Urologie
De afdeling Urologie is toegewijd aan het leveren van state-of-the-art medische en chirurgische zorg in alle aspecten van urologie voor volwassenen en kinderen. Wij bieden patiëntgerichte behandeling van kanker en goedaardige urologische aandoeningen door onze gecombineerde expertise te integreren en te benutten. Het centrum voert geavanceerde chirurgische ingrepen uit, waaronder de meest actuele chirurgische en reconstructieve technieken. Ons team van zeer ervaren chirurgen wordt ondersteund door de meest geavanceerde medische apparatuur, computernavigatie en beeldvormingsapparatuur. De centra voor urologie en andrologie van Apollo Hospitals bieden diagnostische en chirurgische diensten voor alle aandoeningen van de urinewegen en geslachtsorganen en behandelen chirurgische problemen met betrekking tot de nieren, urineleiders, blaas, prostaat, urethra, penis en testikels, vruchtbaarheid en erectiestoornissen. Veelvoorkomende aandoeningen zoals prostaatvergroting, nierstenen, vernauwingen en kwaadaardige tumoren van de bovengenoemde organen worden behandeld door de afdeling urologie en andrologie. De expertisegebieden omvatten niertransplantatie, uro-oncologie (urologische kankers), reconstructieve urologie, endo-urologie voor nierstenen (inclusief flexibele ureteroscopie, percutane nefrolithotomie en laparoscopische nefrectomie), neuro-urologie met urodynamische faciliteiten, andrologie voor de behandeling van mannelijke onvruchtbaarheid en erectiestoornissen (inclusief prothetische chirurgie), vrouwelijke urologie en pediatrische urologie. Naast de klinische werkzaamheden heeft het instituut een regulier academisch onderwijsprogramma. We bieden een DNB-geaccrediteerde opleiding aan. Er verschijnen regelmatig publicaties in nationale en internationale tijdschriften over het klinische werk van het instituut. De meeste specialisten worden uitgenodigd om lezingen te geven als docent op diverse nationale en internationale congressen en seminars. We organiseren ook regelmatig diverse workshops en conferenties in het ziekenhuis.
andrologie
Het woord andrologie betekent letterlijk de studie van de menselijke man (andrologie = man; logie = studie van). In de klinische praktijk zijn andrologen echter artsen die zich bezighouden met de seksuele gezondheid van een individu. Er zijn twee hoofdgebieden binnen de andrologie: onvruchtbaarheid en impotentie (tegenwoordig bekend als erectiestoornissen). Veel mensen staan huiverig tegenover gespecialiseerde 'seksklinieken'. Daarom bieden wij bij Indraprastha Apollo Hospitals in Delhi een gecombineerde service van urologie en andrologie aan. De belangrijkste bijdrage van medische therapie (dat wil zeggen het gebruik van medicijnen om seksuele disfunctie te behandelen) is wellicht dat het probleem niet langer beperkt is tot de slaapkamer, maar zich nu in de huiskamer afspeelt. Mensen beseffen nu dat seksuele disfunctie een ziekte is, net als elke andere ziekte in het lichaam, en dat er in bijna alle gevallen een behandeling beschikbaar is. Bij Indraprastha Apollo Hospitals wordt een zeer wetenschappelijke benadering gebruikt om de aard en omvang van het probleem vast te stellen. Voor de behandeling is een volledig scala aan diensten beschikbaar, van counseling en medicamenteuze therapie tot chirurgische ingrepen (inclusief penisprotheses), allemaal onder één dak. Zo kan therapie op maat worden aangeboden aan patiënten die lijden aan seksuele disfunctie. Zowel mannelijke als vrouwelijke seksuele disfunctie wordt op individuele wijze behandeld. Indraprastha Apollo Hospitals was tot voor kort ook het hoofdkwartier van Andrology India. Het is tevens betrokken bij baanbrekend onderzoek binnen dit opkomende specialisme. De faculteit bestaat uit een aantal internationaal bekende namen.
TURP-procedure in Delhi
De TURP-procedure in Delhi wordt uitgevoerd met een apparaat dat een resectoscoop wordt genoemd. Deze wordt via uw urethra naar uw prostaat geleid, en dat betekent dat er geen sneden in uw huid worden gemaakt. Bij de TURP-procedure wordt de cirkel van draad vervolgens verwarmd om het segment van uw prostaat te verwijderen. Een dunne cilinder, een katheter genaamd, wordt vervolgens in uw urethra geplaatst om de verwijderde stukjes prostaat weg te spoelen.
