شیمی درمانی

شیمی‌درمانی شامل استفاده از داروها برای درمان سرطان است. این داروها با متوقف کردن کامل یا کند کردن رشد سلول‌های سرطانی، آنها را از بین می‌برند. شیمی‌درمانی عموماً برای درمان سرطان‌های عودکننده (سلول‌های سرطانی که پس از درمان دوباره ظاهر می‌شوند) یا سرطان‌های متاستاتیک (سلول‌های سرطانی که به سایر قسمت‌های بدن گسترش می‌یابند) استفاده می‌شود. داروهای شیمی‌درمانی به صورت خوراکی، داخل وریدی یا تزریق مستقیم به مایع اطراف مغز یا حفره شکم تجویز می‌شوند.

سه نوع شیمی درمانی وجود دارد:

• شیمی درمانی نئو ادجوانت: قبل از عمل جراحی یا پرتودرمانی تجویز می‌شود. این دارو زمانی توصیه می‌شود که تومورها برای عمل جراحی خیلی بزرگ باشند یا موقعیت آنها جراحی را دشوار کند. این داروها به کاهش اندازه تومور کمک می‌کنند تا جراحی امکان‌پذیر شود.
• شیمی درمانی کمکی: پس از جراحی یا پرتودرمانی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی باقی‌مانده که در آزمایش‌های تصویربرداری قابل مشاهده نیستند، انجام می‌شود. این به کاهش احتمال عود سرطان کمک می‌کند.
• شیمی درمانی تسکینی: عمدتاً برای مدیریت علائم مرتبط با سرطان و بهبود کیفیت زندگی توصیه می‌شود.

داروهای شیمی درمانی همچنین ممکن است بر سلول‌های سالم با تقسیم سریع در مناطقی مانند روده و دهان تأثیر بگذارند که می‌تواند عوارض جانبی ایجاد کند. این عوارض معمولاً پس از اتمام درمان کاهش می‌یابند.

عوارض جانبی شایع عبارتند از:

• ریزش مو
• استفراغ یا حالت تهوع
• کم خونی
• خستگی
• اسهال
• زخم های دهان
• تعداد پلاکت پایین