تحریک عمقی مغز در بیمارستان‌های آپولو، لکنو

چرا بیماران بیمارستان‌های آپولو در لکنو را برای تحریک عمیق مغز انتخاب می‌کنند؟

• یک تیم متخصص علوم اعصاب زیر یک سقف: بیمارستان‌های آپولو در لکنو، متخصصان مغز و اعصاب، جراحان مغز و اعصاب عملکردی و استریوتاکتیک، متخصصان بیهوشی، متخصصان رادیولوژی عصبی، متخصصان فیزیولوژی عصبی و درمانگران توانبخشی را گرد هم آورده است، بنابراین یک بیمار مبتلا به اختلال حرکتی توسط کل تیم به جای یک متخصص به صورت جداگانه ارزیابی می‌شود.
• بخشی از گروه بیمارستان‌های آپولو، تأسیس‌شده در سال ۱۹۸۳: بیش از چهار دهه تجربه در مراقبت‌های بهداشتی خصوصی هند، با شبکه‌ای گسترده از بیش از ۷۰ بیمارستان و مجموعه‌ای بزرگ از متخصصان مغز و اعصاب و جراحی مغز و اعصاب که نظرات آنها می‌تواند برای کاندیداهای DBS پیچیده یا مرزی مورد استفاده قرار گیرد.
• مشاوران ارشد با سابقه طولانی در کار انفرادی: مشاوران علوم اعصاب در هیئت لکنو معمولاً متخصصان پس از MCh یا پس از DM هستند که هر کدام بیش از یک دهه سابقه کار انفرادی دارند و به این واحد، تجربه بالینی ترکیبی قابل توجهی در مراقبت از بیماری پارکینسون، لرزش و دیستونی می‌دهند.
• فناوری منطبق با جراحی مغز و اعصاب عملکردی: ام آر آی و سی تی اسکن با میدان بالا برای برنامه‌ریزی استریوتاکتیک، نرم‌افزار ادغام تصویر و برنامه‌ریزی هدف، استریوتاکسی مبتنی بر فریم یا بدون فریم، مانیتورینگ نوروفیزیولوژیک حین عمل و ثبت میکروالکترود در صورت لزوم، و مولدهای پالس قابل کاشت مدرن شامل سیستم‌های قابل شارژ و سیستم‌های هدایتی در صورت لزوم از نظر بالینی.
• انتخاب ساختاریافته کاندیدا: آزمایش چالش لوودوپا، نمره‌دهی UPDRS/MDS-UPDRS، غربالگری شناختی و خلقی و ارزیابی گفتار برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه کسی احتمالاً از این درمان بهره‌مند می‌شود و به همان اندازه مهم، چه کسی بهره‌مند نمی‌شود، استفاده می‌شود و این موارد صادقانه با خانواده مورد بحث قرار می‌گیرد.
• پشتیبانی مادام العمر از برنامه نویسی: DBS یک رویداد یک روزه نیست. این واحد، ویزیت‌های برنامه‌ریزی پس از کاشت، تنظیم مجدد دارو در کنار تغییرات تحریک، نظارت بر باتری و در نهایت برنامه‌ریزی برای جایگزینی ژنراتور را ارائه می‌دهد.
• مسیرهای مراقبتی متناسب با گروه سنی: رویکردهای جداگانه‌ای برای دیستونی با شروع جوان‌تر و ژنتیکی (از جمله ارجاعات دیستونی کودکان و نوجوانان)، بیماران پارکینسون در سن کار با تمرکز بر بازگشت به کار، و بیماران مسن که در آن‌ها ضعف، زمین خوردن و شناخت، تصمیم‌گیری را هدایت می‌کند.
• توانبخشی داخلی: فیزیوتراپی، آموزش راه رفتن و تعادل، کاردرمانی برای فعالیت‌های خانگی سرخپوستان، گفتاردرمانی و بلع درمانی و رژیم غذایی - هماهنگ با برنامه‌های تحریکی به جای اجرای جداگانه.
• پشتیبانی تک پنجره‌ای برای خانواده‌های خارج از شهر: میز بیمه و TPA، کمک قبل از مجوز، تسهیل پرداخت بدون پول نقد با بیمه گران دارای مجوز، و کمک به بیمارانی که از سراسر اوتار پرادش، بیهار، مناطق مرزی نپال و مرکز هند سفر می‌کنند.
• پشتیبانی اورژانس و مراقبت‌های ویژه ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته: بخش مراقبت‌های ویژه مغز و اعصاب، خدمات اورژانس شبانه‌روزی و پشتیبانی بانک خون داخلی، که برای هر عمل جراحی داخل جمجمه‌ای اهمیت دارد.

