استئوتومی در بیمارستان‌های آپولو، لکهنو

چرا بیماران بیمارستان آپولو لکنو را برای استئوتومی انتخاب می‌کنند؟

• میراث گروه آپولو از سال ۱۹۸۳: بیمارستان‌های آپولو با اولین بیمارستان خود در چنای در سال ۱۹۸۳ آغاز به کار کرد و به یکی از بزرگترین گروه‌های مراقبت‌های بهداشتی یکپارچه آسیا تبدیل شده است که بیش از ۷۰ بیمارستان و بیش از ۱۰،۰۰۰ تخت در سراسر شبکه دارد. بیمارستان فوق تخصصی آپولو مدیکس، لکهنو، به عنوان یک مرکز ارجاع سطح سوم برای اوتار پرادش و ایالت‌های مجاور عمل می‌کند.
• تیم تخصصی ارتوپدی و بازسازی مفاصل: یک بخش چند مشاوری که شامل اصلاح بدشکلی، حفظ زانو و لگن، آرتروسکوپی، آسیب‌های ورزشی، تروما، ارتوپدی کودکان و افزایش طول اندام می‌شود، با پشتوانه تجربه بالینی ترکیبی چندین دهه‌ای در سراسر واحد.
• پشتیبانی کامل از برنامه‌ریزی قبل از جراحی: رادیوگرافی دیجیتال با فیلم‌های ترازبندی ایستاده برای پای بلند، سی‌تی‌اسکن و ام‌آر‌آی و الگوسازی روی صفحه نمایش زوایای اصلاح، بنابراین میزان برش استخوان و اندازه گوه قبل از ورود بیمار به اتاق عمل برنامه‌ریزی می‌شود.
• زیرساخت عملیاتی مدرن: اتاق‌های عمل مدولار با جریان آرام، تقویت‌کننده تصویر (راهنمای C-arm)، سیستم‌های مدرن قفل‌شونده و ایمپلنت گوه‌ای و برج‌های آرتروسکوپی برای امکان ارزیابی ترکیبی مفاصل در طول بیهوشی یکسان.
• مراقبت‌های ویژه و پشتیبانی بانک خون به صورت ۲۴ ساعته و ۷ روز هفتهکه برای بیماران مسن‌تر و افراد مبتلا به دیابت، فشار خون بالا، چاقی یا بیماری قلبی که قرار است تحت عمل جراحی استخوان قرار گیرند، اهمیت دارد.
• توانبخشی ساختار یافته: فیزیوتراپی در منزل با پروتکل‌های جداگانه برای بزرگسالان شاغل، ورزشکاران و افراد دارای ورزش‌های تفریحی، بیماران مسن و کودکان دارای ناهنجاری‌های مرتبط با رشد.
• میز بیمه و TPA در دانشگاه برای پیش‌مجوز بدون پول نقد، به علاوه کمک به بیمارانی که از مناطق مختلف آود، پوروانچال، بوندلخند، مناطق مرزی نپال و بیهار سفر می‌کنند.

نتایج پس از استئوتومی به بدشکلی خاص، وضعیت غضروف، سن، وزن، کیفیت استخوان و رعایت توانبخشی بستگی دارد. هیچ تیم جراحی نمی‌تواند نتیجه را تضمین کند و جراحان ما در مورد طیف واقع‌بینانه نتایج در مورد خاص شما صحبت خواهند کرد.

بررسی اجمالی

استئوتومی یک عمل جراحی تخصصی است که شامل برش و تغییر شکل استخوان‌ها برای اصلاح بدشکلی‌ها، تسکین درد و بهبود عملکرد می‌شود. در بیمارستان‌های آپولو لاکنو، هدف ما ارائه مراقبت‌های دقیق و مبتنی بر شواهد استئوتومی با استفاده از تصویربرداری و فناوری پیشرفته برای پشتیبانی از بهترین نتیجه قابل دستیابی برای هر بیمار است. تیم جراحان ارتوپدی ماهر ما برنامه‌های درمانی متناسب با آناتومی و نیازهای فردی هر بیمار را تهیه می‌کنند. با تمرکز بر دقت بالینی و اعتماد بیمار، بیمارستان‌های آپولو لاکنو به عنوان مقصدی برای استئوتومی و سایر روش‌های ارتوپدی در منطقه در نظر گرفته می‌شود.

