فتق

فتق چیست؟

فتق وضعیتی است که در آن اندام داخلی از طریق سوراخ ایجاد شده توسط یک نقطه سست در عضلات شما به بیرون فشار می آورد.

بیماری فتق چیست؟

فتق بیرون زدگی یک عضله یا بافت از طریق دیواره ضعیف حفره (به عنوان مثال: شکم یا کف لگن) از محل اصلی خود است. معمولاً فتق به صورت برآمدگی ناشی از حفره ظاهر می شود. می تواند در بسیاری از نواحی بدن رخ دهد. شایع ترین مناطقی که فتق مشاهده می شود شکم و کف لگن, کشاله ران، بالای ران و ناف (ناحیه ناف).

فتق های شکم و اینگوینال شایع ترین هستند. مردان بیشتر از زنان از فتق مغبنی رنج می برند.

انواع فتق چیست؟

فتق می تواند انواع مختلفی داشته باشد. اما برخی از رایج ترین انواع فتق به شرح زیر است:

فتق اینگوینال

این شایع ترین نوع فتق است. طبق مطالعات غربی، فتق مغبنی 75 درصد از کل موارد فتق را تشکیل می دهد. در این حالت، بخشی از روده از داخل حفره ضعیف شده دیواره شکم بیرون زده و در کشاله ران یا ناحیه مغبنی ظاهر می شود. این نوع فتق ناشی از ضعیف شدن عضلات به دلیل افزایش سن، فعالیت بدنی شدید و سرفه های مکرر است. ضعف شکمی که منجر به فتق می‌شود نیز می‌تواند ناشی از جراحت یا جراحی شکم باشد که این دو نوع است:

• فتق اینگوینال مستقیم
• فتق مغبنی غیر مستقیم

فتق هیاتال

این زمانی اتفاق می افتد که قسمت فوقانی معده از طریق سوراخی در دیافراگم (هیاتوس) می لغزد که از طریق آن مری عبور می کند. افزایش فشار روی ماهیچه های اطراف معده منجر به هل دادن معده از طریق دیافراگم می شود.

فتق نافی

فتق نافی زمانی رخ می دهد که بخشی از روده کوچک از ناف بیرون زده و به صورت برآمدگی در ناف ظاهر می شود. این بیماری در نوزادان تازه متولد شده و در زنانی که چند قلو باردار هستند شایع تر است.

فتق فمورال

این فتق ها کمتر دیده می شوند و در قسمت بالای ران ظاهر می شوند. قسمتی از روده وارد ناحیه ای به نام کانال فمورال می شود و در قسمت بالای ران ظاهر می شود. معمولا در آن دیده می شود چاق or زنان حامله به دلیل ساختار لگنی گسترده تر.

فتق انسدادی

این کمترین نوع فتق کف لگن است و معمولاً در خارج به صورت برآمدگی ظاهر نمی شود. در زنان با کاهش وزن قابل توجه و حاملگی های متعدد دیده می شود.

انواع دیگر:

• فتق اسپیگل: زمانی رخ می دهد که روده کوچک از لایه های دیواره شکم بیرون بزند. همچنین به عنوان فتق شکمی جانبی شناخته می شود.
• جداشدگی عضلات روده بزرگ: زمانی اتفاق می افتد که ماهیچه های شکم از هم جدا شده و اندام های داخلی بین آنها بیرون زده باشد.
• فتق برش دار: معمولاً به عنوان عارضه جراحی شکم رخ می دهد و در محلی که برش انجام می شود ایجاد می شود.
• فتق دیافراگم: هنگامی که قسمتی از روده یا سایر اعضای حفره معده از سوراخ های دیافراگم بیرون بزند به آن فتق دیافراگم می گویند. اینها می توانند مادرزادی یا در نتیجه صدمات باشند.

بیشتر فتق ها بعد از آن ایجاد می شوند تولد. به این فتق های اکتسابی می گویند. اما برخی از فتق ها در آن وجود دارد نوزادان تازه متولد شده و در زمان تولد یا قبل از تولد مشاهده می شوند. به این فتق ها فتق مادرزادی می گویند.

بسته به محل منشا انواع مختلفی از فتق شرح داده شده است.

