آسم: انواع، علل، علائم، خطرات، تشخیص و درمان

آسم یک بیماری مزمن تنفسی است که با تورم و باریک شدن راه های هوایی مشخص می شود که ممکن است مخاط اضافی تولید کند. به همین دلیل، افراد دچار مشکل در تنفس می شوند، هنگام تنفس متوجه صداهای خس خس می شوند و دچار تنگی نفس می شوند. همچنین می تواند باعث سرفه شود.

انواع آسم

آسم بر اساس شدت و عوامل محرک آن می تواند انواع مختلفی داشته باشد.

بر اساس شدت، می توان آن را به گروه های زیر تقسیم کرد:

• متناوب خفیف 
• پایدار خفیف
• پایدار متوسط
• شدید مداوم

بر اساس عامل محرک، این وضعیت مزمن می تواند از انواع زیر باشد:

• برونش: این شایع ترین نوع است و برونش های ریه را تحت تاثیر قرار می دهد.
• حساسیتی: این به دلیل عوامل حساسیت زا مانند شوره حیوانات خانگی، غذا، کپک، گرده و غیره ایجاد می شود.
• ذاتی: این نوع به دلیل مواد محرک موجود در هوایی که تنفس می کنیم مانند دود سیگار، بیماری های ویروسی، محصولات پاک کننده، عطرها، آلودگی هوا و غیره ایجاد می شود.
• شغلی: این به دلیل عوامل محرک در محل کار مانند گازها، مواد شیمیایی، گرد و غبار یا لاتکس ایجاد می شود.
• شبانه: همانطور که از نام آن پیداست، در این نوع آسم، علائم در شب تشدید می شود.
• نوع سرفه: این نوع با علائمی مانند سرفه مداوم و خشک مشخص می شود.
• فصلی: این نوع فقط در زمان های خاصی از سال یا در شرایط خاصی مانند هوای سرد در زمستان، گرده در هنگام یونجه رخ می دهد تب، و غیره

علل آسم

آسم دارای یک جزء ژنتیکی و همچنین محیطی است. تعامل پیچیده بین این دو عامل باعث ایجاد این بیماری مزمن می شود. برخی از علل رایج عبارتند از:

• اگر یک یا هر دو والدین فردی مبتلا به آسم باشند، مستعد ابتلا به آن می شوند.
• سابقه طولانی مدت عفونت های ویروسی در دوران کودکی ممکن است باعث این وضعیت شود.
• تماس مکرر با آلرژن ها و محرک ها می تواند باعث آسم شود. آلرژن‌های رایج در داخل خانه عبارتند از کنه‌های گرد و غبار، پروتئین‌های حیوانی، شوره حیوانات خانگی، بخارات سمی پاک‌کننده‌های خانگی، هاگ‌های قارچ، رنگ و سوسک‌ها.
• قرار گرفتن بیش از حد در معرض هوای سرد و خشک ممکن است باعث این وضعیت شود. 
• احساسات شدید مانند فریاد زدن، خنده، گریه و غیره و استرس می تواند باعث آسم شود.
• ممکن است به دلیل محرک های محل کار مانند گازها، گرد و غبار یا دودهای شیمیایی ایجاد شود.
• شرایط محیطی دودآلود، رطوبت بالا و آلودگی شدید هوا باعث بروز و عود بیشتر می شود.
• سیگار کشیدن سیگار و سایر اشکال تنباکو منجر به افزایش خطر ابتلا به این بیماری می شود.
• بیماری های تنفسی مانند آنفولانزا و ذات الریه باعث شعله ور شدن
• در برخی موارد، شرکت در فعالیت‌های بدنی و ورزش می‌تواند باعث حمله شود.
• در دوران کودکی پسران بیشتر از دختران به آسم مبتلا می شوند. با این حال، در بزرگسالی، زنان بیشتر از مردان به این بیماری مبتلا می شوند.
• بزرگسالان و کودکانی که چاق یا دارای اضافه وزن هستند بیشتر در معرض ابتلا به این بیماری هستند.
• برخی از داروها مانند آسپرین، بتا بلوکرها، ناپروکسن (Aleve) و ایبوپروفن (Motrin IB، Advil، سایرین) ممکن است باعث این وضعیت شوند. 
• مواد نگهدارنده و سولفیت ها به انواع نوشیدنی ها و غذاها مانند میوه های خشک، میگو، آبجو، سیب زمینی فرآوری شده و شراب اضافه می شوند.
• بیماری بازگشت اسید به مری (GERD) وضعیتی است که در آن اسیدهای معده به حلق باز می گردند.