چرا استئوتومی ضروری است

استئوتومی اغلب برای بیمارانی که شرایطی از جمله آرتروز که یک قسمت از زانو را تحت تأثیر قرار می‌دهد، دیسپلازی مفصل ران، شکستگی‌های بدجوش‌خورده و بدشکلی‌های زانو مانند پای پرانتزی (ژنو واروم) یا زانوی ضربدری (ژنو والگوم) دارند، ضروری است. این عمل می‌تواند به تراز مجدد استخوان‌ها، توزیع مجدد بار تحمل وزن و کاهش فشار روی قسمت آسیب‌دیده مفصل کمک کند. با اصلاح این مشکلات، استئوتومی می‌تواند به طور معناداری تحرک را بهبود بخشد، درد را کاهش دهد و کیفیت زندگی را در بیماران منتخب افزایش دهد.

در بسیاری از موارد، استئوتومی زمانی توصیه می‌شود که درمان‌های محافظه‌کارانه مانند فیزیوتراپی، کاهش وزن، اصلاح فعالیت، استفاده از بریس یا دارو، تسکین کافی را فراهم نکرده باشند. استئوتومی با پرداختن به مشکل ساختاری زمینه‌ای، می‌تواند از قسمت سالم‌تر مفصل محافظت کند و در بیماران مناسب، نیاز به جراحی تعویض مفصل را به تأخیر بیندازد. در بیمارستان‌های آپولو در لکنو، متخصصان ارتوپدی ما از تکنیک‌های برنامه‌ریزی و فناوری تثبیت فعلی استفاده می‌کنند تا هر استئوتومی با دقت و مراقبت انجام شود.

خطرات تاخیر

به تعویق انداختن استئوتومی می‌تواند باعث پیشرفت مشکل زمینه‌ای شود. با بدتر شدن بدشکلی‌ها، می‌توانند باعث افزایش درد، کاهش تحرک و تخریب بیشتر غضروف و مفصل شوند. این امر می‌تواند چرخه‌ای از درد مزمن و کاهش فعالیت را ایجاد کند، بهبودی را دشوارتر کند و احتمال نیاز به مداخله جراحی گسترده‌تر را در نهایت افزایش دهد.

به تعویق انداختن این عمل همچنین ممکن است باعث ایجاد مشکلات ثانویه مانند تحلیل رفتن عضلات، شل شدن رباط یا بی‌ثباتی مفصل شود که می‌تواند جراحی را پیچیده کرده و زمان بهبودی را طولانی‌تر کند. نکته مهم این است که، هنگامی که از بین رفتن غضروف پیشرفته شود و بیش از یک بخش را درگیر کند، استئوتومی دیگر ممکن است عمل مناسبی نباشد و تعویض مفصل به گزینه باقی مانده تبدیل می‌شود. در بیمارستان‌های آپولو در لکنو، ما بر ارزیابی به موقع تأکید می‌کنیم و بیماران را تشویق می‌کنیم که در صورت وجود علائم حاکی از یک بدشکلی قابل اصلاح، زودتر با متخصصان ما مشورت کنند.

فواید استئوتومی

در بیمارانی که به خوبی انتخاب شده‌اند، استئوتومی می‌تواند موارد زیر را ارائه دهد:

• مسکن درد: انتقال بار از قسمت آسیب‌دیده مفصل اغلب درد را به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد، هرچند میزان آن بین افراد متفاوت است.
• تحرک بهبود یافته: بسیاری از بیماران عملکرد بهتری را گزارش می‌دهند و می‌توانند به فعالیت‌های روزانه و سبک زندگی فعال‌تری بازگردند.
• حفظ مفاصل: استئوتومی سطوح مفصلی، رباط‌ها و استخوان خود بیمار را حفظ می‌کند که می‌تواند تعویض مفصل را به تأخیر بیندازد یا در برخی موارد از آن جلوگیری کند.
• مناسب برای بیماران جوان‌تر و فعال: از آنجا که مفصل طبیعی حفظ می‌شود، استئوتومی اغلب در بیماران جوان‌تری که مایل به ادامه کار، کشاورزی یا ورزش‌های طاقت‌فرسا هستند، ترجیح داده می‌شود.
• بهبود کیفیت زندگی: کاهش درد و بهبود حرکت اغلب به بیماران اجازه می‌دهد فعالیت‌های ارزشمند خود را از سر بگیرند.
• مراقبت شخصی: در بیمارستان‌های آپولو در لکنو، برنامه‌های درمانی به صورت فردی تنظیم می‌شوند و اصلاحات بر اساس تصویربرداری شخصی شما برنامه‌ریزی می‌شوند.

آماده سازی و بازیابی

آماده شدن برای استئوتومی شامل چندین مرحله مهم برای پشتیبانی از یک تجربه جراحی و بهبودی روان است.

