Onkologi Perubatan

Pakar onkologi perubatan ialah pakar kanser yang pakar dalam merawat pesakit kanser dengan rawatan sistemik seperti kemoterapi, terapi endokrin, terapi sasaran dan imunoterapi. Pencegahan kanser, diagnosis dan penjagaan sokongan untuk pesakit kanser juga disampaikan oleh mereka.

Pakar onkologi klinikal ialah pakar kanser yang biasanya dilatih di United Kingdom dalam onkologi radiasi tetapi juga boleh menyediakan rawatan sistemik.

Pakar onkologi perubatan ialah doktor yang telah menjalani latihan khusus yang tertumpu pada terapi sistemik seperti kemoterapi, terapi sasaran, imunoterapi dan ujian klinikal. Mereka boleh menumpukan diri mereka kepada bentuk terapi sistemik yang lebih intensif dan maju.

Tidak, pakar onkologi dilatih untuk memeriksa dan menilai secara klinikal semua aspek kanser daripada pencegahan kepada diagnosis, rawatan, penjagaan sokongan dan penjagaan akhir hayat. Mereka juga boleh membincangkan risiko kanser, langkah pencegahan kanser dan sekiranya ujian positif, mereka membantu dalam membimbing tentang rawatan terbaik yang mungkin.

Kanser adalah penyakit yang sangat heterogen yang bermaksud ia mewakili ratusan jenis kanser yang berbeza. Telah dilihat bahawa sesetengah rawatan berfungsi dengan baik untuk sesetengah kanser tetapi tidak memberi kesan kepada yang lain. Ini kerana setiap sel kanser mempunyai gen dan protein unik yang menyebabkan pertumbuhan atau menghalang pertumbuhan sel kanser. Dalam kebanyakan kanser, jika kita boleh 'target' gen atau protein ini, maka pertumbuhan kanser boleh dihentikan dan sel kanser mati. Ini dipanggil terapi sasaran. Kelebihannya ialah kesan sampingan yang biasanya disebabkan oleh kemoterapi tidak disebabkan oleh terapi yang disasarkan kerana sel-sel normal tidak banyak terjejas.

Ini sedang digunakan dalam kebanyakan kanser, beberapa contoh diberikan di bawah:

• Kanser payudara: Anti Her2
  terapi (Trastuzumab, TDM-1, Lapatinib)
• Kanser paru-paru: Terapi anti EGFR: Erlotinib, Osimertinib, Gefitinib Terapi anti-ALK: Crizotinib
• Kanser buah pinggang: Anti-VEGF: Sunitinib
• c-kit GIST positif:Imatinib
• RAS, BRAF jenis liar Kanser kolon:
• Cetuximab
• Limfoma positif CD20: Rituximab

Terapi yang disasarkan mempunyai kesan sampingan yang lebih rendah berbanding kemoterapi konvensional kerana ia direka untuk menyasarkan sel-sel kanser berbanding sel normal.

Kadar kejayaan atau kadar tindak balas bergantung pada ubat, peringkat, tapak dan jenis kanser. Dalam kebanyakan kanser yang mempunyai sasaran yang pasti seperti yang dikenal pasti oleh ujian diagnostik, kadar tindak balas boleh setinggi 60-70%.

Terapi disasarkan dan imunoterapi boleh digunakan bersama atau berasingan dan masing-masing mempunyai peranan yang berbeza untuk dimainkan dalam merawat kanser. Kami mempunyai penanda tertentu seperti ketidakstabilan mikrosatelit (MSI), beban mutasi tumor (TMB) yang boleh meramalkan tindak balas terhadap imunoterapi.

Banyak kanser adalah "didorong oleh hormon atau endokrin" yang bermaksud bahawa kehadiran hormon tertentu dalam badan meningkatkan pertumbuhan kanser. Sebagai contoh, pada lelaki, karsinoma prostat didorong oleh testosteron yang dirembeskan oleh testis. Pada wanita, pertumbuhan sel kanser payudara mungkin meningkat dengan tahap estrogen yang tinggi dalam badan. Dalam pesakit sedemikian, kita boleh menggunakan ubat untuk mengurangkan tahap hormon atau menyekat tindakan hormon pada sel-sel kanser, untuk mengawal atau meningkatkan kadar penyembuhan kanser. Ubat-ubatan ini dipanggil terapi hormon.

