Slapeloosheid - Oorzaken, symptomen, diagnose en behandelingen

Slapeloosheid of slapeloosheid is een gewone slaapstoornis waardoor het moeilijk kan zijn om in slaap te vallen, moeilijk om door te slapen, of beide, of waardoor u te vroeg wakker wordt en niet meer in slaap kunt vallen.
Het treft miljoenen mensen over de hele wereld. Het National Institute of Health schat dat bijna 30% van de wereldbevolking last heeft van slaapverstoring en dat bijna 10% van hen overdag slaapt.

Wat is slapeloosheid?

Slapeloosheid kan de slaap verstoren psychosociaal functioneren en kwaliteit van leven. Genoeg slaap krijgen is een belangrijk aspect van een gezonde levensstijl. Een volwassene heeft minimaal 7 tot 8 uur slaap per dag nodig. Slaappatronen veranderen echter met de leeftijd. Oudere volwassenen kunnen bijvoorbeeld 's nachts minder slapen en overdag vaker dutjes doen. Gebrek aan slaap zorgt ervoor dat iemand zich moe voelt, depressief, en prikkelbaar. Het vermindert ook de concentratie en vermindert het vermogen van een persoon om zijn of haar dagelijkse activiteiten uit te voeren. Slapeloosheid wordt geassocieerd met stemmingswisselingen, prikkelbaarheiden angstHet verhoogt ook de bloeddruk en het risico op chronische ziekten zoals suikerziekte.
Iedereen ervaart af en toe episodes van slapeloosheid die komen en gaan zonder dat dit ernstige problemen veroorzaakt. Maar voor sommige mensen duren de episodes van slapeloosheid maanden of jaren en hebben ze een significante impact op de kwaliteit van leven.
Slapeloosheid wordt voornamelijk gediagnosticeerd op basis van de slaapgeschiedenis van een patiënt. Polysomnografie is een type slaaponderzoek dat alleen wordt uitgevoerd bij patiënten met slaapstoornissen zoals periodieke ledemaatbewegingsstoornis (PLMB) of obstructieve slaapapneu (OSA). De behandeling van slapeloosheid bestaat uit een combinatie van medicijnen, gedrags- of psychologische therapieënen verandering van levensstijl.
Slapeloosheid wordt vaak veroorzaakt door een onderliggende ziekte of aandoening. Enkele van de meest voorkomende oorzaken van slapeloosheid zijn:

• Pijn: Acute fysieke pijn zoals een kiespijn, buikpijn en dergelijke veroorzaken slaapstoornissen totdat de ontsteking en de pijn afnemen.
• Slechte eetgewoonten: Te veel eten of het eten van een grote maaltijd laat in de avond verstoort de stofwisseling. Het verstoort ook de slaap-waakcyclus en veroorzaakt slapeloosheid.
• Reizen en jetlag:Reizen van de ene tijdzone naar de andere verstoort het normale circadiane ritme van het lichaam en veroorzaakt tijdelijke slapeloosheid.
• Veranderingen in werktijden: Veranderingen in werktijden veroorzaken bij sommige mensen kortdurende slapeloosheid, omdat ze tijd nodig hebben om hun biologische klok opnieuw in te stellen.
• Spanning: Sommige mensen maken zich zorgen over onbelangrijke zaken en verliezen slaap. Het is echter normaal om je zorgen te maken over een recente gebeurtenis of een onverwacht incident, maar het zou de kwaliteit en kwantiteit van de slaap niet moeten beïnvloeden.
• Angst en depressie: Angst of Depressie beïnvloedt de slaap en veroorzaakt slapeloosheid.
• Biologische oorzaken: Biologische veranderingen zoals veroudering beïnvloeden het slaappatroon. Ouderen hebben de neiging om lichter te slapen en worden 's nachts vaker wakker.
• Hormonale veranderingen: Hormonale onevenwichtigheden veroorzaken slaapproblemen, vooral bij vrouwen tijdens zwangerschap en menopauzeDeze veranderingen worden meestal veroorzaakt door veranderingen in de oestrogeenspiegels.