نکات آماده سازی

• مشاوره: برای بررسی وضعیت، گزینه‌ها و نگرانی‌های خود، یک جلسه مشاوره دقیق با متخصصان ارتوپدی ما رزرو کنید.
• آزمایش‌های قبل از عمل: بررسی‌های لازم مانند آزمایش خون، ارزیابی قلب و تصویربرداری را انجام دهید تا تأیید شود که شما کاندیدای مناسبی هستید.
• داروها: تمام داروهای فعلی، از جمله رقیق‌کننده‌های خون، داروهای دیابت و مکمل‌های گیاهی یا آیورودا را با پزشک خود در میان بگذارید، زیرا ممکن است برخی از آنها نیاز به تنظیم یا توقف موقت مصرف داشته باشند.
• اصلاح سبک زندگی: ترک سیگار و دخانیات یا استفاده از گوتکا، کنترل قند خون و بهبود تغذیه از بهبود استخوان پشتیبانی می‌کند. سیگار کشیدن به طور خاص با تأخیر در جوش خوردن استخوان مرتبط است.

نکات بازیابی

• دستورالعمل‌های بعد از عمل را رعایت کنید: به برنامه مراقبتی مربوط به مراقبت از زخم، دارو و تحمل وزن مجاز پایبند باشید.
• فیزیوتراپی: برای بازیابی قدرت، حرکت و راه رفتن، برنامه تجویز شده را دنبال کنید.
• استراحت و توانبخشی: به استخوان زمان بدهید تا جوش بخورد و تا زمانی که جراح اجازه نداده است، از فعالیت‌های پرفشار خودداری کنید.
• پیگیری های منظم: در تمام جلسات معاینه و عکس‌برداری‌های رادیولوژی شرکت کنید تا روند بهبودی تحت نظر باشد و مشکلات زود تشخیص داده شوند.

در بیمارستان‌های آپولو در لکنو، ما با راهنمایی‌های لازم برای دستیابی به یک نتیجه ایمن، از بیماران در طول مسیر بهبودی کامل حمایت می‌کنیم.

موضع فعلی دستورالعمل در مورد استئوتومی

طبابت بالینی در هند از راهنمایی‌های ملی و بین‌المللی بهره می‌برد:

• انجمن ارتوپدی هند (IOA) و انجمن جراحان زانو هند / انجمن آرتروپلاستی هند همچنان جراحی ترمیم هم‌ترازی با حفظ مفصل، به ویژه استئوتومی بالای تیبیا (HTO)، را برای بیماران جوان‌تر و میانسال هندی مبتلا به آرتروز زانو در کمپارتمان داخلی و هم‌ترازی واروس (پای پرانتزی)، که در آن کمپارتمان جانبی نسبتاً حفظ شده است، تأیید می‌کنند. این موضوع از نظر بالینی در هند اهمیت دارد زیرا آرتروز زانوی واروس به طور نامتناسبی شایع است و به دلیل اینکه فعالیت‌های روی زمین، نیازهایی را ایجاد می‌کنند که مفصل تعویض شده به خوبی تحمل نمی‌کند.
• دستورالعمل NICE NG226 در مورد آرتروز در افراد بالای ۱۶ سال (منتشر شده در ۲۰۲۲) مراقبت‌های خط اول را قاطعانه به سمت ورزش درمانی، مدیریت وزن و آموزش تغییر جهت داد و توصیه کرد که از تزریق گلوکزامین و هیالورونان داخل مفصلی خودداری شود، در حالی که ارجاع به جراحی را برای بیمارانی که علائم آنها علی‌رغم مراقبت‌های غیرجراحی، کیفیت زندگی را به طور قابل توجهی تحت تأثیر قرار می‌دهد، در نظر گرفت. استئوتومی به عنوان یک گزینه حفظ مفصل، در این مسیر جراحی قرار می‌گیرد.
• La راهنمای بالینی آکادمی جراحان ارتوپدی آمریکا (AAOS) در مورد مدیریت آرتروز زانو، ویرایش سوم (2021) همچنان یک مرجع پرکاربرد است و پشتیبانی با قدرت محدود برای استئوتومی تنظیم مجدد در بیماران منتخب مبتلا به بیماری تک جزئی و ناهم‌ترازی ارائه می‌دهد.
• دستورالعمل‌های OARSI (2019) به همین ترتیب، ورزش‌های ساختارمند، کاهش وزن و خودمدیریتی را برای همه بیماران قبل از جراحی در نظر بگیرید.
• آنچه اخیراً تغییر کرده است: برنامه‌ریزی از تخمین دستی با فیلم ساده به دیجیتال و به طور فزاینده‌ای به برنامه‌ریزی مبتنی بر سی‌تی‌اسکن سه‌بعدی با راهنماهای برش مخصوص بیمار در موارد منتخب تغییر یافته است؛ HTO با گوه باز داخلی با صفحات قفل شونده مدرن اکنون امکان تحمل وزن جزئی را زودتر از تکنیک‌های قدیمی فراهم می‌کند؛ و تأکید فزاینده‌ای بر اصلاح بدشکلی در منبع آناتومیکی واقعی آن، از جمله ارزیابی استخوان ران دیستال و انحراف خط مفصلی، به جای فرض اینکه تیبیا همیشه مقصر است، وجود دارد.

