Longontsteking is een longinfectie die ervoor zorgt dat de luchtzakjes in een of beide longen ontstoken raken. Hoesten met slijm of pus, koorts, koude rillingen en ademhalingsproblemen kunnen optreden wanneer de luchtzakjes zich vullen met vocht of pus (etterig materiaal). Longontsteking kan worden veroorzaakt door verschillende soorten, waaronder bacteriën, virussen en schimmels.
Longontsteking, zowel viraal als bacterieel, is besmettelijk. Dit betekent dat ze van persoon op persoon kunnen worden overgedragen door het inademen van druppeltjes in de lucht die vrijkomen bij een nies of hoest. Deze soorten longontsteking kunnen ook worden opgelopen door in contact te komen met oppervlakken of voorwerpen die besmet zijn met bacteriën of virussen die longontsteking veroorzaken. Schimmelpneumonie kan worden opgelopen vanuit de omgeving. Het wordt niet van de ene persoon op de andere overgedragen.
Longontsteking wordt verder onderverdeeld in categorieën, afhankelijk van hoe of waar de ziekte is opgelopen:
- Ziekenhuispneumonie (HAP) – Dit type bacteriële longontsteking wordt opgelopen in het ziekenhuis. Omdat de betrokken bacteriën mogelijk resistenter zijn tegen medicijnen dan andere varianten, kan het gevaarlijker zijn.
- Community-acquired pneumonie (CAP) – Longontsteking die buiten een medische of institutionele setting is opgelopen, wordt zo genoemd.
- Beademingsgerelateerde pneumonie (VAP) – VAP is een vorm van longontsteking die voorkomt bij patiënten die beademd worden.
- Aspiratie-longontsteking – Aspiratiepneumonie wordt veroorzaakt door het inademen van micro-organismen uit voedsel, drank of speeksel in uw longen. Als u moeite hebt met slikken of overmatig verdoofd bent door het gebruik van medicijnen, alcohol of andere drugs, is de kans groter dat dit gebeurt.
Lopende longontsteking
Wandelpneumonie is een type longontsteking dat minder ernstig is. Patiënten met wandelpneumonie zijn zich er mogelijk niet van bewust dat ze de ziekte hebben. Het is mogelijk dat hun symptomen meer lijken op een lichte luchtwegaandoening dan op een longontsteking. Wandelpneumonie kan daarentegen een langere hersteltijd vereisen.
Hieronder staan enkele symptomen van looppneumonie:
- een low-grade koorts
- een droge hoest die langer dan een week aanhoudt
- rillingen
- Ademhalingsproblemen
- pijn op de borst
- verminderde eetlust
Longontsteking wordt vaak veroorzaakt door virussen en bacteriën zoals Streptococcus pneumoniae en Haemophilus influenzae. Longontsteking door lopen wordt daarentegen meestal veroorzaakt door de bacterie Mycoplasma pneumoniae.
Stadia van longontsteking
Longontsteking kan worden gekarakteriseerd op basis van het deel van de longen dat wordt aangetast:
- Bronchopneumonie – Bronchopneumonie kan delen van uw longen aan beide kanten beschadigen. Het wordt meestal gezien bij of rond uw bronchiën. De buizen die uw luchtpijp verbinden met uw longen staan bekend als bronchiolen.
- Lobaire longontsteking – Een of meer lobben van uw longen zijn aangetast door lobaire pneumonie. De longen zijn verdeeld in lobben, wat afzonderlijke delen van de long zijn. Gebaseerd op hoe ver de ziekte is gevorderd, kan lobaire pneumonie worden gecategoriseerd in vier stadia:
-
- Congestie – De longen lijken dik en verstopt. Infectieuze organismen hebben zich verzameld in de vloeistof die zich in de luchtzakken heeft verzameld.
- Rode leverziekte – De vloeistof is verontreinigd met rode bloedcellen en immuuncellen. De longen zien er hierdoor rood en vast uit.
