Hypofosfatemie: symptomen, behandelingen en oorzaken

Hypofosfatemie is een aandoening waarbij het fosfaatgehalte in het bloed van het lichaam daalt tot een laag niveau. Fosfaat is een elektrolyt die helpt bij de energieproductie en de zenuwgeleiding in het lichaam vergemakkelijkt. Het helpt ook bij de ontwikkeling van sterke botten en tanden en wordt aangetroffen in voedingsmiddelen zoals melk, eieren en vlees.

Wat is hypofosfatemie?

Hypofosfatemie wordt gediagnosticeerd wanneer het fosfaatgehalte in het bloed van een volwassene lager is dan 2.5 milligram per deciliter (mg/dL). De typische hoeveelheid serumfosfaat bij kinderen is veel hoger, met baby's met een gehalte van 7 mg/dL.

Fosfor is een mineraal dat in botten aanwezig is en AIDS in de gezondheid van uw botten en lichaam. Het ideale fosforgehalte in het bloed zou tussen de 2.5 en 4.5 mg/dL moeten liggen. 

Wat zijn de verschillende soorten hypofosfatemie en wat zijn de oorzaken ervan?

De basisredenen voor lage fosfaatgehaltes vallen in de 3 categorieën 

• Vermindering van de hoeveelheid fosfaat die uw darmen opnemen
• Toename van de hoeveelheid fosfaat die uw nieren via uw urine verwijderen
• Beweging van fosfaat van binnen de cellen naar het gebied buiten de cellen

Er zijn twee soorten hypofosfatemie:

Acute hypofosfatemie

Het ernstige en veelvoorkomende type hypofosfatemie is acute hypofosfatemie. Dit type hypofosfatemie wordt veroorzaakt door de volgende factoren:

• Diabetische ketoacidose treedt op wanneer iemand suikerziekte wordt slecht beheerd 
• Alcohol kan op den duur de capaciteit van uw nieren om fosfor volledig op te nemen, belemmeren. 
• Nieraandoeningen 
• Fosfaat is een intracellulaire energiebron. Wanneer iemand een ernstige brandwond oploopt, daalt het fosfaatgehalte gevaarlijk snel. 
• Alkalose van de longen door hyperventilatie of simpelweg te snel in- en uitademen kan dit veroorzaken.

Chronische hypofosfatemie

Chronische hypofosfatemie wordt veroorzaakt door de volgende factoren:

• Langdurige honger, ondervoeding en anorexia kunnen de fosforvoorraad in het lichaam verminderen.

• Syndroom van Cushing en hypothyreoïdie 
•  Hyperparathyreoïdie.
• Vitamine D-deficiëntie vooral bij kinderen 
• Acute hypofosfatemie kan worden veroorzaakt door aandoeningen zoals hypomagnesiëmie en hypokalemia, waardoor het lichaam minder goed in staat is om elektrolyten aan te maken en op te nemen.
• Het vermogen van de nieren om fosfor op te nemen kan worden aangetast door langdurig gebruik van diuretica en maagzuurremmers.

Wat zijn de meest voorkomende symptomen van hypofosfatemie?

Bij de meeste patiënten treden de symptomen pas op als het fosfaatgehalte tot gevaarlijk lage waarden is gedaald. 

Deze symptomen omvatten het volgende:

• Zwakte in spieren
• Vermoeidheid
• Botpijn
• Fracturen van de botten
• Verlies van eetlust
• Prikkelbaarheid
• Doof gevoel
• Verwarring
• Tandbederf of late melktanden 

Wanneer moet u medische hulp inroepen? 

Mildere vormen van hypofosfatemie kunnen leiden tot botzwakte, breuken en spierschade. Zeer ernstige hypofosfatemie die niet wordt behandeld, kan uw ademhaling en hartfunctie beïnvloeden en levensbedreigend zijn.

Om hypofosfatemie te behandelen, moeten fosforsupplementen worden ingenomen in doseringen die worden bepaald door de ernst van de ziekte. 

In milde situaties moet orale fosforsuppletie tot 80 mmol per dag worden gegeven. Ernstigere gevallen moeten worden behandeld met intraveneuze suppletie tot 48 mmol/L. 

Vraag een afspraak aan bij Apollo Ziekenhuizen

Bel 1860-500-1066 een afspraak maken

Wat zijn de risicofactoren voor hypofosfatemie?

De risicofactoren voor het ontwikkelen van hypofosfatemie zijn: 

• Familiegeschiedenis van hypofosfatemie 
• Bloedinfectie, vaak bekend als bloedvergiftiging
• hyperparathyroïdie 
• Alcoholisme
• Gebruik van steroïden, diuretica of maagzuurremmers in overmaat of gedurende lange perioden

Welke complicaties zijn er als hypofosfatemie onbehandeld blijft?

Fosfaat is essentieel voor gezonde botten, en fosfaattekort kan leiden tot botzwakte, breuken en spierschade. Onbehandelde ernstige hypofosfatemie kan ook een negatief effect hebben op uw ademhaling en hartfunctie. 

Andere complicaties zijn onder meer:

• spierweefselsterfte (rhabdomyolyse)
• niet kunnen ademen
• vernietiging van rode bloedcellen (hemolytische anemie)
• een abnormaal hartritme (aritmie)

Wat zijn de mogelijke behandelingen voor hypofosfatemie?

De primaire behandeling voor hypofosfatemie is orale fosforsuppletie. Milde gevallen van hypofosfatemie vereisen orale suppletie van 80 mmol per dag, en ernstige gevallen vereisen intraveneuze suppletie. 

Naast supplementen adviseren Apollo-experts de volgende tips om ervoor te zorgen dat de fosforwaarden in het bloed optimaal blijven: 

• Voeg voedingsmiddelen toe aan uw dieet die rijk zijn aan fosfaat, zoals melk en andere zuivelproducten.  
• Laat uw vitamine D-niveau controleren door uw Apollo-arts. Als ze laag zijn, zal uw arts vitamine D-supplementen voorschrijven.

Een bericht van Apollo Ziekenhuizen

Hypofosfatemie is een aandoening waarbij het fosfaatgehalte in het bloed ongewoon laag is. Fosfor is een mineraal dat in botten voorkomt en helpt om uw botten en lichaam gezond te houden. Het fosforgehalte in het bloed moet tussen de 2.5 en 4.5 mg/dL liggen. Hypofosfatemie is een aandoening waarbij uw bloed een ongewoon lage hoeveelheid fosfor bevat. Lage niveaus kunnen spierzwakte, ademhalings- of hartfalen, convulsies of coma's veroorzaken, naast andere complicaties.

Specialisten van Apollo bepalen op basis van de diagnose wat de beste therapie is en verbeteren uw levenskwaliteit.

Veelgestelde Vragen / FAQ

Wie is vatbaar voor acute hypofosfatemie?

Acute hypofosfatemie komt vaak voor bij mensen die lijden aan alcoholisme, brandwonden, nierziekte, ondervoeding of het gebruik van bepaalde medicijnen.

Wat zijn hematologische stoornissen?

Hemolytische anemie vermindert de zuurstofafgifte uit hemoglobine en leidt tot bloedarmoede.

Hoe lang duurt het om te herstellen van hypofosfatemie?

Serumfosfaatniveaus dalen doorgaans binnen 2 dagen en stijgen dan weer in de daaropvolgende dagen. Dit vroege dieptepunt is ook beschreven bij patiënten met diabetische ketoacidose en het refeedingsyndroom, evenals na een hartoperatie.