မေ့ဆေး- အမျိုးအစားများ၊ အန္တရာယ်များ၊ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများနှင့် မျှော်လင့်ချက်များ

ကြီးကြီးမားမား ခွဲစိတ်မှုတစ်ခုပြုလုပ်ရန်အတွက် လူနာတစ်ဦးအား ဆေးပညာအရ မေ့မြောနေသည့်အခြေအနေတွင် ထိန်းသိမ်းထားရန် လိုအပ်ပါသည်။ ယေဘူယျ မေ့ဆေးသည် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် လူနာကို အလွယ်တကူ ခွဲစိတ်နိုင်သောကြောင့် လူနာသည် သတိလစ်မေ့မြောသွားသည့် အကိုက်အခဲပျောက်ဆေး အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်သည်။ မေ့ဆေးပေးထားသောဦးနှောက်သည် နာကျင်မှုအချက်ပြမှုတစ်စုံတစ်ရာမရရှိသောကြောင့် လူနာသည် နာကျင်မှုမရှိဘဲ ခွဲစိတ်မှုခံယူရန် သေချာစေရန်အတွက် လိုအပ်ပါသည်။

လူနာအတွက် လိုအပ်သော မေ့ဆေးအမျိုးအစားကို မည်သူက အကြံပြုသနည်း။

ဆရာဝန် (မေ့ဆေးဆရာဝန် သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်) သည် လူနာ၏ အလုံးစုံကျန်းမာရေးနှင့် ခွဲစိတ်မှုဆိုင်ရာ နှစ်သက်မှုများကို အခြေခံ၍ တစ်ဦး၏ခွဲစိတ်မှုလိုအပ်ချက်နှင့် ကိုက်ညီမည့် အကောင်းဆုံးမေ့ဆေးအမျိုးအစားကို အကြံပြုထားသည်။ မေ့ဆေးအမျိုးအစားသည် လူနာ၏အခြေအနေပေါ်တွင်မူတည်ပြီး မည်သည့်ခွဲစိတ်မှုအမျိုးအစားတွင်မဆို မေ့ဆေးအမျိုးအစားကို စီမံရန် နောက်ဆုံးဆုံးဖြတ်ချက်သည် မေ့ဆေးဆရာဝန်မှဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့်၊ အသေးစားခွဲစိတ်မှုအတွက်၊ ယေဘူယျ မေ့ဆေးဖြင့် စီမံရန် မလိုအပ်ပါ။ ဤအခြေအနေတွင်၊ ထုံဆေးသည် ခန္ဓာကိုယ် အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ထုံစေသော အကောင်းဆုံးအလုပ်ဖြစ်သည်။ အထွေထွေ မေ့ဆေးကို အဓိက ခွဲစိတ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက် အကြံပြုထားသည်။ ၎င်းတွင် အချိန်ကြာမြင့်သော ခွဲစိတ်မှုပါဝင်ပြီး သိသိသာသာ သွေးဆုံးရှုံးမှုရှိသည်။

မေ့ဆေးအမျိုးအစားတွေက ဘာတွေလဲ။

မေ့ဆေးကို အဓိက အမျိုးအစားသုံးမျိုး ယေဘုယျအားဖြင့် ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုဌာနနှင့် ဆေးရုံတိုင်းတွင် အသုံးပြုကြသည်။ ၎င်းတို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ကြပါစို့။

အထွေထွေမေ့ဆေး

General Anesthesia သည် လူနာ၏ တုံ့ပြန်မှုအပေါ် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားကာ သတိလစ်ခြင်း ပြီးဆုံးသွားသည့် အဆင့်ဖြစ်သည်။ နာကျင်မှုမရှိသော ခွဲစိတ်မှုကြီးများပြုလုပ်ရန် ဆေးပညာအရ မေ့မြောနေသည့်အခြေအနေသည် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။ ယေဘူယျ မေ့ဆေးသည် အဓိကအားဖြင့် ရှူသွင်းထားသောဓာတ်ငွေ့များနှင့် သွေးကြောသွင်းဆေးများကို ပေါင်းစပ်သည်။