TURP-operatie in Delhi
Een transurethrale resectie van de prostaat (TURP) is een operatie waarbij een deel van de prostaat wordt verwijderd. De prostaat die zich tussen de penis en de blaas bevindt en de urethra omvat. Als de prostaat wordt uitgerekt, kan dit spanning op de blaas en de urethra zetten. Dit kan bijwerkingen veroorzaken die van invloed zijn op de urine. Neem voor de beste TURP-operatie in Delhi contact op met Apollo Hospitals Delhi.
- Algehele zorg voor urinesteenziekten
- lithotripsie
- Percutane nierchirurgie (PCM)
- Intra-renale steenchirurgie met behulp van flexibele scopen en laserlithotripsie
- endourology
- Minimaal invasieve chirurgie (kijkoperatie of laparoscopische chirurgie)
- Laparoscopische donornefrectomie
- Laser voor prostaatchirurgie
- urodynamica
- Impotentie
- Onvruchtbaarheid
- Urologische kankers
- Vrouwelijke urologie
- Kinderurologie
- Reconstructieve urologie
Steenziekte is een veelvoorkomend probleem over de hele wereld. Stenen kunnen worden behandeld met lithotripsie en/of er zijn verschillende endourologische procedures nodig om de stenen te verwijderen zonder open chirurgie.
Een methode om nier- en ureterstenen te behandelen zonder operatie, met behulp van het nieuwste Dornier lithotriptor-Delta model. Een van de beste machines die beschikbaar is voor dit doel. Zowel röntgen- als echografiecontroles zijn beschikbaar op deze machine. De positionering, focussering en levering van schokgolven worden allemaal aangestuurd door een geavanceerd computersysteem met veiligheidsuitschakelingen om schade door menselijke fouten te voorkomen. Patiënten hoeven niet in het ziekenhuis te blijven en kunnen dezelfde dag nog naar huis.
Hier wordt een gat van 1 cm in de nier gemaakt om stenen te verwijderen nadat deze in kleinere stukken is gebroken. Er is minimale pijn en ongemak en patiënten kunnen binnen 48 uur naar huis. Zelfs grotere stenen en hertenhoornstenen kunnen veilig worden behandeld met deze modaliteit. Sommige patiënten hebben mogelijk ook hulp nodig van lithotripsie om de stenen volledig te verwijderen.
Hierbij worden flexibele scopes door de urethra (waar men urineert) gebracht en worden stenen verwijderd nadat ze met een laser in kleinere stukken zijn gebroken. Ook hier kunnen patiënten binnen 24 tot 48 uur worden ontslagen.
Alle aspecten van Endourologie (chirurgie door een telescoop, waarvoor geen open procedures nodig zijn), inclusief de behandeling van prostaatkanker (TURP), blaaskanker (TURBT), urethrale stricturen, nier- en ureterstenen (PCNL & URS), zijn beschikbaar. Intracorporele Lithotripsie (breken van stenen met behulp van endoscopen) met behulp van pneumatische lithotripsie is ook beschikbaar.
De meeste urologische operaties kunnen worden uitgevoerd via een kijkoperatie. De meeste nieroperaties, of het nu gaat om goedaardige ziekten of kanker, kunnen veilig laparoscopisch worden uitgevoerd. Op dezelfde manier kunnen veel andere urologische kankeroperaties, zoals prostaatkanker of ureterkanker, ook worden uitgevoerd zonder in de buik te snijden. Apollo Hospital biedt alle soorten laparoscopische chirurgie voor urologische ziekten. Het grootste voordeel is minder pijn, een klein litteken of geen litteken, vroegtijdig ontslag en een vroege terugkeer naar het werk.
Nu kan de donor een van de nieren doneren aan zijn of haar geliefde zonder veel pijn en ongemak. Zelfs de incisie van de nierverwijdering is niet zichtbaar en de donor kan binnen twee tot drie dagen naar huis.
Mannen na de leeftijd van 50 jaar hebben last van urineproblemen zoals vaak naar het toilet gaan, slechte controle over de urine of moeite met plassen etc. Dit komt door de vergroting van de prostaat, die veilig verwijderd kan worden door endoscopische methode. Apollo ziekenhuis heeft nu de mogelijkheid om deze klieren te verwijderen door middel van laserchirurgie.
