اورولوژی و آندرولوژی

با اندازه‌گیری سطح ماده‌ای به نام آنتی‌ژن اختصاصی پروستات در خون، پزشک شما می‌تواند پیشرفت بیماری را اندازه‌گیری کند. اگر تحت درمان سرطان پروستات هستید و تعداد PSA شما همچنان در حال افزایش است، ممکن است نشانه‌ای از عدم اثربخشی درمان باشد و ممکن است نیاز به درمان تهاجمی‌تری داشته باشید. اکثر مردانی که سرطان آنها پس از درمان موضعی عود می‌کند یا بیماری پیشرفته در آنها تشخیص داده می‌شود، با هورمون درمانی درمان می‌شوند. با این حال، در مقطعی، ممکن است هورمون درمانی دیگر مؤثر نباشد و سطح PSA دوباره شروع به افزایش کند. در این مرحله، مشاوره با یک متخصص انکولوژی پزشکی که می‌تواند با بقیه تیم مراقبت‌های بهداشتی شما همکاری کند تا بهترین درمان را برای شما در این مرحله از بیماری تعیین کند، بسیار مهم است.

اخیراً بسیاری از گزینه های هورمونی و جدید شیمی درمانی اکنون در دسترس هستند.

نحوه درمان اختلال نعوظ بستگی به عوامل ایجاد کننده آن دارد. پس از اینکه پزشک شما را از نظر مشکلات پزشکی و داروهایی که ممکن است باعث اختلال نعوظ شوند بررسی کرد، ممکن است از شما بخواهد که دارویی را برای کمک به اختلال نعوظ امتحان کنید. برخی از این داروها به آلت تناسلی شما تزریق می شوند. سایر داروها از طریق دهان مصرف می شوند. همه نمی توانند از این داروها استفاده کنند. پزشک به شما کمک می کند تا تصمیم بگیرید که آیا می توانید آنها را امتحان کنید یا خیر.

اگر داروها برای شما مناسب نیستند، می توانید از دستگاه های پمپ خلاء نیز استفاده کنید یا می توانید جراحی کنید. ممکن است پزشک شما را نزد یک متخصص اورولوژی بفرستد تا در مورد این گزینه ها صحبت کند.

تصمیم در مورد گزینه درمانی باید با پزشک شما در میان گذاشته شود. انتخاب درمان شما به ترجیحات شخصی و عوامل اقتصادی بستگی دارد. هم شما و هم شریکتان باید با انتخاب خود راحت باشید.

او به پزشک کمک می کند تا مشکل را درک کند و باید با انتخاب درمان موافقت کند.

بیشتر ناتوانی ها برگشت ناپذیر است. در حالی که هیچ یک از سه گزینه درمانی ناتوانی مردان را معکوس نمی کند، آنها راه حلی برای این مشکل ارائه می دهند.

پیشرفت‌ها در شیاف‌ها، داروهای تزریقی، ایمپلنت‌ها و دستگاه‌های وکیوم گزینه‌ها را برای مردانی که به دنبال درمان برای ED هستند، گسترش داده است. این پیشرفت ها همچنین به افزایش تعداد مردانی که به دنبال درمان هستند کمک کرده است. ژن درمانی برای ED اکنون در چندین مرکز در حال آزمایش است و ممکن است یک رویکرد درمانی طولانی مدت برای ED ارائه دهد.

• اختلال نعوظ (ED) ناتوانی مکرر در ایجاد یا ثابت نگه داشتن نعوظ به اندازه کافی برای مقاربت جنسی است.
• ED 15 تا 30 میلیون مرد آمریکایی را تحت تاثیر قرار می دهد.
• ED معمولا یک علت فیزیکی دارد.
• ED در تمام سنین قابل درمان است.
• درمان ها شامل روان درمانی، دارودرمانی، دستگاه های وکیوم و جراحی است.

شایع ترین علت بی اختیاری فوری انقباضات نامناسب و غیر ارادی مثانه است. این انقباضات غیرارادی ممکن است به دلیل التهاب یا تحریک در داخل مثانه یا زمانی که برخی بیماری‌های عصبی کنترل انقباضات مثانه را مختل می‌کنند رخ دهد.

• عفونت های دستگاه ادراری
• سرطان
• فلج مرتعش
• بیماری آلزایمر
• برخی از داروها مانند خواب آور یا مواد مخدر
• صدمات (مانند آنهایی که در حین جراحی رخ می دهد)
• هیپرپلازی خوش خیم پروستات (BPH).