Ia berguna dalam kanser prostat, kanser payudara, dalam ovari, kanser rahim dan kanser neuroendokrin.

Ia bergantung kepada jenis tindakan hormon yang disekat oleh terapi hormon. Kesan sampingan yang paling biasa adalah sakit tulang dan sendi, keletihan, perubahan dalam tahap lipid, osteoporosis, gejala menopaus seperti hot flushes, berpeluh malam, kekeringan faraj pada wanita.

Imunoterapi ialah penggunaan ubat-ubatan yang boleh mempotensikan atau meningkatkan tindak balas imun badan manusia terhadap sel-sel kanser dan mengakibatkan kematian sel-sel kanser. Ia terdiri daripada pelbagai jenis seperti perencat pusat pemeriksaan imun, vaksin kanser dsb.

Banyak kanser pada masa ini boleh dirawat dengan imunoterapi tetapi terdapat beberapa ujian yang perlu dilakukan yang boleh meramalkan tindak balas kepada imunoterapi seperti ujian PDL1, MSI dan TMB. Data yang paling berkesan telah dilihat dalam kanser. Imunoterapi telah diluluskan tanpa mengira jenis kanser jika pesakit mempunyai TMB dan MSI yang tinggi (ini dipanggil kelulusan agnostik kanser)

Kemoterapi dan imunoterapi mempunyai tempat tersendiri dalam pengurusan kanser. Mereka boleh digunakan secara bersendirian atau bersama-sama untuk merawat beberapa jenis kanser. Tidak semua kanser akan mendapat manfaat daripada imunoterapi atau kemoterapi. Rawatan perlu dibuat secara individu berdasarkan jenis kanser dan biomarker yang dinyatakan oleh sel-sel kanser.

Tetapi dalam sesetengah kanser seperti kanser paru-paru, telah dilihat bahawa apabila imunoterapi digunakan dalam pesakit terpilih dan dibandingkan dengan kemoterapi, imunoterapi lebih baik daripada kemoterapi dari segi tindak balas yang lebih baik dan profil kesan sampingan.

Kita semua adalah unik dan membawa maklumat genetik (DNA) yang berbeza dan begitu juga kanser yang menjejaskan individu. Setiap kanser didorong oleh faktor-faktor tertentu yang unik untuk kanser itu. Memahami lebih lanjut tentang asas biologi kanser dan pemacu genomik telah membantu kami dalam mendividukan terapi dan meningkatkan hasil untuk pesakit yang menghidap kanser lanjutan dan mengurangkan rawatan untuk pesakit yang menghidap kanser awal. Pendekatan sebelumnya "satu saiz muat untuk semua" tidak lagi relevan.

Ubat yang diperibadikan ialah menyesuaikan rawatan perubatan mengikut ciri-ciri individu setiap pesakit. Pendekatan ini dibangunkan berdasarkan penemuan saintifik dalam memahami bagaimana profil molekul dan genetik unik seseorang menjadikan mereka terdedah kepada kanser tertentu. Ia memisahkan orang kepada kumpulan yang berbeza—dengan keputusan perubatan, amalan, campur tangan dan/atau produk yang disesuaikan dengan pesakit individu berdasarkan tindak balas yang diramalkan atau risiko penyakit mereka.

Ini berguna kerana pengetahuan tentang profil genetik pesakit boleh membantu doktor memilih ubat atau rawatan yang betul dan mentadbirnya menggunakan dos atau rejimen yang betul.

Contoh ubat yang diperibadikan termasuk menggunakan terapi disasarkan untuk merawat jenis sel kanser tertentu, seperti sel kanser payudara positif HER2, atau menggunakan DNA tumor yang beredar untuk mengesan pemandu genomik untuk membantu merawat pesakit (biopsi cecair).

Perubatan ramalan adalah satu cabang perubatan yang bertujuan untuk mengenal pasti pesakit yang berisiko mendapat penyakit, dengan itu membolehkan sama ada pencegahan atau rawatan awal penyakit tersebut. Sama ada analisis tunggal atau lebih biasa berbilang digunakan untuk mengenal pasti penanda kecenderungan masa hadapan kepada penyakit.

