تحریک عمقی مغز (DBS) - مراحل، آماده‌سازی، هزینه و بهبودی

تحریک عمقی مغز (DBS) یک روش جراحی مغز و اعصاب است که شامل کاشت یک دستگاه پزشکی به نام محرک عصبی است که تکانه‌های الکتریکی را به نواحی خاصی از مغز ارسال می‌کند. این تکنیک در درجه اول برای درمان بیماری‌های عصبی مختلف، به ویژه اختلالات حرکتی، استفاده می‌شود. محرک عصبی به الکترودهایی متصل است که در مناطق هدف مغز قرار می‌گیرند و امکان تنظیم دقیق فعالیت عصبی را فراهم می‌کنند. هدف DBS کاهش علائم مرتبط با این بیماری‌ها و بهبود کیفیت زندگی بیماران است.

DBS معمولاً با درمان بیماری پارکینسون، لرزش اساسی و دیستونی مرتبط است. با این حال، تحقیقات مداوم، کاربردهای بالقوه آن را در سایر بیماری‌ها، از جمله اختلال وسواس فکری-عملی (OCD)، افسردگی و صرع گسترش می‌دهد. این روش معمولاً زمانی در نظر گرفته می‌شود که بیماران به اندازه کافی به دارو پاسخ نداده‌اند یا عوارض جانبی داروها غیرقابل تحمل می‌شود.

این روش در مقایسه با جراحی سنتی مغز، کم‌تهاجمی‌تر است. این روش معمولاً شامل دو مرحله اصلی است: کاشت الکترودها در مغز و قرار دادن مولد پالس که معمولاً زیر پوست نزدیک ترقوه کاشته می‌شود. کل فرآیند تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود و به بیماران اجازه می‌دهد در طول جراحی بیدار و پاسخگو باشند. این امر برای جراح مغز و اعصاب بسیار مهم است تا پاسخ‌های بیمار را رصد کند و از قرارگیری دقیق الکترودها اطمینان حاصل کند.

چرا تحریک عمقی مغز (DBS) انجام می‌شود؟

تحریک عمقی مغز (DBS) برای مدیریت علائم اختلالات عصبی مختلفی که به طور قابل توجهی بر زندگی روزمره بیمار تأثیر می‌گذارند، انجام می‌شود. بیماری‌هایی که معمولاً با DBS درمان می‌شوند عبارتند از:

• فلج مرتعشاین اختلال عصبی پیشرونده بر حرکت تأثیر می‌گذارد و می‌تواند منجر به لرزش، سفتی و مشکل در تعادل و هماهنگی شود. با پیشرفت بیماری، بیماران ممکن است دوره‌های "خاموش" را تجربه کنند که در آن داروهایشان کمتر مؤثر است و منجر به علائم ناتوان‌کننده می‌شود. DBS می‌تواند به کاهش این نوسانات کمک کند و تسکین علائم را به طور مداوم‌تری فراهم کند.
• لرزش اساسی: این بیماری باعث لرزش غیرارادی، اغلب در دست‌ها می‌شود که می‌تواند در فعالیت‌های روزانه مانند نوشتن یا غذا خوردن اختلال ایجاد کند. DBS می‌تواند شدت لرزش‌ها را کاهش دهد و به بیماران اجازه دهد تا کنترل حرکات خود را دوباره به دست آورند.
• دیستونیدیستونی با انقباضات غیرارادی عضلات مشخص می‌شود که می‌تواند باعث پیچش و حرکات تکراری یا حالت‌های غیرطبیعی بدن شود. DBS می‌تواند به کاهش شدت و دفعات این انقباضات کمک کند و تحرک و راحتی را بهبود بخشد.
• وسواس-اختلال اجباری (OCD)در مواردی که درمان‌های سنتی، مانند روان‌درمانی و دارو، شکست خورده‌اند، DBS ممکن است برای بیماران مبتلا به OCD شدید در نظر گرفته شود. هدف آن مختل کردن مدارهای غیرطبیعی مغز درگیر در افکار وسواسی و رفتارهای اجباری است.
• افسردگیبرای بیماران مبتلا به افسردگی مقاوم به درمان، DBS ممکن است راه جدیدی برای تسکین ارائه دهد. تحقیقات برای تعیین مؤثرترین اهداف در مغز برای این کاربرد در حال انجام است.
• بیماری صرع: در موارد خاصی از صرع که به دارو پاسخ نمی‌دهند، می‌توان از DBS برای کمک به کنترل تشنج‌ها با تعدیل فعالیت مغز استفاده کرد.

