Biochemia to zastosowanie chemii do badania procesów biologicznych na poziomie komórkowym i molekularnym. Biochemia stała się podstawą zrozumienia wszystkich procesów biologicznych. Dostarcza wyjaśnień dotyczących przyczyn wielu chorób i znalazła swoje miejsce w diagnozie i leczeniu raka.

Onkologia głowy i szyi: ferrytyna, kwas sialowy związany z lipidami (LSA), antygen karcinoembrionalny (CEA) i TPA (antygen swoisty dla polipeptydów tkankowych) wydają się być czułymi markerami
markery prognostyczne nowotworów głowy i szyi.
Onkologia dziecięca i hematologia: ND

Badania czynności wątroby mogą zostać przeprowadzone w celu oceny funkcjonowania wątroby, na którą może rozprzestrzenić się rak żołądka.
Markery nowotworowe: Markery CEA (antygen karcinoembrionalny) i CA 19-9 (antygen nowotworowy) czasami wzrastają w raku żołądka, jak również w innych nowotworach.
Rak wątroby: Badania krwi wykonuje się w celu sprawdzenia nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby, w tym oznaczenie aminotransferazy alaninowej (ALT). ALT to enzym występujący w wątrobie, który pomaga przekształcać białka w energię dla komórek wątroby. Gdy wątroba jest uszkodzona, ALT jest uwalniany do krwiobiegu, a jego poziom wzrasta. Aminotransferaza asparaginianowa (AST). AST to enzym, który pomaga metabolizować aminokwasy. Podobnie jak ALT, AST jest normalnie obecny we krwi w niskich stężeniach. Wzrost poziomu AST może wskazywać na uszkodzenie wątroby, chorobę lub uszkodzenie mięśni.
Fosfataza alkaliczna (ALP): ALP to enzym występujący w wątrobie i kościach, który jest ważny dla rozkładu białek. Wyższe niż normalnie poziomy ALP mogą wskazywać na uszkodzenie wątroby lub chorobę, taką jak zablokowany przewód żółciowy lub niektóre choroby kości.
Albumina i białko całkowite: Albumina jest jednym z kilku białek wytwarzanych w wątrobie. Twój organizm potrzebuje tych białek do zwalczania infekcji i wykonywania innych funkcji. Niższe niż normalnie poziomy albuminy i białka całkowitego mogą wskazywać na uszkodzenie lub chorobę wątroby. Bilirubina. Bilirubina jest substancją wytwarzaną podczas normalnego rozpadu czerwonych krwinek. Bilirubina przechodzi przez wątrobę i jest wydalana z kałem. Podwyższone poziomy bilirubiny (żółtaczka) mogą wskazywać na uszkodzenie lub chorobę wątroby lub niektóre rodzaje anemii.
Gamma-glutamylotransferaza (GGT): GGT to enzym we krwi. Wyższe niż normalnie poziomy mogą wskazywać na uszkodzenie wątroby lub dróg żółciowych.
Markery nowotworowe – surowicze AFP: AFP oznacza alfa-fetoproteinę. Jest to białko wytwarzane w wątrobie rozwijającego się dziecka. Zdrowi dorośli powinni mieć bardzo niskie poziomy AFP. Wysokie poziomy AFP mogą być oznaką raka wątroby i mogą pomóc w diagnozie raka, gdy są stosowane w połączeniu z innymi testami. Test może być również stosowany w celu monitorowania skuteczności leczenia raka i sprawdzenia, czy rak powrócił po zakończeniu leczenia.