- Grijze hepatisatie – Het is een term die wordt gebruikt om het proces van een persoon te beschrijven. Rode bloedcellen beginnen af te breken, maar immuuncellen zijn nog steeds aanwezig. De kleur van rode bloedcellen verandert van rood naar grijs als ze afbreken.
- Resolutie – De infectie wordt opgeruimd door immuuncellen. Een productieve hoest helpt bij het uitstoten van resterende vloeistof uit de longen.
Longontsteking treedt op wanneer bacteriën de longen binnendringen en een ziekte veroorzaken. De reactie van het immuunsysteem op de infectie veroorzaakt een ontsteking van de longblaasjes (alveoli). De longblaasjes kunnen uiteindelijk vollopen met pus en vloeistoffen als gevolg van de ontsteking, wat resulteert in longontstekingssymptomen. Longontsteking kan worden veroorzaakt door verschillende infectieuze organismen, waaronder bacteriën, virussen en schimmels.
Bacteriële longontsteking
Streptococcus pneumoniae is de meest voorkomende oorzaak van bacteriële longontsteking. Andere factoren om te overwegen zijn:
- Mycoplasma pneumoniae is een bacterie die longontsteking veroorzaakt.
- Haemophilus influenza is een infectieziekte die wordt veroorzaakt door de bacterie Haemophilus influenza
- Legionella pneumophila is een soort Legionellabacterie.
virale longontsteking
Longontsteking wordt vaak veroorzaakt door luchtwegvirussen. Longontsteking kan worden veroorzaakt door verschillende virale infecties, waaronder:
- Influenza grieppandemie)
- RSV (respiratoir syncytieel virus) is een virus dat ademhalingsmoeilijkheden (RSV) veroorzaakt.
- Virussen die rhinorroe (verkoudheid) veroorzaken
- Infectie met het humane parainfluenzavirus (HPIV).
- Infectie met het humaan metapneumovirus (HMPV)
- Mazelen
- Waterpokken is een ziekte die wordt veroorzaakt door kippen (varicella-zostervirus)
- Infectie met het adenovirus of coronavirus
Ondanks de overeenkomsten in symptomen tussen virale en bacteriële longontsteking, is virale longontsteking vaak milder. Zonder behandeling kan het binnen 1 tot 3 weken verbeteren. Mensen met virale longontsteking lopen risico op bacteriële longontsteking, aldus het National Heart, Lung, and Blood Institute.
Schimmelpneumonie
Longontsteking kan worden veroorzaakt door schimmels die in de grond of vogelpoep zitten. Mensen met een verzwakt immuunsysteem lopen meer risico om hierdoor longontsteking te krijgen. Schimmels die longontsteking kunnen veroorzaken zijn onder andere:
- Pneumocystis jirovecii
- Soort Cryptococcus
- Soorten histoplasmose
De minder vaak voorkomende oorzaken van bacteriële longontsteking zijn:
- Haemophilus influenza type B (Hib) veroorzaakt longontsteking bij kinderen jonger dan 5 jaar. Het kan ook andere infecties veroorzaken, zoals meningitis en oorinfectiesDankzij de Hib-vaccinaties komen deze infecties echter minder vaak voor.
- Moraxella catarrhalis wordt gezien als een onderdeel van de onschadelijke bacteriën in onze mond en keel. Maar het kan longontsteking veroorzaken bij kinderen en volwassenen met andere longziekten zoals Astma en COPD. Meestal veroorzaakt het oorontstekingen en sinusitis bij kinderen.
- Staphylococcus aureus-pneumonie komt vaker voor bij gehospitaliseerde patiënten of na de virale griep. Deze infecties kunnen ernstig en moeilijk te behandelen worden, omdat ze resistent zijn tegen meerdere antibiotica.
- Klebsiella-pneumonie kan longontsteking veroorzaken bij gehospitaliseerde patiënten die aan de beademing liggen. Het kan ook longontsteking veroorzaken bij alcoholisten.
