سل - همه آنچه که باید بدانید

بررسی اجمالی

سل یا سل یک بیماری عفونی است که به طور کلی ریه ها را درگیر می کند و در مقایسه با سایر بیماری های ناشی از یک عامل عفونی، دومین کشنده بزرگ در سراسر جهان است. بر اساس آخرین گزارش سازمان بهداشت جهانی در مورد سل، هند در بار بیماری سل در جهان پیشتاز است.

در حالی که شایع ترین محل آسیب دیده در انسان ریه ها هستند، سل نیز می تواند در استخوان ها، به ویژه در ستون فقرات و انتهای استخوان های بلند رخ دهد. سایر نقاط شایع سل عبارتند از غدد لنفاوی، مغز و کلیه ها. در واقع، عملاً هیچ عضوی وجود ندارد که با سل نتوان آن را لمس کرد.

با این حال، سل که اغلب به عنوان یک بیماری مخوف در کتاب ها و فیلم ها به تصویر کشیده می شود، امروزه یک بیماری بسیار قابل درمان است که نیاز به آگاهی بهتر دارد.

سل و علل آن

سل (TB) یک عفونت بسیار شایع در هند است که بسیار مسری نیز هست. این یک بیماری بسیار عفونی است که توسط باکتری (معمولاً مایکوباکتریوم توبرکلوزیس) ایجاد می شود و بیشتر ریه ها را درگیر می کند.

هنگامی که یک فرد مبتلا عطسه یا سرفه می کند، ذرات هوای حاوی باکتری سل به راحتی می توانند پخش شوند و هر فرد مبتلا می تواند هر سال تا 10 نفر دیگر را آلوده کند. از آنجا که از طریق هوا پخش می شود، این عفونت در بسیاری از انسان ها یافت می شود. با این حال، در اکثر افراد نهفته است و تنها 10 درصد از این عفونت ها به یک بیماری فعال تبدیل می شود.

سل نهفته و فعال

پزشکان معمولاً بین دو نوع عفونت سل تمایز قائل می شوند - سل نهفته و سل فعال.

تخمین زده می شود که نزدیک به یک سوم جهان به سل مبتلا هستند. با این حال، توزیع این تعداد در سراسر جهان یکسان نیست زیرا تقریبا 80 درصد مبتلایان از کشورهای آفریقایی و آسیایی هستند.

نکته عجیب در مورد باکتری سل این است که می تواند در جریان خون فرد باقی بماند و به بیماری فعال تبدیل نشود. متداول ترین روش آزمایش سل از طریق آزمایش پوستی به نام تست مانتو یا تست پوستی توبرکولین است. این آزمایش فقط تعیین می کند که آیا فرد مورد آزمایش باکتری در او وجود دارد یا خیر، و نه اینکه آیا این باکتری به یک بیماری کامل و فعال تبدیل شده است یا خیر. بنابراین، ارزش تشخیصی کمتری در کشورهایی مانند هند دارد و فقط در شرایط بالینی خاص اهمیت دارد.

سل نهفته غیرفعال است، علائمی ندارد و مسری نیست، در حالی که سل فعال فرد را بیمار می کند و به شدت مسری است. لزومی ندارد که همه افراد آلوده به باکتری سل به سل فعال مبتلا شوند. در واقع، اکثرا این کار را نمی کنند.

گسترش سل

مرض سل یک بیماری هوابرد است و از فردی به فرد دیگر از طریق قطرات ریز در هوا پخش می شود. هنگامی که فرد همان هوای بیمار سل را تنفس می کند، از طریق تماس بسیار نزدیک پخش می شود.

در کشوری مانند کشور ما که باکتری سل بسیار شایع است، رعایت بهداشت برای جلوگیری از گسترش بیماری ضروری است. تف کردن در ملاء عام یا سرفه یا عطسه بدون پوشاندن دهان

باید کاملاً دلسرد شود همچنین مهم است که توجه داشته باشید که سل با دست زدن به لباس، ملحفه یا ظروف فرد مبتلا منتقل نمی شود.

سل همچنین می تواند از یک زن باردار آلوده به فرزندش منتقل شود. همچنین افراد با ایدز بسیار مستعد ابتلا به سل هستند زیرا سیستم ایمنی آنها برای مبارزه با باکتری بسیار ضعیف است.

خطر ابتلا به سل

هر کسی می تواند به سل مبتلا شود، به خصوص اگر در یک فضای بسته با فرد مبتلا باشد. فرد مبتلا قطرات باکتری را استنشاق می کند و این باکتری ها به ریه ها می رسند. در اینجا، سیستم ایمنی بدن با باکتری ها مبارزه می کند. در صورت موفقیت، باکتری به شکل "نهفته" باقی می ماند. اگر سیستم ایمنی در مهار باکتری ناموفق باشد، یک مورد فعال سل می تواند ایجاد شود. هنگامی که باکتری ها به بدن حمله می کنند و بر پاسخ ایمنی بدن غلبه می کنند، می توانند از طریق جریان خون به اندام های مختلف راه پیدا کنند.