بی‌اختیاری اضطراری همچنین می‌تواند زمانی رخ دهد که تحرک دچار اختلال شود (مثلاً در بیماران مبتلا به آرتریت)، که دسترسی به موقع به دستشویی را برای بیماران دشوار می‌کند. این وضعیت گاهی اوقات به بی اختیاری توده ای "عملکردی" گفته می شود.

بی اختیاری استرسی شایع ترین شکل بی اختیاری در بیماران مسن است. این بیماری به دلیل عملکرد نادرست اسفنکتر مجرای ادرار ایجاد می شود که باعث نشت ادرار از مثانه در هنگام افزایش فشار داخل شکمی مانند هنگام خنده، سرفه یا عطسه می شود.

تغییرات فیزیکی ناشی از بارداری، زایمان و یائسگی از علل شایع بی اختیاری استرسی هستند. این شایع ترین شکل بی اختیاری در زنان است و قابل درمان است. ماهیچه های خاصی که به عنوان «عضلات کف لگن» شناخته می شوند، از مثانه حمایت می کنند. اگر این ماهیچه ها ضعیف شوند، مثانه می تواند به سمت پایین حرکت کند و کمی از پایین لگن به سمت واژن فشار بیاورد. این مانع از فشار دادن ماهیچه هایی می شود که معمولاً مجرای ادرار را مجبور به بسته شدن می کنند. در نتیجه، ادرار می تواند در لحظات استرس فیزیکی به مجرای ادرار نشت کند. اگر عضلاتی که فشار را انجام می دهند ضعیف شوند، بی اختیاری استرسی نیز رخ می دهد. بی اختیاری استرسی می تواند در طول هفته قبل از دوره قاعدگی بدتر شود. در آن زمان، کاهش سطح استروژن ممکن است منجر به کاهش فشار عضلانی در اطراف مجرای ادرار شود و احتمال نشت را افزایش دهد. بروز بی اختیاری استرسی پس از یائسگی افزایش می یابد. بی اختیاری استرسی همچنین می تواند در نتیجه داروها، ضربه های جراحی یا آسیب ناشی از تشعشع رخ دهد.

سرریز مثانه معمولا در مردان مسن دیده می شود. بی اختیاری ادراری ناشی از سرریز مثانه در مردان به دلیل شیوع بزرگ شدن انسدادی غده پروستات شایع تر است. در این حالت ادرار تا رسیدن به حداکثر ظرفیت مثانه در مثانه تجمع می یابد. سپس از طریق مجرای ادرار با سرریز نشت می کند که معمولاً به صورت قطره چکان ظاهر می شود. با این حال، افزایش فشار داخل شکمی، که در هنگام سرفه و عطسه رخ می دهد، ممکن است باعث از دست دادن ادرار نیز شود، به طوری که بی اختیاری سرریز ممکن است با بی اختیاری استرسی اشتباه گرفته شود.

بی اختیاری سرریز مثانه به دلایل زیر رخ می دهد:

• ماهیچه های مثانه هفته ای ناشی از آسیب عصبی ناشی از دیابت یا سایر بیماری ها (به عنوان مثال، تومورها، پرتوها، جراحی)
• انسداد خروج ادرار، مانند مواردی که در اثر بزرگ شدن پروستات و سنگ های ادراری ایجاد می شود.
• تحت انقباضات فعال مثانه ناشی از برخی داروها. این داروها منجر به احتباس ادرار با اتساع مثانه می شوند.

هنگامی که بی اختیاری استرس و فوریت با هم اتفاق می افتد، گاهی اوقات به آن بی اختیاری مختلط می گویند. این در زنان رایج است. بی اختیاری موقت یا گذرا می تواند ناشی از داروها، عفونت های دستگاه ادراری، اختلالات ذهنی، محدودیت حرکتی و یبوست شدید باشد که می تواند به مجرای ادرار فشار وارد کند و مانع از خروج آن شود.

بیشتر انواع بی اختیاری ادرار را می توان به طور موثر درمان کرد و علائم بهبود یافت نوع بی اختیاری موجود مشخص می شود. در برخی بیماران، بی اختیاری اغلب با کاهش وزن بهبود می یابد. سیگاری هایی که سرفه مزمن دارند با ترک سیگار (و سرفه را ترک می کنند) مشکلات کمتری دارند. برخی از داروهای رایج نیز می توانند وضعیت را تشدید کنند.