شواهد مقایسه استئوتومی مستقیم با تعویض مفصل زانو به صورت تک جزئی همچنان محدود و عمدتاً مشاهده‌ای است، بنابراین انتخاب به جای اینکه توسط دستورالعمل‌ها تعیین شود، فردی است.

چه کسی کاندیدای خوبی هست و چه کسی نیست؟

معمولاً مطلوب

• سن عموماً زیر ۶۰ سال برای استئوتومی زانو، با سبک زندگی فعال یا شغل دستی
• درد محدود به یک بخش، مطابق با ناهم‌ترازی
• دامنه حرکتی خوب و زانوی پایدار، یا بی‌ثباتی که می‌توان همزمان به آن رسیدگی کرد
• وزن بدن در محدوده قابل کنترل؛ چاقی باعث افزایش فشار مکانیکی بر تثبیت می‌شود
• غیرسیگاری یا مایل به ترک، و کیفیت استخوان معقول
• برای دیسپلازی مفصل ران (استئوتومی پری استابولار)، فضای مفصلی حفظ شده با مفصل ران هم‌تراز

معمولاً نامطلوب است

• آرتروز پیشرفته در دو یا سه بخش، یا از بین رفتن شدید غضروف در قسمت جانبی، بار به قسمت دیگری منتقل می‌شود.
• آرتریت التهابی مانند آرتریت روماتوئید
• سفتی قابل توجه یا بدشکلی خمیدگی ثابت
• عفونت فعال، دیابت کنترل نشده یا پوکی استخوان شدید
• عدم توانایی در رعایت اصول تحمل وزن و فیزیوتراپی

زمان‌بندی و مرحله پیش از عمل

استئوتومی تقریباً همیشه یک عمل برنامه‌ریزی‌شده است، نه یک عمل اورژانسی، به استثنای جراحی اصلاحی برای شکستگی‌های بدجوش‌خورده که زمان آن به بهبود شکستگی بستگی دارد. یک مسیر معمول به این شکل است:

1. اولین مشاوره: شرح حال، معاینه راه رفتن، تراز بدن، پایداری رباط‌ها و دامنه حرکتی.
2. تصویربرداری: عکس‌برداری با اشعه ایکس از مفصل ران تا مچ پا در حالت ایستاده در حالت تمام قد، ​​نمای زانو در حالت تحمل وزن، و MRI یا سی‌تی‌اسکن در مواردی که ارزیابی غضروف یا چرخش مورد نیاز است.
3. آزمایش مراقبت محافظه‌کارانه: در مواردی که قبلاً انجام نشده است، دوره‌ای از فیزیوتراپی تحت نظارت، مدیریت بار و کاهش وزن، زیرا دستورالعمل‌ها این موارد را قبل از ارجاع به جراحی انتظار دارند.
4. برنامه ریزی جراحی: قالب‌گیری دیجیتال از زاویه اصلاح و اندازه گوه؛ در موارد پیچیده، برنامه‌ریزی سه‌بعدی.
5. ارزیابی تناسب اندام: آزمایش خون، نوار قلب، عکس قفسه سینه، بررسی بیهوشی، معاینه دندان و پوست، بهینه‌سازی قند خون و اصلاح ویتامین D و کلسیم در صورت کمبود.
6. پیش از توانبخشی: دو تا شش هفته تمرین تقویت عضلات چهار سر ران و لگن، به علاوه آموزش استفاده از واکر یا عصا، که به طور قابل توجهی بهبودی اولیه را تسهیل می‌کند.
7. برنامه‌ریزی برای خانه و مراقبت از مراقب: چیدمان تخت در ارتفاع مناسب، یک توالت فرنگی به سبک غربی یا یک صندلی توالت فرنگی، و مشخص کردن اینکه چه کسی در شش هفته اول به شما کمک خواهد کرد.

