Σχιζοφρένεια

Η σχιζοφρένεια είναι μια ψυχική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ανώμαλη κοινωνική συμπεριφορά και αδυναμία κατανόησης της πραγματικότητας. Τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας περιλαμβάνουν μπερδεμένη σκέψη, παραισθήσεις, ψευδείς πεποιθήσεις, έλλειψη κινήτρων και μειωμένη κοινωνική ζωή. Θέματα ψυχικής υγείας όπως το άγχος και η κατάθλιψη είναι κοινά σε άτομα με σχιζοφρένεια. Συχνά, οι σχιζοφρενείς ασθενείς είναι επιρρεπείς στην κατάχρηση ουσιών.

Ένα άτομο που είναι σχιζοφρενές έχει μπερδεμένες σκέψεις, βλέπει εικόνες από πράγματα που δεν υπάρχουν, ακούει ήχους που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα και χάνει την επαφή με την πραγματικότητα. Είναι μια κοινή διαταραχή που μπορεί να επιτεθεί σε οποιονδήποτε και σε οποιαδήποτε ηλικία.

Σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια ψυχική διαταραχή και απαιτεί δια βίου θεραπεία. Ένα άτομο που είναι σχιζοφρενικό μπορεί να εμφανίζει τα συμπτώματα σε επεισόδια ή συνεχώς. Οι αιτίες περιλαμβάνουν περιβαλλοντικούς παράγοντες καθώς και γενετικούς παράγοντες. Περιβαλλοντικοί παράγοντες όπως το να μεγαλώνεις σε μια πόλη, η χρήση ναρκωτικών όπως η κάνναβη κατά την εφηβεία, η παρουσία λοιμώξεων, η ηλικία των γονέων, το έλλειμμα διατροφής κατά την εγκυμοσύνη κ.λπ. παίζουν σημαντικό ρόλο.

Διάφοροι γενετικοί παράγοντες και οικογενειακό ιστορικό προκαλούν επίσης σχιζοφρένεια. Μερικοί κοινωνικοί παράγοντες όπως η μακροχρόνια ανεργία και η φτώχεια παίζουν επίσης ρόλο στη σχιζοφρένεια.

Σύμφωνα με πολλές στατιστικές αναφορές του 2017, περίπου το 1% του γενικού πληθυσμού έχει σχιζοφρένεια. Κατά μέσο όρο, οι άνδρες είναι πιο επιρρεπείς στη σχιζοφρένεια από τις γυναίκες και είναι επίσης πιθανό να εμφανίσουν συμπτώματα πιο σοβαρά από τις γυναίκες. Οι περισσότεροι ασθενείς δεν αναρρώνουν πλήρως. Περίπου το 20% των περιπτώσεων που αναζητούν βοήθεια είναι πιθανό να τα πάνε καλά.

Οι ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια τείνουν να έχουν αυξημένες πιθανότητες να αναπτύξουν άλλα προβλήματα υγείας. Το προσδόκιμο ζωής τέτοιων ασθενών είναι 10 – 25 χρόνια μικρότερο από το γενικό πληθυσμό. Τα ποσοστά αυτοκτονιών μεταξύ αυτών των ατόμων είναι περίπου 5% υψηλότερα από το γενικό πληθυσμό.

Οι άνθρωποι συνήθως παρερμηνεύουν τη σχιζοφρένεια ως διαταραχή διχασμένης προσωπικότητας, η οποία είναι ένας διαφορετικός τύπος ψυχικής ασθένειας. Η διαταραχή διχασμένης προσωπικότητας είναι μια σπάνια ασθένεια σε σύγκριση με τη σχιζοφρένεια, η οποία είναι κοινή.

Ένα φυσιολογικό άτομο μπορεί να εμφανίσει σημεία και συμπτώματα σχιζοφρένειας, αλλά δεν μπορεί να θεωρηθεί ως σχιζοφρενής ασθενής, εκτός εάν αυτά τα συμπτώματα διαρκέσουν για μια ελάχιστη περίοδο 6 μηνών. Μερικές φορές, είναι πιθανό ένα άτομο να βιώσει ένα επεισόδιο σχιζοφρένειας λόγω μιας ξαφνικής και απαράδεκτης αλλαγής στη ζωή του. Ωστόσο, όταν περάσουν ορισμένες φάσεις, αναρρώνουν από αυτό και δεν θα ξαναζούσαν τέτοια επεισόδια. Το άγχος μπορεί να προκαλέσει ή να επιδεινώσει τη σχιζοφρένεια, αλλά μελέτες αποδεικνύουν ότι το άγχος από μόνο του δεν είναι η αιτία της σχιζοφρένειας.