- Streptococcus agalactiae (Groep B streptokokken) is een bacterie die voorkomt in de vrouwelijke vagina. Ze kunnen van een zwangere vrouw op haar baby worden overgedragen tijdens de bevalling en ernstige infecties veroorzaken bij de pasgeborenen. Ze kunnen ook infecties veroorzaken bij ouderen die suikerziekte or neurologische ziekte.
- Pseudomonas aeruginosa kan longontsteking veroorzaken bij personen met een verminderde longfunctie, zoals taaislijmziekte, personen met een lage immuniteit en personen die in het ziekenhuis liggen.
Afhankelijk van de geografische locatie van het individu kan het type bacterie dat de infectie veroorzaakt, variëren. In dergelijke gevallen kunnen reizigers en toeristen die vanuit bepaalde landen migreren, worden blootgesteld aan bacterietypen die minder vaak voorkomen in hun eigen geografische locatie. In sommige gevallen kan een persoon worden blootgesteld en kwetsbaar worden voor een zeldzaam type bacteriële longontsteking vanwege zijn verzwakte immuunsysteem of een onderliggende gezondheidstoestand.
Symptomen van longontsteking variëren afhankelijk van de leeftijd van de getroffen persoon, zijn of haar gezondheidstoestand en het type micro-organisme dat de infectie veroorzaakt.
Bij pasgeboren baby's zijn de meest voorkomende symptomen piepen, grommen, snel ademhalen, prikkelbaarheid en lethargisch gedrag. Milde symptomen van longontsteking lijken op die van een gewone verkoudheid of griep, maar ze duren meestal langer.
Veelvoorkomende symptomen van longontsteking zijn:
- Koorts, koude rillingen en zweten
- Hoesten, met of zonder slijm
- Pijn op de borst
- Ademhalingsproblemen
- Misselijkheid en overgeven
- Bronchitis behandeling
- Spierpijn
- Hoofd
- Vermoeidheid
- Verwarring
Longontsteking kan zich ontwikkelen en bij sommige personen levensbedreigend worden. Daarom moet er zo vroeg mogelijk medische hulp worden ingezet.
Iedereen kan longontsteking krijgen, maar de volgende personen lopen het grootste risico.
- Kinderen onder de 2 jaar
- Volwassenen ouder dan 65 jaar
- Gehospitaliseerde personen: Ziekenhuisopname verhoogt het risico op blootstelling aan micro-organismen, vooral bij personen die beademd moeten worden.
- Aanwezigheid van chronische ziekten: Chronische ziekten zoals astma, chronische obstructieve longziekte (COPD), of hartziekten kunnen iemand vatbaarder maken voor longontsteking.
- Roken: Roken resulteert meestal in schade aan het natuurlijke afweersysteem van het lichaam tegen bacteriën en virussen, waardoor mensen vatbaarder worden voor infecties zoals longontsteking.
- Zwak immuunsysteem: Mensen met ernstige onderliggende gezondheidsproblemen zoals HIV / AIDS, degenen die een orgaantransplantatie hebben ondergaan, degenen die chemotherapie Bij langdurig gebruik van steroïden is er een groter risico op longontsteking.
Diagnostische tests voor longontsteking detecteren de aanwezigheid van longontsteking, het micro-organisme dat de infectie veroorzaakt en de mate van schade aan de longen. Diagnose is ook essentieel om de verspreiding van de infectie te beperken, de ernst ervan te begrijpen en ook als leidraad voor de behandeling die moet worden gegeven.
Veelvoorkomende infectieuze organismen zijn doorgaans moeilijk te identificeren, en daarom worden de medische geschiedenis of de patiënt, de identificatie van veelvoorkomende agentia in de gemeenschap en de klinische presentatie van de patiënt in overweging genomen. In gevallen waarin de symptomen niet verdwijnen na een primaire behandeling, kunnen aanvullende tests worden uitgevoerd om minder vaak voorkomende oorzaken van longontsteking te diagnosticeren en te identificeren.