مقایسه گزینه‌ها و جایگزین‌های تکنیکی

رویه‌هایی که گاهی اوقات همزمان انجام می‌شوند

• آرتروسکوپی تشخیصی یا درمانی برای تأیید وضعیت غضروف و بررسی ناپایداری منیسک یا فلپ‌های غضروفی
• ترمیم منیسک یا در مراکز منتخب، پیوند منیسک جایی که منیسک ناقص است
• روش‌های غضروف‌سازی مانند ترمیم ریزشکستگی یا ترمیم غضروف مبتنی بر سلول برای نقص‌های کانونی
• بازسازی رباط از جمله جراحی ACL یا PCL در مواردی که ناهم‌ترازی همراه با بی‌ثباتی وجود دارد
• حذف سخت‌افزار از جراحی شکستگی قبلی
• استئوتومی نازک نی به عنوان بخشی از اصلاحات خاص گوه پایانی
• پیوند استخوان یا جایگزین پیوند برای پر کردن یک گوه باز
• روش‌های اصلاح راستای کشکک زانو مانند انتقال برجستگی تیبیا برای بی‌ثباتی کشکک زانو

ترکیب عمل‌ها از بیهوشی دوم جلوگیری می‌کند اما می‌تواند دوره توانبخشی را طولانی‌تر کند. جراح شما توضیح خواهد داد که چه چیزی برنامه‌ریزی شده و چه چیزی ممکن است در طول جراحی تصمیم‌گیری شود.

بازیابی فاز به فاز

جدول زمانی زیر برای استئوتومی زانو با تثبیت پلاک مدرن معمول است و با توجه به استخوان تحت عمل، اندازه ناحیه اصلاحی، سیگار کشیدن، دیابت و کیفیت استخوان متفاوت است.

معیارهای بازگشت به کار، رانندگی و ورزش

• کار روی میز یا دفتر: اغلب حدود چهار تا هشت هفته، و اگر سفر قابل مدیریت باشد و بتوان پا را بالا نگه داشت، زودتر.
• رانندگی: فقط زمانی که مسکن‌های قوی اوپیوئیدی قطع شده باشند، فرد بتواند وزن خود را به راحتی تحمل کند و بتواند در مواقع اضطراری بایستد. برای عمل پای راست، این زمان معمولاً دیرتر از پای چپ است.
• کار دستی، کشاورزی یا مزرعه: معمولاً سه تا شش ماه، و تنها پس از تأیید جوش خوردن استخوان با اشعه ایکس.
• دوچرخه‌سواری: تا زمانی که جوش خوردن تایید نشده و تعادل قابل اعتماد نباشد، توصیه نمی‌شود، که معمولاً قبل از سه تا چهار ماهگی نیست.
• شنا و دوچرخه‌سواری: اغلب از حدود هشت تا دوازده هفته پس از بهبودی کامل زخم مجاز است.
• دویدن و ورزش‌های تماسی: معمولاً پس از شش تا نه ماه، و تنها با جوش خوردن رادیولوژیکی، استحکام تقریباً متقارن در آزمایش، عدم افیوژن، و تایید جراح.
• چمباتمه زدن، نشستن چهارزانو و فعالیت‌های روی زمین: یک مزیت واقعی استئوتومی نسبت به تعویض مفصل زانو این است که این جراحی‌ها اغلب دوباره انجام می‌شوند، زیرا مفصل طبیعی حفظ می‌شود. با این حال، آنها به تدریج و معمولاً قبل از سه تا چهار ماه دوباره انجام می‌شوند و اگر به طور مداوم باعث درد یا تورم می‌شوند، باید از آنها اجتناب شود.
• توالت‌های سبک هندی: حداقل برای دو تا سه ماه اول از توالت فرنگی یا صندلی توالت فرنگی مرتفع استفاده کنید. بسیاری از بیماران در نهایت پس از استئوتومی زانو می‌توانند به توالت فرنگی اسکوات برگردند، اما این کار باید توسط جراح تأیید شود.
• خوابیدن روی زمین: دو تا سه ماه اول، از تخت کودک یا تشک سفت و بلند استفاده کنید، زیرا بلند شدن مکرر از روی زمین، به استخوان در حال بهبود و محل تثبیت فشار می‌آورد.

جلوگیری از وخامت و عود

• وزن سالم خود را حفظ کنید؛ حتی کاهش وزن اندک نیز به طور قابل توجهی فشار وارده بر زانو را کاهش می‌دهد.
• به جای متوقف کردن تمرینات با کاهش درد، تقویت عضلات چهارسر ران، سرینی و عضلات مرکزی بدن را تا آخر عمر ادامه دهید.
• از چمباتمه زدن طولانی مدت، حمل بار سنگین روی زمین ناهموار و پریدن‌های مکرر خودداری کنید.
• از کفش‌های نرم استفاده کنید و در صورت توصیه، کفی کفش را در نظر بگیرید؛ از پوشیدن کفش‌های پاشنه‌بلند یا کفش‌های پاشنه‌بلند با کفی سفت برای پیاده‌روی طولانی خودداری کنید.
• کمبود ویتامین D را جبران کنید و دریافت کافی کلسیم و پروتئین را حفظ کنید
• ترک دائمی سیگار و دخانیات
• دیابت را کنترل کنید، زیرا کنترل ضعیف قند خون باعث اختلال در بهبود استخوان و زخم می‌شود.
• معاینات اشعه ایکس بعدی را طبق برنامه انجام دهید، زیرا تشخیص زودهنگام از دست دادن اصلاح، مدیریت آن را آسان‌تر می‌کند.

