جایگزین کل هیپ

در طی تعویض مفصل ران، جراح بخش های آسیب دیده مفصل ران شما را برمی دارد و آنها را با قطعاتی که معمولاً از فلز، سرامیک و پلاستیک بسیار سخت ساخته شده اند، جایگزین می کند. این مفصل مصنوعی (پروتز) به کاهش درد و بهبود عملکرد کمک می کند.

جراحی تعویض مفصل ران که به آن آرتروپلاستی کامل لگن نیز گفته می شود، اگر درد لگن شما با فعالیت های روزانه تداخل داشته باشد و درمان های غیرجراحی کمکی نکرده باشد یا دیگر موثر نباشد، ممکن است گزینه ای برای شما باشد. آسیب آرتریت شایع ترین دلیل نیاز به تعویض مفصل ران است.
 

چرا این کار تمام شده است

شرایطی که می تواند به مفصل ران آسیب برساند ، گاهی اوقات جراحی تعویض مفصل ران را ضروری می کند ، شامل موارد زیر است:

• آرتروز: آرتروز که معمولاً به عنوان آرتروز ناشی از ساییدگی و پارگی شناخته می‌شود، به غضروف نرمی که انتهای استخوان‌ها را می‌پوشاند و به مفاصل کمک می‌کند تا به نرمی حرکت کنند، آسیب می‌رساند.
• روماتیسم مفصلی: آرتریت روماتوئید که در اثر فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی ایجاد می‌شود، نوعی التهاب ایجاد می‌کند که می‌تواند غضروف و گاهی اوقات استخوان زیرین را از بین ببرد و در نتیجه مفاصل آسیب دیده و تغییر شکل دهند.
• استئونکروز: اگر خون کافی به قسمت گوی مفصل ران نرسد، مثلاً در اثر دررفتگی یا شکستگی، استخوان ممکن است فرو بریزد و تغییر شکل دهد.
   

اگر درد لگن دارید ممکن است جایگزینی مفصل ران را در نظر بگیرید که:

• با وجود داروهای ضد درد همچنان ادامه دارد
• با راه رفتن حتی با عصا یا واکر بدتر می شود
• در خواب شما دخالت می کند
• لباس پوشیدن را دشوار می کند
• بر توانایی شما در بالا یا پایین رفتن از پله ها تأثیر می گذارد
• بلند شدن از حالت نشسته را دشوار می کند
   

خطرات

خطرات مرتبط با جراحی تعویض مفصل ران می تواند شامل موارد زیر باشد:
 

• لخته شدن خون: لخته‌ها می‌توانند بعد از عمل جراحی در رگ‌های پای شما تشکیل شوند. این می‌تواند خطرناک باشد زیرا یک تکه لخته می‌تواند جدا شود و به ریه، قلب یا به ندرت به مغز شما منتقل شود. پزشک ممکن است داروهای رقیق‌کننده خون را برای کاهش این خطر تجویز کند.
• عفونت: عفونت‌ها می‌توانند در محل برش و در بافت‌های عمیق‌تر نزدیک مفصل ران جدید شما رخ دهند. اکثر عفونت‌ها با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شوند، اما عفونت شدید در نزدیکی پروتز شما ممکن است نیاز به جراحی برای برداشتن و جایگزینی پروتز داشته باشد.
• شکست، شکستگی: در طول عمل جراحی، ممکن است قسمت‌های سالم مفصل ران شما بشکند. گاهی اوقات شکستگی‌ها به اندازه‌ای کوچک هستند که خود به خود بهبود می‌یابند، اما شکستگی‌های بزرگتر ممکن است نیاز به تثبیت با سیم، پیچ و احتمالاً صفحه فلزی یا پیوند استخوان داشته باشند.
• نابجایی: برخی موقعیت‌ها می‌توانند باعث شوند که گوی مفصل جدید شما از حفره خود خارج شود، به خصوص در چند ماه اول پس از جراحی. اگر مفصل ران در برود، پزشک ممکن است برای نگه داشتن مفصل ران در موقعیت صحیح، از بریس استفاده کند. اگر مفصل ران شما مدام در می‌رود، اغلب برای تثبیت آن به جراحی نیاز است.
• تغییر طول پا: جراح شما اقداماتی را برای جلوگیری از این مشکل انجام می‌دهد، اما گاهی اوقات یک مفصل ران جدید باعث می‌شود یک پا بلندتر یا کوتاه‌تر از پای دیگر باشد. گاهی اوقات این امر به دلیل انقباض عضلات اطراف مفصل ران است. در این حالت، تقویت و کشش تدریجی آن عضلات ممکن است کمک کند. بعید است که پس از چند ماه متوجه تفاوت‌های کوچک در طول پا شوید.
• شل شدن: اگرچه این عارضه در ایمپلنت‌های جدیدتر نادر است، اما ممکن است مفصل جدید شما به طور محکم به استخوان شما متصل نشود یا به مرور زمان شل شود و باعث درد در لگن شما شود. ممکن است برای رفع مشکل به جراحی نیاز باشد.
• خسارت عصبی: به ندرت، اعصاب ناحیه‌ای که ایمپلنت در آن قرار می‌گیرد، آسیب می‌بینند. آسیب عصبی می‌تواند باعث بی‌حسی، ضعف و درد شود.
   

