواده و دوستان
• راهنمایی و درک صحیح در گروه درمانی تحت یک سلامت روان واجد شرایط

برای بهبود سلامت روان عمومی افراد می توانند:

• در فعالیت های سازنده و خلاق شرکت کنید. این می تواند هر چیزی باشد، از خواندن کتاب گرفته تا بازی کردن، نواختن یک ساز موسیقی، هر چیزی که حواس ما را درگیر می کند، به رشد و تکامل کمک می کند.
• درگیر شدن در روابط رضایت بخش. اینها باید باعث شود ما احساس قوی‌تر و شادتر کنیم و در عین حال متقابل از ما حمایت کنند. این به معنای داشتن یک رابطه سالم با دوستان، همکاران و خانواده است.

• توانایی تغییر و کنار آمدن با یک موقعیت دشوار. این شامل توانایی انعطاف پذیری و حل مشکلات موجود است. توسعه تاب آوری.

سلامت روان سعادت اندیشی و شادی 24×7 نیست. انسان ها و حتی حیوانات بسته به شرایط دارای مراحلی از تغییرات خلقی هستند. فرد می تواند شاد، غمگین، مضطرب، خسته، مشتاق، عصبانی و غیره باشد. بیشتر افراد مبتلا به اختلالات روانی با تلاش برای اجتناب از موقعیت ها، روش های مقابله ای ناسالم را برای مقابله با چالش ها ایجاد می کنند. هر فردی ممکن است تحت تأثیر یک بیماری روانی قرار گیرد.

راهنمایی و مراقبت های پزشکی صحیح در مورد مقابله با استرس در بیمارستان های گروه آپولو به راحتی قابل دسترسی است. روانشناسی بالینی، روانپزشکی و مغز و اعصاب از جمله تخصص های برتر در بیمارستان های آپولو هستند. از میان گروه متخصصان مورد اعتماد ما در آپولو، هر گونه کمکی را در رابطه با سلامت روان بخواهید.

نوشته شده توسط:-
دکتر نامیتا سینگ
روانشناس مشاور
بیمارستانهای آپولو ، تپه های جوبی ، حیدرآباد