علل فتق

در بیشتر موارد، فتق هیچ دلیل واضحی برای وقوع ندارد. به جز مواردی که فتق به عنوان یک نتیجه پیچیده جراحی شکم ایجاد می شود، نمی توان به طور قطع دلیل وقوع آن را تشخیص داد. این به دلیل ترکیبی از افزایش فشار داخل شکمی و در نتیجه ضعیف شدن عضله یا فاسیا ایجاد می شود. گاهی اوقات، این ضعف عضلانی در بدو تولد وجود دارد - که یک علت مادرزادی است. همچنین ممکن است در اواخر زندگی به دلیل فعالیت ها یا شرایط پزشکی که بر دیواره شکم فشار وارد می کند، رخ دهد. این موارد عبارتند از:

• سرفه یا عطسه مداوم
• فقیر تغذیه
• اسهال or یبوست
• سیگار کشیدن
• فیبروز کیستیک
• چاق بودن
• آسیت یعنی جمع آوری غیر طبیعی مایعات شکمی.
• بلند کردن اجسام سنگین
• بزرگ شدن غده پروستات
• دیالیز صفاقی
• فعالیت بدنی
• عود کننده استفراغ
• بارداری
• جراحی های شکم
• تولد زودرس و وزن کم در بدو تولد
• آسیب هایی که باعث ضربه های تند به شکم می شود
• بیماری های ریه که باعث سرفه های مکرر می شوند
• عدم بسته شدن مناسب دیواره شکم در نوزاد در طول رشد آن در رحم
• زور زدن بیش از حد در هنگام ادرار و یبوست
• سرطان های مثانه
• غلط حالت

علل فتق برای انواع مختلف متفاوت است. هر یک از انواع خاص فتق ممکن است علت خاصی داشته باشد.

علل فتق مغبنی

علل فتق مغبنی عبارتند از:

• افزایش فعالیت بدنی
• بارداری
• سرفه مزمن و سرد
• نقطه ضعف از قبل موجود در دیواره شکم
• زور زدن در هنگام اجابت مزاج و دفع ادرار

علل فتق فمورال

اگرچه علت واقعی فتق فمورال هنوز مشخص نیست، اما ممکن است در نتیجه ضعیف شدن کانال فمورال ایجاد شود. کانال فمورال ساختاری لوله مانند در قسمت جلویی ران است و شامل غدد لنفاوی و بافت همبند است. به دلایل مختلفی ضعیف شده است -

• یبوست مزمن
• وزنه برداری سنگین
• چاق
• سرفه مزمن
• زایمان
• مشکل ادرار کردن

علل فتق انسدادی

روند طبیعی پیری می تواند یکی از دلایل اصلی فتق انسدادی باشد. از آنجایی که روند پیری منجر به شل شدن توده عضلانی و بافت چربی می شود، محتویات روده و شکم می توانند از طریق کانال انسداد از لگن به ران عبور کنند.

زنان در مقایسه با مردان بیشتر احتمال دارد به فتق انسدادی مبتلا شوند. در بین زنان، آنهایی که چندین بار زایمان کرده اند آسیب پذیرتر هستند. برخی از علل دیگر فتق انسدادی عبارتند از از دست دادن بافت عضلانی، کاهش وزن ناگهانی و سوء تغذیه.

علل فتق ناف

بچه ها

این نوع فتق بیشتر در نوزادان دیده می شود اما به ندرت در بزرگسالان نیز رخ می دهد. نوزادانی که نارس یا کم وزن به دنیا می آیند در برابر این نوع فتق آسیب پذیر هستند.

بزرگسالان

در بزرگسالان، فتق ناف می تواند ناشی از فشار ناگهانی بر روی قسمت ضعیف عضله شکم باشد. علل این فتق در بزرگسالان عبارتند از:

• چاق
• بارداری های مکرر
• مایع اضافی شکم
• جراحی شکم
• سرفه مزمن
• حاملگی چند قلو (دوقلو، سه قلو و ...)

علل فتق هیاتال

بیماری های فتق هیاتال به دلیل صدمات یا آسیب هایی که بافت های ماهیچه ای را ضعیف می کند، رخ می دهد. . عواملی که باعث ایجاد چنین فشار شدید می شوند عبارتند از:

• سرفه
• استفراغ
• وزنه برداری سنگین
• در هنگام حرکات روده فشار وارد کنید
• در برخی موارد، افراد با یک وقفه بزرگ به دنیا می آیند که به معده اجازه می دهد به راحتی از آن عبور کند.