نیاز به تعویض مفصل ران دوم

مفصل ران مصنوعی شما ممکن است سرانجام فرسوده شود ، به خصوص اگر در نسبتاً جوان و فعال جراحی تعویض مفصل ران انجام دهید. در این صورت ممکن است نیاز به تعویض مفصل دوم مفصل ران داشته باشید. با این حال ، مواد جدید باعث می شوند که ایمپلنت ها ماندگاری بیشتری داشته باشند.
 

چگونه آماده می شوید

قبل از جراحی با جراح ارتوپد خود برای معاینه ملاقات خواهید کرد. جراح انجام خواهد داد:
 

• در مورد سابقه پزشکی و داروهای فعلی خود س Askال کنید
• با توجه به دامنه حرکات مفصل و قدرت عضلات اطراف ، ران خود را معاینه کنید
• آزمایش خون و عکسبرداری با اشعه ایکس را انجام دهید. به ندرت به MRI نیاز است

در طی این ارزیابی قبل از عمل زمان مناسبی است که می توانید در مورد روش س questionsال بپرسید. حتماً بفهمید که در هفته قبل از جراحی از مصرف کدام داروها خودداری کنید یا آنها را ادامه دهید.

از آنجا که استفاده از دخانیات می تواند در بهبودی اختلال ایجاد کند ، حداقل یک ماه قبل از جراحی و حداقل دو ماه پس از جراحی استفاده از محصولات دخانیات را متوقف کنید. اگر برای ترک سیگار به کمک نیاز دارید ، با پزشک خود صحبت کنید.

دو هفته قبل از جراحی، کارهای دندانپزشکی، از جمله تمیز کردن دندان ها را انجام ندهید.
 

چه شما می توانید انتظار

هنگامی که برای جراحی خود مراجعه می کنید، از شما خواسته می شود لباس های خود را درآورید و لباس بیمارستان بپوشید. به شما یا یک بلوک نخاعی داده می شود که نیمه پایینی بدن شما را بی حس می کند، یا یک بیهوشی عمومی.

جراح همچنین ممکن است با تزریق ماده بیهوشی در اطراف اعصاب یا داخل و مفصل برای جلوگیری از درد بعد از جراحی شما یک انسداد عصبی ایجاد کند.
 

در طول روش

روش جراحی چند ساعت طول می کشد. برای انجام تعویض مفصل ران ، جراح شما:
 

• از طریق لایه های بافتی برش از قسمت جلویی یا کناری ران شما ایجاد می کند
• استخوان و غضروف بیمار و آسیب دیده را از بین می برد و استخوان سالم را سالم نگه می دارد
• سوکت پروتز را در استخوان لگن شما کاشته ، تا جای سوکت آسیب دیده را جایگزین کند
• توپ گرد بالای استخوان ران خود را با توپ مصنوعی جایگزین کنید ، که به ساقه ای متصل است که در استخوان ران شما قرار می گیرد

تکنیک های جایگزینی مفصل ران به طور مداوم در حال پیشرفت است. جراحان همچنان به تکنیک های جراحی کم تهاجمی ادامه می دهند که ممکن است باعث کاهش زمان بهبودی و درد شود.
 

بعد از عمل

پس از جراحی ، در حالی که بیهوشی شما از بین می رود ، برای چند ساعت به یک منطقه بهبودی منتقل می شوید. پرسنل پزشکی فشار خون ، نبض ، هوشیاری ، سطح درد یا راحتی و میزان نیاز شما به دارو را کنترل خواهند کرد.