عوامل خطر آن چیست؟

علیرغم دلایل متعدد ذکر شده برای این عارضه، هنوز برای محققان مشخص نیست که چرا برخی افراد به این عارضه مبتلا می شوند در حالی که برخی دیگر نه. با این حال، برخی از عوامل خطر که می توانند خطر ابتلا به آسم را افزایش دهند عبارتند از:

• سابقه خانوادگی این عارضه یا آلرژی - افرادی که یکی از بستگان خونی مبتلا به این عارضه دارند، مانند والدین یا خواهر و برادر.
• شرایط آلرژیک مانند رینیت آلرژیک (تب یونجه) یا درماتیت آتوپیک.
• اضافه وزن یا چاق.
• سیگار کشیدن و قرار گرفتن در معرض دود دست دوم.
• قرار گرفتن در معرض دود اگزوز یا سایر انواع آلودگی ها.
• قرار گرفتن در معرض محرک های شغلی مانند مواد شیمیایی مورد استفاده در آرایشگری، کشاورزی و تولید.
• قرار گرفتن در معرض آلرژن ها.
• قرار گرفتن در معرض محرک های شیمیایی.
• قرار گرفتن در معرض داروهایی مانند آسپرین، NSAIDs.
• نوزادان کم وزن در هنگام تولد شانس بالایی برای ابتلا به این بیماری دارند.
• عفونت های تنفسی.
• هوا
• ورزش بدنی شدید.

افزایش جمعیت شهری با افزایش بروز و شیوع آسم مرتبط است.

نشانه ها

چهار علامت اولیه آسم وجود دارد. این موارد عبارتند از:

• سرفه کردن
• خس خس سینه همراه با بازدم (صدای سوت با صدای بلند به دلیل جریان هوای متلاطم از راه های هوایی باریک).
• تنگی نفس.
• احساس سفتی در قفسه سینه.

سایر علائم آسم عبارتند از

• سرفه ای که در شب تشدید می شود.
• علائم معمولاً اپیزودیک هستند و افراد می توانند برای مدت طولانی بدون هیچ علامتی ادامه پیدا کنند.
• محرک های رایج علائم آسم عبارتند از قرار گرفتن در معرض آلرژن ها (کنه های گرد و غبار، حیوانات خانگی، کپک ها، سوسک ها و گرده ها)، عفونت های ویروسی و ورزش.
• بسیاری از علائم و نشانه‌ها معمولاً غیراختصاصی هستند و در شرایط دیگر نیز دیده می‌شوند. 
• علائمی که ممکن است نشان دهنده شرایطی غیر از آسم باشد، وجود علائم مرتبط (مانند تپش قلب، ناراحتی قفسه سینه، خستگی و سبکی سر)، شروع علائم جدید در سنین بالاتر و عدم پاسخ به داروهای مناسب برای آسم.
• افزایش ضربان قلب، افزایش تعداد تنفس و تلاش لازم برای تنفس.
• استفاده از ماهیچه های جانبی برای تنفس با کاهش صداهای تنفسی.
• در زیر سطح طبیعی اکسیژن در بدن انسان. سطح پایین اکسیژن خون نشانه خطرناکی است که نشان دهنده نارسایی تنفسی است.
• تحریک
• کاهش عملکرد ریه.
• مشکل در خوابیدن به دلیل علائم ذکر شده در بالا. 