Τα αίτια της σχιζοφρένειας δεν ορίζονται συγκεκριμένα. Ωστόσο, λέγεται ότι μπορεί να υπάρχει ένας συνδυασμός παραγόντων. Περιλαμβάνουν -

• Βιολογία του Εγκεφάλου – Ανισορροπία στις ποσότητες ορισμένων χημικών ουσιών στον εγκέφαλο που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της σκέψης και της κατανόησης. Μια ανισορροπία μεταξύ νευροδιαβιβαστών όπως η ντοπαμίνη, το γλουταμικό και η σεροτονίνη θα μπορούσε επίσης να είναι η αιτία. Αυτοί οι νευροδιαβιβαστές είναι υπεύθυνοι για τη διέλευση πληροφοριών μεταξύ των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο. Μια ανισορροπία στην ποσότητα αυτών των χημικών ουσιών θα άλλαζε την ανταπόκριση ενός ατόμου στα ερεθίσματα, θα τον έκανε να έχει πρόβλημα στην επεξεργασία του ήχου, της όρασης, της γεύσης και της όσφρησης και ως εκ τούτου θα οδηγήσει σε ψευδαισθήσεις και αυταπάτες.
• Αναπτυξιακοί Παράγοντες – Η ακατάλληλη ανάπτυξη των συνδέσεων και των οδών στον εγκέφαλο κατά την ανάπτυξη του μωρού στη μήτρα θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει αργότερα σε σχιζοφρένεια. Όταν μια έγκυος μητέρα βιώνει άγχος και έχει κακή διατροφή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η πιθανότητα του μωρού να έχει σχιζοφρένεια αργότερα στη ζωή του αυξάνεται. Ο αυξημένος ρυθμός έκθεσης σε ιογενείς λοιμώξεις στη μήτρα κατά τη διάρκεια του τοκετού θα μπορούσε επίσης να είναι μια αιτία.
• Γενετική Μακιγιάζ ενός ατόμου– Η σχιζοφρένεια εμφανίζεται σε οικογένειες και τείνει να περάσει από τη μια γενιά στην άλλη. Ορμονικές και σωματικές αλλαγές όπως η εφηβεία και η έναρξη της εφηβείας θα μπορούσαν επίσης να είναι μερικές γενετικές αιτίες της σχιζοφρένειας.
• Λοιμώξεις και Ανοσολογικές Διαταραχές – Οι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορεί να κάνουν ένα άτομο να αρρωστήσει για μεγαλύτερες περιόδους. Το να χρειάζεται να περάσει από σοβαρές λοιμώξεις και να νοσηλευτεί για μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα θα μπορούσε να κάνει ένα άτομο πιο ευάλωτο στη σχιζοφρένεια.
• Σχιζοφρένεια που προκαλείται από φάρμακα – Η χρήση κάνναβης έχει συχνά οδηγήσει στην πυροδότηση του πρώτου επεισοδίου επίθεσης σχιζοφρένειας σε πολλά άτομα. Για ναρκωτικά όπως η μαριχουάνα και το LSD, έχουν αναφερθεί πολλές περιπτώσεις υποτροπής. Ορισμένα στεροειδή, διεγερτικά και άλλα συνταγογραφούμενα φάρμακα έχουν επίσης ειπωθεί ότι προκαλούν σχιζοφρένεια και ψύχωση. Η χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ είναι υπερβολική στους μισούς περίπου από αυτούς που πάσχουν από σχιζοφρένεια.
• Περιβαλλοντικοί Παράγοντες – Ο τρόπος ζωής είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που σχετίζονται με την ανάπτυξη της σχιζοφρένειας. Το περιβάλλον διαβίωσης, η χρήση ναρκωτικών στην εφηβεία και οι προγεννητικός στρεσογόνοι παράγοντες είναι μερικά που πρέπει να ονομαστούν υπό τους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Τα παιδικά τραύματα, η θυματοποίηση του εκφοβισμού, η οικογενειακή δυσλειτουργία, ο θάνατος ενός γονέα κ.λπ. αυξάνουν τον κίνδυνο σχιζοφρένειας και ψύχωσης.