ဒေသဆိုင်ရာ မေ့ဆေး

ဤမေ့ဆေးအမျိုးအစားသည် ခန္ဓာကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ထုံကျင်စေသည်။ Regional Anesthesia ကို epidural နှင့် spiral နှင့် အာရုံကြောပိတ်ဆို့ မေ့ဆေးဟူ၍ ထပ်မံခွဲခြားထားသည်။ ခြေထောက်အောက်ပိုင်းခွဲစိတ်မှုနှင့် ကလေးမွေးဖွားစဉ်အတွင်း နာကျင်မှုကို လျှော့ချရန်အတွက် epidural မေ့ဆေးကို အသုံးပြုသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ခရုပတ်ထုံဆေးကို ဝမ်းဗိုက်အောက်ပိုင်းနှင့် ခြေလက်အင်္ဂါများကို ခွဲစိတ်ကုသရန်အတွက် အသုံးပြုသည်။

မေ့ဆေး

လူနာနိုးနေချိန်အတွင်း နာကျင်မှုမရှိသော အသေးစားခွဲစိတ်မှု သို့မဟုတ် ဆေးကုသမှုလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို Local Anesthesia ကို အဓိကအားဖြင့် စီမံဆောင်ရွက်ပါသည်။ တစ်ကြိမ်ထိုးဆေးသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုခုကို ထုံကျဉ်စေပြီး လှီးဖြတ်ခြင်း၊ အရိုးပြုပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် အရေပြားပြုလုပ်ခြင်းကဲ့သို့သော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတွက် အသုံးဝင်သည်။ ခန္.

အထီးကျန်

“စောင့်ကြည့်ပြီး မေ့ဆေးစောင့်ရှောက်မှု” ဟုလည်း လူသိများပြီး ယခင်က “ဆည်းဆာ” ဟု လူတို့ မကြာခဏ ရည်ညွှန်းလေ့ရှိသော အရာဖြစ်သည်။ လူနာကို ငိုက်မျဉ်းစေပြီး ပြေလျော့စေရန်အတွက် ဆေးများကို များသောအားဖြင့် IV မှတဆင့် ပေးပါသည်။ လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အမျိုးအစားနှင့် လူနာ၏ နှစ်သက်မှုပေါ် မူတည်၍ ကွဲပြားသော စိတ်ငြိမ်ဆေး အဆင့်များ ဖြစ်နိုင်သည်။

ယေဘူယျအားဖြင့် Epidural Anesthesia နှင့် ပေါင်းစပ်ထားသည်။

၎င်းသည် သင့်အား အိပ်စက်စေပြီး နာကျင်မှုကို ထိန်းချုပ်ပေးသည့် ပေါင်းစပ်နည်းစနစ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်းသာမက နောက်ပိုင်းတွင်လည်း နာကျင်မှုကို ထိန်းချုပ်ပေးပါသည်။ epidural catheter ၏နေရာချထားခြင်းသည် ခွဲစိတ်ပြီးနောက် နာကျင်မှုကို ဆက်လက်သက်သာစေနိုင်စေကာ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် သင့်အား အိပ်ပျော်စေရန်နှင့် ပိုမိုသက်တောင့်သက်သာ လှုပ်ရှားနိုင်စေမည်ဖြစ်သည်။ ဤမေ့ဆေးအမျိုးအစားကို အဓိကဝမ်းဗိုက်နှင့် ရင်ဘတ် (ရင်ဘတ်) လုပ်ငန်းစဉ်များအတွက် အသုံးများသည်။ ခွဲစိတ်ပြီးနောက် ရက်အတော်ကြာအောင် Epdural catheter နေရာမှာ ထားနိုင်ပါတယ်။