De meest geavanceerde volledig geautomatiseerde urodynamische machines bij Apollo, die alle soorten incontinentie en moeite met plassen diagnosticeren om de juiste behandeling mogelijk te maken. Deze machines bevatten ook 'EMG'-faciliteiten die een must zijn voor het diagnosticeren van urine- en darmproblemen als gevolg van ruggenmergletsel, beroerte, parkinsonisme en andere neurologische aandoeningen. Dit laboratorium heeft goed ontworpen faciliteiten voor het hele scala aan onderzoeken, waaronder uroflownmetrie, vulling- en mictiecystometrie, urethrale drukprofielstudies (UPP) en VCUG (naast EMG en cavernosometrie).
Een probleem dat meer dan 10% van de volwassen bevolking treft, kan volledig worden onderzocht en behandeld. Indraprastha Apollo biedt gespecialiseerde faciliteiten voor farmacotherapie, cavernosometrie en cavernosografie, evenals Doppler-onderzoek voor het beoordelen van de bloeddoorstroming. Ook worden penisimplantaten geplaatst bij ernstige vormen van impotentie.
Apollo biedt een compleet scala aan faciliteiten voor onderzoek naar mannelijke onvruchtbaarheid. Onderzoek naar vrouwelijke onvruchtbaarheid door gynaecologen met speciale training in onvruchtbaarheid wordt ook aangeboden. De behandeling wordt gecoördineerd met de eenheid voor geassisteerde conceptie en een 'IVF'-laboratorium.
De goed opgeleide chirurgen en oncologen bij Indraprastha Apollo met een back-up van alle onderzoeksinstrumenten, waaronder MRI- en CT-scans en echografie, inclusief TRUS, bieden een uitgebreide uro-oncologische service. Ongeveer 50% van de kankers kan veilig worden behandeld door laparoscopische chirurgie (kijkoperatie)
Urine-incontinentie (urineverlies) en andere urineproblemen zoals aandrang (vaak naar het toilet gaan) en stressincontinentie (urineverlies bij hoesten en lachen of persen) kunnen worden onderzocht en behandeld met minimaal invasieve methoden.
Kinderen lijden aan verschillende urologische problemen, die onderzocht moeten worden. De meeste problemen kunnen wederom behandeld worden met endoscopische en laparoscopische methoden.
Veel reconstructieve urologische operaties zoals pyeloplastiek, urethrale strictuurchirurgie, hypospediechirurgie en andere aangeboren aandoeningen worden routinematig gereconstrueerd. Sommige van deze reconstructieve operaties worden uitgevoerd via kijkoperaties.
De specialisatie Urologie en Andrologie beschikt over alle benodigde apparatuur, waaronder urodynamica-apparatuur, lithotripsie, laserapparatuur, flexibele laparoscopische instrumenten, enz. Het ziekenhuis beschikt over speciaal opgeleide technici voor assistentie op kantoor en bij chirurgische ingrepen.
Benigne prostaathyperplasie (BPH) is een aandoening die de prostaatklier bij mannen aantast. De prostaat is een klier die zich bevindt tussen de blaas (waar urine wordt opgeslagen) en de urethra (de buis waar urine doorheen stroomt). Naarmate mannen ouder worden, wordt de prostaatklier langzaam groter (of groter). Naarmate de prostaat groter wordt, kan deze op de urethra drukken en ervoor zorgen dat de urine langzamer en minder krachtig stroomt. "Benigne" betekent dat de vergroting niet wordt veroorzaakt door kanker of een infectie. "Hyperplasie" betekent vergroting.
De meeste symptomen van BPH (goedaardige prostaatvergroting) beginnen geleidelijk. Een symptoom is vaker 's nachts moeten plassen. Een ander symptoom is vaker overdag de blaas moeten legen. Andere symptomen zijn moeite met het op gang brengen van de urinestroom en nadruppelen na het plassen. De grootte en kracht van de urinestraal kunnen afnemen. Deze symptomen kunnen ook door andere oorzaken dan BPH worden veroorzaakt. Ze kunnen wijzen op ernstiger aandoeningen, zoals een blaasontsteking of blaaskanker. Vertel het uw arts als u een van deze symptomen heeft, zodat hij of zij kan bepalen welke onderzoeken nodig zijn om de mogelijke oorzaak te achterhalen.