Καθώς αυτές είναι οι αιτίες της σχιζοφρένειας, υπάρχουν πολλοί παράγοντες που πυροδοτούν τη διαταραχή ή επιδεινώνουν τα συμπτώματα. Το άγχος είναι ένας σημαντικός παράγοντας ενεργοποίησης. Η αλλαγή στην κοινωνική και οικονομική κατάσταση ενός ατόμου θα μπορούσε επίσης να τον κάνει επιρρεπή στη σχιζοφρένεια. Η απώλεια εργασίας, η ανάπτυξη άλλων ασθενειών/συνθηκών, η απώλεια αγαπημένων προσώπων και άλλες αλλαγές μπορούν επίσης να πυροδοτήσουν τη σχιζοφρένεια.

Δεν έχουν όλα τα άτομα με σχιζοφρένεια τα ίδια σημεία και συμπτώματα. Μερικοί μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα σταδιακά ενώ άλλοι μπορεί να εμφανίσουν απότομη εμφάνιση συμπτωμάτων. Οι κρίσεις σχιζοφρένειας συμβαίνουν σε κύκλους ύφεσης και υποτροπής.

Ενώ τα εμφανή συμπτώματα εμφανίζονται πολύ αργότερα, πολλά άτομα εμφανίζουν πρώιμα σημάδια σχιζοφρένειας.

Μερικές συμπεριφορές που είναι πρώιμα σημάδια που σηματοδοτούν τη σχιζοφρένεια περιλαμβάνουν:

• Βλέποντας εικόνες που δεν υπάρχουν
• Ακούγοντας ήχους που δεν υπάρχουν
• Παράξενη τοποθέτηση σώματος
• Αλλαγή στην προσωπικότητα
• Αδυναμία ύπνου
• Αδυναμία να επικεντρωθεί
• Ακραία έκφραση συναισθημάτων (αγάπη, θυμός, φόβος κ.λπ.)
• Καμία έκφραση συναισθημάτων, ωμή συμπεριφορά
• Αλλαγή στην εμφάνιση
• Ακραία ενασχόληση με τη θρησκεία ή τον αποκρυφισμό
• Συνεχές αίσθημα παρακολούθησης
• Ανούσιος τρόπος γραφής και ομιλίας
• Κακή ακαδημαϊκή και επαγγελματική επίδοση

Λίγα ή πολλά από αυτά τα συμπτώματα είναι κοινά για φυσιολογικά άτομα, αλλά εάν εμφανιστούν αρκετά από αυτά τα συμπτώματα και διαρκέσουν περισσότερο από 2 εβδομάδες, θα πρέπει να αναζητήσετε βοήθεια.

Τα συμπτώματα της σχιζοφρένειας θα μπορούσαν να κατηγοριοποιηθούν σε δύο

• Θετικά συμπτώματα
• Αρνητικά συμπτώματα

Θετικά συμπτώματα

Αυτές είναι οι διαταραχές που έρχονται ως «προσθήκη» στην προσωπικότητα ενός ατόμου. Αυτά περιλαμβάνουν:

• Παραληρησίες – ένα άτομο που βιώνει μια αυταπάτη μπορεί συχνά να αισθάνεται ότι είναι κάποιος διάσημος ή να θεωρεί τον εαυτό του Θεό ή θρησκευτική φιγούρα. Μπορεί επίσης να πιστεύουν ότι παρακολουθούνται ή κατασκοπεύονται.
• Ψευδαισθήσεις – Ένα άτομο που βιώνει παραισθήσεις ζει μακριά από την πραγματικότητα. Τείνουν να βλέπουν, να αισθάνονται, να γεύονται, να ακούν και να μυρίζουν πράγματα που στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν. Κοινώς, ακούν φανταστικές φωνές να τους διατάζουν.
• Αποδιοργανωμένη Συμπεριφορά – Ένα άτομο μπορεί να βιώσει κινήσεις που τείνουν να τον κάνουν ανήσυχο και τεταμένο χωρίς λόγο. Μπορεί να επιδεικνύει παρορμητικές ενέργειες και να είναι έξαλλος χωρίς αιτία.
• Διαταραγμένη ομιλία – Αυτό περιλαμβάνει συχνή και απότομη εναλλαγή θεμάτων κατά την ομιλία, δημιουργία λέξεων και ήχων, επανάληψη λέξεων και ιδεών.