ملاحظات مربوط به کودکان، نوجوانان و بیماران مسن‌تر

کودکان و نوجوانان

• موارد شایع شامل بیماری بلانت، راشیتیسم و ​​بیماری‌های استخوانی تغذیه‌ای، آسیب صفحه رشد پس از عفونت یا پس از ضربه، بدشکلی مرتبط با فلج مغزی، دیسپلازی مفصل ران و بیماری پرتس است.
• صفحات رشد باید محافظت شوند. در کودکان در حال رشد، رشد هدایت‌شده استفاده از یک صفحه یا منگنه کوچک در سراسر صفحه رشد می‌تواند به تدریج بدشکلی زاویه‌ای را بدون برش استخوان اصلاح کند و اغلب به استئوتومی معمولی ترجیح داده می‌شود.
• علل تغذیه‌ای مانند راشیتیسم ناشی از کمبود ویتامین D باید ابتدا از نظر پزشکی درمان شوند، در غیر این صورت ممکن است بدشکلی پس از جراحی عود کند.
• کودکان معمولاً استخوان‌هایشان سریع‌تر بهبود می‌یابد و به سرعت توانبخشی می‌شوند، اما تا بلوغ اسکلتی به پیگیری طولانی‌مدت نیاز دارند زیرا بدشکلی می‌تواند با رشد بیشتر عود کند.

بیماران مسن‌تر

• استئوتومی بیشتر به صورت انتخابی در افراد بالای ۶۰ تا ۶۵ سال استفاده می‌شود؛ تعویض مفصل اغلب در صورت شیوع آرتروز، تسکین قابل پیش‌بینی‌تر و سریع‌تری را ارائه می‌دهد.
• قبل از ارائه جراحی تنظیم مجدد، تراکم استخوان، سلامت قلب، کم‌خونی و کنترل دیابت به دقت ارزیابی می‌شوند.
• تحمل وزن با واکر برای بیماران ضعیف دشوارتر است و این عامل عملی قطعاً بر انتخاب عمل جراحی تأثیر می‌گذارد.
• پیشگیری از زمین خوردن در خانه، بررسی داروهای آرام‌بخش و درمان پوکی استخوان بخشی از این برنامه است.

اگر تصمیم به انجام این عمل گرفتید

جراحی کاهش وزن یک انتخاب معتبر است و بسیاری از بیماران سال‌ها بدون آن به خوبی زندگی می‌کنند. درک آنچه انتظار می‌رود مهم است:

• ورزش درمانی ساختارمند، کاهش وزن، استفاده عاقلانه از مسکن، استفاده از بریس‌های مخصوص کاهش وزن و اصلاح کفش می‌تواند علائم را کاهش دهد و مراقبت‌های خط اول مبتنی بر دستورالعمل هستند.
• این اقدامات، ناهم‌ترازی استخوانی را اصلاح نمی‌کنند، بنابراین بار غیرطبیعی روی محفظه آسیب‌دیده ادامه می‌یابد.
• با گذشت زمان، از بین رفتن غضروف ممکن است به سایر قسمت‌های بدن نیز گسترش یابد. در این صورت، احتمال انجام استئوتومی از بین می‌رود و تعویض مفصل به گزینه اصلی جراحی تبدیل می‌شود.
• بدشکلی پیشرونده همچنین می‌تواند از طریق تغییر در نحوه راه رفتن، لگن، زانوی دیگر، مچ پا و کمر را تحت تأثیر قرار دهد.
• مصرف طولانی مدت داروهای ضدالتهاب با دوز بالا خطرات معده، کلیه و قلبی عروقی را به همراه دارد و باید به صورت دوره‌ای بررسی شود.
• ارزیابی مجدد هر شش تا دوازده ماه با بررسی بالینی و عکس‌برداری با اشعه ایکس منطقی است، به طوری که هرگونه تغییر در برنامه با اطلاعات فعلی انجام شود.

