لنفوسیتوز (تعداد لنفوسیت بالا) - علل، علائم و درمان
لنفوسیتوز به افزایش تعداد یا نسبت یک نوع گلبول سفید خون به نام لنفوسیت اشاره دارد. لنفوسیت ها گلبول های سفید موجود در بدن هستند که به مبارزه با عفونت ها و سایر ویروس های وارد شده به بدن انسان کمک می کنند. افزایش موقت تعداد لنفوسیت ها به این معنی است که بدن در حال مبارزه با باکتری ها یا سایر میکروب های مضری است که به بدن حمله می کنند. اما همچنین می تواند نشانه ای از یک بیماری جدی باشد.
در بزرگسالان، لنفوسیت های بالای 5000 در میکرولیتر به عنوان لنفوسیتوز در نظر گرفته می شوند. اما این تعداد در کودکان متفاوت است. تعداد بالای 7000 در میکرولیتر و 9000 در میکرولیتر به ترتیب نشان دهنده لنفوسیتوز در کودکان بزرگتر و نوزادان است.
لنفوسیتوز چقدر شایع است؟
افزایش تعداد لنفوسیت ها پس از عفونت ویروسی انتظار می رود. همچنین ممکن است برای افرادی که واکنش نامطلوب به برخی داروها دارند، رخ دهد آرتریت روماتوئید، با بیماری/ترومای شدید روبرو هستند، مبتلا به سرطان هایی مانند لوسمی، لنفوم هستند یا تحت عمل برداشتن طحال قرار گرفته اند.
عملکرد لنفوسیت ها چیست؟
لنفوسیت ها سه نوع هستند - سلول های T، سلول های B و سلول های NK. سلول های لنفوسیت B برای تشکیل آنتی بادی ها در بدن مفید هستند. سلول های T برای از بین بردن سلول های سرطانی و همچنین محافظت از بدن شما در برابر مواد خارجی استفاده می شود. سلول های NK کشنده های طبیعی هستند. این سلول ها در کشتن سلول های ویروسی و همچنین سلول های سرطانی تخصص دارند. سلول های کشنده طبیعی در هدف قرار دادن سلول های آلوده تخصص دارند.
علل لنفوسیتوز چیست؟
محدوده طبیعی لنفوسیت ها از 800 تا 5000 لنفوسیت در هر میلی لیتر خون متغیر است. این عمدتاً 18 تا 45 درصد از تعداد گلبول های سفید (WBC) است. تعداد لنفوسیت ها نیز با توجه به سن افراد متفاوت است. لنفوسیتوز بسیار شایع است. این امر به ویژه در افرادی که دارای:
- عفونت اخیر داشته است (شایع ترین ویروسی)
- واکنش به یک داروی جدید
- یک وضعیت پزشکی که باعث التهاب طولانی مدت می شود، مانند آرتروز
- بیماری های پزشکی شدید مانند تروما
- برخی از انواع سرطان، مانند لوسمی یا لنفوم
- طحال آنها را برداشته بودند
دلایل متعددی برای این بیماری وجود دارد. علل خاص لنفوسیتوز عبارتند از
- لوسمی لنفوسیتی حاد
- لوسمی لنفوسیتی مزمن
- عفونت سیتومگالوویروس (CMV).
- هپاتیت A
- هپاتیت B
- هپاتیت C
- HIV / AIDS
- کم کاری تیروئید (تیروئید کم کار)
- لنفوم
- مونونوکلئوز
سرطان
لنفوسیتوز می تواند به دلیل سرطان نیز رخ دهد. در برخی سرطان ها، لنفوسیتوز به عنوان یک شاخص اولیه عمل می کند. سرطان هایی که باعث لنفوسیتوز می شوند عبارتند از:
- لوسمی لنفوسیتی مزمن.
- لوسمی لنفوسیتی دانه ای بزرگ.
- لوسمی لنفوبلاستیک حاد.
- لنفوم غیر هوچکین
سایر عفونت های ویروسی
عفونت های ویروسی یکی از علل بسیار شایع لنفوسیتوز هستند. عفونت زمانی رخ می دهد که باکتری ها یا انگل های مضر برای بدن انسان وارد آن شوند. لنفوسیتها برای مبارزه با این باکتریها تکثیر میشوند و بدن را قادر میسازند ذرات خارجی را از بین ببرند. برخی از عفونت های رایج که باعث لنفوسیتوز می شوند عبارتند از:
علل دیگر
لنفوسیتوز همچنین می تواند به دلیل سیگار کشیدن زیاد، اورژانس پزشکی به دلیل استرس، بیماری های خود ایمنی و آلرژی به داروها ایجاد شود.