Op basis van de symptomen die de persoon vertoont en zijn gezondheidsstatus, kunnen verschillende laboratoriumtests worden uitgevoerd voor een nauwkeurige diagnose. Veelvoorkomende voorgeschreven diagnostische tests die in een laboratorium kunnen worden uitgevoerd, zijn onder andere:
- Volledig bloedbeeld (CBC):De aanwezigheid van een infectie kan worden vastgesteld aan de hand van het aantal witte bloedcellen of WBC in het bloed.
- Basis Metabolisch Panel (BMP): Tests op natrium, kalium en andere elementen om de ernst van de infectie te bepalen.
- Arteriële bloedgassen of ABG: Deze test meet de pH en de hoeveelheid zuurstof en koolstofdioxide in het bloed. Dit is een indicatie van de longfunctie.
Om de aanwezigheid van bacteriën vast te stellen, worden de volgende tests vaak voorgeschreven:
- Sputumkweek/Gramkleuring: Primaire test om de bacteriële oorzaak van longontsteking te identificeren. Kweek kan ook de antibiotica identificeren waarvoor de bacteriële agens gevoelig is.
- AFB-smear en cultuur: Tuberculose kan zich ook voordoen als longontsteking. Deze test is vereist om te identificeren tuberculose bacteriën in de longen.
- Bloedcultuur:Deze test wordt uitgevoerd wanneer het vermoeden bestaat dat de infectie zich heeft verspreid van de longen naar het bloed of van het bloed naar de longen.
- Pleurale vloeistofanalyse: Soms verzamelt zich vloeistof rond de longen tussen de omhulsels. Deze vloeistof wordt getest om de oorzaak van longontsteking te identificeren.
- Speciale proef: Speciale tests kunnen specifieke oorzaken van longontsteking identificeren. Deze omvatten die welke niet gekweekt kunnen worden Voorbeelden zijn
- Mycoplasma
- Legionella
- Grieptesten
- RSV-testen
- Schimmeltesten
X-thorax: Een röntgenfoto van de borstkas detecteert en evalueert de ernst van een longinfectie. Wanneer een patiënt longontsteking heeft, kan de aangetaste long op de röntgenfoto van de borstkas zichtbaar zijn als vlekken.
Computertomografie (CT-scan) wordt gebruikt om de structuur van de longen en de veranderingen als gevolg van longontsteking te detecteren en te evalueren.
Behandeling voor longontsteking varieert afhankelijk van het type en de ernst van de infectie. Verschillende medicijnen voor longontsteking omvatten:
- antibiotica: Deze medicijnen werken op de bacteriën. Antibiotica worden door de arts voorgeschreven op basis van het type bacterie dat longontsteking veroorzaakt. Als de symptomen niet afnemen, wordt de antibiotica vervangen.
- Hoestmedicijn: Ernstig hoesten kan lastig zijn voor patiënten. Hoestmedicatie vermindert hoest en helpt de patiënt te rusten. Soms is hoesten nodig om vocht uit de longen te verwijderen. In dergelijke gevallen kan de lage dosis hoestmedicatie worden verlaagd.
- Antipyretica: Wanneer iemand last heeft van koorts en pijn tijdens de infectie, worden medicijnen voorgeschreven om de koorts en pijn te verminderen, zoals paracetamol.
- Opname in het ziekenhuis kan nodig zijn bij ernstige infecties, bij personen ouder dan 65 jaar of als er variaties in de bloeddruk, schade aan de nierfunctie, snelle ademhaling, verwardheid, lage/hoge hartslag en ademhalingsmoeilijkheden.
- Kinderen moeten mogelijk in het ziekenhuis worden opgenomen als ze jonger zijn dan 2 maanden of als ze lusteloos zijn, hoge koorts hebben en ademhalingsproblemen ervaren. Als het kind er uitgedroogd uitziet, is dat ook een teken om ze in het ziekenhuis te laten opnemen.
- Voor mensen die een longontsteking hebben opgelopen, kan het belangrijk zijn om voldoende rust te nemen, voldoende te drinken en de voorgeschreven medicijnen te nemen. Dit kan het risico op complicaties verkleinen en bijdragen aan een snel herstel.
Sommige gewoonten kunnen longontsteking en ernstige ziektes helpen voorkomen.