Medische omstandigheden

Bepaalde medische aandoeningen die de slaap kunnen verstoren zijn:

• Astma
• Artritis
• Maagzuur
• hyperglycemia
• Hyperthyreoïdie
• Prostaatziekte
• Angina of pijn op de borst
• Congestief hartfalen
• Chronisch vermoeidheidssyndroom
• Hypoglykemie door suikerziekte
• Chronische obstructieve longziekte
• Zure reflux or gastro-oesofageale reflux ziekte
• Rustelozebenensyndroom: Rusteloze benen syndroom is een ziekte van het zenuwstelsel die gekenmerkt wordt door een onaangenaam of branderig gevoel in de benen. Het zorgt ervoor dat de persoon onnodig de benen beweegt. Het onaangenaam gevoel kan de persoon uit de slaap houden.
• Slaapapneu: Slaap apneu wordt geassocieerd met ademhalingsmoeilijkheden tijdens het slapen. Het veroorzaakt ontwaken midden in de slaap.
• Medicijnen: Medicijnen zoals antidepressiva, bloeddrukverlagers en medicijnen tegen astma kunnen de slaap verstoren en slapeloosheid veroorzaken.
• Overmatige inname van cafeïne, nicotine en alcohol: Cafeïne en nicotine werken als stimulerende middelen voor het centrale zenuwstelsel. Het consumeren van producten die rijk zijn aan cafeïne en nicotine laat in de avond verstoort de slaap en veroorzaakt slapeloosheid. Alcohol veroorzaakt vaak een ontwaken midden in de nacht door diepere stadia van slaap te voorkomen. Het effect van deze stoffen verschilt echter van persoon tot persoon.
• Gebrek aan fysieke activiteit: Gebrek aan fysieke of sociale activiteit kan slapeloosheid veroorzaken.

Soorten slapeloosheid

• Acute slapeloosheid: Het wordt gekenmerkt door een korte episode van slaapproblemen die veroorzaakt worden door stressvolle gebeurtenissen in het leven of door depressie. Het verdwijnt vaak zonder enige behandeling.
• Chronische slapeloosheid:Het is een langdurige slaapstoornis gekenmerkt door moeite met in slaap vallen of doorslapen, ten minste drie nachten per week gedurende drie maanden of langer. Het kan worden veroorzaakt door een lange geschiedenis van slaapstoornissen.
• Comorbide slapeloosheid: Het wordt veroorzaakt door een andere medische aandoening, zoals artritis of pijn in de rug, waardoor het moeilijk is om te slapen.
• Beginnende slapeloosheid:Het wordt gekenmerkt door moeite met in slaap vallen aan het begin van de nacht.
• Onderhoudsinsomnia: Het wordt gekenmerkt door een onvermogen om in slaap te blijven. Mensen met onderhoudsinsomnia worden 's nachts wakker en hebben moeite om weer in slaap te vallen.

Slapeloosheid wordt op zichzelf beschouwd als een symptoom van andere medische aandoeningen, zoals chronische angst of depressie.

Enkele veelvoorkomende klachten die met slapeloosheid gepaard gaan, zijn:

• Moeilijkheden met het in slaap houden van de slaap
• Problemen met in slaap vallen 's nachts
• Neiging om overdag in slaap te vallen
• Je moe en lusteloos voelen gedurende de dag
• Wakker worden zonder je opgeladen of verfrist te voelen
• Gevoel van zwakte of vermoeidheid, zelfs na een nacht slapen
• Relatief eerder wakker worden dan de gewenste tijd
• Nachtelijk ontwaken of meerdere keren per nacht wakker worden

Complicaties van slapeloosheid

• Hartziekte
• Spanningshoofdpijn
• Lage energieniveaus
• De afname van de aandachtsspanne
• Slecht geheugen en herinneren
• Slechte focus en concentratie
• Gebrek aan coördinatie en fouten
• Gebrek aan de juiste motivatie
• Slechte prestaties op het werk of op school
• Onvermogen om eenvoudige dagelijkse taken uit te voeren
• Moeilijkheden met socialiseren met anderen
• Lage immuunfuncties
• Constante zorgen en piekeren
• Tekenen van gastro-intestinale problemen
• Angst en Depressie
• Gevoelens van humeurigheid en prikkelbaarheid