علائم لنفوسیتوز چیست؟
معمولاً علائم شدید لنفوسیتوز وجود ندارد. اگر لنفوسیتوز به دلیل بیماری شدید باشد، ممکن است برخی علائم وجود داشته باشد. این علائم تورم در غدد لنفاوی در ناحیه گردن، زیر بغل و نزدیک معده است. علائم دیگر عبارتند از تنگی نفس، درد شدید، تب، تعریق شبانه، از دست دادن اشتها، خستگی، عفونت ، حالت تهوع ، استفراغ، و غیره
چه زمانی با پزشک مشورت کنیم؟
اگر علائم شدید دارید و اثرات این بیماری ادامه دارد، باید با یک دکتر مشورت کنید. پزشک شما را راهنمایی می کند و از شما می خواهد که آزمایشات انجام دهید. اگر گزارش شمارش کامل خون شما سطح بالایی از لنفوسیت ها را نشان دهد، می تواند نشان دهنده لنفوسیتوز باشد. اگر سابقه چنین بیماری در خانواده دارید، باید مراقبت بیشتری داشته باشید.
لنفوسیتوز چگونه تشخیص داده می شود؟
لنفوسیتوز توسط CBC تشخیص داده می شود (شمارش کامل خون) آزمایش خون CBC به ما کمک می کند تا تعداد گلبول های سفید خون و لنفوسیت های موجود در گلبول های سفید را تعیین کنیم. سایر روش ها شامل مغز استخوان است بیوپسی، که به یافتن علت اصلی لنفوسیتوز کمک می کند. یکی از نکات مهمی که پزشکان ممکن است به آن توجه کنند، سابقه پزشکی و داروهای شما و انجام سایر معاینات است.
تشخیص لنفوسیتوز نشان می دهد که شما قبلاً عفونت یا بیماری داشته اید یا داشته اید. در بیشتر موارد، لنفوسیتوز به این معناست که بدن ما با یک عفونت ویروسی مبارزه کرده است.
در موارد معدودی، لنفوسیتوز یکی از اولین نشانههای سرطانهای خاص خون است، مانند لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) - شایعترین نوع سرطان. سرطان خون در بزرگسالان مشاهده شده است. آزمایشات تشخیصی بیشتر معمولاً برای رد سایر شرایط و تشخیص قطعی علت لنفوسیتوز ضروری است.
چه آزمایشاتی برای تشخیص لنفوسیتوز انجام می شود؟
آزمایش خون کامل با نشان دادن نسبت بیش از حد لنفوسیت ها در خون، لنفوسیتوز را تأیید می کند. بیوپسی مغز استخوان نیز ممکن است توسط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی برای کشف علت اصلی تکثیر لنفوسیت ها توصیه شود. آزمایش فلوسیتومتری ممکن است به تشخیص کلونال بودن سلول ها کمک کند که نشانه های لوسمی لنفوسیتی مزمن را تایید می کند.
درمان لنفوسیتوز
درمان لنفوسیتوز شامل درمان علت است. اکثر موارد لنفوسیتوز با درمان بیماری زمینه ای که می تواند علت اصلی بیماری باشد، درمان می شود.
سرطان همچنین می تواند باعث لنفوسیتوز شود. در چنین مواردی، پزشکان توصیه می کنند شیمی درمانی. به طور کلی، بیش از یک دارو استفاده می شود، یا ترکیبی از داروها استفاده می شود که سلول های آسیب دیده را هدف قرار می دهد. شیمی درمانی معمولا در سیکل های سه تا چهار هفته ای انجام می شود. بسته به شدت، مدت ممکن است تمدید شود. فاصله بین هفته ها این است که به سلول ها اجازه بهبود و ترمیم داده شود. ممکن است عوارض جانبی مانند تبتهوع، شمارش خون پایین و غیره
ایمن درمانی روش پیچیده دیگری برای درمان موارد شدید لنفوسیتوز است. در ایمونوتراپی، از این داروها برای کمک به سیستم ایمنی بدن شما برای شناسایی سلول ها و از بین بردن این سلول ها استفاده می شود.