بررسی اجمالی

تحریک عمقی مغز (DBS) یک روش جراحی درمانی جاافتاده است که چشم‌انداز درمان چندین اختلال عصبی، از جمله بیماری پارکینسون، لرزش اساسی و دیستونی را تغییر داده است. در بیمارستان‌های آپولو لاکنو، برنامه علوم اعصاب از فناوری تصویربرداری، برنامه‌ریزی و پایش عصبی فعلی، همراه با تکنیک‌های جراحی پیشرفته، برای ارائه استاندارد بالای مراقبت استفاده می‌کند. تیم متخصصان مغز و اعصاب و جراحان مغز و اعصاب برای ایجاد برنامه‌های درمانی فردی بر اساس علائم هر بیمار، سابقه دارویی، سن و شرایط خانه تلاش می‌کنند. بیمارستان‌های آپولو لاکنو با تمرکز بر اعتماد بیمار، مشاوره شفاف و انتظارات واقع‌بینانه از نتیجه، به عنوان یکی از مراکز پیشرو در تحریک عمقی مغز در منطقه شناخته می‌شود.

مهم است که از ابتدا به صراحت بیان شود: DBS یک درمان کنترل علائم است، نه یک درمان قطعی. این روش مانع از پیشرفت بیماری پارکینسون نمی‌شود و نتایج آن بین افراد متفاوت است. هدف از ارزیابی دقیق قبل از جراحی، شناسایی بیمارانی است که مزایای احتمالی آن به وضوح بر خطرات آن غلبه دارد.

چرا تحریک عمیق مغز ضروری است؟

تحریک عمقی مغز یک روش پزشکی مهم است که مزایای قابل توجهی را برای بیمارانی که با شرایط عصبی ناتوان کننده زندگی می‌کنند، ارائه می‌دهد. این روش شامل کاشت دستگاهی است که تکانه‌های الکتریکی را به مناطق خاصی از مغز منتقل می‌کند و فعالیت غیرطبیعی مدار را تعدیل می‌کند. در بیمارانی که به طور مناسب انتخاب شده‌اند، این روش می‌تواند منجر به بهبودهای معنادار در عملکرد حرکتی، کاهش لرزش و کیفیت بهتر زندگی شود.

برای بیماران مبتلا به پارکینسون، DBS می‌تواند علائمی را که کنترل آنها با دارو به تنهایی دشوار شده است، کاهش دهد - مانند لرزش آزاردهنده، سفتی، برادی‌کینزی (کندی حرکت) و به ویژه نوسانات حرکتی و دیسکینزی. همچنین می‌تواند در بسیاری از بیماران دوز داروی دوپامینرژیک را کاهش دهد که به نوبه خود ممکن است عوارض جانبی مرتبط با دارو را کاهش دهد. برای بسیاری از خانواده‌ها، این روش کمتر در مورد یک علامت واحد و بیشتر در مورد بازگرداندن قابلیت پیش‌بینی به روز و بازیابی درجه‌ای از استقلال است.

موقعیت‌های معمول که در آنها DBS در نظر گرفته می‌شود عبارتند از:

• بیماری پارکینسون با مدت حداقل چهار تا پنج سال و پاسخ واضح به لوودوپا، اما اکنون با نوسانات "روشن/خاموش"، کاهش اثر یا دیسکینزی علیرغم درمان دارویی بهینه.
• بیماری پارکینسون با لرزش غالب مقاوم به دارو.
• لرزش اساسی که با وجود آزمایش‌های کافی پروپرانولول، پریمیدون یا سایر داروها، همچنان در نوشتن، خوردن، آشامیدن یا کار کردن اختلال ایجاد می‌کند.
• دیستونی عمومی یا سگمنتال، از جمله انواع ژنتیکی و شروع شده در دوران کودکی، و دیستونی گردنی که به طور کافی توسط سم بوتولینوم کنترل نمی‌شود.
• بیماران منتخب مبتلا به فلج مغزی دیستونیک، دیستونی تأخیری یا اختلال وسواس فکری-عملی شدید، که در آنها DBS پس از بررسی چندرشته‌ای در محیط‌های تخصصی استفاده می‌شود.