Niet alle vergrote prostaten hebben per se medische behandeling nodig. Opties zijn onder andere medicijnen en verschillende vormen van chirurgie.
Prostaatkanker is de meest voorkomende kanker bij mannen en de tweede belangrijkste oorzaak van jaarlijkse kankersterfgevallen, na longkanker. Eén op de 10 mannen krijgt de diagnose prostaatkanker. Meer dan 70 procent van alle prostaatkankergevallen wordt vastgesteld bij mannen ouder dan 65 jaar. Zwarte mannen behoren tot de hoogste risicogroep en vertegenwoordigen ongeveer 270 gevallen per 100,000 mannen. Bovendien heeft prostaatkanker de sterkste familiaire link van alle belangrijke kankers.
Vaak veroorzaken vroege stadia van prostaatkanker geen specifieke symptomen. Maar in sommige gevallen kunnen mannen met prostaatkanker symptomen vertonen van prostaatvergroting of symptomen die het gevolg zijn van een wijdverspreide ziekte, waaronder bloed in de urine, botpijn, etc.:
Prostaatkanker kan goed te genezen zijn als het in een vroeg stadium wordt ontdekt. Eén op de zeven mannen die de diagnose prostaatkanker krijgt, sterft aan de ziekte. In een vergevorderd stadium van de ziekte suggereren nieuwe gegevens uit twee grote klinische onderzoeken dat chemotherapie de overlevingsduur verlengt bij mannen bij wie hormoontherapie niet heeft gewerkt. Uw arts kan u specifieke richtlijnen geven op basis van de feiten en omstandigheden van uw geval.
Screening op prostaatkanker is een relatief eenvoudige procedure. Terwijl anderen kunnen beginnen met een bezoek aan de uroloog. De uroloog kan u helpen meer te leren over het screeningsproces.
De eerste analyse die veel artsen uitvoeren is een:
- PSA-test. Prostaatspecifiek antigeen (PSA) is een enzym dat in de prostaat wordt geproduceerd en dat in het zaadvocht en de bloedbaan wordt aangetroffen. Om het PSA-niveau te meten, wordt een klein flesje bloed afgenomen en naar een laboratorium gestuurd voor evaluatie. Een verhoogd PSA-niveau in de bloedbaan duidt niet per se op prostaatkanker, aangezien PSA ook kan worden verhoogd door een infectie of andere prostaataandoeningen. Veel mannen met een verhoogd PSA hebben geen prostaatkanker.
- Het digitaal rectaal onderzoek (DRE) moet samen met de PSA-test worden uitgevoerd. De DRE wordt uitgevoerd door een arts die een gehandschoende vinger in het rectum steekt om de perifere zone van de prostaat te voelen waar de meeste prostaatkankers voorkomen. De arts controleert op hardheid van de prostaat of op onregelmatige vormen of bulten die zich uitstrekken vanaf de prostaat - dit alles kan op een probleem duiden. De DRE is met name nuttig omdat de PSA-test tot 25 procent van de kankers kan missen, en de DRE kan sommige hiervan opsporen.
Er zijn verschillende manieren om prostaatkanker te behandelen, waaronder:
- Een operatie om de prostaat volledig te verwijderen, gevolgd door bestralingstherapie om het kankergeweefsel in en rond de prostaat te doden.
- Hormoononderdrukkingstherapie om de productie van hormonen te stoppen die de groei van prostaatkankercellen bevorderen.
- Chemotherapie om te voorkomen dat de kankercellen zich delen en vermenigvuldigen.
- Actieve surveillance en/of afwachtend beleid, waarbij patiënten onder strikte controle blijven. Een of meer van deze behandelmethoden kunnen door uw arts op verschillende momenten en in verschillende stadia van de ziekte worden toegepast. Uw arts zal diverse factoren evalueren om de beste behandelmethode te bepalen.