Meramalkan kebarangkalian penyakit dan memulakan langkah pencegahan untuk mencegah penyakit sama sekali atau mengurangkan kesannya dengan ketara, adalah bermanfaat kepada pesakit. Terdapat metodologi ramalan yang berbeza, termasuk sitomik, proteomik dan genomik. Tetapi cara paling asas untuk meramalkan penyakit masa depan adalah berdasarkan genetik.

Proteomik dan sitomik membenarkan pengesanan awal, tetapi mereka mengesan penanda biologi yang wujud kerana penyakit telah pun bermula. Ujian genetik yang komprehensif, sebaliknya, membolehkan anggaran risiko penyakit, bertahun-tahun hingga dekad Terapi gen menggantikan gen yang rosak dengan yang sihat, menambah gen baharu untuk membantu tubuh melawan atau merawat penyakit.

Perubatan ramalan juga digunakan pada penanda tertentu dalam sel kanser yang boleh meramalkan tindak balas terhadap rawatan, contohnya, pesakit dengan kanser payudara positif reseptor estrogen berkemungkinan besar bertindak balas terhadap terapi endokrin.

Ubat ketepatan ialah pendekatan baru untuk rawatan dan pencegahan penyakit yang mengambil kira kebolehubahan individu dalam gen, persekitaran dan gaya hidup bagi setiap orang. Pendekatan ini membolehkan doktor dan penyelidik meramalkan dengan lebih tepat strategi rawatan dan pencegahan untuk penyakit tertentu yang akan berfungsi dalam kumpulan orang yang mana. Ia berbeza dengan pendekatan satu saiz untuk semua, di mana strategi rawatan dan pencegahan penyakit dibangunkan untuk orang biasa, dengan kurang pertimbangan untuk perbezaan antara individu.

Ubat yang diperibadikan merujuk kepada pendekatan kepada pesakit yang menganggap solekan genetik mereka tetapi dengan memberi perhatian kepada keutamaan, kepercayaan, sikap, pengetahuan dan konteks sosial mereka, manakala perubatan ketepatan menerangkan model untuk penyampaian penjagaan kesihatan yang sangat bergantung pada data, analitik dan maklumat.

Perubatan peribadi ialah istilah lama yang digunakan untuk mentakrifkan pendekatan yang kini dipanggil perubatan ketepatan dan dalam banyak keadaan, digunakan secara bergantian dengan ubat ketepatan.

Perubatan ketepatan melibatkan pengenalpastian molekul tertentu atau perubahan genetik dalam kanser tertentu yang kemudiannya boleh digunakan untuk pencegahan, diagnosis, pemantauan rawatan dll. Ini melibatkan teknologi yang lebih tinggi untuk diagnostik genetik dan molekul dan juga melibatkan bioinformatik untuk analisis dan tafsiran data.

Contoh ialah gen BRCA dalam kanser payudara. Kehadiran gen BRCA boleh dilakukan sebelum individu itu menghidap sebarang kanser. Mengalami mutasi BRCA meningkatkan risiko wanita menghidap kanser payudara dan ovari sebanyak 50-60% dan oleh itu, jika dikesan, rawatan pencegahan boleh dijalankan (pembedahan, ubat-ubatan, protokol susulan). Selain itu, jika pesakit menghidap kanser positif mutasi BRCA seperti kanser ovari, payudara atau pankreas, ubat yang lebih baru seperti olaparib boleh digunakan untuk rawatan.

Terdapat pelbagai ujian yang diperlukan sebagai sebahagian daripada perubatan ketepatan dan ia boleh mahal bergantung pada ujian. Pada masa ini, terdapat pelbagai platform yang menawarkan ujian pada kos yang lebih rendah. Ubat atau ubat ketepatan juga bergantung pada ubat individu yang kebanyakannya mempunyai versi generik yang menjadikan ubat mampu milik kepada sebahagian besar pesakit.

Perubatan ketepatan mempunyai kesan sampingan yang lebih rendah daripada kemoterapi konvensional kerana ia direka untuk menyasarkan sel kanser dan bukannya sel normal.