نشانه ها

شایع ترین علامت فتق یک توده یا برآمدگی دردناک در قسمت آسیب دیده بدن است. به طور کلی، می توان آن را به داخل شکم برگرداند. در موارد شدید، برآمدگی سفت می شود و نمی توان آن را به عقب هل داد. سایر علائم رایج عبارتند از:

• درد یا ناراحتی معمولاً در قسمت پایین شکم - به ویژه هنگام بلند کردن، سرفه، عطسه یا خم شدن
• احساس سنگینی یا نوعی فشار در شکم
• احساس سوزش یا درد در محل برآمدگی
• رفلکس اسید این یک احساس سوزش است که با بازگشت اسید معده به مری ایجاد می شود
• درد در قفسه سینه
• مشکل در بلعیدن
• یک توده قابل مشاهده در ناحیه آسیب دیده بدن شما 
• مقداری سوزش یا درد در اطراف ناحیه آسیب دیده

بیماران مبتلا به فتق ممکن است علامت دار یا بدون علامت باشند. علائم فتق مربوط به اندازه، محل و وجود عوارض آن است. در بیمارانی که بدون علامت هستند، بیماران طی یک معاینه پزشکی یا فیزیکی معمول برای یک علامت یا مشکل نامربوط یا نامرتبط تشخیص داده می شوند.

هر نوع فتق ممکن است با مجموعه‌ای از علائم، جدا از علائم عمومی مشخص شود. برخی از علائم فتق بر اساس نوع آنها به شرح زیر است:

علائم فتق اینگوینال

علائم و نشانه های رایجی که نشان دهنده فتق اینگوینال هستند عبارتند از:

• برآمدگی در دو طرف استخوان شرمگاهی
• درد یا ناراحتی در کشاله ران
• سنگینی در کشاله ران
• ضعف در کشاله ران
• درد و تورم اطراف بیضه ها

علائم فتق فمورال

در مورد فتق فمورال، بیشتر فتق های کوچک مورد توجه قرار نمی گیرند. فقط فتق های بزرگ می توانند قابل توجه باشند و باعث ناراحتی شوند. ممکن است یک برآمدگی در ناحیه کشاله ران، نزدیک بالای ران وجود داشته باشد. برآمدگی ممکن است در هنگام ایستادن، بلند کردن وزنه های سنگین یا تحت فشار قرار گرفتن از هر نوع دیگری ظاهر شود و بدتر شود. درد لگن می تواند یکی از علائم اصلی فتق فمورال باشد زیرا این فتق ها بسیار نزدیک به استخوان لگن قرار دارند.

در موارد شدید، فتق فمورال می‌تواند منجر به انسداد روده شود و زندگی فرد را به خطر بیندازد. علائمی که نشان دهنده خفه شدن یا انسداد روده است عبارتند از:

• درد شدید معده
• درد ناگهانی در کشاله ران
• تهوع
• استفراغ

این فتق می تواند در جریان خون به روده اختلال ایجاد کند. از این رو درمان اضطراری مورد نیاز است. در صورت تأخیر، این وضعیت ممکن است کشنده شود.

علائم فتق انسدادی

انسداد روده یک علامت اصلی است که نشان دهنده فتق انسدادی است. در برخی موارد، انسداد روده قبل از شناسایی فتق خود را نشان می دهد. درک علائم انسداد روده به فرد کمک می کند تا فتق انسدادی را شناسایی کند. برخی از علائم انسداد روده در طی فتق عبارتند از:

• نفخ شکم
• درد
• یبوست
• تهوع
• استفراغ
• درد در وسط ران، که در غیر این صورت به عنوان علامت Howship-Romberg نامیده می شود، از علائم مربوط به این نوع فتق است.

علائم فتق ناف

در نوزادان، فتق ناف هنگام گریه، خنده یا زور زدن هنگام مدفوع قابل مشاهده است. در حالت آرام، این فتق قابل مشاهده نیست. علائم شایع فتق ناف در کودکان عبارتند از:

• برآمدگی در نزدیکی ناحیه ناف
• درد
• استفراغ ناگهانی
• در بزرگسالان، علائم فتق ناف عبارتند از:
• برآمدگی در نزدیکی ناحیه ناف
• درد و ناراحتی شدید

علائم فتق هیاتال

فتق هیاتال بزرگ علائمی را نشان می دهد اما فتق های کوچکتر هیچ علامت یا علامتی ندارند. برخی از علائم فتق هیاتال بزرگتر عبارتند از:

• رفلکس اسید
• سوزش معده
• برگشت غذا یا مایعات به داخل دهان
• مشکل در بلعیدن
• درد شکم
• ناراحتی در قفسه سینه
• تنگی نفس
• استفراغ خون
• مدفوع مشکی رنگ

این فتق ها می توانند باعث خونریزی گوارشی شوند که بیشتر منجر به استفراغ خونی و مدفوع سیاه می شود.