Door de concentratie van prostaat-specifiek antigeen (PSA) in het bloed te meten, kan uw arts de voortgang van de ziekte vaststellen. Als u behandeld wordt voor prostaatkanker en uw PSA-waarden blijven stijgen, kan dit een teken zijn dat uw therapie niet aanslaat en dat u mogelijk een agressievere behandeling moet overwegen. De meeste mannen bij wie de kanker terugkeert na een lokale behandeling of bij wie een gevorderd stadium van de ziekte wordt vastgesteld, worden behandeld met hormoontherapie. Het kan echter voorkomen dat hormoontherapie op een gegeven moment niet meer werkt en dat de PSA-waarden weer gaan stijgen. Op dat moment is het extra belangrijk om advies in te winnen bij een medisch oncoloog. Deze kan samen met de rest van uw zorgteam de beste behandeling voor u in dit stadium van de ziekte bepalen.
Er zijn tegenwoordig veel aanvullende hormonale en nieuwe chemotherapie-opties beschikbaar.
Hoe erectiestoornissen worden behandeld, hangt af van de oorzaken. Nadat uw arts u heeft gecontroleerd op medische problemen en medicijnen die erectiestoornissen kunnen veroorzaken, kan hij of zij u een medicijn laten proberen om erectiestoornissen te verhelpen. Sommige van deze medicijnen worden in uw penis geïnjecteerd. Andere medicijnen worden oraal ingenomen. Niet iedereen kan deze medicijnen gebruiken. Uw arts zal u helpen beslissen of u ze kunt proberen.
Als de medicijnen niet goed voor u zijn, kunt u ook vacuümpompen proberen of een operatie ondergaan. Uw arts kan u doorverwijzen naar een uroloog om deze opties te bespreken.
De beslissing over de behandelingsoptie moet worden besproken met uw arts. Uw keuze voor de behandeling hangt af van persoonlijke voorkeur en economische factoren. Zowel u als uw partner moeten zich prettig voelen bij uw keuze.
Zij helpt de arts het probleem te begrijpen en moet akkoord gaan met de behandelkeuze.
De meeste impotentie is onomkeerbaar. Hoewel geen van de drie behandelingsopties de impotentie van een man omkeert, bieden ze wel een oplossing voor het probleem.
Vooruitgang in zetpillen, injecteerbare medicijnen, implantaten en vacuümapparaten hebben de opties voor mannen die een behandeling voor ED zoeken, uitgebreid. Deze vooruitgang heeft ook geholpen het aantal mannen dat een behandeling zoekt, te vergroten. Gentherapie voor ED wordt nu in verschillende centra getest en kan een langdurige therapeutische aanpak voor ED bieden.
- Erectiestoornissen (ED) zijn het herhaaldelijk onvermogen om een erectie te krijgen of te behouden die stevig genoeg is voor geslachtsgemeenschap.
- ED treft 15 tot 30 miljoen Amerikaanse mannen.
- ED heeft meestal een fysieke oorzaak.
- ED kan op alle leeftijden behandeld worden.
- Behandelingen omvatten psychotherapie, medicamenteuze therapie, vacuümapparaten en chirurgie.
De symptomen hangen af van de locatie, grootte en vorm van de niersteen. Vaak zijn ze symptoomloos. Deze worden 'stille stenen' genoemd. Veelvoorkomende symptomen zijn als volgt:
- Plotselinge, hevige pijn - beginnend in de flanken en zich verplaatsend naar de liezen. Meestal beschreven als ureterkoliek en pijn van de lende tot de lies
- Misselijkheid en overgeven
- Bloed in urine
- Verhoogde urinefrequentie
- Brandend gevoel bij het plassen
- Infectie in de urine
- Mensen die aanleg hebben voor nierstenen hebben bepaalde gemeenschappelijke kenmerken.
- Degenen die in een warm klimaat verblijven, zoals in tropische gebieden.
- Positieve familiegeschiedenis van nierstenen bij een eerstegraads familielid
- Vermindert de vochtinname, wat de urineproductie vermindert en leidt tot oververzadigde urine.
Verschillende factoren spelen een rol bij de vorming van nierstenen bij een vatbaar individu. Deze factoren zijn dieet, waterinname, urineproductie, klimaat, beroep en erfelijkheid, radicale en familieachtergrond.
Als u een steen vindt, breng deze dan naar uw arts voor analyse. Het type steen dat u heeft, bepaalt het dieet en preventieprogramma dat uw arts aanbeveelt. Mogelijk hebt u in de toekomst aanvullende tests en röntgenfoto's nodig om ervoor te zorgen dat er geen nieuwe stenen worden gevormd.