خطرات و عوارض احتمالی

استئوتومی معمولاً در بیماران منتخب و سالم بی‌خطر است، اما یک جراحی بزرگ استخوان است. عوارض احتمالی عبارتند از:

• عفونت، سطحی یا عمیق
• جوش خوردن دیرهنگام یا جوش نخوردن استخوان بریده شده، که احتمال آن در افراد سیگاری و دیابتی بیشتر است
• از دست دادن اصلاح، اصلاح ناکافی یا اصلاح بیش از حد
• ترومبوز ورید عمقی و به ندرت آمبولی ریوی
• آسیب عصبی، به ویژه عصب پرونئال در استئوتومی تیبیا، که می‌تواند باعث افتادگی موقت یا به ندرت دائمی پا شود.
• برجستگی سخت افزار، سوزش یا نیاز به عمل جراحی دوم برای برداشتن پلاک
• شکستگی که در حین عمل جراحی به مفصل گسترش یافته است
• درد مداوم، سفتی مفصل یا پیشرفت آرتروز که نیاز به تعویض مفصل در آینده دارد
• عوارض بیهوشی و پزشکی عمومی
• تغییر جزئی در طول اندام

عواملی که بر هزینه استئوتومی تأثیر می‌گذارند

ما هیچ رقم واحدی را منتشر نمی‌کنیم، زیرا هزینه بسته به شرایط بالینی به طور قابل توجهی متفاوت است. لطفاً برای دریافت یک تخمین کتبی و خاص هر مورد، از پذیرش یا میز بیمه بیمارستان‌های آپولو در لکنو سوال کنید.

بیمه و درمان بدون پول نقد در هند

• پوشش برنامه‌ریزی‌شده در مقابل پوشش حادثه: استئوتومی برای آرتروز دژنراتیو یا ناهنجاری رشدی یک عمل برنامه‌ریزی شده است و تحت پوشش مزایای بستری استاندارد ارزیابی می‌شود. جراحی اصلاحی پس از تصادف جاده‌ای یا سقوط ممکن است تحت پوشش بیمه تصادف یا بیمه حوادث شخصی باشد که اغلب شرایط متفاوتی دارد. به طور واضح به بخش بیمه بگویید که کدام یک اعمال می‌شود.
• دوره‌های انتظار: اکثر بیمه‌های غرامت هند یک دوره انتظار اولیه ۳۰ روزه و یک دوره انتظار خاص دو تا چهار ساله برای بیماری‌های مفصلی و استخوانی، آرتروز و بیماری‌های زمینه‌ای اعمال می‌کنند. طبق هنجارهای IRDAI، دوره انتظار بیماری‌های زمینه‌ای در بیمه‌های جدیدتر به سه سال محدود می‌شود. متن بیمه‌نامه خود را بررسی کنید، زیرا بیمه‌نامه‌های قدیمی‌تر ممکن است متفاوت باشند.
• پیش مجوز: برای درمان بدون پول نقد، بیمارستان یک درخواست پیش‌مجوز به همراه یادداشت‌های مشاوره، تصویربرداری و برآورد هزینه برای بیمه‌گر یا TPA شما ارسال می‌کند. تأیید معمولاً برای جراحی برنامه‌ریزی‌شده ۲۴ تا ۷۲ ساعت کاری طول می‌کشد، بنابراین زودتر اقدام کنید.
• مسیر بازپرداخت: اگر بیمه‌گر شما تایید نکرده باشد، شما هزینه را پرداخت کرده و بعداً درخواست خود را ثبت می‌کنید. اصل صورتحساب‌ها، خلاصه ترخیص، برچسب و فاکتور ایمپلنت، گزارش‌های تصویربرداری و نسخه‌ها را نگه دارید.
• ایمپلنت و مواد مصرفی: معمولاً صفحات و پیچ‌ها تحت پوشش هستند، اما برخی از بیمه‌ها هزینه ایمپلنت را محدود می‌کنند یا برخی از مواد مصرفی را شامل نمی‌شوند. محدودیت‌های جزئی در اجاره اتاق می‌تواند به طور متناسب کل خسارت را کاهش دهد، بنابراین با راهنمایی میز بیمه، نوع اتاق را انتخاب کنید.
• طرح‌های دولت و کارفرما: پوشش بیمه تحت پوشش بیمه‌های Ayushman Bharat PM-JAY، CGHS، ECHS، طرح‌های دولت ایالتی و پنل‌های شرکتی به قوانین فعلی استخدام و بسته‌های بیمه بستگی دارد. قبل از پذیرش، واجد شرایط بودن خود را با میز بیمه بیمارستان‌های آپولو لکنو تأیید کنید.
• فیزیوتراپی و پیگیری: فیزیوتراپی سرپایی، بریس و وسایل کمکی راه رفتن اغلب تحت پوشش بستری استاندارد در بیمارستان نیستند. بودجه جداگانه‌ای برای آنها در نظر بگیرید.
• پرداخت‌های مشارکتی و فرانشیزها: بیمه‌های سالمندان اغلب درصدی از سهم مشارکت را به عنوان حق بیمه پرداخت می‌کنند. درخواست کنید تا برآورد کتبی از سهم احتمالی خودتان ارائه شود.