Analiza moczu: Proste badanie laboratoryjne mające na celu sprawdzenie obecności krwi i innych substancji w próbce moczu.
Cytologia moczu: W tym badaniu próbkę moczu ogląda się pod mikroskopem, aby sprawdzić, czy znajdują się w niej komórki nowotworowe lub przednowotworowe. Cytologię wykonuje się również z popłuczyn pęcherza moczowego pobranych podczas cystoskopii (patrz poniżej). Cytologia może pomóc w znalezieniu niektórych nowotworów, ale nie jest idealna. Brak wykrycia raka w tym badaniu nie zawsze oznacza, że ​​jesteś wolny od raka. Hodowla moczu: Jeśli masz objawy ze strony układu moczowego, badanie to może zostać wykonane w celu sprawdzenia, czy przyczyną jest infekcja (a nie rak). Zakażenia dróg moczowych i rak pęcherza moczowego mogą powodować te same objawy. W przypadku hodowli moczu próbkę moczu umieszcza się w naczyniu w laboratorium, aby umożliwić wzrost wszelkich obecnych bakterii. Wzrost bakterii może zająć trochę czasu, więc uzyskanie wyników tego badania może potrwać kilka dni.
Biochemia: Badanie krwi jest stosowane przede wszystkim w celu upewnienia się, że nerki funkcjonują prawidłowo. U wszystkich pacjentów, u których podejrzewa się raka pęcherza moczowego, należy wykonać badanie stężenia azotu mocznikowego i kreatyniny w surowicy. W przypadku podejrzenia choroby przerzutowej należy wykonać pełną morfologię krwi i pełny panel metaboliczny, w tym poziom fosfatazy alkalicznej i ocenę czynności wątroby. Współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR): stwierdzono, że obniżony szacowany współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR) wiąże się ze znacznie zwiększonym ryzykiem raka nerki i nabłonka przejściowego.

Cytologia moczu: Rak komórek nerkowych będzie miał krew w moczu. Jeśli pacjent ma raka przejściowokomórkowego (w miedniczce nerkowej, moczowodzie lub pęcherzu), czasami specjalne badanie próbki moczu (nazywane cytologią moczu) wykaże rzeczywiste komórki rakowe w moczu. Pełna morfologia krwi (CBC): Jest to badanie, które mierzy liczbę różnych komórek we krwi. Wynik tego badania jest często nieprawidłowy u osób z rakiem nerki.
Badania biochemiczne: Czasami stwierdza się wysoki poziom enzymów wątrobowych. Może wystąpić wysoki poziom wapnia we krwi, co może prowadzić do dalszych badań obrazowych. Badania biochemiczne krwi mierzą również funkcję nerek, co jest szczególnie ważne, jeśli planuje się pewne badania obrazowe lub operację.

Antygen nowotworowy 15-3 (CA 15-3), antygen nowotworowy 27.29 (CA 27.29) i antygen karcinoembrionalny (CEA) Tumour Makers — zostały użyte do monitorowania przerzutowego raka piersi (choroby zaawansowanej),

Markery nowotworowe: Antygen karcinoembrionalny (CEA) stanowi heterogeniczną grupę glikoprotein, ze wspólnymi determinantami antygenowymi. CEA jest wytwarzany przez komórki wydzielnicze normalnego dorosłego przewodu pokarmowego, a klirens odbywa się głównie w wątrobie. Najwyższe stężenia markera występują u pacjentów z przerzutami raka jelita grubego do wątroby. Testy CEA są przydatne w leczeniu klinicznym raka płuc.
Chromogranina A: jest białkiem uwalnianym z komórek neuroendokrynnych, które wykazano w surowicy pacjentów z rakiem płuc. Hormon adrenokortykotropowy: drobnokomórkowy rak płuc (SCLC), który pochodzi z tkanki neuroendokrynnej, może rozwinąć się w paraneoplastyczne zespoły endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga, z powodu nieprawidłowego wydzielania ektopowego hormonu adrenokortykotropowego (ACTH).
Czynnik wzrostu podobny do insuliny 1 (IGF1): wysoki poziom krążącego czynnika wzrostu podobnego do insuliny 1 (IGF1), głównego ligandu receptora IGF1R, zwiększa ryzyko rozwoju nowotworu złośliwego płuc w przyszłości.