ESWL is in vrijwel alle gevallen een volkomen veilige procedure.
Er kan een doffe, zeurende pijn zijn op de plaats van behandeling na de procedure gedurende enkele uren. Verder zal er koliekpijn zijn door de passage van steendeeltjes. Dit reageert normaal gesproken op de medicatie.
Ja, ESWL is een veilige optie voor de behandeling van steenziekte. Echter, men moet deze ziekte onder controle houden bij de behandeling met lithotripsie.
Een goede eerste stap voor preventie is om meer vloeistoffen te drinken – water is het beste. Als u de neiging heeft om stenen te vormen, moet u proberen om gedurende de dag voldoende vloeistoffen te drinken om in elke 24 uur ten minste twee liter urine te produceren. Mensen die calciumstenen vormen, werd vroeger verteld om zuivelproducten en andere voedingsmiddelen met een hoog calciumgehalte te vermijden. Recente studies hebben echter aangetoond dat voedingsmiddelen met een hoog calciumgehalte, waaronder zuivelproducten, helpen om calciumstenen te voorkomen. Het nemen van calcium in pilvorm kan echter het risico op het ontwikkelen van stenen vergroten. Vrouwen die vitamine D en calciumpillen slikken in de postmenopauzale periode om osteoporose te voorkomen, vooral met een familiegeschiedenis van stenen, moeten voorzichtig zijn.
Over het algemeen is een chirurgische ingreep noodzakelijk als de stenen zo groot zijn dat ze de urinestroom belemmeren, als ze schadelijk kunnen zijn voor uw nieren of als ze klachten veroorzaken die niet met medicijnen verholpen kunnen worden.
Urine-incontinentie is het onvermogen om urine op te houden, wat leidt tot onvrijwillig urineverlies. Het urineverlies kan variëren van licht urineverlies tot ernstig frequent urineren. Deze aandoening heeft een ernstige invloed op de kwaliteit van leven door het verstoren van werk, reizen, sociale recreatie en seksuele activiteiten.
Minstens 10% van de mensen ouder dan 65 jaar heeft last van urine-incontinentie. Volgens schattingen van de Wereldgezondheidsorganisatie zijn er wereldwijd 200 miljoen patiënten met symptomen van mannelijke of vrouwelijke urine-incontinentie. Omdat deze aandoening echter gepaard gaat met schaamte, verlegenheid en stilte, is het exacte aantal niet bekend.
Naarmate men ouder wordt, kan de aandrang om te plassen vaker voorkomen en moeilijker te beheersen zijn. Incontinentie kan echter mannen en vrouwen van alle leeftijden treffen en is geen normale reactie op het ouder worden.
Nee, vrouwen hebben twee keer vaker last van incontinentie dan mannen. Zwangerschap en bevalling, de menopauze en de structuur van de vrouwelijke urinewegen zijn verantwoordelijk voor dit verschil. Echter, zowel vrouwen als mannen kunnen incontinent worden door een beroerte, multiple sclerose en andere fysieke problemen die met ouderdom gepaard gaan.
De risicofactoren voor urine-incontinentie variëren, maar omvatten:
- Zwangerschap
- Bevalling
- Obesitas
- Menopauze
- Het roken van sigaretten
- Prostaatvergroting en/of -operatie
- Hysterectomie
- Stralingstherapie naar het bekken
- Diabetes
- Parkinson
- Rugletsel
- Cerebraal vasculair accident
- Dementie.
Er zijn drie basistypen urine-incontinentie:
- Dring aan op incontinentie
- Stressincontinentie
- Overloopblaas
Urge-incontinentie of overactiviteit van de detrusor is een veelvoorkomend probleem dat in frequentie en ernst toeneemt met het ouder worden. Bij deze aandoening verliest de patiënt vaak urine zonder duidelijke reden, terwijl hij plotseling de behoefte of drang voelt om te plassen. Bij urge-incontinentie leegt de blaas zich onwillekeurig tijdens de slaap, na het drinken van een kleine hoeveelheid water, of tijdens het aanraken van water of zelfs wanneer u het water hoort stromen (zoals wanneer iemand anders doucht of de afwas doet).