برنامه‌ریزی برای پذیرش و وسایلی که باید همراه داشته باشید

اسناد

• مدرک شناسایی عکس‌دار و آدرس برای بیمار و همراه اصلی
• کارت بیمه یا TPA، سند بیمه نامه، نامه کارفرما یا طرح
• تمام عکس‌ها و گزارش‌های رادیولوژی، ام‌آر‌آی و سی‌تی‌اسکن قبلی، از جمله عکس‌های قدیمی
• خلاصه سوابق ترخیص و یادداشت‌های عمل جراحی قبلی در صورتی که قبلاً جراحی روی اندام داشته‌اید
• فهرست فعلی تمام داروها با دوز مصرفی

وسایل شخصی

• لباس‌های گشاد و جلو باز و شلوارهای دمپا گشاد یا لانگی که تا روی زانوی پوشیده قرار می‌گیرد
• دمپایی‌های ضد لغزش با بند پشتی؛ از دمپایی‌های لاانگشتی گشاد خودداری کنید
• عصای زیر بغل یا واکر (در صورت توصیه قبلی)، به علاوه یک حوله کوچک و لوازم بهداشتی
• عینک، سمعک، دندان مصنوعی در جعبه‌های برچسب‌دار
• شارژر گوشی با کابل بلند

قبل از آمدنت در خانه

• در صورت امکان، تختی در ارتفاع زانو در طبقه همکف قرار دهید و فرش‌های شل و آستانه درها را بردارید.
• یک توالت فرنگی بلند یا صندلی توالت فرنگی، و یک دستگیره حمام و یک زیرانداز ضد لغزش نصب کنید.
• وسایل مورد استفاده روزانه را تا ارتفاع کمر خود جابجا کنید تا خم شدن و دراز کردن دست به سمت چیزی به حداقل برسد.
• در خانواده‌های مشترک، از قبل تصمیم بگیرید که چه کسی در حمام کردن، غذا خوردن، حمل و نقل به فیزیوتراپی و نیازهای شبانه کمک خواهد کرد و وظایف را به صورت چرخشی انجام دهید تا هیچ یک از مراقبان به مدت شش هفته بیش از حد بار کاری نداشته باشند.
• یک برنامه غذایی ساده و سرشار از پروتئین تهیه کنید؛ دال عدس، پنیر، کشک، تخم مرغ، سویا و آب کافی به روند بهبودی کمک می‌کنند.

نکات کاربردی

• دستورالعمل‌های ناشتایی که برای زمان عمل جراحی شما داده شده است را دقیقاً رعایت کنید.
• قبل از پذیرش از روغن، حنا یا لاک ناخن استفاده نکنید.
• جواهرات و اشیاء قیمتی را در خانه بگذارید
• با بخش مربوطه هماهنگ کنید که چند نفر از همراهان می‌توانند شب را در اتاق بمانند، زیرا این تعداد بسته به نوع اتاق متفاوت است.

علائم هشدار دهنده‌ای که نیاز به بررسی فوری دارند

در صورت مشاهده موارد زیر با بیمارستان تماس بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید:

• تب بالای ۱۰۰.۴ درجه فارنهایت، لرز، یا افزایش قرمزی، گرمی یا ترشح از زخم
• درد شدید و ناگهانی در اندام عمل شده، یا افزایش شدید درد که با فعالیت تناسب ندارد
• درد، حساسیت یا تورم ساق پا، به خصوص همراه با تنگی نفس یا درد قفسه سینه
• بی‌حسی، سوزن سوزن شدن یا عدم توانایی در بلند کردن پا یا انگشتان پا به سمت بالا (احتمال افتادگی پا)
• سردی، رنگ‌پریدگی یا کبودی پا، یا فقدان حس در پا
• تغییر ناگهانی در شکل یا تراز پا، یا صدای تق تق یا کلیک و به دنبال آن عدم توانایی در تحمل وزن
• جدا شدن لبه‌های زخم یا خیس شدن مداوم پانسمان
• استفراغ کنترل نشده، کم آبی بدن یا قند خون بسیار فراتر از محدوده معمول شما
• تورم ساق پا یا ران که با بالا نگه داشتن بدن در طول شب برطرف نمی‌شود

برای بیمارانی که از مناطق و شهرهای نزدیک سفر می‌کنند

بیمارستان‌های آپولو در لکنو، ارجاعات ارتوپدی از سراسر اوتار پرادش و مناطق مجاور، از جمله کانپور، اون، دریافت می‌کنند.