ယေဘူယျ မေ့ဆေးဖြင့် အန္တရာယ်များသည်။

ယေဘူယျ မေ့ဆေးသည် များသောအားဖြင့် ဘေးကင်းပြီး နာမကျန်းဖြစ်နေသော လူနာများအတွက် အထူးစီမံပေးပါသည်။ လူတစ်ဦးတွင် အခြားရှိပြီးသား ကျန်းမာရေးပြဿနာများရှိပါက မေ့ဆေးပေးခြင်းသည် အနည်းငယ်အန္တရာယ်များကြောင်း သက်သေပြနိုင်သည်။ မေ့ဆေးရှူရှိုက်ခြင်း၏ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အကြောင်းရင်းအချို့ကို စစ်ဆေးကြည့်ပါ-

• သက်ကြီးရွယ်အိုများတွင် မေ့ဆေးပေးခြင်းဖြင့် အနုတ်လက္ခဏာရလဒ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
• ဤရလဒ်များ ပါဝင်နိုင်သည်။ နှလုံးရုတ်တရက်ဖောက်ပြန်မှုထွေးထွေး၊ လေဖြတ်ခြင်းနှင့် နမိုးနီးယား။
• ယေဘူယျ မေ့ဆေးဖြင့် ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူနေသော လူနာအတွက် ပိုမိုအန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သော တိကျသောအခြေအနေအချို့ပါဝင်သည်။ သိမ်းယူမှုအရက်စွဲခြင်း၊ ဆေးလိပ်သောက်ခြင်း၊ မူးယစ်ဆေးဝါး ဓာတ်မတည့်ခြင်း။
• ရှိပြီးသားကျောက်ကပ်၊ နှလုံးနှင့်အဆုတ်အခြေအနေ
• အခြေအနေတူတယ်။ အဝလွန်ခြင်း
• အတူပြည်သူ့ ပိတ်ဆို့ခြင်းအိပ်ပျော်စဉ်အသက်ရှူကျပ် မေ့ဆေး၏ အနုတ်လက္ခဏာဆောင်သော ရလဒ်ကို ပို၍အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်သည်။

မရည်ရွယ်ဘဲ ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူခြင်း- မေ့ဆေးရှူသွင်းခြင်း၏ အဓိက နောက်ဆက်တွဲပြဿနာတစ်ခု

ဤအခြေအနေသည် လူနာအား ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူနေစဉ် သတိလစ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသော ရှားပါးဖြစ်ရပ်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မလိုလားအပ်သော ခွဲစိတ်မှုဆိုင်ရာ အသိတရားသည် လူနာအား ခွဲစိတ်မှုအလယ်တွင် သတိလစ်သွားစေသည်။ ၎င်းသည် အလွန်ရှားပါးသောကိစ္စဖြစ်ပြီး အထွေထွေမေ့ဆေးဖြင့် ခွဲစိတ်ကုသမှုခံယူနေသည့် လူနာပေါင်း ၁၉၀၀၀ တွင် ၁ ယောက်သည် မေ့ဆေးသတိပေးသည့်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ဤအခြေအနေသည်ရှားပါးသောကြောင့်၊ ကျွမ်းကျင်သူများအဖို့၎င်း၏ဖြစ်ပွားရသည့်အကြောင်းရင်းအတိအကျကိုရှာဖွေရန်ခက်ခဲသည်။ ဤသည်မှာ အလှအပဆိုင်ရာ အသိပညာ၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အချို့ ဖြစ်သည်-

• နှလုံးနှင့်အဆုတ်ပြဿနာများ
• စီးပွားပျက်ကပ်
• ခွဲစိတ်မွေးဖွားခြင်း
• အရကျစှဲခွငျး
• မေ့ဆေးအဆင့်နိမ့်
• အရေးပေါ်ခွဲစိတ်မှု
• တိကျသောဆေးဝါးများ သောက်သုံးခြင်း။
• ခွဲစိတ်ဆရာဝန် သို့မဟုတ် မေ့ဆေးဆရာဝန်၏ လက်စွဲအမှား