Petunjuk utama perubatan ketepatan adalah dalam tetapan kanser kuratif dan lanjutan. Mereka telah merevolusikan rawatan banyak kanser yang paling biasa kanser payudara, kulit dan paru-paru. Mereka telah meningkatkan kelangsungan hidup pesakit dan mengurangkan kesan sampingan berkaitan rawatan yang disebabkan oleh pesakit akibat kemoterapi konvensional.

Terapi gen adalah sebahagian daripada perubatan ketepatan dan merupakan teknik eksperimen yang menggunakan gen untuk merawat atau mencegah penyakit. Pada masa hadapan, teknik ini mungkin membenarkan doktor merawat gangguan dengan memasukkan gen ke dalam sel pesakit dan bukannya menggunakan ubat atau pembedahan. Ia memberi tumpuan kepada penggunaan penghantaran terapeutik asid nukleik ke dalam sel pesakit sebagai ubat untuk merawat penyakit.

Terapi gen menggantikan gen yang rosak dengan yang sihat, menambah gen baru untuk membantu badan melawan atau merawat penyakit.

Dalam kanser, gen baru dimasukkan ke dalam sel kanser atau tisu sekeliling untuk menyebabkan kematian sel atau melambatkan pertumbuhan kanser. Teknik rawatan ini sangat fleksibel, dan pelbagai gen dan vektor sedang digunakan dalam ujian klinikal.

Ujian genetik ialah sejenis ujian perubatan yang mengenal pasti perubahan dalam kromosom, gen, atau protein. Keputusan ujian genetik boleh mengesahkan atau menolak keadaan genetik yang disyaki atau membantu menentukan peluang seseorang untuk mengembangkan atau menyebarkan gangguan genetik. Lebih daripada 1,000 ujian genetik sedang digunakan, dan lebih banyak lagi sedang dibangunkan. Ujian genetik ramalan ialah jenis ujian yang digunakan untuk mencari mutasi gen yang diwarisi yang mungkin meletakkan seseorang berisiko lebih tinggi untuk mendapat jenis kanser tertentu contohnya BRCA1 dan BRCA2, PALB2, p53 dsb.

Ujian genetik dilakukan atas sebab yang berbeza:

Ujian diagnostik, Ujian pra-simptomatik dan ramalan, Ujian pembawa, Farmakogenetik, Ujian Pranatal, Pemeriksaan bayi baru lahir, Ujian diagnosis genetik praimplantasi (PGD), garis germa (genetik, apa yang dilahirkan oleh seseorang) dan somatik (berkembang dan perubahan dalam sel kanser dari semasa ke semasa. ) ujian.

Ujian genetik molekul, ujian genetik kromosom dan ujian genetik biokimia adalah pelbagai jenis ujian genetik yang digunakan dalam amalan klinikal.

Secara umum, orang yang berisiko mendapat gen kanser yang diwarisi mempunyai satu atau lebih ahli keluarga darjah pertama atau kedua yang didiagnosis dengan:

• Kanser sebelum umur 50 tahun
• Kanser jenis yang sama
• Dua atau lebih kanser yang berbeza
• Kanser yang jarang berlaku, seperti kanser payudara lelaki atau sarkoma

Kaunseling genetik adalah komponen penting dalam ujian genetik germline dan harus dipertimbangkan sebelum melakukan ujian.

Diagnostik molekul adalah sebahagian daripada perubatan makmal, yang bergantung pada pengesanan molekul biologi individu.
Indikasi:

• Pengenalpastian pesakit kanser keturunan dan kini menjadi amalan rutin
• Terdapat beberapa ujian yang membantu untuk memilih rawatan yang paling berkesan berdasarkan ciri molekul tisu tumor atau beberapa parameter biologi kanser yang lain.

Domain utama di mana diagnostik Molekul berguna ialah

• Sindrom kanser keturunan seperti sindrom Li Fraumeni
• Kanser kolorektal bukan poliposis keturunan (HNPCC) dsb
• Penanda molekul untuk pilihan rawatan kanser
• Biopsi cecair (DNA tumor yang beredar)
• Diagnosis kanser tapak utama yang tidak diketahui
• Pengurusan sejumlah besar data bioperubatan