DBS معمولاً زمانی توصیه می‌شود که بیماران علائم قابل توجهی را تجربه می‌کنند که با کیفیت زندگی آنها تداخل دارد و زمانی که سایر گزینه‌های درمانی بی‌نتیجه بوده‌اند یا دیگر مؤثر نیستند. تصمیم برای ادامه DBS به طور مشترک توسط تیمی از متخصصان مراقبت‌های بهداشتی، از جمله متخصصان مغز و اعصاب، جراحان مغز و اعصاب و متخصصان سلامت روان گرفته می‌شود و رویکردی جامع به مراقبت از بیمار را تضمین می‌کند.

موارد مصرف تحریک عمقی مغز (DBS)

هر بیمار مبتلا به اختلال عصبی، کاندید مناسبی برای تحریک عمقی مغز (DBS) نیست. برای تعیین واجد شرایط بودن برای این روش، باید چندین وضعیت بالینی و معیارهای تشخیصی رعایت شود. در اینجا چند نشانه کلیدی برای در نظر گرفتن DBS آورده شده است:

• تشخیص اختلال حرکتیبیماران باید تشخیص قطعی یک اختلال حرکتی مانند بیماری پارکینسون، لرزش اساسی یا دیستونی داشته باشند. این تشخیص معمولاً از طریق ارزیابی بالینی کامل، شامل شرح حال پزشکی دقیق و معاینه عصبی انجام می‌شود.
• پاسخ ناکافی به داروهاکاندیداهای DBS معمولاً به کنترل رضایت‌بخش علائم با داروها دست نیافته‌اند. این ممکن است شامل تجربه عوارض جانبی قابل توجه داروها یا داشتن علائمی باشد که علیرغم مدیریت پزشکی مطلوب، نوسان دارند.
• اختلال عملکردعلائم این اختلال باید به طور قابل توجهی توانایی بیمار در انجام فعالیت‌های روزانه را مختل کند. این شامل چالش‌هایی در تحرک، مراقبت از خود و تعاملات اجتماعی می‌شود که می‌تواند منجر به کاهش کیفیت زندگی شود.
• سن و سلامت کلیاگرچه محدودیت سنی دقیقی برای DBS وجود ندارد، اما کاندیداها معمولاً بین 30 تا 80 سال سن دارند. علاوه بر این، بیماران باید از سلامت کلی خوبی برخوردار باشند تا بتوانند جراحی و روند بهبودی را تحمل کنند.
• ارزیابی روانشناختیاغلب یک ارزیابی روانشناختی انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود که بیمار انتظارات واقع‌بینانه‌ای در مورد نتایج DBS دارد. بیماران مبتلا به بیماری‌های روانی شدید ممکن است کاندیداهای مناسبی نباشند، زیرا این بیماری‌ها می‌توانند تفسیر نتایج و موفقیت کلی عمل را پیچیده کنند.
• سیستم پشتیبانییک سیستم حمایتی قوی برای بیمارانی که تحت عمل جراحی DBS قرار می‌گیرند ضروری است. اعضای خانواده یا مراقبان باید در فرآیند تصمیم‌گیری مشارکت داشته باشند و برای کمک به بهبودی و مدیریت دستگاه پس از جراحی آماده باشند.
• اهداف خاص مغز: انتخاب اهداف مغزی برای تحریک بسیار مهم است. به عنوان مثال، در بیماری پارکینسون، هسته ساب تالاموس یا گلوبوس پالیدوس اینترنوس اهداف رایجی هستند. هدف خاص ممکن است به علائم و سلامت کلی بیمار بستگی داشته باشد.

به طور خلاصه، تصمیم برای انجام تحریک عمیق مغز (DBS) چندوجهی است و نیاز به بررسی دقیق سابقه پزشکی بیمار، علائم فعلی و سلامت کلی او دارد. ارزیابی کامل توسط یک تیم چندرشته‌ای تضمین می‌کند که این روش مناسب است و بیماران بهترین شانس را برای نتیجه موفقیت‌آمیز دارند.