سایر اشکال درمان شامل سلول درمانی هدفمند، درمان با سلول های بنیادی و غیره است. این درمان ها عموماً برای درمان موارد شدید لنفوسیتوز استفاده می شوند.
عوارض مرتبط با لنفوسیتوز چیست؟
همانطور که قبلا ذکر شد، لنفوسیتوز می تواند اولین شاخص سرطان های جدی از جمله لنفوسیتوز مزمن باشد. همچنین می تواند به دلیل سایر بیماری های مزمن پزشکی باشد و احتمال آن باید با تأیید با آزمایش های مناسب از بین برود.
پیشگیری
لنفوسیتوز به طور کامل قابل پیشگیری نیست. تنها راه هایی وجود دارد که از طریق آنها می توان خطر آن را کاهش داد.
- حفظ فاصله ایمن از فرد مبتلا و اجتناب از به اشتراک گذاشتن وسایل شخصی خود با فرد بیمار.
- ضد عفونی کردن اقلام مورد استفاده رایج
- دست های خود را مرتب با آب و صابون تمیز کنید
نتیجه
تعداد لنفوسیت ها در خون می تواند به طور قابل توجهی متفاوت باشد. تعداد زیاد لنفوسیت ها ممکن است علائم یا نشانه هایی ایجاد کند یا نه. داشتن تعداد تنظیم شده لنفوسیت ها در گلبول های سفید مهم است. هر دو عدد بالاتر و پایین تر می توانند برای بدن مضر باشند.
پرسش و پاسخهای متداول
آیا لنفوسیتوز منجر به سرطان خون می شود؟
اگرچه این یک پدیده نادر است، لنفوسیتوز می تواند منجر به سرطان خون شود. در میان لنفوسیت ها نوعی لنفوسیت به نام سلول B وجود دارد. این سلول های مونوکلونال خاص می توانند در موارد نادر به لوسمی لنفوسیتی مزمن تبدیل شوند.
آیا لنفوسیتوز جدی است؟
در بیشتر مواقع، لنفوسیتوز یک بیماری کمتر خطرناک است. ممکن است در نتیجه عفونت یا آنفولانزا ایجاد شود. اما در موارد نادر ممکن است نشان دهنده سرطان یا سایر شرایط شدید باشد که باید با آزمایش های مناسب توصیه شده توسط ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی تایید شوند.
وقتی لنفوسیت های شما بالاست یعنی چه؟
تعداد بالای لنفوسیت ها در خون انسان به وضعیتی به نام لنفوسیتوز اشاره دارد که در افراد پس از ابتلا به عفونت بسیار شایع است. اما باید مراقب بود تا تایید شود که هیچ دلیل اساسی پشت افزایش ناگهانی تعداد آن وجود ندارد.
آیا لنفوسیتوز قابل درمان است؟
لنفوسیتوز وضعیتی است که میتوان آن را با رفع علت اصلی افزایش ناگهانی تعداد لنفوسیتها درمان کرد. ممکن است به دلیل عفونت یا حتی سرطان باشد.
آیا استرس می تواند باعث لنفوسیتوز شود؟
استرس و اضطراب باعث عدم تعادل در سیستم ایمنی فرد می شود. می تواند باعث افزایش تعداد لنفوسیت ها و ایجاد لنفوسیتوز شود.
لنفوسیتوز چقدر طول می کشد؟
لنفوسیتوز تا زمانی که علت اصلی افزایش تعداد لنفوسیت ها درمان نشود ادامه خواهد داشت. درمان علت باید این وضعیت را درمان کند.
بعد از درمان لنفوسیتوز چه نتیجه ای حاصل می شود؟
درمان علت زمینهای پشت لنفوسیتوز میتواند افزایش تعداد لنفوسیتها را درمان کرده و این بیماری را درمان کند.
چه زمانی باید نگران لنفوسیت ها باشم؟
اگر به طور مداوم عفونتها و علائم مزمنی دارید که فروکش نمیکنند، میتوانید با ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی مشورت کنید تا علت اصلی پشت لنفوسیتوز را تأیید کنید.
چه کسانی بیشتر در معرض خطر ابتلا به لنفوسیتوز هستند؟
لنفوسیتوز یک بیماری بسیار شایع در بین مردم است و هر کسی ممکن است به آن مبتلا شود. اما افراد مبتلا به عفونت، آرتریت، استرس بیش از حد و انواع خاصی از سرطان بیشتر مستعد ابتلا به آن هستند.
بهترین بیمارستان نزدیک من در چنای