• Leeftijd: Ouderen hebben een hoger risico op slapeloosheid vanwege veranderingen in levensstijl, zoals gebrek aan fysieke activiteit, toegenomen gezondheidsproblemen en toegenomen medicijngebruik. De biologische klokken van ouderen zijn verstoord en dit kan hun gewenste slaaptijd verstoren. Over het algemeen hebben oudere personen minder diepe slaap, meer slaapfragmentatie en gebruiken ze een groot aantal medicijnen, wat allemaal het risico op slapeloosheid vergroot.
• Geslacht: Vrouwen lopen een groter risico op slapeloosheid dan mannen vanwege de hormonale veranderingen die tijdens de puberteit optreden, zwangerschap, postpartumperiode, of tijdens de menopauze en na de menopauze.
• Veranderingen in levensstijl: Slechte levensstijl, zoals werken in ploegendienst, roken of het gebruik van andere tabaksproducten, alcoholgebruik of het drinken van dranken met cafeïne in de middag of avond, en sporten vlak voor het slapengaan verstoren de slaapgewoonten en vergroten het risico op slapeloosheid.
• MedicijnenMedicijnen zoals steroïden, theofylline, fenytoïne, levodopa en selectieve serotonineheropnameremmers verhogen het risico op slapeloosheid.
• Geestelijke gezondheidsproblemen: Patiënten met depressie, alcohol-en drugsmisbruik, angst en andere medische aandoeningen zoals hartziekten, musculoskeletale aandoeningen, maag-darmstoornissen, endocriene aandoeningen, chronisch nierfalen en neurologische aandoeningen brengen een risico op slapeloosheid met zich mee.

Slapeloosheid wordt voornamelijk vastgesteld op basis van de geschiedenis van een patiënt. Hieronder worden enkele beoordelingen en onderzoeken besproken die een arts kan uitvoeren om slapeloosheid te diagnosticeren:

• Slaapgeschiedenis:In eerste instantie verzamelt de arts de slaapgeschiedenis van een patiënt om primaire slapeloosheid te evalueren. Het helpt de arts om een ​​gestructureerde aanpak te volgen bij het diagnosticeren van slapeloosheid. Slaapgeschiedenis bestaat uit een algemene beschrijving van de stoornis, zoals de duur, ernst, variatie en slaappatronen overdag, op basis van de ervaringen van de patiënt en de informatie die door de patiënt is verstrekt.
• Medicatie Geschiedenis: Verschillende medicijnen zoals fenytoïne en lamotrigine, bètablokkers, antipsychotica, selectieve serotonineheropnameremmers (SSRI's) of monoamineoxidaseremmers (MAO-remmers) en niet-steroïde ontstekingsremmers (NSAID's) zoals indomethacine, diclofenac, naproxen en sulindac veroorzaken slapeloosheid. De arts zal dus controleren of de patiënt een van deze medicijnen gebruikt.
• Slaapdagboek of slaaplogboek: Een slaapdagboek helpt maladaptieve slaapgewoonten van een patiënt te identificeren, zoals dutjes doen of buitensporig veel tijd in bed doorbrengen (meer dan 8 uur). De patiënt wordt geïnstrueerd om zijn dagelijkse ervaringen en slaappatroon in het dagboek te schrijven. Het helpt bij het bijhouden van de naleving van gedragsinterventies en de reactie op de behandeling.
• Slaap- en psychologische beoordelingsschaal: De Epworth Sleepiness Scale (ESS) beoordeelt de kans op in slaap vallen terwijl iemand een van de volgende activiteiten uitvoert:
  • Zitten en lezen
  • Televisie kijken
  • Inactief zitten op een openbare plaats
  • Een uur lang reizen zonder pauze
  • Terwijl ik 's middags ga liggen om uit te rusten
  • Langdurig met iemand zitten praten
  • Rustig zitten na de lunch zonder alcohol
  • Terwijl je in de auto bij een verkeerslicht staat te wachten

Elk van de bovenstaande factoren wordt op een 4-puntsschaal als volgt beoordeeld:

• 0 – geen kans op indommelen;
• 1 – kleine kans op indommelen;
• 2 – matige kans op dutten; en
• 3 – grote kans op indommelen.