خطرات تاخیر

به تعویق انداختن تحریک عمقی مغز می‌تواند عواقب جدی داشته باشد. با پیشرفت اختلالات عصبی، علائم اغلب بدتر می‌شوند و منجر به افزایش ناتوانی و کاهش کیفیت زندگی می‌شوند. بیماران ممکن است لرزش، سفتی، یخ‌زدگی و دوره‌های خاموشی مکرر و شدیدتری را تجربه کنند که بر فعالیت‌های روزانه، اشتغال و ایمنی در خانه تأثیر می‌گذارد.

به تعویق انداختن عمل جراحی همچنین ممکن است احتمال دستیابی به بهترین نتیجه ممکن را کاهش دهد. شواهد در بیماری پارکینسون نشان می‌دهد که بیمارانی که در حالی که هنوز نسبتاً سرحال، از نظر شناختی سالم و بدون اختلال تعادل قابل توجه بودند، عمل جراحی انجام دادند، تمایل به افزایش بیشتر دارند، در حالی که بیمارانی که خیلی دیر مراجعه می‌کنند - با زمین خوردن‌های برجسته، مشکل در بلع، زوال شناختی یا علائم محوری که هرگز به لوودوپا پاسخ نداده‌اند - به مراتب کمتر بهبود می‌یابند. دلایل بیشتر مربوط به تکامل طبیعی بیماری و از بین رفتن علائم پاسخ‌دهنده به لوودوپا است تا هرگونه از دست دادن ساده "انعطاف‌پذیری مغز"، اما نتیجه عملی یکسان است: یک بازه زمانی وجود دارد که در آن DBS بهترین عملکرد را دارد و نباید از دست داد. به همین ترتیب، از عمل جراحی خیلی زود - قبل از بهینه‌سازی مناسب دارو - نیز اجتناب می‌شود. مشاوره به موقع با یک متخصص اختلالات حرکتی در بیمارستان‌های آپولو در لاکنو امکان قضاوت دقیق در مورد این بازه زمانی را فراهم می‌کند.

از دیگر عواقب تأخیر طولانی می‌توان به زمین خوردن و شکستگی، افزایش دوز دارو با دیسکینزی بیشتر و مشکلات کنترل تکانه، کاهش وزن، فرسودگی شغلی مراقبان در خانواده‌های مشترک و از دست دادن معیشت در بیمارانی که هنوز شاغل هستند، اشاره کرد.

فواید تحریک عمیق مغز

مزایای انجام تحریک عمیق مغز در بیمارستان‌های آپولو در لکنو می‌تواند برای بیمار مناسب قابل توجه باشد. مزایای کلیدی عبارتند از:

• تسکین علائم: بسیاری از بیماران کاهش قابل توجهی در لرزش، سفتی عضلات و سایر علائم حرکتی، همراه با بهبود تحرک و عملکرد روزانه را تجربه می‌کنند. کارآزمایی‌های تصادفی، بهبود در زمان "روشن شدن" بدون دیسکینزی دردسرساز را در بیماری پارکینسون پیشرفته نشان داده‌اند.
• کاهش مصرف دارو: تحریک عمقی مغز (DBS)، به ویژه تحریک هسته ساب تالاموس، اغلب امکان کاهش دوز معادل لوودوپا را فراهم می‌کند که می‌تواند عوارض جانبی دارو را به حداقل برساند.
• بهبود کیفیت زندگی: بیماران اغلب از حس استقلال دوباره و بهبود سلامت عاطفی خود خبر می‌دهند، هرچند این موارد متفاوت است و بهتر است به صورت فردی ارزیابی شود.
• درمان قابل تنظیم: تنظیمات تحریک را می‌توان به صورت غیرتهاجمی طی ماه‌ها و سال‌ها دوباره برنامه‌ریزی کرد، بنابراین درمان با بیماری بیمار تکامل می‌یابد.
• برگشت‌پذیر و غیر مخرب: برخلاف عمل‌های قدیمی‌تر تخریب بافت مغز، DBS بافت مغز را به طور دائم از بین نمی‌برد؛ در صورت ایجاد مشکل، می‌توان تحریک را کاهش داد یا قطع کرد.
• دسترسی کم تهاجمی: در مقایسه با جراحی مغز و اعصاب باز سنتی، DBS از طریق ایجاد شکاف‌های کوچک در جمجمه با استفاده از هدایت استریوتاکتیک انجام می‌شود که عموماً به معنای بستری کوتاه‌تر در بیمارستان و ناراحتی کمتر پس از عمل است.