انواع تحریک عمقی مغز (DBS)

اگرچه هیچ «نوع» متمایزی از تحریک عمقی مغز (DBS) به شیوه‌ای که بتوان روش‌های جراحی مختلف را دسته‌بندی کرد، وجود ندارد، اما تکنیک‌ها و رویکردهای مختلفی وجود دارد که می‌توان بر اساس شرایط خاص تحت درمان و نیازهای خاص بیمار از آنها استفاده کرد. رایج‌ترین اهداف برای DBS عبارتند از:

• تحریک هسته ساب تالاموس (STN): این یکی از اهدافی است که اغلب برای بیماران مبتلا به پارکینسون استفاده می‌شود. تحریک STN می‌تواند به کاهش علائم حرکتی و بهبود عملکرد کلی کمک کند.
• تحریک گلوبوس پالیدوس اینترنوس (GPi).این هدف اغلب برای بیماران مبتلا به دیستونی استفاده می‌شود و همچنین می‌تواند برای بیماری پارکینسون مؤثر باشد. تحریک GPi می‌تواند به کاهش حرکات غیرارادی و بهبود کنترل حرکتی کمک کند.
• تحریک تالاموستحریک تالاموس که در درجه اول برای لرزش اساسی استفاده می‌شود، می‌تواند لرزش‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش داده و عملکرد دست را بهبود بخشد.
• تحریک هسته میانی شکمی (VIM): این هدف به طور خاص برای بیماران مبتلا به لرزش اساسی استفاده می‌شود و می‌تواند به کنترل مؤثر لرزش کمک کند.
• تحریک قشر سینگولیتاین رویکرد برای شرایطی مانند افسردگی و اختلال وسواس فکری-عملی (OCD) در حال بررسی است و نواحی از مغز را که در تنظیم خلق و خو و اضطراب نقش دارند، هدف قرار می‌دهد.

هر یک از این تکنیک‌ها شامل برنامه‌ریزی دقیق و در نظر گرفتن علائم منحصر به فرد بیمار و سابقه پزشکی او است. انتخاب هدف برای به حداکثر رساندن مزایای DBS و در عین حال به حداقل رساندن عوارض جانبی احتمالی بسیار مهم است.

در نتیجه، تحریک عمقی مغز (DBS) یک گزینه درمانی امیدوارکننده برای اختلالات عصبی مختلف است و به بیمارانی که از طریق درمان‌های سنتی تسکین نیافته‌اند، امید می‌بخشد. درک این روش، موارد مصرف آن و انواع تحریک می‌تواند بیماران و خانواده‌هایشان را قادر سازد تا در مورد گزینه‌های درمانی خود تصمیمات آگاهانه‌ای بگیرند. با ادامه تحقیقات، کاربردهای بالقوه DBS ممکن است گسترش یابد و راه‌های جدیدی را برای مدیریت بیماری‌های عصبی پیچیده فراهم کند.

موارد منع مصرف تحریک عمقی مغز (DBS)

تحریک عمقی مغز (DBS) یک گزینه درمانی امیدوارکننده برای بیماری‌های مختلف عصبی است، اما برای همه مناسب نیست. برخی موارد منع مصرف ممکن است بیمار را برای این روش نامناسب کند. درک این عوامل هم برای بیماران و هم برای ارائه دهندگان خدمات درمانی بسیار مهم است.