علائم و نشانه ها

افراد مبتلا به عفونت نهفته سل هیچ علامتی ندارند، احساس بیماری نمی کنند و نمی توانند دیگران را آلوده کنند. با این حال، تست پوستی مانتو مثبت است. درمان سل نهفته مهم است زیرا ممکن است فعال شود، به خصوص اگر سیستم ایمنی بدن به دلایلی از جمله کمبودهای تغذیه ای یا عفونت با کاهش یابد. اچ آی وی.

در مورد عفونت فعال، علائم ممکن است بسته به اندامی که تحت تاثیر قرار گرفته متفاوت باشد.

در صورتی که ریه ها تحت تأثیر قرار گیرند، علائم عبارتند از:

• سرفه ای که به مدت 2 تا 3 هفته و بیشتر ادامه می یابد، که معمولاً در صبح ها بدتر می شود
• درد قفسه سینه
• خون در خلط (مخاط و بزاق تولید شده هنگام سرفه یا صاف کردن گلو)
• نفس نفس

سل ستون فقرات ممکن است باعث شود کمر دردو خون در ادرار ممکن است به دلیل سل در کلیه ها ایجاد شود.

سل در مغز می تواند باعث سردرد، سفت شدن گردن، گیجی، استفراغ، تغییر وضعیت ذهنی، تشنج و سایر علائم و نشانه های مربوط به اعصاب.

به طور کلی، یک فرد مبتلا به سل فعال در هر اندامی ممکن است علائم زیر را داشته باشد:

• کاهش وزن
• از دست دادن اشتها
• لرز
• Febbre
• عرق کردن در شب هنگام خواب، حتی اگر هوا سرد باشد

اگر مشکوک به سل باشد، چه باید کرد؟

اگر شما یا شخصی که می‌شناسید هر یک از این علائم را تجربه می‌کنید یا دلیلی برای فکر کردن در معرض سل دارد، باید با پزشک و مقامات بهداشت عمومی مشورت کنید. آزمایش روی پوست و یکی از خلط ها (مخاط تولید شده در هنگام سرفه) انجام می شود.

کسانی که واکسن BCG علیه سل را تزریق کرده اند، که در بدو تولد در هند اجباری است، ممکن است با وجود آلوده نبودن به سل، آزمایش پوستی «مثبت» داشته باشند. دو روز پس از انجام آزمایش پوست باید مجددا مورد بررسی قرار گیرد. اگر نمونه خلط ارائه شود، نتایج ممکن است بیشتر طول بکشد زیرا باید برای آزمایش آزمایشگاهی ارسال شوند.

درمان سل

حتی اگر سل تا حد زیادی قابل درمان است، سل یکی از علل اصلی مرگ و میر در هند است که تقریباً دو مورد مرگ در هر سه دقیقه اتفاق می افتد.

عفونت سل با آنتی بیوتیک قابل درمان است و تقریباً همیشه با درمان مناسب قابل درمان است. درمان مناسب حداقل به مدت شش ماه یک رژیم خواهد بود. اغلب اوقات، این روال رعایت نمی شود.

یا به دلیل کمبود پول یا به دلیل فراموشی یا بی احتیاطی، اگر بیماران احساس بهتری داشته باشند، ممکن است دارو را زودتر از شش ماه قطع کنند. با این حال، توقف درمان عواقب جدی دارد زیرا باکتری سل بهتر می تواند یاد بگیرد که چگونه در برابر داروهای استاندارد مقاومت کند، زمانی که فقط یک دوره جزئی مصرف شود. درمان استاندارد سل بر داروهای "خط اول" اتامبوتول، ایزونیازید، پیرازینامید، ریفامپیسین و استرپتومایسین متکی است. هنگامی که این داروها دیگر مؤثر نیستند، تکیه بر داروهایی ضروری می شود که هزینه بیشتری دارند، نیاز به مصرف طولانی تری دارند (تا 24 ماه) و برای بدن خشن تر هستند.

نقاط

درمان سل اغلب به عنوان "DOTS" نامیده می شود که مخفف درمان مستقیم مشاهده شده، دوره کوتاه است، که سنگ بنای سازمان بهداشت جهانی برای سازماندهی درمان سل در کشورهای سراسر جهان است. برنامه DOTS هند توسط کنترل سل (TBC) در وزارت بهداشت مرکزی و رفاه خانواده انجام می شود. «درمان با مشاهده مستقیم» به این واقعیت اشاره دارد که یک ارائه‌دهنده پزشکی یا ناظر تعیین‌شده زمانی که بیمار داروی سل خود را مصرف می‌کند برای اطمینان از رعایت آن، حضور خواهد داشت. درمان به عنوان "دوره کوتاه" نامیده می شود زیرا درمان سل که بسیار بیشتر از شش ماه طول می کشد.

نتیجه

خوشبختانه، با درمان مناسب، اکثریت قریب به اتفاق موارد سل قابل درمان هستند و خطر مرگ ناشی از آن بسیار کم است. اما بدون درمان مناسب، تا دو سوم افراد مبتلا به سل خواهند مرد.