برخی از افراد می توانند همان روز به خانه خود بروند ، اما بیشتر آنها برای یک یا دو شب در بیمارستان بستری می شوند. از شما خواسته می شود نفس عمیق بکشید ، سرفه کنید یا به وسیله ای وارد بدن شوید تا مایعات را از ریه ها دور نگه دارد.
 

پیشگیری از لخته شدن خون

پس از جراحی، خطر لخته شدن خون در پاهایتان افزایش می یابد. اقدامات احتمالی برای جلوگیری از این عارضه عبارتند از:
 

• حرکت زودهنگام: شما تشویق خواهید شد که کمی بعد از عمل جراحی بنشینید و با عصا یا واکر راه بروید. این کار احتمالاً در همان روز جراحی یا روز بعد انجام خواهد شد.
• اعمال فشار: هم در حین و هم بعد از عمل جراحی، ممکن است جوراب‌های فشاری الاستیک یا آستین‌های بادی مشابه دستگاه فشار خون را روی ساق پاهای خود بپوشید. فشاری که توسط آستین‌های بادی اعمال می‌شود، از تجمع خون در رگ‌های پا جلوگیری می‌کند و احتمال تشکیل لخته را کاهش می‌دهد.
• داروهای رقیق کننده خون: جراح شما ممکن است بعد از عمل جراحی، رقیق‌کننده خون تزریقی یا خوراکی تجویز کند. بسته به اینکه چقدر زود راه می‌روید، چقدر فعال هستید و خطر کلی لخته شدن خون، ممکن است تا چند هفته بعد از عمل جراحی به رقیق‌کننده خون نیاز داشته باشید.
   

تن درمانی

یک متخصص طب فیزیکی ممکن است در تمریناتی که می توانید در بیمارستان و خانه برای تسریع بهبودی انجام دهید به شما کمک کند.

فعالیت و ورزش باید بخشی منظم از روز شما باشد تا استفاده مجدد از مفاصل و عضلات خود را به دست آورید. فیزیوتراپ شما تمرینات تقویتی و تحرکی را توصیه می کند و به شما کمک می کند تا نحوه استفاده از وسایل کمکی راه رفتن مانند واکر، عصا یا عصا را یاد بگیرید. همانطور که درمان پیشرفت می کند، معمولا وزنی را که روی پای خود می گذارید افزایش می دهید تا زمانی که بتوانید بدون کمک راه بروید.
 

بازیابی و مراقبت های بعدی در منزل

قبل از ترک بیمارستان ، شما و مراقبانتان نکاتی درباره مراقبت از مفصل ران جدید خود دریافت خواهید کرد. برای یک انتقال آرام:
 

• قرار بگذارید که یک دوست یا یکی از اقوام برای شما برخی از وعده های غذایی را تهیه کند
• وسایل روزمره را در سطح کمر قرار دهید ، بنابراین نیازی به خم شدن یا بالا رفتن نیست
• تغییراتی را در خانه خود در نظر بگیرید، مثلاً اگر معمولاً توالت کم ارتفاع دارید، یک صندلی توالت بلند کنید.
• وسایل مورد نیاز خود را مانند تلفن ، دستمال کاغذی ، ریموت تلویزیون ، دارو و کتاب در نزدیکی منطقه ای که بیشتر اوقات خود را در طول دوره نقاهت در آن می گذرانید قرار دهید

شش تا 12 هفته پس از جراحی ، قرار ملاقات بعدی را با جراح خود انجام می دهید تا مطمئن شوید که مفصل ران شما به درستی بهبود می یابد. اگر بهبودی به خوبی در حال پیشرفت باشد ، اکثر افراد حداقل برخی از نسخه های فعالیت های عادی خود را در این زمان از سر می گیرند. بهبودی بیشتر با بهبود قدرت اغلب به مدت شش تا 12 ماه اتفاق می افتد.
 

نتایج

انتظار داشته باشید که مفصل ران جدید شما درد قبل از جراحی را کاهش دهد و دامنه حرکتی مفصل شما را افزایش دهد. اما انتظار نداشته باشید که قبل از دردناک شدن لگن هر کاری که می توانید انجام دهید انجام دهید.

فعالیت‌های پرفشار مانند دویدن یا بازی بسکتبال ممکن است به مفصل مصنوعی شما فشار زیادی وارد کند. اما به مرور زمان، ممکن است بتوانید به راحتی شنا کنید، گلف بازی کنید، پیاده‌روی کنید یا دوچرخه‌سواری کنید.