မေ့ဆေးရဲ့ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးတွေက ဘာတွေလဲ။

ခွဲစိတ်မှုပြုလုပ်ပြီးနောက် လူနာသည် အောက်ပါတို့အပါအဝင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးအချို့ကို ခံစားရနိုင်သည်-

• အော်ကလီဆန်ခြင်း
• လည်ချောင်းနာသည်
• မူးဝြေခင်း
• တုန်လှုပ်
• ခွဲစိတ်ဧရိယာအတွင်းနာကျင်မှု
• ခေါင်းကိုက်ခြင်း ကြွက်သားကိုက်ခဲခြင်း။
• နာခြင်း
• ဆီးသွားရခက်ခြင်း။
• အန်
• အသံကှဲအကျသော

ဆေးလိပ်သောက်ပါက မေ့ဆေးဆရာဝန်များက ဖြတ်ရန် အကြံပြုထားသည်။ စီစဉ်ထားသော ခွဲစိတ်မှုမပြုလုပ်မီ အနည်းဆုံး တစ်ပတ်အလိုတွင် အနားယူရန် အကြံပြုအပ်ပါသည်။ ဆေးလိပ်သောက်သော လူနာများသည် ခွဲစိတ်မှုအတွင်းနှင့် ခွဲစိတ်မှုအပြီးတွင် ဒဏ်ရာ၊ အဆုတ်ရောင်ရောဂါ၊ အသက်ရှူခြင်းနှင့် နှလုံးပြဿနာများ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများသည်။ ဒေသဆိုင်ရာ မေ့ဆေး၏ အန္တရာယ်အချို့တွင် ခေါင်းကိုက်ခြင်း၊ ပိုးဝင်ခြင်း၊ သွေးထွက်ခြင်း၊ အာရုံကြောပျက်စီးခြင်း၊ ပိတ်ဆို့ခြင်း မအောင်မြင်ခြင်းနှင့် ဆေးဝါးတုံ့ပြန်ခြင်းတို့ ပါဝင်နိုင်သည်။ ဤအန္တရာယ်များမှာလည်း များသောအားဖြင့် အလွန်နည်းပါသည်။

ဘယ်အချိန်မှာဆရာဝန်နဲ့တွေ့မလဲ

အကယ်၍ လူနာသည် အထက်ဖော်ပြပါ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို ခွဲစိတ်ပြီးနောက် မကြာမီတွင် ခံစားရပါက ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ဆရာဝန်ထံ အကြောင်းကြားသင့်ပါသည်။

Apollo ဆေးရုံများတွင် ရက်ချိန်းတောင်းပါ။

ထုံဆေးမထိုးမီနှင့် ကုသပြီးနောက် မျှော်လင့်ရမည့်အရာများ

နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ခွဲစိတ်မှုခံယူရပါက၊ မေ့ဆေးမသောက်မီနှင့် အပြီးတွင် သင်မျှော်လင့်ထားနိုင်သည့်အရာဖြစ်သည်။

မေ့ဆေး စီမံခန့်ခွဲမှု လုပ်ထုံးလုပ်နည်း မစမီ

ခွဲစိတ်မှုမခံယူမီ၊ သင်၏ မေ့ဆေးဆရာဝန်သည် သင်၏ လက်ရှိကျန်းမာရေး အခြေအနေ၊ သင်၏ ယခင် ကျန်းမာရေး ရာဇဝင်၊ ဓာတ်မတည့်မှုမျိုး ရှိပါက၊ သင်သတ်မှတ်ထားသော ဆေးဝါးများ၊ အစားအသောက် အလေ့အထများနှင့် သင်၏ ခွဲစိတ်မှုဆိုင်ရာ အတွေ့အကြုံများ နှင့် ပတ်သက်၍ သင့်အား မေးခွန်းများ မေးပါမည်။ ၎င်းသည် သင့်ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေးဆောင်နိုင်သည့် မေ့ဆေးအမျိုးအစားကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရာတွင် မေ့ဆေးဆရာဝန်ကို ကူညီပေးပါလိမ့်မည်။