• شرایط پزشکی کنترل نشدهبیمارانی که مشکلات پزشکی کنترل نشده‌ای مانند بیماری شدید قلبی، مشکلات تنفسی یا اختلالات روانی قابل توجه دارند، ممکن است کاندیدای ایده‌آلی برای DBS نباشند. این شرایط می‌تواند جراحی و روند بهبودی را پیچیده کند.
• خطرات عفونتافراد مبتلا به عفونت‌های فعال، به ویژه در مغز یا نواحی اطراف آن، باید از DBS اجتناب کنند. عفونت می‌تواند منجر به عوارض شدید، از جمله خطر سپسیس یا خرابی دستگاه شود.
• اختلال شناختی شدیدبیماران مبتلا به زوال شناختی قابل توجه یا زوال عقل ممکن است از DBS سودی نبرند. این روش نیاز به سطح خاصی از عملکرد شناختی برای درک درمان و پیگیری مراقبت‌های پس از عمل دارد.
• سوء مصرف مواد: کسانی که سابقه سوء مصرف مواد دارند ممکن است برای DBS نامناسب در نظر گرفته شوند. سوء مصرف مواد می‌تواند بر پاسخ مغز به تحریک تأثیر بگذارد و مدیریت بیماری‌های عصبی را پیچیده کند.
• شرایط غیر پاسخگوتحریک عمقی مغز (DBS) معمولاً برای بیمارانی استفاده می‌شود که به سایر درمان‌ها پاسخ نداده‌اند. اگر شرایط بیمار به گونه‌ای باشد که تحریک مغزی برایش مناسب نباشد، ممکن است کاندیدای خوبی برای این روش نباشد.
• ملاحظات سنیاگرچه سن به تنهایی یک منع مصرف قطعی نیست، اما بیماران مسن ممکن است خطرات بیشتری در ارتباط با جراحی و بیهوشی داشته باشند. هر مورد باید به صورت جداگانه ارزیابی شود.
• ملاحظات تشریحیبرخی ویژگی‌های آناتومیکی، مانند ساختارهای غیرطبیعی مغز یا جراحی‌های قبلی که آناتومی مغز را تغییر داده‌اند، ممکن است قرار دادن دستگاه DBS را پیچیده کنند.
• اولویت بیماردر نهایت، انتخاب شخصی بیمار نقش مهمی ایفا می‌کند. اگر بیمار کاملاً آگاه نیست یا در مورد انجام این عمل مردد است، بهتر است گزینه‌های درمانی دیگری را بررسی کند.

چگونه برای تحریک عمقی مغز (DBS) آماده شویم؟

آماده شدن برای تحریک عمقی مغز (DBS) شامل چندین مرحله مهم برای اطمینان از بهترین نتیجه ممکن است. در اینجا راهنمایی برای کمک به بیماران در درک آنچه قبل از عمل باید انتظار داشته باشند، ارائه شده است.

• مشاوره و ارزیابی: اولین قدم، ارزیابی کامل توسط یک متخصص مغز و اعصاب یا جراح مغز و اعصاب متخصص در DBS است. این ارزیابی ممکن است شامل بررسی سابقه پزشکی، معاینات عصبی و بحث در مورد مزایا و خطرات احتمالی این روش باشد.
• آزمایش قبل از عملبیماران ممکن است تحت آزمایش‌های مختلفی از جمله MRI یا سی‌تی‌اسکن قرار گیرند تا ساختار و عملکرد مغز ارزیابی شود. این مطالعات تصویربرداری به تعیین بهترین محل قرارگیری الکترودها کمک می‌کند.
• بررسی داروهابیماران باید لیست کاملی از داروهایی که در حال حاضر مصرف می‌کنند را ارائه دهند. ممکن است لازم باشد قبل از عمل جراحی، دوز برخی از داروها، به ویژه داروهای رقیق‌کننده خون، تنظیم یا به طور موقت قطع شود تا خطر خونریزی کاهش یابد.
• دستورالعمل های قبل از عملبیماران قبل از عمل، دستورالعمل‌های خاصی در مورد غذا و نوشیدنی دریافت خواهند کرد. معمولاً به بیماران توصیه می‌شود که از نیمه‌شب قبل از عمل، از خوردن یا آشامیدن خودداری کنند.
• مشاوره بیهوشیممکن است برای بحث در مورد گزینه‌های بیهوشی و هرگونه نگرانی مربوط به بیهوشی در طول عمل، ملاقات با متخصص بیهوشی لازم باشد.
• سیستم پشتیبانیایجاد یک سیستم پشتیبانی پس از عمل ضروری است. بیماران به کسی نیاز دارند که آنها را به خانه برساند و در دوره بهبودی اولیه به آنها کمک کند.
• آمادگی عاطفیآماده‌سازی ذهنی و عاطفی برای این عمل به یک اندازه مهم است. بیماران باید در مورد هرگونه ترس یا نگرانی خود با تیم مراقبت‌های بهداشتی خود احساس راحتی کنند.
• تنظیمات سبک زندگیممکن است به بیماران توصیه شود که قبل از جراحی، تغییرات خاصی در سبک زندگی خود ایجاد کنند، مانند ترک سیگار یا کاهش مصرف الکل، تا روند بهبودی تسریع شود.