در بیمارستان‌های آپولو در لکنو، از فناوری برنامه‌ریزی پیشرفته و یک تیم باتجربه استفاده می‌شود تا به هر بیمار بهترین شانس واقعی برای بهره‌مندی از درمان داده شود، در عین حال واضح است که برخی از علائم - به‌ویژه تعادل، گفتار، حافظه و ویژگی‌های غیرحرکتی - ممکن است بهبود نیابند و گاهی اوقات بدتر شوند.

آماده سازی و بازیابی

آماده شدن برای تحریک عمقی مغز شامل چندین مرحله مهم برای اطمینان از یک تجربه جراحی روان و بهبودی مطلوب است.

نکات تهیه

• مشاوره: برای بررسی علائم، سابقه پزشکی و گزینه‌های درمانی خود، یک ارزیابی جامع با تیم مغز و اعصاب ترتیب دهید.
• تست قبل از عمل: آزمایش‌های لازم، از جمله مطالعات تصویربرداری و ارزیابی‌های عصبی، را انجام دهید تا مناسب بودن شما برای این عمل مشخص شود.
• مدیریت دارو: دستورالعمل‌های پزشک خود را در مورد تنظیم داروها در روزهای قبل از عمل جراحی، از جمله هرگونه قطع شبانه داروهای پارکینسون که برای آزمایش‌های حین عمل لازم است، دنبال کنید.
• سیستم پشتیبانی: با یکی از اعضای خانواده یا دوستان خود هماهنگ کنید تا در روز عمل جراحی شما را همراهی کند و در دوران نقاهت به شما کمک کند.

نکات بازیابی

• مراقبت های بعد از عمل: تمام دستورالعمل‌های تیم مراقبت خود، از جمله مراقبت از زخم و محدودیت‌های فعالیت را دنبال کنید.
• از سرگیری تدریجی فعالیت ها: با فعالیت‌های سبک شروع کنید و طبق توصیه جراح، به تدریج آنها را افزایش دهید.
• قرارهای بعدی: در هر ویزیت برنامه‌ریزی‌شده شرکت کنید تا پیشرفت کار قابل نظارت و تنظیم تنظیمات تحریک باشد.
• حمایت عاطفی: برای کمک به جنبه عاطفی بهبودی، یک گروه پشتیبانی یا مشاوره را در نظر بگیرید.

بیمارستان‌های آپولو در لکنو، با هدف ایجاد یک تجربه ایمن و قابل فهم، در هر دو مرحله آمادگی و بهبودی، پشتیبانی ارائه می‌دهند.

راهنمای بالینی فعلی که به طبابت DBS در هند کمک می‌کند

انتخاب و زمان‌بندی بیمار در بیمارستان‌های آپولو در لکنو، به جای پیروی صرف از قراردادهای محلی، از توصیه‌های پذیرفته‌شده‌ی بین‌المللی و مبتنی بر شواهد پیروی می‌کند. اسناد مرجع اصلی مورد استفاده عبارتند از:

• انجمن اختلالات حرکتی هند (MDSI) / آکادمی مغز و اعصاب هند (IAN): آکادمی مغز و اعصاب هند و زیرمجموعه اختلالات حرکتی آن، بیانیه‌های اجماع و توصیه‌های عملی را در ... منتشر می‌کند. سالنامه های آکادمی عصب شناسی هند در مورد مدیریت بیماری پارکینسون و درمان‌های مبتنی بر دستگاه، از جمله راهنمای اجماعی در مورد انتخاب بیمار برای DBS در بافت هند (راهنمای منتشر شده از سال ۲۰۱۹ به بعد، با به‌روزرسانی‌های بعدی). این اسناد بر پاسخ‌دهی به لوودوپا، عدم وجود زوال عقل قابل توجه، انتظارات واقع‌بینانه و در دسترس بودن پشتیبانی برنامه‌ریزی طولانی‌مدت قبل از ارائه جراحی تأکید دارند.
• مرور پزشکی مبتنی بر شواهد انجمن بین‌المللی پارکینسون و اختلالات حرکتی (MDS)، به‌روزرسانی‌شده در سال ۲۰۲۴: هسته ساب تالامیک (STN) و گلوبوس پالیدوس داخلی (GPi) DBS به عنوان موثر برای درمان نوسانات حرکتی و دیسکینزی در بیماری پارکینسون پیشرفته و از نظر بالینی مفید در بیمارانی که به طور مناسب انتخاب شده باشند.
• دستورالعمل NICE NG71، "بیماری پارکینسون در بزرگسالان" (۲۰۱۷، با بررسی‌های نظارتی از آن زمان): توصیه می‌شود DBS برای افراد مبتلا به بیماری پارکینسون پیشرفته که علائم آنها با بهترین درمان‌های پزشکی به اندازه کافی کنترل نمی‌شود، در نظر گرفته شود.
• راهنمای آکادمی نورولوژی آمریکا و آکادمی نورولوژی اروپا / EFNS-MDS-ES در مورد لرزش اساسی و دیستونی: پشتیبانی از DBS برای لرزش اساسی ناتوان‌کننده مقاوم به درمان پزشکی (هدف VIM تالاموس) و برای دیستونی اولیه عمومی، سگمنتال و گردنی (هدف GPi).

آنچه در سال‌های اخیر تغییر کرده است:

• ملاحظات اولیه در بیماری پارکینسون. پس از آزمایش EARLYSTIM و تجزیه و تحلیل‌های بعدی، DBS اکنون در نقطه‌ای در نظر گرفته می‌شود که عوارض حرکتی برای اولین بار مشکل‌ساز می‌شوند، نه فقط به عنوان آخرین راه حل در بیماری‌های بسیار پیشرفته. دستورالعمل‌ها هنوز انتظار دارند که تقریباً چهار سال یا بیشتر از بیماری بگذرد و پاسخ واضحی به لوودوپا وجود داشته باشد.
• لیدهای جهت‌دار و تحریک حلقه بسته/تطبیقی. الکترودهای «جهت‌دار» قطعه‌ای، هدایت جریان را از ساختارهایی که باعث عوارض جانبی می‌شوند، دور می‌کنند. DBS تطبیقی ​​با حسگر، که تحریک را بر اساس سیگنال‌های مغزی ثبت‌شده تنظیم می‌کند، در سال ۲۰۲۵ تأییدیه‌های نظارتی بین‌المللی را دریافت کرد و به تدریج معرفی می‌شود؛ در دسترس بودن هر مدل دستگاه خاص باید با تیم درمانی تأیید شود.
• ژنراتورهای قابل شارژ و مشروط MRI رایج شده‌اند، فاصله بین جراحی‌های تعویض عضو را طولانی‌تر کرده و امکان اسکن MRI ایمن‌تر در آینده را تحت شرایط تعریف‌شده فراهم می‌کنند.
• DBS هدایت‌شده با تصویر در خواب. کاشت تحت بیهوشی عمومی با تأیید تصویربرداری حین عمل، اکنون یک جایگزین پذیرفته‌شده برای جراحی در حالت بیداری با ضبط میکروالکترود است و نتایج گزارش‌شده به‌طورکلی قابل مقایسه هستند. انتخاب به هدف، اضطراب بیمار، راه هوایی و ترجیح تیم بستگی دارد.
• سونوگرافی متمرکز هدایت‌شده با MRI (MRgFUS) به عنوان یک گزینه غیر ایمپلنت برای بیماران منتخب مبتلا به لرزش ظاهر شده است، که مشاوره مقایسه‌ای صادقانه را مهم‌تر کرده است.

توصیه‌ها در حال تکامل هستند و هر نوآوری در همه جای هند اثبات نشده یا در دسترس نیست. تیم توضیح خواهد داد که کدام گزینه‌ها واقعاً برای مورد شما صدق می‌کنند.

