تومور مغزی رشد سلولهای سرطانی در نزدیکی یا درون مغز است. تومورهای مغزی زمانی اولیه هستند که از مغز یا بافتهای مجاور شروع شوند. یا میتوانند ثانویه باشند که از محل دیگری به مغز گسترش یابند. در حالی که اکثر افراد تومورهای مغزی اولیه دارند، علت آن مشخص نیست؛ چند عامل میتوانند با افزایش خطر مرتبط باشند. عوامل خطر به عنوان متغیرهایی تعریف میشوند که میتوانند احتمال ابتلای فرد به تومور مغزی را افزایش دهند.
در بیشتر موارد، علت یا دلیل تومور مغزی ناشناخته است، اما در زیر به چند عامل خطر سرطان مغز اشاره شده است که می تواند شانس تومور مغزی را افزایش دهد.
مواردی وجود دارد که قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتکشها، حلالها، لاستیک، فرآوردههای نفتی یا وینیل کلرید میتواند خطر ابتلا به تومور مغزی را افزایش دهد . اگرچه هیچ مدرک علمی این ارتباط را تأیید یا اثبات نمیکند، اما این یک عامل خطر رایج پذیرفته شده توسط متخصصان مراقبتهای بهداشتی است. مردم اغلب از این مواد شیمیایی و محلولهای مضر در خانه برای اهداف مختلف استفاده میکنند. علاوه بر این، افرادی که در بخش صنعت، صنعت کشاورزی یا صنایع مشابه کار میکنند، مرتباً در معرض چنین محلولهایی قرار دارند که میتوانند مضر باشند و خطر ابتلا به تومور مغزی قابل توجهی دارند.
حداقل 5 درصد از تمام موارد تومور مغزی به عوامل ارثی یا ژنتیکی مرتبط هستند. این عوامل عبارتند از:
علاوه بر این، دانشمندان همچنین شواهدی از خوشههایی از تومورهای مغزی در خانوادههایی پیدا کردهاند که هیچ ارتباطی با این شرایط ندارند. اعتقاد بر این است که اگر یکی از اجداد یا اعضای خانواده شما تومور مغزی داشته باشد، احتمال یا خطر ابتلا به تومور مغزی نیز بیشتر است. اگر بستگان نزدیک شما تومور مغزی داشته باشند، خطر ابتلا به آن بیشتر از جمعیت عمومی است. والدین، فرزندان یا خواهران و برادران خویشاوند نزدیک محسوب می شوند.
رایج است عامل خطر برای تومورهای مغزی قرار گرفتن در معرض عفونت ها، آلرژن ها یا ویروس ها است. به عنوان مثال، چندین مطالعه نشان می دهد که عفونت با ویروس EBV یا Epstein-Barr می تواند شانس تومور مغزی را افزایش دهد. EBV یک ویروس رایج است که به دلیل ایجاد مونو یا مونونوکلئوز شناخته شده است.
علاوه بر این، مطالعات دیگر نشان می دهد که سیتومگالوویروس یا CMV یکی دیگر از ویروس های رایج در بافت های تومور مغز است. بسیاری از ویروسها میتوانند باعث ایجاد تومورهای مغزی شوند، همانطور که در تحقیقات حیوانی مشخص شد. در حالی که برای یافتن قرار گرفتن در معرض و تأثیر دقیق به دادههای بیشتری نیاز است، بدیهی است که این آلرژنها، عفونتها و ویروسها تا حدی بر رشد تومورهای مغزی تأثیر دارند.
مطالعات مختلف همچنین ثابت می کند که بیماران با سابقه بیماری های پوستی یا آلرژی بیشتر مستعد ابتلا به گلیوما هستند.
قرار گرفتن بیش از حد در معرض میدان های الکترومغناطیسی یک عامل خطر بالقوه مرتبط با تومورهای مغزی است. در حالی که دائماً مورد بحث است، اطلاعات متناقضی در مورد میدان های الکترومغناطیسی که منجر به تومورهای مغزی می شود وجود دارد.