تحریک عمقی مغز (DBS): روش گام به گام

درک فرآیند گام به گام تحریک عمیق مغز (DBS) می‌تواند به کاهش اضطراب کمک کند و بیماران را برای آنچه انتظار دارند آماده کند. در اینجا خلاصه‌ای از این روش آمده است:

• آماده سازی قبل از عملدر روز عمل جراحی، بیماران به بیمارستان یا مرکز جراحی می‌رسند. تیم جراحی از آنها استقبال می‌کند و بررسی‌های نهایی برای اطمینان از مرتب بودن همه چیز انجام می‌شود.
• اداره بیهوشیبیماران بسته به رویکرد خاص و ترجیح جراح، بیهوشی دریافت می‌کنند که ممکن است عمومی یا موضعی باشد. در صورت استفاده از بی‌حسی موضعی، بیماران ممکن است در بخشی از عمل بیدار باشند تا بازخورد خود را ارائه دهند.
• روش جراحیجراح برش‌های کوچکی در پوست سر ایجاد می‌کند و سوراخ‌های ریزی در جمجمه ایجاد می‌کند تا به نواحی مورد نظر مغز دسترسی پیدا کند. با استفاده از تکنیک‌های تصویربرداری پیشرفته، جراح با دقت الکترودها را در مکان‌های دقیقی که در طول آزمایش‌های قبل از عمل مشخص شده‌اند، قرار می‌دهد.
• در حال آزمایش دستگاهاگر بیمار در طول عمل بیدار باشد، جراح ممکن است الکترودها را با تحریک آنها آزمایش کند و از بیمار بخواهد در مورد علائم خود بازخورد ارائه دهد. این ارزیابی در زمان واقعی به اطمینان از قرارگیری بهینه کمک می‌کند.
• کاشت مولد پالسوقتی الکترودها در جای خود قرار گرفتند، جراح یک مولد پالس، معمولاً زیر پوست نزدیک ترقوه، قرار می‌دهد. این دستگاه پالس‌های الکتریکی را به مغز ارسال می‌کند.
• بستن برش هاپس از تأیید قرارگیری صحیح و عملکرد دستگاه، جراح برش‌ها را با بخیه یا منگنه می‌بندد. کل عمل معمولاً چند ساعت طول می‌کشد.
• ریکاوری بعد از عملبعد از عمل جراحی، بیماران در بخش ریکاوری تحت نظر قرار می‌گیرند. ممکن است در محل برش‌ها کمی تورم، کبودی یا ناراحتی داشته باشند که طبیعی است. در صورت نیاز، مدیریت درد ارائه خواهد شد.
• قرارهای بعدیبیماران برای نظارت بر روند بهبودی و تنظیم تنظیمات دستگاه DBS، جلسات پیگیری خواهند داشت. ممکن است یافتن تنظیمات تحریک بهینه برای هر فرد زمان ببرد.

خطرات و عوارض تحریک عمقی مغز (DBS)

مانند هر عمل جراحی، تحریک عمقی مغز (DBS) خطرات و عوارض احتمالی خاصی را به همراه دارد. درک این موارد می‌تواند به بیماران در تصمیم‌گیری آگاهانه کمک کند.