Als iemand meer dan 16 scoort, duidt dit op slaperigheid overdag.

• Lichamelijk onderzoek en medische geschiedenis:Er zal een algemeen lichamelijk onderzoek worden uitgevoerd en de medische geschiedenis van de patiënt zal worden bekeken om te weten of de persoon aandoeningen heeft zoals chronische obstructieve longziekte (COPD), astma of het rustelozebenensyndroom die de slaap kunnen verstoren.
• Bloedtesten:Er worden bloedonderzoeken uitgevoerd om te weten of de patiënt hormonale stoornissen heeft, zoals schildklieraandoeningen, ijzertekort bloedarmoede, of vitamine B12-tekort wat slapeloosheid veroorzaakt.
• polysomnography: Het wordt beschouwd als de gouden standaard voor het meten van slaap bij patiënten met chronische slapeloosheid. Elektro-encefalogram (EEG), elektro-oculografie (EOG), elektromyografie (EMG), elektrocardiografie (ECG), pulsoximetrie en luchtstroom worden gebruikt om verschillende aandoeningen te detecteren, zoals periodieke ledemaatbewegingsstoornis, slaapapneu en narcolepsieDeze tests helpen ook om het patroon van hersengolven, ademhaling, hartslag en oogbewegingen van een individu te monitoren en vast te leggen.
• actigraphy: Het helpt om de fysieke activiteit van een individu te meten. Het is een draagbaar apparaat, dat een persoon om de pols moet dragen. Geregistreerde gegevens kunnen wekenlang worden opgeslagen en vervolgens worden gedownload naar een computer. Slaap- en waaktijd kunnen worden geanalyseerd door de bewegingsgegevens te analyseren. Verminderde slaap- en waaktijd worden geregistreerd bij patiënten met slapeloosheid.

Behandeling van slapeloosheid richt zich voornamelijk op het behandelen van de onderliggende medische aandoening of psychologische problemen. Het identificeren van maladaptief gedrag dat slapeloosheid verergert, helpt de patiënten een gezonde levensstijl te ontwikkelen en slapeloosheid te elimineren. De behandeling omvat een combinatie van cognitieve gedragstherapieën en medicijnen.
Lees ook over: Posttraumatische Stressstoornis 

Therapieën tegen slapeloosheid

Cognitieve gedragstherapieën

• Stimulus Control Therapie: Stimulus control therapie suggereert de acties die slaap zullen triggeren. Enkele van de acties die helpen om slaap te triggeren zijn:
  • Alleen naar bed gaan als je je slaperig voelt
  • Gebruik de slaapkamer alleen om te slapen
  • Zorg voor een regelmatig wektijdstip in de ochtend, ongeacht de duur van de slaap van de voorgaande nacht.
  • Vermijd dutjes overdag
  • Beweeg regelmatig, minimaal 20 minuten per dag, 4-5 uur voor het slapengaan.
  • Vermijd het drinken van cafeïnehoudende dranken zoals thee, koffie, frisdranken etc., later dan in de middag
  • Vermijd het plaatsen van lampen met een hoge intensiteit, temperatuur, lawaai, etc. in uw slaapkamer

• Slaapbeperking: Slaapbeperkingstherapie bestaat uit het beperken van de hoeveelheid tijd die in bed wordt doorgebracht. Het helpt om overmatige slaperigheid overdag te voorkomen en bevordert een vroege inslaapperiode.
• Ontspanningstherapieën: Ontspanningstherapieën zoals progressieve spierontspanning en biofeedbacktechnieken verminderen opwinding. Aandachtsgerichte procedures zoals beeldvormingstraining verminderen cognitieve opwinding voor het slapengaan. Deze methoden verminderen slaapverstoring bij patiënten met stress.
• Cognitieve therapieCognitieve therapie probeert verkeerde opvattingen en houdingen over slaap bij een persoon te veranderen.
• Slaaphygiëne-educatie: Slaaphygiëne-educatie helpt een gezonde levensstijl te ontwikkelen door een goed dieet en beweging te volgen. Het leert methoden om omgevingsfactoren zoals licht, geluid, temperatuur en matras te verminderen die de slaap kunnen verstoren.
• Gedragsinterventie:Het helpt patiënten om een ​​goede slaaphygiëne aan te nemen en gedrag te elimineren dat niet met slapen verenigbaar is, zoals in bed liggen en piekeren.