عوامل خطر

فتق ممکن است برای هر کسی اتفاق بیفتد اما افراد خاصی نسبت به جمعیت عمومی آسیب پذیرتر هستند. عواملی که افراد را در معرض خطر بالاتر فتق قرار می دهد عبارتند از:

• جنس - در مقایسه با زنان، مردان 8 برابر بیشتر در معرض ابتلا به فتق، به ویژه فتق مغبنی هستند.
• سن - اگرچه فتق در کودکان و همچنین در بزرگسالان شایع است، افراد مسن تر در برابر آن آسیب پذیرتر هستند زیرا ماهیچه ها با افزایش سن ضعیف می شوند.
• نژاد - سفیدپوستان آمریکایی نسبت به سایر نژادها در برابر فتق آسیب پذیرتر هستند.
• تاریخچه خانواده – اگر یکی از بستگان نزدیک به فتق وجود داشته باشد، احتمالاً به سایر اعضای خانواده منتقل می شود.
• سیگار کشیدن - سرفه های ناشی از سیگار کشیدن می تواند منجر به فتق شود.
• یبوست - یبوست باعث زور زدن در هنگام اجابت مزاج می شود.
• تولد زودرس - تولد زودرس و وزن کم هنگام تولد می تواند منجر به بروز فتق در کودک شود.
• ترمیم فتق قبلی - فردی که تحت درمان فتق قرار گرفته است، در خطر بیشتری برای ابتلای مجدد به آن قرار دارد.

عوامل خطر فتق شامل بیماری ها و شرایطی است که می تواند عضلات را ضعیف کند یا باعث افزایش فشار در حفره های بدن شود. نمونه هایی از شرایطی که منجر به ضعیف شدن عضلات می شوند عبارتند از:

• COPD (بیماری مزمن انسدادی ریه)
• بارداری
• بیماری عروقی کلاژن
• دیالیز صفاقی
• جراحی شکم باز قبلی برای ضمیمه
• پیشگیری و درمان چاقی
• سیگار کشیدن

آیا عوارضی وجود دارد؟

گاهی اوقات اگر فتق مورد بی توجهی قرار گیرد و برای مدت طولانی درمان نشود، می تواند عوارض جدی ایجاد کند. فتق در بدن شما می تواند رشد کند و با اعمال فشار بر بافت های مجاور که منجر به درد شدید و تورم در آن بافت ها می شود، مشکلاتی ایجاد کند. در نتیجه فتق، گاهی اوقات روده شما در دیواره شکم شما گیر می کند که می تواند باعث درد شدید، تورم، حالت تهوع، استفراغ و یبوست شود.

تشخیص

اکثر فتق ها مانند فتق اینگوینال یا برش زمانی تشخیص داده می شوند که پزشک معاینه فیزیکی انجام دهد. گاهی اوقات فتق زمانی که شما به صورت عمودی ایستاده اید قابل مشاهده است یا زمانی که بیمار پایین می آید احساس می شود. پزشک ممکن است از بیمار بخواهد زور بزند یا سرفه کند و تورم را در کشاله ران یا شکم احساس کند.

پزشک بیمار مبتلا به فتق مغبنی را در حالت ایستاده معاینه می کند. پزشک به دنبال تکانه سرفه خواهد بود. از بیمار خواسته می شود که سرفه کند و کیسه را می توان احساس یا مشاهده کرد. معاینه صحیح شکم و لگن بیمار بسته به محل کیسه انجام می شود.