Αρνητικά συμπτώματα

Αυτές είναι οι δυνατότητες που «χάνονται» από την προσωπικότητα ενός ανθρώπου.

• Κοινωνική Απόσυρση – Ένα άτομο με σχιζοφρένεια μπορεί να θέλει να απέχει από τον κοινωνικό δεσμό. Αυτοί οι άνθρωποι συχνά προτιμούν να μένουν μόνοι και μακριά από το πλήθος.
• Καμία έκφραση συναισθήματος – Τα άτομα μπορεί να μην είναι σε θέση να δείξουν ή να ανταποδώσουν συναισθήματα. Περιλαμβάνει επίσης έλλειψη ενθουσιασμού. Οι φυσιολογικές συναισθηματικές αντιδράσεις απουσιάζουν.
• Τα αρνητικά συμπτώματα συχνά οδηγούν σε κακή ποιότητα ζωής και τείνουν να είναι πιο επιβαρυντικά από τα θετικά συμπτώματα. Ένα άτομο που εμφανίζει αρνητικά συμπτώματα είναι συχνά δύσκολο να επανέλθει στο φυσιολογικό. Επίσης, ανταποκρίνονται λιγότερο στη φαρμακευτική αγωγή.
• Στα παιδιά, τα κοινά συμπτώματα της σχιζοφρένειας περιλαμβάνουν μειωμένη κινητική ανάπτυξη (καθυστέρηση στην επίτευξη ορόσημων), μειωμένη νοημοσύνη, προτίμηση στο παιχνίδι μεμονωμένα παρά σε ομάδα, κακή απόδοση στους ακαδημαϊκούς, κοινωνικές ανησυχίαΚ.λπ.

Στους εφήβους, η κατάσταση είναι πιο δύσκολο να αναγνωριστεί. Η φυσιολογική συμπεριφορά των εφήβων είναι σχεδόν κοντά σε αυτήν της σχιζοφρενικής συμπεριφοράς. Ένας σχιζοφρενής έφηβος είναι λιγότερο πιθανό να έχει αυταπάτες και πιο πιθανό να έχει οπτικές παραισθήσεις.

Μερικά συμπτώματα που πρέπει να αναζητήσετε στους έφηβους περιλαμβάνουν:

• Απόσυρση από φίλους και οικογένεια
• Κακή ακαδημαϊκή απόδοση
• Ευερεθιστότητα
• Καταθλιπτική ή θαμπή διάθεση
• Προβλήματα στον ύπνο
• Ελλειψη κινήτρου

Καθώς δεν υπάρχει σαφής αιτία της σχιζοφρένειας, οι παράγοντες κινδύνου δεν μπορούν να εκτιμηθούν με ακρίβεια.

Ορισμένα από αυτά περιλαμβάνουν:

• Οικογενειακό ιστορικό σχιζοφρένειας
• Μεγαλύτερη ηλικία του πατέρα
• Επιπλοκές εγκυμοσύνης και τοκετού
• Χρήση ναρκωτικών κατά την εφηβεία και τη νεαρή ενήλικη ζωή
• Διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήματος
• Τραυματισμό στην παιδική ηλικία

Ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας θα αξιολογήσει τον ασθενή για να αξιολογήσει τα συμπτώματα που βιώνει. Δεν υπάρχει αντικειμενικό τεστ για τη διάγνωση της σχιζοφρένειας, ωστόσο ορισμένες εξετάσεις θα μπορούσαν να παραγγελθούν για να αποκλειστούν άλλες ασθένειες και καταστάσεις. Ένας γιατρός θα πρέπει να αποκλείσει πιθανές καταστάσεις όπως η διπολική διαταραχή της διάθεσης, προκειμένου να επιβεβαιώσει τη σχιζοφρένεια σε ένα άτομο. Ο γιατρός θα πρέπει επίσης να βεβαιωθεί ότι τα συμπτώματα δεν είναι αποτέλεσμα χρήσης φαρμάκων, φαρμακευτικής αγωγής ή άλλης ιατρικής κατάστασης.