Medicijnen

Medicijnen helpen slapeloosheid te verlichten door de hormonale disbalans te corrigeren en de onderliggende psychische stoornissen te behandelen.

Enkele medicijnen die worden gebruikt voor de behandeling van slapeloosheid zijn:

• Benzodiazepines
• Zopiclone
• zolpidem
• Zaleplon
• Eszopiclone
• Ramelteon
• Tricyclische antidepressiva (TCA's)
• Trazodon
• antihistaminica

Deze medicijnen worden meestal voor een korte periode (2 tot 3 weken) voorgeschreven. Langdurig gebruik kan leiden tot verslaving, aantasting van coördinatie, evenwicht of mentale alertheid.
Deze medicijnen zijn gecontra-indiceerd bij patiënten die er allergisch voor zijn, een geschiedenis van drugsmisbruik hebben of onbehandelde slaapapneu hebben. Ze zijn niet veilig voor zwangere of zogende vrouwen.
Slapeloosheid kan worden voorkomen door betere slaapgewoonten te ontwikkelen. Hieronder staan ​​enkele goede slaapgewoonten:

• Ga alleen slapen als je moe bent.
• Drink een glas warme melk voordat u naar bed gaat.
• Zorg ervoor dat uw slaapkamer stil en donker is.
• Zorg voor een aangename temperatuur in uw slaapkamer.
• Ga niet sporten een paar uur voordat u gaat slapen.
• Gebruik de slaapkamer alleen om te slapen en voor seksuele activiteiten.
• Vermijd het eten van grote maaltijden en het drinken van veel water in de avond.
• Vermijd het nuttigen van cafeïnehoudende dranken zoals koffie en thee, of tabak laat op de dag
• Volg een regelmatig slaap- en waakritme, zelfs in het weekend. Het helpt het lichaam een ​​slaapschema te ontwikkelen.
• Vermijd lezen, tv kijken of piekeren in bed, omdat dit slaapstoornissen kan veroorzaken
• Vermijd dutjes van langer dan 30 minuten. Doe niet te vaak dutjes en doe geen dutjes na 3:00 uur.
• Neem voor het slapengaan een warm bad of lees elke avond voor het slapengaan 10 minuten lang een roman of een verhaal.

Conclusie

Als en wanneer u lijdt aan slaapstoornissen, is het het beste om zo snel mogelijk contact op te nemen met een arts. Want een goede nachtrust is ontzettend belangrijk voor een gezond leven. Zorg er dus voor dat u stressvrij blijft en geniet van een goede nachtrust, elke nacht, elke nacht.

Overzicht

Slapeloosheid Oorzaken

slapeloosheid symptomen

Risicofactoren voor slapeloosheid

Diagnose van slapeloosheid

Behandelingen voor slapeloosheid

Preventie van slapeloosheid

FAQ

Kan slapeloosheid levensbedreigend zijn?

Acute slapeloosheid is geen levensbedreigende aandoening. Maar secundaire slapeloosheid veroorzaakt door obstructieve slaapapneu kan levensbedreigend zijn. Vergeet niet dat slapeloosheid zelf niet het probleem is, maar de oorzaak van de slapeloosheid is gevaarlijk en kan levensbedreigend zijn.

Wat is jetlag?

Jetlag is een tijdelijke onbalans van het normale circadiane ritme van het lichaam, die wordt veroorzaakt door snelle vliegreizen door verschillende tijdzones. Het verstoort de biologische klok van het lichaam en verandert zijn vooraf ingestelde oriëntatie ten opzichte van dag en nacht. Daarom kan de persoon vermoeidheid en slaperigheid ervaren op vreemde uren, prikkelbaarheid en verschillende andere functionele stoornissen.

Gaat slapeloosheid vanzelf over, zonder dat er een behandeling nodig is?

Ja, voorbijgaande of acute slapeloosheid veroorzaakt door stressvolle gebeurtenissen in het leven verdwijnt nadat de stressvolle fase voorbij is. Aanhoudende of chronische slapeloosheid vereist medische behandeling.