زمان‌بندی و مرحله ارزیابی قبل از عمل

DBS هرگز تصمیمی نیست که بتوان در همان هفته گرفت. خود ارزیابی، مرحله‌ای از درمان است.

فواصل دقیق بین بیماران متفاوت است؛ برنامه‌ی شما توسط تیم درمان تأیید خواهد شد.

مقایسه گزینه‌های تکنیک و هدف

«DBS» یک عمل جراحی واحد نیست. هدف، بیهوشی و دستگاه، همگی شامل انتخاب‌هایی هستند.

رویه‌هایی که گاهی اوقات همزمان یا در کنار هم انجام می‌شوند

• کاشت لید دو طرفه در یک جلسه ? عمل معمول برای بیماری پارکینسون و دیستونی منتشر، به جای دو عمل جداگانه.
• قرار دادن مولد پالس قابل کاشت در همان بیهوشی شایع است؛ گاهی اوقات اگر جراحی طولانی شده باشد یا بیمار خسته باشد، چند روز بعد مرحله‌بندی می‌شود.
• تأیید سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی حین عمل قبل از بستن، از روی میز تصویربرداری کنید تا موقعیت سرب را تأیید کنید.
• تزریق سم بوتولینوم گاهی اوقات برای دیستونی کانونی باقیمانده یا دیستونی گردنی پس از کاشت ادامه می‌یابد.
• توجیه منطقی مصرف باکلوفن یا داروهای خوراکی ? در کنار برنامه‌نویسی، به ویژه در دیستونی، بررسی شده است.
• تعویض ژنراتور با اصلاح سرب در پایان عمر باتری، اگر موقعیت یا امپدانس سیم‌ها بهینه نباشد.
• درمان دندانپزشکی قبل از جراحی عفونت فعال دندان ابتدا درمان می‌شود تا خطر عفونت ایمپلنت کاهش یابد.
• ارزیابی بلع و به ندرت، برنامه‌ریزی برای حمایت تغذیه‌ای در بیماران پیشرفته با کاهش وزن.

بازیابی فاز به فاز

بازگشت به فعالیت‌های عادی؟ واقعیت‌های خانه‌داری در هند

بیشتر راهنمایی‌هایی که در خارج از کشور نوشته شده‌اند، صندلی، توالت‌های غربی و تخت را در نظر می‌گیرند. خانه‌های هندی متفاوت هستند و این موضوع پس از کاشت دیواره قفسه سینه و برش‌های پوست سر اهمیت پیدا می‌کند.