افرادی که در نزدیکی خطوط برق با ولتاژ بالا زندگی می کنند یا از تلفن همراه یا سایر دستگاه های بی سیم استفاده می کنند، بیشتر در معرض ابتلا به تومورهای مغزی هستند. علاوه بر این، چندین مطالعه نشان می دهد که بین گلیوما و استفاده بیش از حد از تلفن همراه ارتباط وجود دارد. اما ذکر این نکته ضروری است که تلفن های همراه تنها چند سالی است که در دسترس هستند و بنابراین یافتن شواهد ملموس برای اثبات اثر دقیق آن زمان می برد. با این وجود، حتی سازمان جهانی بهداشت توصیه می کند تا حد امکان استفاده از تلفن همراه و استفاده از دستگاه های هندزفری را به حداقل برسانید.
علاوه بر این، میدان های الکترومغناطیسی نه تنها به تنهایی کار می کنند، بلکه در ارتباط با قرار گرفتن در معرض مضر دیگر نیز برای افزایش خطر کار می کنند.
پرتوهای یونیزه کننده یا پزشکی نوعی اشعه است که توسط اسکن های پزشکی مختلف استفاده می شود. این اسکن ها شامل سی تی اسکن یا اشعه ایکس است. چنین اسکن های پزشکی در تشخیص بیماری ها و بیماری های مختلف از جمله سرطان بسیار مهم هستند.
طبق یک مطالعه جدید، از هر 1 مورد تومور مغزی، 100 مورد به دلیل تشعشعات یونیزان است. این موارد عمدتاً در افرادی رخ میدهد که قبلاً تحت درمانهای پرتودرمانی قرار گرفتهاند تا اسکنهای پزشکی مانند سیتی اسکن یا اشعه ایکس. بنابراین ابتلا به تومور مغزی یا به طور کلی خطر تشعشعات ناشی از این اسکن ها بسیار کم است. پزشکان همچنین قرار گرفتن در معرض اشعه شما را تا حد امکان به حداقل میرسانند و فقط در صورت لزوم این اسکنها را انجام میدهند.
هر گونه آسیب جدی یا ضربه به سر نیز می تواند خطر تومور مغزی را افزایش دهد. مطالعات متعدد ارتباط بین مننژیوم و تروما را نشان می دهد. علاوه بر این، سابقه تشنج نیز با تومور مغزی مرتبط است، زیرا تومورهای مغزی نیز می توانند منجر به تشنج شوند. اگرچه شواهد مشخصی مبنی بر اینکه تشنج منجر به تومور مغزی شود وجود ندارد، اعتقاد بر این است که تشنج به دلیل تومور مغزی رخ می دهد و با هم مرتبط هستند.
بسیاری از مطالعات بر روی مکملهای ویتامین و رژیمهای غذایی نشان میدهند که مصرف ترکیبات N-Nitroso در رژیم غذایی میتواند خطر ابتلا به تومورهای مغزی بزرگسالان و کودکان را افزایش دهد. این ترکیبات تغذیهای عموماً از نیتراتها یا نیتریتهای موجود در انواع گوشتها، لوازم آرایشی یا سیگار در بدن تشکیل میشوند. با این حال، این پیوندها باید با تحقیقات بیشتر ایجاد شوند.
افراد مسن و کودکان بیشتر مستعد ابتلا به تومورهای مغزی هستند. اگرچه افراد در هر سنی ممکن است به تومور مغزی مبتلا شوند، این گروه های سنی بیشتر در معرض ابتلا به سرطان هستند.
طبق روند، مردان بیشتر از زنان به تومور مغزی مبتلا می شوند. اما فقط محدود به انواع خاصی از تومورها است. به عنوان مثال، مننژیوم در زنان بیشتر از مردان شایع است.
در حالی که بیشتر این عوامل خطر می توانند شانس تومور مغزی را افزایش دهند، اما مستقیماً باعث ایجاد آن نمی شوند. موارد زیادی وجود دارد که در آن افرادی که به طور منظم در معرض این عوامل خطر قرار می گیرند، تومور مغزی نمی گیرند. و مواردی وجود دارد که افراد بدون عامل خطر دچار تومور مغزی می شوند. کسب اطلاعات بیشتر در مورد عوامل خطر مختلف می تواند بسیار مفید باشد.
شما باید جزئیات عوامل خطر تومور مغزی را با متخصص مراقبت های بهداشتی خود در میان بگذارید تا تصمیمی آگاهانه بگیرید. به یاد داشته باشید که هیچ راهی برای محافظت یا پیشگیری از تومور مغزی وجود ندارد، اما می توان با اجتناب از این عوامل خطر، شانس را کاهش داد.
حق چاپ © 2026 مرکز سرطان پروتون آپولو. تمامی حقوق محفوظ است