• اشعه ایکس شکم: در صورت مشکوک بودن به انسداد روده از اینها استفاده می شود.
• فتق: این یک اشعه ایکس ویژه است که به تشخیص وجود فتق کمک می کند. این آزمایش معمولاً استفاده نمی شود زیرا شامل تزریق با سوزن است. در این اشعه ایکس، مایع رادیو مات مورد استفاده در اشعه ایکس به حفره شکمی فردی که مشکوک به فتق است تزریق می شود. اگر سوراخی در دیواره شکم وجود داشته باشد، مایع تزریق شده از سوراخ عبور می کند. این می تواند در اشعه ایکس قابل مشاهده باشد. در مورد افرادی که سابقه فتق در زندگی خود دارند، این می تواند برای شناسایی عود مفید باشد.
• اسکن با امواج فراصوت: An سونوگرافی شکمی ممکن است در فتق فمورال و فتق نافی ارجح باشد. اسکن اولتراسوندی که برای تشخیص فتق انجام می شود مشابه اسکنی است که در زنان باردار برای درک سلامت جنین استفاده می شود. اسکن اولتراسوند یک تصویر سایه دار، سیاه و سفید می دهد. نتایج اسکن اولتراسوند به اپراتور بستگی دارد. یک اپراتور ماهر می تواند یک گزارش اسکن دقیق دریافت کند. حساسیت یک اسکن با امواج فراصوت در تشخیص فتق در کشاله ران گفته می شود که بیش از 90٪ است در حالی که ویژگی بین 82 تا 86٪ است.
• آندوسکوپی: یک دوربین کوچک متصل به یک لوله به گلو، مری و معده شما منتقل می شود تا ساختارهای داخلی دستگاه گوارش را مشاهده کند. این در مورد فتق هیاتوس مفید است. تصاویر فتق موجود در داخل بدن را می توان با استفاده از آندوسکوپی به دست آورد.
• تنقیه باریمی: مجموعه ای از عکس های اشعه ایکس از دستگاه گوارش شما در شکم پس از نوشیدن محلول باریم گرفته و ضبط می شود. این به دیدن مجرای روده کمک می کند.
• سی تی اسکن و ام آر آی: سی تی اسکن از اشعه ایکس استفاده می کند و تصاویر پیوسته ای از مقطع ناحیه اسکن شده را تشکیل می دهد. یک اسکن ام آر آی یک آزمایش مدرن است که ثابت کرده است در تشخیص بسیار موثر است. این آزمایش از یک میدان مغناطیسی قوی برای تشخیص استفاده می کند. اینها در فتق های دیافراگم و سایر فتق های غیر قابل لمس یا غیر قابل مشکوک استفاده می شوند. با این اسکن ها می توان جزئیات دیواره شکم، محل آناتومیک کیسه فتق، محتویات موجود در کیسه و سایر عوارض مرتبط با آن مانند انسداد و خفگی را شناسایی کرد. استفاده از این اسکن ها در شناسایی پوبالژی ورزشی یا فتق ورزشی که ممکن است در هر سنی رخ دهد بسیار موثر است.

رفتار

هدف از ترمیم فتق، تغییر موقعیت روده فتق شده و تقویت عضلات ضعیف دیواره شکم است.

• فتق ناف در کودکان زیر 4 سال معمولاً خود به خود بهبود می یابد.
• درمان فتق هیاتوس مستلزم تغییر در شیوه زندگی مانند کاهش وزن و عادات غذایی خوب است. درمان علامتی شامل داروهایی است که ترشح اسید را کاهش می دهد. در موارد شدید، فوندوپلیکاسیون لاپاراسکوپی ممکن است انجام شود
• برای فتق هایی که کوچک و بدون ناراحتی هستند، پزشکان صبر کردن را توصیه می کنند. در کودکان، پزشکان ممکن است قبل از در نظر گرفتن درمان جراحی، فشار دستی را برای کاهش برآمدگی اعمال کنند.
• برای جراحی های فتق لاپاراسکوپی که بزرگ و دردناک هستند، درمان اجباری است.

انواع مختلف درمان فتق:

• دارو
• عمل جراحي
• تغییر سبک زندگی

دارو

داروها برای فتق هیاتال مورد نیاز است. داروهای OTC و داروهای تجویزی برای تسکین علائم فتق هیاتال تجویز می شوند. داروهایی مانند آنتی اسیدها، مسدودکننده‌های گیرنده H2 و مهارکننده‌های پمپ پروتون معمولاً برای درمان تجویز می‌شوند.

عمل جراحي

جراحی در اکثر موارد یک گزینه کلیدی برای تسکین ناراحتی و جلوگیری از عوارض جدی است.