- Vaccinatie: De meest voorkomende vormen van longontsteking kunnen worden voorkomen door vaccinatie. Het beschikbare vaccin omvat
- Pneumokokkenvaccin: Dit vaccin beschermt het individu tegen ernstige infecties van Streptococcus pneumonia. Er zijn twee soorten pneumokokkenvaccins beschikbaar. Dit zijn het pneumokokkenpolysaccharidevaccin (PPSV23) en het pneumokokkenconjugaatvaccin (PCV 13).
- Hemophilus influenzavaccin of Hib-vaccin voorkomt longontsteking door Haemophilus influenza.
- Andere relevante vaccins omvatten griepvaccin, waterpokkenvaccin, BMR
Enkele andere preventieve maatregelen zijn:
- Grondig en frequent handen wassen
- Het bedekken van de neus tijdens het niezen
- Reinigen en desinfecteren van oppervlakken zoals deurknoppen, handgrepen, toetsenborden, afstandsbedieningen, mobiele telefoons en andere voorwerpen die vaak met de handen worden aangeraakt.
- Vermijd het aanraken van gezicht, ogen, neus en mond zonder de handen te wassen
- Vermijd nauw contact met mensen die verkouden zijn en hoesten of luchtweginfecties hebben
- Stop met roken
Complicaties
Mogelijke complicaties zijn onder meer:
- Chronische aandoeningen – Als u bepaalde reeds bestaande medische aandoeningen heeft, kan longontsteking deze verergeren. hartfalen en emfyseem zijn twee van deze aandoeningen. Longontsteking verhoogt het risico op een hartaanval bij sommige mensen.
- Bacteriën – Bacteriën van een longontsteking kunnen in uw bloedbaan terechtkomen en ziekte veroorzaken. Dit kan resulteren in gevaarlijke lage bloeddruk, septische shock en in sommige gevallen orgaanfalen.
- Longabcessen – Dit zijn met pus gevulde holtes in de longen. Ze kunnen worden behandeld met antibiotica. Om de pus te verwijderen, kunnen patiënten drainage of een operatie nodig hebben.
- Ademhalingsproblemen – Wanneer u ademt, kunt u moeite hebben met het ontvangen van voldoende zuurstof. Het is mogelijk dat u een beademingsapparaat nodig hebt.
- Acuut ademhalingsnoodsyndroom (ARDS) is een aandoening waarbij het lichaam Dit is het ernstigste type ademhalingsfalen. Het is een medische situatie die onmiddellijke aandacht vereist.
- Pleurale effusie – Dit is een type pleurale effusie dat optreedt als Als u uw longontsteking niet behandelt, kunt u pleurale effusie ontwikkelen, wat vocht is rond uw longen in uw pleura. Pleurae zijn dunne membranen die de binnenkant van uw ribbenkast en de buitenkant van uw longen bekleden. Als het vocht infectieus wordt, moet het worden afgevoerd.
- Schade aan de nieren, het hart en de lever – Deze organen kunnen beschadigd raken als ze niet genoeg zuurstof krijgen of als het immuunsysteem te sterk reageert op de infectie.
Is longontsteking te genezen?
Antibiotica mogen niet te snel worden gestopt als u een bacteriële infectie heeft; anders kan de infectie niet volledig verdwijnen. Dit geeft aan dat uw longontsteking kan terugkeren. Antibioticaresistentie kan worden verergerd door abrupt te stoppen met antibiotica. Infecties die resistent zijn tegen antibiotica zijn moeilijker te behandelen. Met thuisbehandeling verdwijnt virale longontsteking meestal binnen 1 tot 3 weken. In sommige gevallen kunnen antivirale middelen nodig zijn. Schimmelpneumonie wordt behandeld met antischimmelmedicijnen. Het kan een langere behandeltijd vereisen.
Longontsteking tijdens de zwangerschap
Maternale longontsteking is een longontsteking die ontstaat tijdens de zwangerschap. Zwangere vrouwen zijn vatbaarder voor infecties zoals longontsteking. Dit heeft te maken met de natuurlijke demping van het immuunsysteem die optreedt tijdens de zwangerschap.