မေ့ဆေးပေးပြီးနောက် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း

ခွဲစိတ်မှုပြီးသည်နှင့် မကြာမီတွင် မေ့ဆေးဆရာဝန် သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်သည် လူနာနိုးထရန် ဆေးဝါးစီမံမှုကို ပြောင်းပြန်လှန်သည်။ လူနာသည် ပြန်လည်ထူထောင်ရေး သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ခန်းတွင် သတိလစ်ရန် အချိန်ယူရသည်။ ထို့အပြင် လူနာသည် သတိလစ်လာသည်နှင့်အမျှ အနည်းငယ် မူးဝေပြီး ဇဝေဇဝါဖြစ်ရသည်။

ပါးစပ်ခြောက်ခြင်း၊ အော့အန်ခြင်း၊ ကြွက်သားနာခြင်း၊ ယားယံခြင်း၊ ပျို့အန်ခြင်း၊ လည်ချောင်းနာခြင်း၊ ပျော့ပျောင်းသော အသံဗလံနှင့် အိပ်ငိုက်ခြင်းကဲ့သို့သော နောက်ဆက်တွဲဆိုးကျိုးများကို ခံစားရနိုင်သည်။ မေ့ဆေး၏နောက်ဆက်တွဲသက်ရောက်မှုများ လျော့နည်းလာသည်နှင့်အမျှ လူနာသည် ခွဲစိတ်မှုအတွင်း လူနာ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ဖြတ်တောက်ခံရသော ဖြတ်တောက်မှုများမှ နာကျင်မှုကို ခံစားရသည်။

ကောက်ချက်

ခွဲစိတ်မှုအတွင်း အသုံးပြုသော အထွေထွေ ထုံဆေးအများအပြားရှိသည်။ သတိမေ့ခြင်း၊ ကိုက်ခဲခြင်း နှင့် မလှုပ်ရှားနိုင်ခြင်းတို့ အပါအဝင် ကျယ်ပြန့်သော အာနိသင်များကို ပေးဆောင်သည့် မေ့ဆေးထုတ်လုပ်ရာတွင် အမျိုးမျိုးသောဒြပ်ပေါင်းများကို အသုံးပြုပါသည်။

ထုံဆေးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများနှင့်ပတ်သက်၍ ထပ်မံမေးမြန်းမှုများရှိပါက၊

အမေးအဖြေများ

မေ့ဆေးပျောက်ဖို့ အချိန်ဘယ်လောက်ယူရလဲ။

မေ့ဆေး၏အာနိသင်သည် လူနာအား စက္ကန့် 30 အတွင်း ယာယီမေ့မြောသွားစေသည်။

လူသည် မေ့ဆေးပေးနေစဉ် အသက်ရှုရပ်သွားပါသလား။

အသက်ရှုခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် စိတ်ဓာတ်ကျရုံမျှသာဖြစ်ပြီး ပုံမှန်အသက်ရှုလမ်းကြောင်းကိုသေချာစေရန် လူနာ၏ပါးစပ်ထဲသို့ အသက်ရှူပိုက်တစ်ခုကို ထည့်သွင်းထားသည်။

ကျွန်ုပ်၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် ပေးရမည့် မေ့ဆေးအမျိုးအစားကို ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါသလား။

နံပါတ်။ ဤဆုံးဖြတ်ချက်ကို မေ့ဆေးဆရာဝန် သို့မဟုတ် ခွဲစိတ်ဆရာဝန်က ဆုံးဖြတ်သည်။ ဒါ့အပြင် သင်လုပ်ဆောင်ရမယ့် ခွဲစိတ်မှုအပေါ်လည်း မူတည်ပါတယ်။