در برخی افراد، علائم آسم ممکن است تشدید شود یا در موارد زیر شعله ور شود:

• ورزش با شدت بالا یا بیش از حد. 
• قرار گرفتن در معرض گازهای محرک، دودهای شیمیایی یا گرد و غبار به دلیل شرایط شغلی.
• قرار گرفتن در معرض عوامل حساسیت زا مانند گرده، شوره حیوانات خانگی، هاگ و غیره.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

در بیشتر افراد، آسم جدی یا شدید نیست. اگرچه این بیماری هیچ درمانی ندارد، اما با تغییرات خاص در سبک زندگی و نکات مدیریتی به راحتی قابل کنترل است و به افراد امکان می دهد زندگی با کیفیت و سالمی داشته باشند. در حالی که اغلب مردم گاهی اوقات شعله ورهای جزئی را تجربه می کنند، برخی موارد نیاز به مراجعه به پزشک دارند، معمولاً به صورت اورژانسی. هر گونه تأخیر در جستجوی درمان اضطراری برای علائم زیر آسم می تواند به طور بالقوه تهدید کننده زندگی باشد:

• اگر با تنگی نفس مواجه هستید که به سرعت در حال بدتر شدن است.
• اگر حتی پس از استفاده از استنشاقی احساس تسکین نمی کنید.
• اگر در حین انجام فعالیت های روزانه دچار تنگی نفس شدید می شوید. 

رزرو یک قرار. 

برای رزرو وقت با شماره 1860-500-1066 تماس بگیرید.

موقعیت های دیگری که نیاز به مراجعه به پزشک دارند عبارتند از:

• اگر بیمار آسمی هستید.
• برای نظارت بر وضعیت آسم خود پس از تشخیص.
• اگر می بینید که آسم شما شدیدتر می شود.
• تا درمان شما بررسی شود.

عوارض آسم

آسم یک اختلال مزمن است و در کنار شما وجود خواهد داشت. اگر اقدامات احتیاطی و پیشگیرانه مناسب را انجام ندهید، برخی از عوارضی که ممکن است تجربه کنید عبارتند از:

• مشکل خواب به دلیل خس خس سینه و سرفه.
• از دست دادن مدرسه، کالج یا کار به دلیل شعله ور شدن.
• عوارض جانبی ناشی از استفاده طولانی مدت از داروهای استنشاقی و داروها. 

آسم چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص آسم عمدتاً بر اساس سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی کامل است. افرادی که این عارضه را دارند نیز معمولاً دارای سابقه مزمن رینیت آلرژیک، آلرژی، خس خس سینه، سرفه و مشکل در تنفس در حین ورزش یا هنگام دراز کشیدن در شب هستند. هنگامی که این شرایط با دارو برطرف می شود، نشان دهنده این است که فرد از آسم رنج می برد. 

برخی از روش های تشخیصی که در تشخیص کمک می کنند عبارتند از:

• اسپیرومتری: از آن برای اندازه گیری عملکرد ریه هنگام تنفس فرد در لوله استفاده می شود. اگر عملکرد ریه فرد پس از تجویز یک برونش گشادکننده مانند آلبوترول بهبود یابد، این امر تشخیص آسم را تایید می کند. 

با این حال، توجه به این نکته مهم است که آزمایش عملکرد طبیعی ریه، احتمال این بیماری را رد نمی کند.

