درج کموپورت

کموپورت چیست؟

کموپورت یک خط یا نقطه دسترسی داخل پوستی یا زیر پوستی است که روی سینه یا بازوی بیماران برای کمک به شیمی درمانی داخل وریدی (IV) ایجاد می‌شود. کموپورت شامل قرار دادن وسیله‌ای در زیر پوست شما است که امکان دسترسی عروقی برای درمان‌های داخل وریدی و تزریق مواد حاجب برای آزمایش‌های اسکن را فراهم می‌کند. این محل قرارگیری، دسترسی آسان به جریان خون شما را فراهم می‌کند.

کموپورت همچنین به عنوان مدیپورت، پورت سرطانی یا پورت-آ-کت نیز شناخته می‌شود. بر اساس نیازها و شرایط بیمار، پزشک شما می‌تواند از انواع مختلف کموپورت استفاده کند. این نوع کموپورت‌ها از نظر طول و نوع درمان متفاوت هستند.

انواع مختلف کموپرت‌ها به شرح زیر است:
 

• کاتتر ورید مرکزی تونل‌دار: همانطور که از نامش پیداست، کاتتر ورید مرکزی زیر پوست قفسه سینه شما قرار می‌گیرد و با استفاده از یک عمل جراحی به ورید مرکزی متصل می‌شود. قسمت بیرونی این پورت حاوی کاتتری است که از پوست شما آویزان است. این کاتتر دارای چندین دهانه است. برای چند ماه زیر پوست شما قرار می‌گیرد.
• پورت داخل صفاقی: این پورت همچنین حاوی نوعی کاتتر به نام کاتتر تنکهوف است. این کاتتر زیر پوست شکم شما قرار می‌گیرد.
• نقطه دسترسی وریدی قابل کاشت: این پورت همچنین به عنوان پورت میانی یا پورت-آ-کت شناخته می‌شود. از جنس استیل ضد زنگ، پلاستیک یا تیتانیوم ساخته شده است. نقطه دسترسی وریدی وسیله‌ای به شکل طبل است. این وسیله یا زیر پوست سینه یا بالای بازو قرار می‌گیرد. این وسیله حاوی یک لوله کاتتر است که به دستگاه متصل شده و ورید مرکزی را به هم متصل می‌کند.
• خط PICC: کاتتر مرکزی که از طریق محیط وارد بدن می‌شود (PICC) از جنس پلاستیک ساخته شده است. این وسیله‌ای است که به طور موقت استفاده می‌شود و شبیه کاتتر به نظر می‌رسد. این کاتتر به یکی از رگ‌های بزرگتر بازوی شما متصل می‌شود.
   

چرا کموپورت مورد نیاز است؟

دلیل اصلی کاشت کموپورت، تزریق داروهای شیمی‌درمانی به خون بیمار است.

اگر شیمی‌درمانی شما با رادیوتراپی (پرتودرمانی) ترکیب شود، می‌توان از دو یا چند کموپورت برای هر دو منظور، یعنی تزریق داروهای شیمی‌درمانی و همچنین ماده حاجب، استفاده کرد.

انواع مختلف کموپرت‌ها نیازهای مختلفی را برای بیماران سرطانی برآورده می‌کنند.
 

• کاتتر ورید مرکزی تونل‌دار برای تزریق داروهای شیمی‌درمانی از طریق لوله خارجی (کاتتر) که مستقیماً به ورید مرکزی قفسه سینه شما متصل است، استفاده می‌شود.
• نقطه داخل صفاقی برای نوع پیشرفته شیمی‌درمانی (که به آن شیمی‌درمانی داخل صفاقی نیز گفته می‌شود) برای درمان سرطان معده مورد نیاز است.
• برای فرآیند شیمی‌درمانی طولانی‌مدت، به یک نقطه دسترسی وریدی کاشته شده نیاز است. از یک سرنگ بدون هسته برای تزریق داروهای شیمی‌درمانی از طریق پوست به داخل لوله کاتتر استفاده می‌شود. سرنگ بدون هسته به طور خاص در نوک خود طراحی شده است تا در مقایسه با سرنگ‌های معمولی، انعطاف‌پذیری بیشتری داشته باشد.
• اگر دوره شیمی درمانی شما کوتاه مدت و شامل تزریق کوتاه مدت داروهای شیمی درمانی باشد، معمولاً به خط PICC نیاز است.