Ένας ασθενής πρέπει να έχει τουλάχιστον δύο τυπικά συμπτώματα από τα ακόλουθα:

• Παραληρησίες
• Ψευδαισθήσεις
• Αποδιοργανωμένη ή κατατονική συμπεριφορά
• Αποδιοργανωμένος λόγος
• Αρνητικά συμπτώματα που διαρκούν τις περισσότερες φορές τις τελευταίες 4 εβδομάδες
• Ο γιατρός μπορεί να πραγματοποιήσει τις ακόλουθες εξετάσεις

Σωματική εξέταση: Αυτό γίνεται για να αποκλειστούν άλλες υποκείμενες παθήσεις πριν από την επιβεβαίωση μιας διαταραχής ψυχικής υγείας.

Screening: Γίνεται διαδικασία ελέγχου για αλκοόλ και ναρκωτικά για να αποκλειστούν τα αίτια. Μελέτες απεικόνισης όπως MRI ή αξονική τομογραφία μπορεί επίσης να παραγγελθεί για.

Διανοητική Αξιολόγηση: Ένας επαγγελματίας ψυχικής υγείας παρατηρεί την εμφάνιση του ατόμου, τη διάθεσή του, τις σκέψεις, τις αυταπάτες, τις ψευδαισθήσεις, τη χρήση ναρκωτικών, τις σκέψεις αυτοκτονίας κ.λπ. συμπεριλαμβανομένης μιας συζήτησης για την οικογενειακή και προσωπική ζωή.

Η κατάλληλη ιατρική βοήθεια και καθοδήγηση από επαγγελματίες μπορεί να οδηγήσει σε καλύτερη, μακροπρόθεσμη έκβαση για τους ασθενείς. Δεν υπάρχει θεραπεία για τη σχιζοφρένεια. Η σωστή θεραπεία μπορεί να βοηθήσει ένα άτομο να ζήσει μια παραγωγική και ικανοποιητική ζωή. Τα άτομα που αναζητούν ιατρική βοήθεια σε πρώιμο στάδιο της πάθησης βελτιώνονται γρηγορότερα και μπορούν να ζήσουν μια τακτική ζωή.

Η ανάρρωση από τη σχιζοφρένεια μπορεί να είναι δυνατή με διάφορα μέσα που περιλαμβάνουν φαρμακευτική αγωγή και αποκατάσταση. Ενώ η φαρμακευτική αγωγή βοηθά στη διαχείριση της πάθησης, η αποκατάσταση παίζει συνήθως σημαντικό ρόλο στην ανάκτηση της αυτοπεποίθησης και των δεξιοτήτων που χρειάζεται ένα άτομο για να ζήσει μια παραγωγική ζωή στην κοινότητα.

• Αποκατάσταση: Βοηθά τα άτομα να ανακτήσουν τις δεξιότητές τους όπως απασχόληση, μαγείρεμα, κατάρτιση προϋπολογισμού, κοινωνικοποίηση, επίλυση προβλημάτων, διαχείριση άγχους, ψώνια, καθαρισμός κ.λπ.
• Ομάδες Αυτοβοήθειας: Τα άτομα που αντιμετωπίζουν ψυχικές ασθένειες παρέχουν συνεχή υποστήριξη σε άτομα με σοβαρά ψυχικά προβλήματα.
• Θεραπεία/συμβουλευτική: Περιλαμβάνει ατομικές και ομαδικές θεραπείες ομιλίας που βοηθούν τους ασθενείς και τα μέλη της οικογένειας να κατανοήσουν καλύτερα την πάθηση.

Εκτός από αυτά, σε έναν ασθενή χορηγούνται αντιψυχωσικά φάρμακα για τον έλεγχο των συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας. Αυτά τα φάρμακα μειώνουν τις βιολογικές ανισορροπίες που προκαλούν τη σχιζοφρένεια. Η σωστή χρήση αυτών των φαρμάκων θα εμπόδιζε επίσης τον ασθενή να εμφανίσει υποτροπή. Όλα τα αντιψυχωσικά φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται σύμφωνα με τις οδηγίες του γιατρού και όχι διαφορετικά.