• اندازه گیری اکسید نیتریک بازدم (FeNO): با یک تمرین تنفسی ساده انجام می شود. افزایش سطح اکسید نیتریک بازدمی نشان دهنده التهاب "آلرژیک" است که در آسم دیده می شود.
• آزمایش پوست برای آلرژن های رایج هوا: وجود حساسیت به آلرژی های محیطی احتمال ابتلا به آسم را افزایش می دهد. آزمایش پوست برای تشخیص حساسیت به مواد محیطی مفید است.
• تست چالش متاکولین: این تست واکنش بیش از حد راه هوایی را تشخیص می دهد. تمایل لوله های تنفسی به باریک شدن در پاسخ به محرک ها، واکنش بیش از حد نامیده می شود.
• ائوزینوفیل های خلط: این نشانگر دیگری برای "حساسیتیالتهاب در شرایط مزمن مانند آسم دیده می شود.
• تصویربرداری قفسه سینه: این تست تصویربرداری که ممکن است تورم بیش از حد را نشان دهد و به رد سایر شرایط، مانند آزمایش قلب کمک کند، در موارد خاصی نیز استفاده می شود.
• آزمایش خون: این به تمایز انواع آسم کمک می کند. آزمایشات خون به شناخت سطح آنتی بادی آلرژیک (IgE) یا گلبول های سفید تخصصی به نام ائوزینوفیل مرتبط با آسم آلرژیک یا بیرونی کمک می کند.

درمان آسم

از آنجایی که آسم قابل درمان نیست، اهداف درمان آسم عبارتند از:

• مدیریت علائم کافی
• عوامل محرک را کاهش دهید.
• عملکرد طبیعی ریه را حفظ کنید.
• فعالیت طبیعی و کیفیت زندگی را حفظ کنید.
• داروهای تجویز شده باید حداقل عوارض جانبی داشته باشند.

درمان این بیماری معمولاً شامل داروهای طولانی مدت، کمک های اولیه یا تسکین سریع، تمرینات تنفسی و درمان های خانگی است. بسته به شرایط شما، سلامت کلی، سن و عوامل محرک، پزشک بهترین برنامه درمانی برای آسم شما را تعیین می کند.

دسته‌های مختلفی از داروها به عنوان دارو استفاده می‌شوند و این داروها را می‌توان به داروهای طولانی‌مدت و داروهای تسکین سریع دسته‌بندی کرد. 

موثرترین عوامل ضد التهابی کورتیکواستروئیدهای استنشاقی (ICS) هستند و خط اول محسوب می شوند. ICS در کاهش خطر تشدید آسم بسیار موثر شناخته شده است. ترکیب ICS و گشادکننده برونش طولانی اثر (LABA) اثر مفید قابل توجهی در بهبود کنترل آسم دارد.

داروهای رایج مورد استفاده برای این بیماری عبارتند از:

• گشادکننده های برونش کوتاه اثر (آلبوترول) به تسکین سریع کمک می کند و می تواند همراه با علائم ناشی از ورزش استفاده شود.
• استروئیدهای استنشاقی (بودزونید، فلوتیکازون، مومتازون، بکلومتازون، فلونیزولید، سیکلسوناید) خط اول درمان ضد التهابی هستند.
• برونکودیلاتورهای طولانی اثر (فورموترول، سالمترول، ویلانترول) به عنوان درمان افزایشی به ICS اضافه می شوند.
• اصلاح کننده های لکوترین، zafirlukast، (مونتلوکاست، زیلوتون) به عنوان عوامل ضد التهابی عمل می کنند.
• عوامل آنتی کولینرژیک (ایپراتروپیوم بروماید، تیوتروپیم) می توانند به کاهش تولید خلط کمک کنند.
• درمان ضد IgE (omalizumab) را می توان در نوع آلرژیک استفاده کرد.
• درمان ضد IL5 (mepolizumab، reslizumab) را می توان در آسم ائوزینوفیلیک استفاده کرد.
• کرومون ها (کرومولین، ندوکرومیل) ماست سل ها (سلول های آلرژیک) را تثبیت می کنند اما به ندرت در عمل بالینی استفاده می شوند.
• تئوفیلین به اتساع برونش (باز کردن راه های هوایی) کمک می کند، اما به ندرت در عمل بالینی به دلیل مشخصات نامطلوب عوارض جانبی استفاده می شود.
• استروئیدهای سیستمیک (پردنیزون، پردنیزولون، متیل پردنیزولون [Solu-Medrol، Medrol، دگزامتازون) داروهای ضد التهابی هستند که برای درمان شعله ور شدن استفاده می شوند، اما دارای عوارض جانبی زیادی هستند.
• آنتی بادی های مونوکلونال ظرف چند سال آینده برای درمان این بیماری در دسترس خواهند بود.
• ایمن درمانی یا واکسن های آلرژی استفاده از دارو را در اشکال آلرژیک این بیماری کاهش می دهد.
• داروها معمولاً از طریق محلول استنشاقی یا نبولایزر تجویز می شوند. ترک سیگار یا به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض دود برای درمان آسم ضروری است. درمان بیماری هایی مانند رینیت آلرژیک و بیماری ریفلاکس معده (GERD) کنترل علائم را بهبود می بخشد. واکسیناسیون برای تاثیر و پنومونی برای جلوگیری از تشدید تجویز می شود.
• اگرچه بسیاری از بیماران مبتلا به آسم به صورت سرپایی درمان می شوند، اما تشدید شدید آن در بخش اورژانس مدیریت می شود. این بیماران نیاز به اکسیژن مکمل، تجویز استروئیدهای سیستمیک، گشادکننده‌های برونش مانند محلول نبولیزه دارند. بیمارانی که نتایج ضعیفی دارند به متخصص (ریه شناس یا آلرژیست) ارجاع داده می شوند.