کموپورت را می‌توان کاشت زیرا مزایای زیر را دارد:
 

• کموپورت‌ها خطرات آسیب به عضلات و بافت‌های شما را کاهش می‌دهند.
• این دستگاه دسترسی چندگانه به رگ‌های بدن شما را فراهم می‌کند تا بتوان انواع مختلف درمان سرطان را همزمان انجام داد. می‌توان از دو یا چند پورت برای درمان‌های همزمان استفاده کرد.
• کموپورت‌ها به متخصص انکولوژی شما این امکان را می‌دهند که مرتباً نمونه‌های خون بیماران سرطانی را بدون تزریق سوزن در هر بار جمع‌آوری کند. نمونه‌های خون از طریق کاتتر جمع‌آوری می‌شوند.
• کموپورت‌ها از خطرات خونریزی جلوگیری می‌کنند. این موضوع برای بیماران سرطانی که تعداد پلاکت پایینی دارند، یک امتیاز مثبت محسوب می‌شود.
• کاشت یک کموپورت روشی بسیار مؤثر برای تزریق دوره‌ای داروهای شیمی‌درمانی در منزل بیمار است.
   

آماده سازی قبل از عمل

آماده‌سازی‌های قبل از عمل شامل مراحل مختلفی است که قبل از کاشت دستگاه کموپورت مهم هستند. برخی از جنبه‌های سیستم بدن شما می‌تواند تأثیر بدی بر فرآیند کاشت کموپورت داشته باشد. بنابراین، لازم است قبل از قرار دادن کموپورت در داخل بدن، تمهیدات لازم را انجام دهید.
 

• آزمایش خون: پزشک شما آزمایش‌های خون انجام خواهد داد تا سطح هموگلوبین، گلبول‌های سفید خون، قند خون و زمان انعقاد خون را تعیین کند. وجود عفونت در بدن شما نیز می‌تواند با استفاده از این آزمایش‌های خون تأیید شود. اگر هر یک از شرایط غیرطبیعی فوق در بدن شما رخ دهد، پزشک شما باید روند کاشت کموپورت را به تأخیر بیندازد. ابتدا، او این اختلالات سلامتی را درمان می‌کند و سپس کاشت‌ها را ادامه می‌دهد.
• معاینهی جسمی: انجام یک معاینه فیزیکی روتین قبل از قرار دادن کموپرت‌ها الزامی است. این معاینه شامل نظارت بر وضعیت سلامت جسمی شما و همچنین کسب اطلاعات در مورد سابقه پزشکی شما می‌شود.
• داروها: در مورد انواع داروهایی که به طور منظم مصرف می‌کنید، صحبت کنید. اگر داروهای ضد پلاکت، مانند آسپرین یا داروهای رقیق کننده خون مانند وارفارین مصرف می‌کنید، ممکن است از شما خواسته شود که مصرف آنها را برای مدت کوتاهی تا زمان قرار دادن کموپورت قطع کنید. اگرچه، بیمارانی که ساقه‌های کرونری یا دریچه‌های فلزی قلب دارند، نمی‌توانند مصرف این داروها را حتی اگر برای مدت کوتاهی از آنها خواسته شود، قطع کنند. برای چنین افرادی، متخصصان انکولوژی از یک روش جایگزین برای مقابله با این مشکل استفاده می‌کنند.
• تعیین نوع کموپورت: بر اساس سابقه پزشکی و سایر شرایط سلامتی شما، پزشک بهترین نوع کموپورت را برای مورد سرطان شما انتخاب خواهد کرد. همانطور که قبلاً ذکر شد، معمولاً از پورت داخل صفاقی برای بیماران مبتلا به سرطان شکم استفاده می‌شود. به همین ترتیب، انواع دیگر کموپورت‌ها را می‌توان بر اساس نیازهای سلامتی و مدت زمان شیمی‌درمانی شما استفاده کرد. او همچنین در مورد محل کاشت، یعنی اتصال این پورت‌ها به رگ‌های بازو یا سینه شما، تصمیم خواهد گرفت.
   

پزشک شما به طور کامل در مورد روش تثبیت شیمیایی به شما آموزش خواهد داد. او همچنین مزایا و خطرات این روش را ذکر خواهد کرد. به شما توصیه می‌شود قبل از انجام این کاشت، تمام دستورالعمل‌های قبل از عمل را رعایت کنید. مهمترین دستورالعمل مربوط به مصرف غذا و آب است. بیماران باید حداقل شش ساعت قبل از فرآیند تثبیت از خوردن یا آشامیدن هر نوع ماده غذایی خودداری کنند. با این حال، می‌توانید دو ساعت قبل از شروع جراحی آب بنوشید.
 

از دیگر الزامات مراقبت‌های قبل از عمل می‌توان به برنامه زمانی فرآیند کاشت اشاره کرد. این برنامه عمدتاً به نوع شیمی‌درمانی که فرد تحت آن قرار می‌گیرد بستگی دارد. برخی از بیماران ممکن است به تزریق کوتاه مدت نیاز داشته باشند در حالی که برخی دیگر می‌توانند مدت زمان طولانی‌تری تحت شیمی‌درمانی قرار گیرند. زمان شیمی‌درمانی شما به نوع، وسعت، مرحله و سایر جنبه‌های بیماری سرطان شما و همچنین اندازه بدن شما بستگی دارد. در مورد همه این نکات نیز به بیماران توضیح داده خواهد شد.