Neuronospecyficzna enolaza (NSE): wysokie stężenie NSE w surowicy obserwowano u pacjentów z neuroblastomami, glejakami złośliwymi itp.

Markery nowotworowe – antygen karcinoembrionalny (CEA): Najczęstszym markerem nowotworowym raka jelita grubego jest antygen karcinoembrionalny (CEA). Badania krwi na obecność tego markera nowotworowego mogą czasami sugerować, że ktoś może mieć raka jelita grubego, ale nie można ich stosować samodzielnie do przesiewowego wykrywania lub diagnozowania raka. Wysokie poziomy CEA mogą wskazywać, że rak rozprzestrzenił się na inne części ciała. Ponadto inne schorzenia mogą powodować wzrost poziomu CEA. Test CEA jest najczęściej stosowany do monitorowania raka jelita grubego u osób, które są już leczone. Nie jest on przydatny jako test przesiewowy. Rak jądra: Istnieją trzy ważne markery nowotworowe raka jądra: Alfa-fetoproteina: AFP to białko wydzielane przez woreczek żółtkowy, wątrobę i przewód pokarmowy płodu, które występuje w dużych ilościach we krwi płodu. AFP może być wydzielane przez NSGCT zawierające raka zarodkowego, guz woreczka żółtkowego lub potworniaka. Z definicji, nasieniak lub kosmówczak nie wydzielają AFP. Dlatego każdy pacjent z podwyższonym AFP musi mieć nieseminomatowy składnik raka jądra.
Gonadotropina kosmówkowa człowieka (HCG): HCG to glikoproteina produkowana przez łożysko w celu utrzymania ciałka żółtego w czasie ciąży. HCG może być podwyższony w przypadku wielu innych nowotworów złośliwych, w tym raka wątroby, płuc, trzustki i żołądka. W guzach komórek zarodkowych jąder, w tym zarówno nasieniaków, jak i NSGCT, komórki rakowe mogą przekształcić się w syncytiotrofoblasty (normalny składnik łożyska) i wydzielać HCG. Poziomy powyżej 5,000 IU zwykle wskazują na NSGCT, a w NSGCT wyższe poziomy HCG są związane z gorszym rokowaniem. Jednak nasieniak produkujący HCG (około 15 procent nasieniaków) ma takie samo rokowanie jak nasieniak, który nie produkuje HCG.
Dehydrogenaza mleczanowa (LDH): LDH to enzym komórkowy występujący w każdej tkance ciała. Najwyższe stężenia LDH w normalnej tkance występują w mięśniach (w tym mięśniach szkieletowych, sercowych i gładkich), wątrobie i mózgu. LDH jest mniej specyficzny dla raka jąder niż HCG lub AFP. Jednak podwyższone poziomy LDH są skorelowane z dużym obciążeniem guzem w nasieniaku i nawrotem w NSGCT.

Badanie antygenu swoistego dla prostaty (PSA): Próbka krwi jest pobierana z żyły w ramieniu i analizowana pod kątem PSA, substancji naturalnie wytwarzanej przez gruczoł krokowy. Wyższy niż normalnie poziom PSA może wskazywać na infekcję prostaty, stan zapalny, powiększenie lub raka.

Badanie krwi: Lekarz zasugeruje rutynową ocenę testów czynności nerek, elektrolitów i testów czynności wątroby, aby pomóc w leczeniu, ocenie i monitorowaniu. Rak skóry: Lekarze często badają krew pod kątem poziomu substancji zwanej dehydrogenazą mleczanową (LDH) przed leczeniem. Jeśli czerniak rozprzestrzenił się na odległe części ciała, wysoki poziom LDH jest używany do oceny zaawansowania i skuteczności leczenia.
Rak kości: Osoby z kostniakomięsakiem lub mięsakiem Ewinga mogą mieć wyższe poziomy fosfatazy alkalicznej i dehydrogenazy mleczanowej we krwi. Należy jednak pamiętać, że wysokie poziomy nie zawsze oznaczają raka.