در حالی که برخی از آنها برای استفاده کوتاه مدت هستند، برخی دیگر داروهای طولانی مدتی هستند که باید روزانه مصرف شوند تا از علائم آسم جلوگیری شود. اینها شامل کورتیکواستروئیدهای استنشاقی، اصلاح‌کننده‌های لکوترین، بتا آگونیست‌ها، استنشاق‌های ترکیبی و تئوفیلین هستند.

داروهای تسکین دهنده/ کمک های اولیه داروهایی هستند که برای تسکین سریع و کوتاه مدت علائم آسم استفاده می شوند. اینها همچنین ممکن است توسط پزشک توصیه شود که قبل از ورزش یا فعالیت های شدید مصرف شوند. اینها شامل نبولایزرها و استنشاق‌های نجات هستند که به شما کمک می‌کنند تا داروها را در عمق ریه‌ها در هنگام شعله‌ور شدن تنفس کنید. گشادکننده های برونش به شل شدن عضلات سفت شده ریه های شما کمک می کنند. ضد التهاب ها به هدف گیری و مبارزه با التهاب در ریه ها کمک می کنند.

تمرینات تنفسی در مدیریت طولانی مدت آسم بسیار مفید هستند. این تمرینات به شما کمک می کند تا هوای بیشتری را به داخل و خارج ریه های خود منتقل کنید. با گذشت زمان، تمرینات تنفسی به افزایش ظرفیت ریه و مبارزه با علائم شدید آسم کمک می کند. 

درمانهای خانگی: برخی از درمان های خانگی در تسکین علائم ناشی از تشدید موثر هستند و ممکن است مفید باشند. قهوه و چای های کافئین دار به باز شدن راه های هوایی و کاهش علائم تا چهار ساعت کمک می کند. استنشاق روغن های ضروری مانند اکالیپتوس، اسطوخودوس، ریحان نیز به تسکین علائم شما کمک می کند.

درمان های خانگی برای آسم

بسیاری از درمان های خانگی می توانند به مدیریت آسم شما کمک کنند. برخی از درمان های موثر عبارتند از:

• زنجبیل: زنجبیل را به قطعات کوچک خرد کرده و به آب در حال جوش اضافه کنید. اجازه دهید پنج دقیقه بماند. بعد از سرد شدن آن را بنوشید.
• روغن خردل: مقداری روغن خردل را با کمی کافور گرم کنید. بعد از سرد شدن آن را روی سینه بمالید.
• انجیر: 3 عدد انجیر را یک شب در آب خیس کنید. صبح ها انجیر را بخورید و آب آن را بنوشید.
• سیر: 3 حبه سیر را در یک لیوان شیر بجوشانید و بعد از خنک شدن بنوشید.
• قهوه: قهوه یک گشادکننده برونش عالی است.