دو نوع جراحی اصلی برای درمان فتق:

• ترمیم فتق باز
• ترمیم لاپاراسکوپی

ترمیم فتق باز

در ترمیم فتق باز، جراح یک برش یا بریدگی در کشاله ران ایجاد می کند و بافت بیرون زده را به داخل شکم برمی گرداند. این کار پس از اعمال یا تجویز بیهوشی موضعی یا عمومی انجام می شود. به دنبال این، پس از دوختن ناحیه ضعیف شده توسط جراح، یک مش مصنوعی تقویت می شود. به این عمل فتق نیز گفته می شود. سپس دهانه با بخیه یا چسب جراحی بسته می شود. فردی که تحت ترمیم فتق باز قرار می گیرد چندین هفته طول می کشد تا فعالیت های عادی خود را از سر بگیرد.

ترمیم لاپاراسکوپی

در ترمیم لاپاراسکوپی، جراح از طریق چندین بریدگی کوچک کلید در شکم عمل می کند. از گاز برای باد کردن شکم استفاده می شود تا دید واضحی از اندام های داخلی داشته باشید. یک لاپاراسکوپ یا یک لوله کوچک که یک دوربین کوچک در یک طرف آن قرار دارد از طریق یکی از برش ها وارد می شود. اندام های داخلی از طریق دوربین روی صفحه نمایش دیده می شوند. جراح از بریدگی های دیگر برای ترمیم فتق شناسایی شده در بدن استفاده می کند.

بیمارانی که تحت عمل جراحی لاپاراسکوپی قرار می گیرند در مقایسه با افرادی که تحت عمل جراحی باز قرار گرفته اند، ناراحتی بسیار کمتری را تجربه می کنند. اسکارها نیز بسیار کم یا کوچک هستند. این بیماران می توانند فعالیت های عادی خود را زودتر از سر بگیرند.

این روش برای افرادی که پس از جراحی سنتی فتق عود کرده اند، موثر است. همچنین برای کسانی که فتق در هر دو طرف بدن دارند، انتخاب خوبی بود.

گفته می شود این روش زمانی که توسط یک متخصص با تجربه انجام شود کمترین عوارض را دارد.

درمان موفقیت آمیز فتق از طریق جراحی به عوامل خاصی بستگی دارد:

• تخصص جراح
• اندازه فتق
• زمان بهبودی پیش بینی شده
• هزینه درمان

تغییر سبک زندگی

تغییر در شیوه زندگی باعث از بین رفتن فتق نمی شود، اما می تواند نقش موثری در حفظ وزن بدن در محدوده کنترل شده ایفا کند. وزن بدن عامل اصلی محرک فتق است. تغییر رژیم غذایی، ورزش، ترک سیگار می تواند علائم را تا حد زیادی بهبود بخشد. اجتناب از برخی غذاها مانند ادویه ها و وعده های غذایی سنگین می تواند از تجربه رفلاکس اسید و سوزش سر دل جلوگیری کند.

چگونه از فتق بهبود پیدا می کنید؟

بعد از جراحی به شما راهنمایی می شود. تمیز خوردن و اتخاذ یک سبک زندگی سالم قطعا به بهبودی کمک می کند. سعی کنید از فشار بیش از حد در ناحیه آسیب دیده جلوگیری کنید. در غیر این صورت، اگر به درستی از آن مراقبت نشود، می تواند دوباره ظاهر شود. عود فتق در بدن با دو عامل خطر اصلی، سیگار کشیدن و اضافه وزن مرتبط است.

آیا تمریناتی برای فتق وجود دارد؟

چند کار وجود دارد که می توانید به درستی انجام دهید:

• تناسب اندام قلبی و تنفسی خود را بهبود بخشید - هر تمرینی که باعث تنگی نفس شما شود و باعث تپش قلب شما شود به شما کمک می کند تا سلامت کلی خود را بهبود بخشیده و بهبودی خود را پس از جراحی تسریع کنید. دویدن، دویدن سبک یا شنا همه گزینه ها هستند. اما ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

• اندام خود را قوی تر کنید - تغییرات کوچک، مانند بلند شدن از روی صندلی بدون استفاده از بازوها یا انجام چند حلقه دوسر بازویی با وزن سبک (یک قوطی لوبیا پخته به خوبی کار می کند) تفاوت زیادی در بازسازی قدرت ایجاد می کند.