• توالت‌های چمباتمه زده و به سبک هندی: زور زدن و چمباتمه زدن عمیق، فشار داخل جمجمه و داخل شکم را افزایش داده و محل تونل سینه و گردن را می‌کشد. برای چهار تا شش هفته اول، استفاده از توالت فرنگی یا صندلی توالت فرنگی مرتفع بالای لگن هندی به همراه یک دستگیره یا چهارپایه محکم برای پشتیبانی توصیه می‌شود.
• نشستن چهارزانو روی زمین: معمولاً پس از بهبودی زخم‌ها و تثبیت تعادل، قابل قبول است، اما پایین و بالا رفتن بخش خطرناک ماجرا است. در شش هفته اول از دیوار یا بازوی یکی از اعضای خانواده استفاده کنید. برای پوجا، یک صندلی کوتاه در کنار محراب، یک مصالحه معقول است.
• خوابیدن روی زمین: غلت زدن روی زمین به محفظه ژنراتور فشار می‌آورد و بلند شدن را سخت‌تر می‌کند. حداقل به مدت شش هفته، یک تخت یا تشک ضخیم روی یک سکوی بلند بهتر است؛ اگر خوابیدن روی زمین اجتناب‌ناپذیر است، به پهلو روبروی ژنراتور بخوابید.
• شستن سر، روغن زدن و چمپی: قبل از خیس کردن پوست سر، منتظر اجازه پزشکی باشید. از ماساژ شدید سر در محل‌های سوراخ‌های مته و لنگر سربی و همچنین کشیدن محکم پوست سر باید در درازمدت خودداری شود.
• حمام کردن: حمام سطلی با حضور یک نفر در خانه، در هفته‌های اول امن‌تر از ایستادن زیر دوش است. زیراندازهای ضد لغزش مهم هستند.
• کارهای آشپزخانه و خانه: دست دراز کردن به قفسه‌های بالا، آسیاب کردن، ورز دادن و بلند کردن ظرف‌های آب، به قسمت مولد برق فشار می‌آورد؛ این کارها را به مدت شش هفته به دیگران واگذار کنید.
• سفر و وسایل نقلیه دو چرخ: بهتر است به دلیل تکان‌های شدید، از رانندگی با ترک موتور در جاده‌های لکنو به مدت شش تا هشت هفته خودداری شود؛ سفر با چهارچرخ با توقف‌های مکرر ترجیح داده می‌شود.
• رانندگی: تنها پس از موافقت متخصص مغز و اعصاب معالج، معمولاً پس از تثبیت شرایط و رفع هرگونه سرگیجه یا دوبینی.
• کار: کارهای اداری و نظارتی اغلب ظرف چهار تا شش هفته از سر گرفته می‌شوند. کار در مزرعه، ساخت و ساز، رانندگی برای امرار معاش و کار در کارخانه نیاز به مجوز شخصی دارند، گاهی اوقات این مجوز سه ماه طول می‌کشد.
• مراقبت مشترک خانوادگی: یک مراقب اصلی را مشخص کنید که در ویزیت‌های برنامه‌ریزی شرکت کند، دستگاه کنترل بیمار را نگه دارد، باتری را پیگیری کند و یک دفترچه یادداشت علائم داشته باشد. توزیع مسئولیت بین بسیاری از بستگان اغلب به این معنی است که هیچ کس کنترل امور را در دست ندارد.
• ورزش و تمرین: پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری ثابت، تای چی و یوگای تطبیقی ​​توصیه می‌شود. کبدی، کشتی، کریکت در انتهای سریع بولینگ و هرگونه فعالیتی که خطر ضربه به سر دارد به دلیل وجود سخت‌افزار کاشته شده توصیه نمی‌شود.

محافظت از نتیجه در درازمدت

• هرگز با این فرض که DBS جایگزین داروهای پارکینسون شده است، آنها را به طور ناگهانی قطع نکنید؛ قطع ناگهانی داروها می‌تواند خطرناک باشد.
• کارت شناسایی دستگاه خود را همیشه همراه داشته باشید و آن را در بازرسی فرودگاه، بیمارستان‌ها و کلینیک‌های دندانپزشکی نشان دهید.
• قبل از انجام MRI، دیاترمی، اولتراسوند درمانی، رادیوتراپی، جراحی الکتروکوتر یا ECT به پزشک اطلاع دهید - برخی از این موارد می‌توانند به دستگاه آسیب برسانند یا به بافت مغز آسیب برسانند. MRI فقط تحت شرایط مشخص شده توسط سازنده دستگاه امکان‌پذیر است.
• از میدان‌های الکترومغناطیسی قوی دوری کنید: تجهیزات جوشکاری صنعتی، بلندگوها و آهنرباهای بزرگ، کوره‌های قوس الکتریکی و گرمایش القایی.
• در بررسی باتری‌ها شرکت کنید. ژنراتورهای غیر قابل شارژ معمولاً بسته به تنظیمات، چند سال دوام می‌آورند؛ ژنراتورهای قابل شارژ نیاز به شارژ منظم دارند.
• عفونت‌ها، مشکلات دندانی و آسیب‌های پوستی روی ژنراتور را فوراً درمان کنید، زیرا سخت‌افزار کاشته شده می‌تواند آلوده شود.
• فیزیوتراپی، مصرف پروتئین، ویتامین D و کلسیم و عایق‌بندی خانه در برابر سقوط را رعایت کنید - فرش‌های شل، راه‌پله‌های تیره، کف خیس حمام و آستانه درها باعث بیشترین آسیب‌ها می‌شوند.
• در صورت وجود اختلال تکلم، گفتاردرمانی را ادامه دهید؛ تحریک گاهی اوقات می‌تواند گفتار را بدتر کند و این مشکل با برنامه‌ریزی و درمان به طور مشترک مدیریت می‌شود.