De meest voorkomende oorzaak van aandrangincontinentie zijn ongepaste en onwillekeurige blaascontracties. Deze onwillekeurige contracties kunnen optreden door ontsteking of irritatie in de blaas of wanneer bepaalde neurologische ziekten de controle over blaascontracties belemmeren.
- Urineweginfecties
- Kanker
- Parkinson
- Ziekte van Alzheimer
- Bepaalde drugs zoals slaapmiddelen of verdovende middelen
- Letsel (zoals bijvoorbeeld tijdens een operatie)
- Goedaardige prostaathyperplasie (BPH).
Urge-incontinentie kan ook optreden wanneer de mobiliteit is aangetast (bijvoorbeeld bij patiënten met artritis), waardoor het voor patiënten moeilijk is om op tijd naar het toilet te gaan. Deze aandoening wordt soms massale "functionele" incontinentie genoemd.
Stressincontinentie is de meest voorkomende vorm van incontinentie bij oudere patiënten. Het wordt veroorzaakt door een storing van de urethrale sluitspier waardoor urine uit de blaas lekt wanneer de intra-abdominale druk toeneemt, zoals tijdens lachen, hoesten of niezen.
Lichamelijke veranderingen als gevolg van zwangerschap, bevalling en menopauze zijn veelvoorkomende oorzaken van stressincontinentie. Het is de meest voorkomende vorm van incontinentie bij vrouwen en is behandelbaar. Bepaalde spieren, bekend als de "bekkenbodemspieren", ondersteunen de blaas. Als deze spieren verzwakken, kan de blaas naar beneden bewegen en lichtjes uit de onderkant van het bekken richting de vagina duwen. Dit voorkomt dat spieren die normaal gesproken de urethra dichtdrukken, zo hard knijpen als ze zouden moeten. Als gevolg hiervan kan er urine in de urethra lekken tijdens momenten van fysieke stress. Stressincontinentie treedt ook op als de spieren die knijpen verzwakken. Stressincontinentie kan verergeren in de week voor de menstruatie. Op dat moment kunnen verlaagde oestrogeenspiegels leiden tot een lagere spierdruk rond de urethra, waardoor de kans op lekkage toeneemt. De incidentie van stressincontinentie neemt toe na de menopauze. Stressincontinentie kan ook optreden als gevolg van medicijnen, chirurgisch trauma of stralingsschade.
Overloopblaas wordt meestal gezien bij oudere mannen. Urine-incontinentie door overloopblaas komt vaker voor bij mannen vanwege de prevalentie van obstructieve prostaatkliervergroting. Bij deze aandoening hoopt urine zich op in de blaas totdat de maximale blaascapaciteit is bereikt. Het lekt dan door de urethra door "overloop", wat zich meestal manifesteert als druppelen. Echter, verhoogde intra-abdominale druk, die optreedt tijdens hoesten en niezen, kan ook urineverlies veroorzaken, zodat overloopincontinentie kan worden verward met stressincontinentie.
Overloopblaasincontinentie ontstaat door:
- Zwakke blaasspieren veroorzaakt door zenuwbeschadiging door diabetes of andere ziekten (bijv. tumoren, bestraling, operatie)
- Belemmerde urineafvoer, zoals veroorzaakt door prostaatvergroting en urinesteen
- Onder actieve blaascontracties veroorzaakt door bepaalde medicijnen. Deze medicijnen leiden tot urineretentie met blaasdistensie.
Wanneer stress- en aandrangincontinentie samen voorkomen, wordt het soms "gemengde incontinentie" genoemd. Dit komt vaak voor bij vrouwen. "Voorbijgaande" of tijdelijke incontinentie kan worden veroorzaakt door medicijnen, urineweginfecties, mentale beperkingen, beperkte mobiliteit en ernstige constipatie, die tegen de urinewegen kunnen duwen en de uitstroom kunnen belemmeren.
De meeste soorten urine-incontinentie kunnen effectief worden behandeld en de symptomen kunnen worden verbeterd. Het type incontinentie dat aanwezig is, wordt bepaald. Bij sommige patiënten verbetert incontinentie vaak door gewichtsverlies. Rokers die chronisch hoesten, hebben minder problemen wanneer ze stoppen met roken (en stoppen met hoesten). Sommige veelvoorkomende medicijnen kunnen de situatie ook verergeren.
Beste ziekenhuis bij mij in de buurt in Chennai