Symptomen van longontsteking veranderen niet per trimester. Echter, door andere ongemakken die u ervaart, kunt u sommige hiervan later in uw zwangerschap opmerken. Als u een kind verwacht, bel dan uw arts zodra u symptomen van longontsteking ziet. Voortijdige geboorte en een laag geboortegewicht zijn twee problemen die kunnen ontstaan door een longontsteking bij de moeder.
Conclusie
Longontsteking is een bacteriële, virale of schimmelinfectie van de longen. Als gevolg van de reactie van het immuunsysteem op de infectie zwellen de longblaasjes op met pus en vocht. Symptomen zijn onder meer ademhalingsmoeilijkheden, hoesten met of zonder slijm, koorts en koude rillingen. Uw arts zal een lichamelijk onderzoek doen en uw medische geschiedenis bekijken om longontsteking te diagnosticeren. Hij/zij kan meer tests voorstellen, zoals een röntgenfoto van de borstkas.
De behandeling wordt bepaald door de oorzaak van de infectie. Antibiotica, antivirale middelen en antischimmelmiddelen kunnen allemaal worden gebruikt. Longontsteking verdwijnt meestal binnen een paar weken. Als uw symptomen verergeren, raadpleeg dan zo snel mogelijk een arts, omdat u mogelijk in het ziekenhuis moet worden opgenomen om ernstigere gevolgen te voorkomen of te behandelen.
Overzicht
Oorzaken van longontsteking
Kenmerken
Risicofactoren
Diagnostiek
Longontsteking behandeling
Preventie van longontsteking
FAQ
Hoe kan ik voorkomen dat mijn baby een longontsteking krijgt?
Vaccinaties zijn de veiligste preventieve maatregel tegen longontsteking en andere dodelijke infecties bij baby's.
Is longontsteking dodelijk?
Een onbehandelde longontsteking kan dodelijk zijn voor baby's jonger dan 2 maanden en voor volwassenen met onderliggende gezondheidsproblemen.
Hoe lang duurt het om te herstellen van een longontsteking?
Longontsteking kan worden beschouwd als een milde ziekte bij gezonde mensen en kan daarom binnen 2 tot 3 weken worden genezen. Bij mensen met andere gezondheidsproblemen en bij ouderen kan het tot 2 maanden of langer duren.
Wat zijn de eerste tekenen van longontsteking?
Hoesten en koorts zijn vroege tekenen van longontsteking. Meestal wordt hoesten geassocieerd met slijm of sputum dat tijdens de infectie uit de longen komt. Apollo Hospitals heeft de beste longarts in India. Om de beste artsen in uw stad in de buurt te vinden, bezoekt u de onderstaande links:
Disclaimer:
De informatie op deze pagina is uitsluitend bedoeld voor algemene informatieve en educatieve doeleinden. Hoewel we redelijke inspanningen leveren om ervoor te zorgen dat de informatie nauwkeurig, betrouwbaar en regelmatig wordt bijgewerkt, mag deze niet worden beschouwd als vervanging voor professioneel medisch advies, diagnose of behandeling.
De symptomen, oorzaken, ernst, het verloop en de behandelingsmogelijkheden van een ziekte of aandoening kunnen per persoon verschillen. De verstrekte informatie dekt mogelijk niet elk aspect van de aandoening of elke mogelijke behandelingsoptie.
Gebruik deze informatie niet voor zelfdiagnose of zelfbehandeling. Raadpleeg een gekwalificeerde zorgverlener voor een accurate diagnose en advies op basis van uw individuele gezondheidstoestand.
Als u ernstige, plotselinge of verergerende symptomen ervaart, zoek dan onmiddellijk medische hulp.
Voor meer informatie over hoe onze medische content wordt gemaakt, beoordeeld, bijgewerkt en onderhouden, kunt u ons [Redactiebeleid] raadplegen.
Beste ziekenhuis bij mij in de buurt in Chennai