• خطرات مشترک:
  • عفونتخطر عفونت در محل برش یا درون مغز وجود دارد. این مشکل معمولاً با آنتی‌بیوتیک قابل درمان است، اما در برخی موارد، ممکن است جراحی بیشتری لازم باشد.
  • خون ریزیخونریزی مغزی، اگرچه نادر است، اما می‌تواند در طول یا بعد از عمل رخ دهد. این ممکن است نیاز به مداخله پزشکی اضافی داشته باشد.
  • عوارض سخت‌افزاریمشکلات مربوط به دستگاه کاشته شده، مانند جابجایی سرب یا خرابی باتری، ممکن است نیاز به جراحی بیشتر داشته باشد.
• خطرات عصبی:
  • تشنجبرخی از بیماران ممکن است پس از عمل جراحی دچار تشنج شوند که اغلب با دارو قابل کنترل است.
  • تغییرات شناختی: در حالی که بسیاری از بیماران بهبود علائم را گزارش می‌دهند، برخی ممکن است تغییراتی در شناخت، خلق و خو یا شخصیت خود تجربه کنند. این اثرات می‌تواند در افراد مختلف بسیار متفاوت باشد.
• عوارض نادر:
  • ضربهاگرچه بسیار نادر است، اما به دلیل دستکاری بافت مغز، خطر سکته مغزی در طول عمل وجود دارد.
  • عکس العمل های آلرژیتیکبرخی از بیماران ممکن است نسبت به مواد استفاده شده در دستگاه یا داروهای تجویز شده در طول عمل واکنش آلرژیک داشته باشند.
• ملاحظات بلند مدت:
  • تعمیر و نگهداری دستگاهبیماران برای تنظیم تنظیمات دستگاه و نظارت بر هرگونه عارضه، به ویزیت‌های منظم پیگیری نیاز خواهند داشت.
  • پتانسیل کاهش اثربخشیبا گذشت زمان، برخی از بیماران ممکن است متوجه شوند که اثربخشی DBS کاهش می‌یابد و نیاز به تنظیمات یا درمان‌های اضافی دارند.

در نتیجه، اگرچه تحریک عمقی مغز (DBS) برای بسیاری از بیماران مبتلا به اختلالات عصبی امیدبخش است، اما ضروری است که موارد منع مصرف آن در نظر گرفته شود، به اندازه کافی آماده شوند، روش را درک کنند و از خطرات احتمالی آن آگاه باشند. با آگاهی و همکاری نزدیک با ارائه دهندگان خدمات درمانی، بیماران می‌توانند بهترین تصمیمات را برای سلامت و رفاه خود بگیرند.

بهبودی پس از تحریک عمقی مغز (DBS)

روند بهبودی پس از تحریک عمقی مغز (DBS) برای حصول اطمینان از نتایج مطلوب بسیار مهم است. بیماران می‌توانند انتظار یک جدول زمانی بهبودی تدریجی را داشته باشند که معمولاً چند هفته طول می‌کشد. بلافاصله پس از جراحی، بیماران ممکن است یک تا دو روز را برای نظارت در بیمارستان بگذرانند. در این مدت، متخصصان مراقبت‌های بهداشتی محل جراحی را ارزیابی کرده و هرگونه ناراحتی را مدیریت می‌کنند.

جدول زمانی بازیابی مورد انتظار:

• اولین هفتهبیماران ممکن است در محل برش‌ها تورم و حساسیت به لمس را تجربه کنند. مدیریت درد ارائه خواهد شد و بیماران به استراحت تشویق می‌شوند. فعالیت‌های سبک مانند پیاده‌روی را می‌توان در صورت تحمل از سر گرفت.
• هفته 2-4بسیاری از بیماران می‌توانند ظرف دو هفته به کارهای سبک یا فعالیت‌های روزانه خود بازگردند، اما باید از فعالیت‌های سنگین‌تر اجتناب شود. قرار ملاقات‌های بعدی برای تنظیم تنظیمات DBS و نظارت بر پیشرفت برنامه‌ریزی خواهد شد.
• هفته 4-6در این زمان، اکثر بیماران می‌توانند فعالیت‌های عادی خود، از جمله رانندگی، را بسته به بهبودی فردی و توصیه‌های پزشک از سر بگیرند. با تنظیم دقیق تنظیمات دستگاه، ممکن است چندین ماه طول بکشد تا مزایای کامل DBS آشکار شود.

نکات مراقبت پس از درمان:

• محل جراحی را تمیز و خشک نگه دارید تا از عفونت جلوگیری شود.
• رژیم‌های دارویی تجویز شده، از جمله هرگونه آنتی‌بیوتیک را دنبال کنید.
• در تمام جلسات پیگیری برای تنظیمات و نظارت بر دستگاه شرکت کنید.
• به تدریج سطح فعالیت را افزایش دهید و به سیگنال‌های بدنتان گوش دهید.
• برای حمایت از بهبودی، رژیم غذایی سالمی داشته باشید و آب کافی بنوشید.

مزایای تحریک عمقی مغز (DBS)

تحریک عمقی مغز (DBS) پیشرفت‌های متعددی در سلامت ارائه می‌دهد و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به بیماری‌های عصبی مختلف، به ویژه بیماری پارکینسون، لرزش اساسی و دیستونی را افزایش می‌دهد.