Τα τυπικά και τα άτυπα αντιψυχωσικά είναι οι δύο κύριοι τύποι αντιψυχωσικών φαρμάκων.

Τα τυπικά αντιψυχωσικά ονομάζονται αλλιώς συμβατικά αντιψυχωσικά. Διαχειρίζονται αποτελεσματικά τα θετικά συμπτώματα. Μερικά παραδείγματα τέτοιων φαρμάκων είναι η χλωροπρομαζίνη, η περφαιναζίνη, η φλουφαιναζίνη, η μεσοριδαζίνη, η θειοθιξένη κ.λπ.

Τα άτυπα ή νέας γενιάς αντιψυχωσικά αντιμετωπίζουν τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά συμπτώματα. Έρχονται με λιγότερες παρενέργειες. Μερικά παραδείγματα είναι η αριπιπραζόλη, η ασεναπίνη, η κλοζαπίνη, η ολανζαπίνη, η ρισπεριδόνη, η ζιπρασιδόνη, περιτομή και ούτω καθεξής

Τα αντιψυχωσικά φάρμακα έχουν ήπιες παρενέργειες όπως ξηροστομία, υπνηλία, δυσκοιλιότητα, διακοπή του καπνίσματος, ζάλη, θολή όραση κ.λπ. Αυτές οι παρενέργειες συχνά εξαφανίζονται σε λίγες εβδομάδες. Οι σοβαρές και σπάνιες παρενέργειες περιλαμβάνουν τικ προσώπου και απώλεια μυϊκού ελέγχου.

Δεν υπάρχουν μελέτες που να προτείνουν ενέργειες που θα μπορούσαν να αποτρέψουν ή να καθυστερήσουν την εμφάνιση αυτής της κατάστασης. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η έγκαιρη χρήση φαρμάκων και παρέμβασης είναι ευεργετικές για τον ασθενή. Σε άτομα υψηλού κινδύνου, η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία θα μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο ψύχωσης αργότερα στη ζωή. Η αποφυγή των ναρκωτικών και της κατάχρησης ουσιών θα μπορούσε να είναι ένας τρόπος πρόληψης της σχιζοφρένειας. Η τακτική άσκηση έχει επίσης αποδειχθεί ότι έχει θετική επίδραση στη σωματική και ψυχική υγεία των ατόμων με σχιζοφρένεια.

Πώς ξεκινά η σχιζοφρένεια;

Οι ψευδαισθήσεις και οι αυταπάτες είναι τα κύρια συμπτώματα της σχιζοφρένειας στις περισσότερες περιπτώσεις. Είναι πιθανό να εμφανιστούν μεταξύ 16 και 30 ετών.

Μπορεί η σχιζοφρένεια να θεραπευτεί;

Η σχιζοφρένεια είναι μια χρόνια ψυχική ασθένεια. Αν και δεν μπορεί να θεραπευτεί πλήρως, μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη βοήθεια θεραπείας και φαρμακευτικής αγωγής.

Είναι η σχιζοφρένεια μια διαταραχή διχασμένης προσωπικότητας;

Όχι. Η σχιζοφρένεια είναι εντελώς διαφορετική από τη διαταραχή διχασμένης προσωπικότητας.

Είναι επικίνδυνα τα άτομα με σχιζοφρένεια;

Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι ασθενείς δεν είναι βίαιοι και ως εκ τούτου δεν είναι επικίνδυνοι.

Ποιοι είναι οι τέσσερις τύποι σχιζοφρένειας;

Στο παρελθόν, η σχιζοφρένεια είχε υποτύπους που ονομάζονταν παρανοϊκή, αποδιοργανωμένη, κατατονική, παιδική και σχιζοσυναισθηματική.

Το Apollo Hospitals έχει τον καλύτερο Ψυχίατρο στην Ινδία. Για να βρείτε τους καλύτερους Ψυχιάτρους γιατρούς στην κοντινή σας πόλη, επισκεφτείτε τους παρακάτω συνδέσμους:

• Ψυχίατρος στη Μπανγκαλόρ
• Ψυχίατρος στο Chennai
• Ψυχίατρος στο Hyderabad
• Ψυχίατρος στο Δελχί
• Ψυχίατρος στη Βομβάη
• Ψυχίατρος στην Καλκούτα