آیا ممکن است در دوران بارداری فتق داشته باشید؟

اگر در انتظار فرزند هستید و مشکوک به فتق هستید، فورا با پزشک مشورت کنید. آنها می توانند یک نظرسنجی انجام دهند تا ببینند آیا خطری برای سلامتی شما دارد یا خیر. ترمیم فتق نیز به بعد از تولد نوزاد موکول می شود. با این حال، اگر فتق خفیفی که قبل یا بعد از آن رخ داده باشد بارداری رشد کرده است یا در حال ایجاد درد است، ممکن است درمان دارویی برای اصلاح آن توصیه شود. فتق هایی که قبلاً ترمیم شده اند می توانند در بارداری های بعدی دوباره ظاهر شوند. این به این دلیل است که بارداری به بافت‌های عضلانی معده که در اثر جراحی آسیب دیده‌اند فشار وارد می‌کند.

پیشگیری

فتق به دلیل ضعف عضلانی ایجاد می شود که همیشه نمی توان از آن جلوگیری کرد. برای جلوگیری از فتق و همچنین جلوگیری از تحریک فتق های موجود می توان از فعالیت های خاصی که باعث افزایش فشار روی بدن می شود اجتناب کرد. برخی از نکاتی که به چنین پیشگیری کمک می کند عبارتند از:

• درمان سرفه معمولی قبل از بدتر شدن آن - سرفه مداوم می تواند فتق را بدتر کند. بنابراین مهم است که سرفه را در مراحل اولیه قبل از ایجاد فتق درمان کنید.
• حفظ وزن بدن سالم - اضافه وزن باعث افزایش فشار شکم می شود. این امر خطر ابتلا به فتق مغبنی را افزایش می دهد. برای حفظ وزن سالم می توان از رژیم غذایی و ورزش استفاده کرد.
• پرهیز از فعالیت بدنی شدید - افزایش ناگهانی فعالیت بدنی می تواند باعث فتق شود و بنابراین باید از آن اجتناب کرد.
• جلوگیری از کاهش وزن سریع - رژیم های کاهش وزن که فاقد پروتئین هستند می توانند منجر به فتق شوند. این به این دلیل است که رژیم های غذایی فاقد پروتئین ضروری می توانند ماهیچه های شکم را ضعیف کنند. ضعیف شدن ماهیچه دلیلی برای فتق است.
• استفاده از مکانیک خوب بدن - خم شدن در زانو به جای کمر در هنگام بلند کردن وزنه باعث کاهش اثر روی شکم می شود.
• اجتناب از وزنه های سنگین - بلند کردن وزنه هایی که بدن را تحت فشار قرار می دهند می تواند منجر به افزایش فشار روی شکم شود.
• اجتناب از سیگار کشیدن - سیگار کشیدن باعث سرفه مزمن می شود که باعث فتق می شود. اجتناب از سیگار خطر فتق را کاهش می دهد.
• یبوست را درمان کنید - از هرگونه فشار در حین اجابت مزاج یا دفع ادرار باید اجتناب شود زیرا منجر به افزایش فشار در شکم می شود که می تواند منجر به فتق شود.

نتیجه

بنابراین، اکنون که همه چیز را در مورد فتق می‌دانید، می‌توانید وضعیت فتق را در صورت مواجهه با آن بهتر ارزیابی کنید. بسیار مهم است که آن را به موقع توسط پزشک خود بررسی کنید، حتی اگر هیچ درد و ناراحتی برای شما ایجاد نکند. و اقدامات بعد از عمل برای جلوگیری از عود مجدد فتق بسیار مهمتر است.

سوالات متداول

علائم فتق چیست؟

فتق می تواند به صورت تورم در ناحیه ای که در آن ایجاد می شود ظاهر شود. برخی از فتق ها پنهان هستند و ممکن است علائمی مانند درد و انسداد روده.

آیا فتق در صورت عدم درمان خطرناک است؟

بله، اگر به موقع درمان نشود، فتق می تواند منجر به عوارضی مانند انسداد و خفگی شود (رگ های خونی که به اندام خون می رسانند مسدود شده اند) گانگرن و مرگ

آیا جراحی فتق دردناک است؟

تنها 10 تا 13 درصد افراد پس از جراحی فتق درد را تجربه می کنند. اگر درد مداوم باشد، نوروپاتی و ایسکمی باید رد شود.

بهبودی پس از جراحی فتق چقدر طول می کشد؟

بهبودی پس از جراحی فتق معمولاً یک تا دو هفته طول می کشد. پس از جراحی از وزنه برداری و ورزش های سنگین خودداری کنید.