چگونه می توان از آسم جلوگیری کرد؟ 

آسم قابل پیشگیری نیست. با این حال، راه‌های زیادی برای مدیریت و پیشگیری از تشدید آن به یک دوره جدی و تهدیدکننده زندگی وجود دارد. پزشک یا متخصص ریه شما یک برنامه مدیریتی برای شما طراحی خواهد کرد که شامل اقدامات پیشگیرانه زیر است:

• برنامه عمل آسم را دنبال کنید: با کمک پزشک و تیم مراقبت های بهداشتی، داروهای تجویز شده خود را برای مدیریت حمله آسم مصرف کنید. این یک بیماری مداوم است که نیاز به نظارت و درمان منظم دارد.
• برای آنفولانزا و ذات الریه واکسن بزنید: واکسیناسیون آنفولانزا و ذات الریه برای جلوگیری از تشدید آن انجام می شود.
• عوامل محرک را شناسایی و از آن اجتناب کنید: چندین آلرژن و محرک از گرده تا آلودگی هوا باعث حملات می شوند.
• تنفس خود را کنترل کنید: پیک دبی سنج خانگی برای اندازه گیری و ثبت پیک جریان هوا استفاده می شود. سرفه، خس خس سینه یا تنگی نفس به عنوان علائم هشدار دهنده حمله شناخته می شوند و باید اقدامات فوری انجام شود.
• حملات را به موقع شناسایی و درمان کنید: اگر حملات به موقع شناسایی و درمان شوند، احتمال کمتری دارد که فرد دچار حمله شدید شود. هنگامی که اندازه گیری اوج جریان شما کاهش می یابد، هشدار حمله ای است که در راه است. داروهای خود را طبق دستور مصرف کنید و هر گونه فعالیتی که ممکن است باعث حمله شده باشد را فوراً متوقف کنید. اگر علائم شما بهبود نیافت، همانطور که در برنامه اقدام خود راهنمایی شده است، کمک پزشکی دریافت کنید.
• دارو را طبق دستور مصرف کنید: فقط به این دلیل که به نظر می رسد علائم شما در حال بهبود است، هرگز دارو را بدون نظر پزشک تغییر ندهید. بهتر است برای هر ویزیت پزشکی، داروها را همراه داشته باشید تا پزشک استفاده از داروها را مجدداً بررسی کند و به شما در مصرف داروی مناسب کمک کند.
• به افزایش استفاده از استنشاق سریع تسکین دهنده توجه کنید: اگر فردی متوجه افزایش استفاده از یک استنشاق سریع تسکین دهنده، مانند آلبوترول شود، نشان دهنده این است که آسم تحت کنترل نیست. پزشک شما درمان را تنظیم خواهد کرد.

اقدامات احتیاطی که باید در طول همه گیری COVID-19 انجام دهید

گفته می شود افراد مبتلا به بیماری های همراه در رده پرخطر قرار دارند Covid-19. با توجه به اینکه هر دو بیماری شرایط تنفسی هستند، COVID-19 می تواند باعث بیماری شدید و قابل توجهی در افراد مبتلا به آسم شود. بنابراین افراد مبتلا به این بیماری مزمن تنفسی برای محافظت از خود در برابر COVID-19 باید اقدامات احتیاطی زیر را انجام دهند:

• تا حد امکان در خانه بمانید تا خطر ابتلا به این بیماری را کاهش دهید.
• لوازم پزشکی خود را ذخیره کنید.
• هر روز فاصله اجتماعی را با دیگران حفظ کنید.
• از دیگرانی که بیمار هستند دوری کنید.
• دست های خود را اغلب با آب و صابون تمیز کنید یا از ضدعفونی کننده های الکلی استفاده کنید. 
• اگر فردی در خانه شما بیمار است، او را از بقیه اعضای خانواده جدا کنید تا خطر ابتلا به کووید-19 را کاهش دهید.
• چیزهایی را که اغلب شما یا خانواده تان لمس می کنید تمیز و ضدعفونی کنید. در صورت امکان، از فردی که آسم ندارد، کار تمیز کردن و ضد عفونی کردن را در خانه بخواهید. 
• سطوحی مانند تلفن، ریموت، میز، دستگیره در، کلید چراغ، کانتر، دستگیره، میز، کیبورد، توالت، شیرآلات و سینک را روزانه تمیز و ضدعفونی کنید. 
• وسایل شخصی منزل مانند فنجان و حوله را به اشتراک نگذارید.

همراه با انجام این اقدامات احتیاطی، شما همچنین باید به برنامه آسم خود که توسط پزشک و تیم مراقبت بهداشتی ترسیم شده است، پایبند باشید که شامل موارد زیر است:

• داروهای فعلی خود را ادامه دهید، از جمله هر داروی استنشاقی حاوی استروئید (یا کورتیکواستروئید) در آنها. 
• بدون صحبت با پزشک معالج خود هیچ دارویی را قطع نکنید یا برنامه درمانی خود را تغییر ندهید.
• هر گونه نگرانی در مورد درمان خود را با پزشک خود در میان بگذارید.
• نحوه استفاده از دستگاه تنفسی خود را بدانید.
• از هرگونه محرک احتمالی اجتناب کنید.
• احساسات شدید ناشی از COVID-19 می تواند باعث حمله شود. برای مقابله با استرس خود قدم بردارید و اضطراب. با پزشک معالج خود تماس بگیرید تا بدانید چگونه با ترس های خود مقابله کنید.

نتیجه

آسم یک بیماری مزمن بسیار شایع است. این بیماری است که در آن راه های هوایی متورم می شود و لوله های برونش باریک شدن به دلیل تولید مخاط اضافی، و عضلات منقبض می شوند و تنفس طبیعی را دشوار می کنند. برای برخی، این می تواند یک مشکل جزئی باشد، در حالی که برای برخی دیگر، می تواند منجر به حمله آسم تهدید کننده زندگی شود.

این وضعیت مزمن نیاز به تشخیص پزشکی دارد و کاملاً توسط متخصصان پزشکی قابل درمان است. معمولا باعث مشکل در تنفس، درد در قفسه سینه، سرفه و خس خس سینه می شود. تشدید علائم در بین بیماران مبتلا به آسم شایع است. با برنامه های عمل مناسب آسم و داروهای به موقع، آسم را می توان به طور موثر کنترل کرد.

سوالات متداول پاسخ داده شده

چگونه می توانم از محرک های آسم جلوگیری کنم؟

در اینجا چند راه وجود دارد که از طریق آنها می توانید از محرک ها دور بمانید:

• استفاده از تهویه مطبوع برای کاهش تعداد آلرژن های موجود در هوا.
• آلودگی زدایی دکور و تمیزی و بهداشتی خانه و محیط اطراف.
• حفظ رطوبت مطلوب با کمک یک رطوبت گیر.
• با تمیز کردن مرتب حمام از رشد هاگ های کپک جلوگیری کنید.

چگونه پیک دبی را اندازه گیری کنیم؟

شما به راحتی می توانید پیک دبی بازدمی (PEFR) خود را با دستگاه های دستی مانند پیک دبی متر اندازه گیری کنید. این دستگاه توانایی ریه های شما را برای بیرون راندن هوا از آنها اندازه گیری می کند. ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شما را در مورد نوع پیک دبی سنج مورد استفاده توصیه می کند.

برخی از عوارض جانبی عمده داروهای گشادکننده برونش چیست؟

عصبی بودن، ضربان قلب سریع، لرزش و سردردهای مکرر برخی از عوارض جانبی عمده داروهای گشادکننده برونش و داروهای تسکین سریع آسم هستند. این عوارض جانبی با اشکال خوراکی نسبت به انواع استنشاقی بدتر می شود.