بهبودهای کلیدی سلامت:

• تسکین علائمDBS می‌تواند علائم حرکتی مانند لرزش، سفتی و برادیکینزی را به طور قابل توجهی کاهش دهد و به بیماران اجازه دهد کنترل حرکات خود را دوباره به دست آورند.
• کاهش داروبسیاری از بیماران متوجه می‌شوند که می‌توانند وابستگی خود را به داروها که اغلب با عوارض جانبی همراه هستند، کاهش دهند. این می‌تواند منجر به یک برنامه درمانی پایدارتر و قابل کنترل‌تر شود.
• بهبود عملکرد روزانهبیماران اغلب گزارش می‌دهند که توانایی انجام فعالیت‌های روزانه‌شان افزایش یافته و این امر منجر به استقلال بیشتر و بهبود تعاملات اجتماعی‌شان شده است.
• رفاه احساسیکاهش علائم می‌تواند منجر به بهبود خلق و خو و سلامت روان کلی شود، زیرا بیماران ناامیدی و اضطراب کمتری را در رابطه با بیماری خود تجربه می‌کنند.

تحریک عمقی مغز (DBS) در مقابل روش‌های جایگزین

در حالی که گزینه‌های درمانی مختلفی برای اختلالات عصبی وجود دارد، یکی از گزینه‌های جایگزین که معمولاً با هم مقایسه می‌شود، جراحی ضایعاتدر زیر مقایسه‌ای بین تحریک عمقی مغز (DBS) و جراحی ضایعه‌زایی ارائه شده است.

هزینه تحریک عمقی مغز (DBS) در هند چقدر است؟

هزینه تحریک عمیق مغز (DBS) در هند معمولاً از ۱۰۰۰۰۰ تا ۲۵۰۰۰۰ روپیه متغیر است. عوامل متعددی بر این هزینه تأثیر می‌گذارند، از جمله اعتبار بیمارستان، موقعیت مکانی، نوع اتاق انتخاب شده و هرگونه عارضه‌ای که ممکن است در طول عمل ایجاد شود.

عوامل مؤثر بر هزینه:

• بیمارستانبیمارستان‌های مشهوری مانند بیمارستان‌های آپولو ممکن است فناوری پیشرفته و جراحان باتجربه‌ای ارائه دهند که می‌تواند بر قیمت‌گذاری تأثیر بگذارد.
• موقعیت مکانیهزینه‌ها ممکن است بین مناطق شهری و روستایی تفاوت قابل توجهی داشته باشند.
• نوع اتاق: اتاق‌ها یا سوئیت‌های خصوصی هزینه کلی را افزایش می‌دهند.
• عوارضهرگونه عارضه پیش‌بینی نشده می‌تواند منجر به هزینه‌های اضافی شود.

بیمارستان‌های آپولو مزایای متعددی از جمله امکانات پیشرفته، متخصصان پزشکی باتجربه و مراقبت‌های جامع را ارائه می‌دهند که آن را به انتخابی ارجح برای بسیاری از بیماران تبدیل می‌کند. در مقایسه با کشورهای غربی، مقرون به صرفه بودن DBS در هند قابل توجه است، اغلب هزینه آن به طور قابل توجهی کمتر است در حالی که استانداردهای بالای مراقبت را حفظ می‌کند.

برای اطلاع از قیمت دقیق و گزینه‌های مراقبت شخصی، توصیه می‌کنیم مستقیماً با بیمارستان‌های آپولو تماس بگیرید.

سوالات متداول در مورد تحریک عمقی مغز (DBS)

نتیجه

تحریک عمقی مغز (DBS) یک روش درمانی متحول‌کننده است که می‌تواند کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اختلالات عصبی را به طور قابل توجهی بهبود بخشد. با یک برنامه بهبودی ساختارمند و پشتیبانی مداوم، بسیاری از افراد مزایای قابل توجهی را تجربه می‌کنند. اگر شما یا یکی از عزیزانتان در حال بررسی DBS هستید، مشورت با یک متخصص پزشکی برای بحث در مورد مزایای بالقوه و هرگونه نگرانی ضروری است. سفر شما به سمت بهبود سلامت و رفاه می‌تواند با اطلاعات و پشتیبانی مناسب آغاز شود.