کودکان، نوجوانان و بزرگسالان

کودکان و نوجوانان

DBS در کودکان عمدتاً برای دیستونی‌های مقاوم به درمان پزشکی - از جمله دیستونی‌های ارثی و فلج مغزی دیستونیک - و نه برای بیماری پارکینسون استفاده می‌شود. جراحی معمولاً در حالت خواب انجام می‌شود، ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا فواید آن در دیستونی ظاهر شود، سخت‌افزار وسایل رشد و طول لید نیاز به برنامه‌ریزی دارند و حمایت والدین از پایبندی به درمان ضروری است. یک تیم مغز و اعصاب و توانبخشی کودکان در کل درگیر است.

بزرگسالان سالمند

سن به تنهایی بیمار را رد صلاحیت نمی‌کند، اما خطر با ضعف افزایش می‌یابد. در بیماران بالای ۷۰ سال، تیم پزشکی به دقت شناخت، خطر هذیان، زمین خوردن، فشار خون بالا، مصرف داروهای ضد انعقاد و وضعیت قلبی و کلیوی را بررسی می‌کند. در مواردی که شناخت مختل شده باشد، GPi ممکن است بر STN ترجیح داده شود و در برخی موارد، توصیه صادقانه این است که به جای عمل جراحی، دارو و توانبخشی را بهینه کنید. هذیان پس از عمل در این گروه شایع‌تر است و معمولاً با گذشت زمان و مراقبت‌های حمایتی برطرف می‌شود.

اگر تصمیم به انجام این عمل گرفتید

کاهش جراحی یک انتخاب مشروع است و باید آگاهانه باشد. بدون DBS، درمان با بهترین مدیریت پزشکی موجود ادامه می‌یابد: تقسیم دوز لوودوپا، آگونیست‌های دوپامین، مهارکننده‌های MAO-B و COMT، آمانتادین برای دیسکینزی، فیزیوتراپی، گفتاردرمانی و کاردرمانی، سم بوتولینوم برای دیستونی کانونی و پروپرانولول یا پریمیدون برای لرزش. بسیاری از بیماران سال‌ها با این مسیر به طور قابل قبولی خوب عمل می‌کنند.

با این حال، آنچه عموماً با گذشت زمان اتفاق می‌افتد این است که دوره‌های «قطع مصرف» طولانی‌تر، فواصل دوز کوتاه‌تر، دیسکینزی‌ها افزایش، زمین خوردن‌ها بیشتر و بار روی دوش مراقبان خانواده افزایش می‌یابد. درمان‌های تزریقی در صورت وجود می‌توانند جایگزین باشند. اگر اکنون امتناع کنید، در به طور دائم بسته نمی‌شود - اما اگر شناخت کاهش یابد یا اگر علائم عدم پاسخ به لوودوپا غالب شود، ممکن است کاندیداتوری از بین برود. یک راه میانه معقول، به تعویق انداختن جراحی و ارزیابی مجدد در فواصل شش ماهه است تا قبل از محدود شدن فرصت، تصمیم گیری دوباره انجام شود.

چه چیزی هزینه DBS را تغییر می‌دهد؟

DBS یکی از گران‌ترین درمان‌های جراحی مغز و اعصاب است، که عمدتاً به دلیل دستگاه کاشته شده در آن است. بیمارستان‌های آپولو در لکنو پس از ارزیابی، یک تخمین کتبی ارائه می‌دهند. جدول زیر توضیح می‌دهد که چه چیزی این رقم را بالا یا پایین می‌برد؛ لطفاً مبالغ واقعی را از صورتحساب یا میز بیمه بیمارستان به جای لیست قیمت‌های آنلاین دریافت کنید.

بیمه، درمان بدون پول نقد و کارهای اداری در هند

• پوشش: بسیاری از بیمه‌های درمانی هند، DBS را به عنوان یک عمل جراحی مغز و اعصاب بستری پوشش می‌دهند، اما محدودیت‌های دستگاه، پوشش‌های ایمپلنت و کسورات متناسب با اجاره اتاق اغلب اعمال می‌شوند. بند مربوط به ایمپلنت را به طور خاص مطالعه کنید.
• دوره‌های انتظار: بیماری پارکینسون، لرزش اساسی و دیستونی که قبل از شروع بیمه نامه تشخیص داده شده اند، به عنوان بیماری های از پیش موجود در نظر گرفته می شوند. اکثر بیمه نامه ها یک اختلال از پیش موجود را اعمال می کنند.