Cirurxía de substitución de xeonllo: tipos, custo, indicacións, preparación, riscos e recuperación

Que é a cirurxía de reemplazo de xeonllos?

A cirurxía de substitución de xeonllo, tamén coñecida como artroplastia de xeonllo, é un procedemento médico no que se substitúe unha articulación de xeonllo danada ou desgastada por un implante artificial. Este procedemento recoméndase normalmente para persoas que sofren de dor intensa no xeonllo e mobilidade reducida debido a afeccións como a osteoartrite, a artrite reumatoide ou lesións traumáticas.

O obxectivo da prótese de xeonllo é aliviar a dor, mellorar a función articular e mellorar a calidade de vida. Durante o procedemento, o cirurxián elimina as superficies danadas da articulación do xeonllo e substitúeas por compoñentes metálicos e plásticos que reproducen o movemento natural do xeonllo. A cirurxía pode ser parcial ou total, dependendo da extensión do dano articular.

A cirurxía de substitución de xeonllo considérase cando os tratamentos non cirúrxicos, como medicamentos, inxeccións, fisioterapia ou modificacións no estilo de vida, non proporcionan alivio. É unha solución moi eficaz que axudou a millóns de persoas a recuperar a mobilidade e a vivir vidas máis activas.

Por que se realiza a cirurxía de substitución de xeonllo?

A cirurxía de substitución de xeonllo realízase para aliviar a dor crónica de xeonllo, mellorar a función articular e restaurar a capacidade de realizar tarefas cotiás como camiñar, subir escaleiras ou levantarse dunha cadeira. Normalmente recoméndase cando o dano no xeonllo se agrava e xa non responde a tratamentos non cirúrxicos como medicamentos, inxeccións de esteroides, fisioterapia ou cambios no estilo de vida.

Esta cirurxía non só trata de reducir a dor, senón de restaurar a independencia, a mobilidade e a calidade de vida en xeral. Para moitos pacientes, ofrece a oportunidade de retomar as súas afeccións, o traballo ou as actividades familiares que se lles volveran demasiado difíciles debido a problemas nas articulacións.

Condicións comúns que levan á cirurxía de substitución de xeonllo

Varias afeccións subxacentes poden danar a articulación do xeonllo ata o punto de que sexa necesaria a cirurxía:

• Osteoartritis:
  Osteoartritis é o motivo máis común para a substitución de xeonllo. A osteoartrite é unha afección articular dexenerativa na que a cartilaxe protectora se desgasta co tempo. A medida que a cartilaxe se erosiona, os ósos comezan a fregarse entre si, causando dor, inchazo, rixidez e mobilidade reducida. É máis común en adultos maiores, pero tamén pode afectar a persoas máis novas debido á obesidade ou a traumatismos articulares.
• Artrite reumatoide:
   Un trastorno autoinmune no que o sistema inmunitario ataca por erro o revestimento sinovial da articulación do xeonllo. A inflamación crónica resultante pode destruír a cartilaxe e o óso, causando dor, deformidade e inestabilidade articular. Se os medicamentos non conseguen controlar os síntomas, pode ser necesaria unha cirurxía para restaurar a función.
• Artrite postraumática:
   Isto desenvólvese despois de lesións importantes no xeonllo, como fracturas, roturas de ligamentos ou danos no menisco. Estas lesións poden alterar a mecánica articular e causar un desgaste prematuro da cartilaxe, o que leva a dor e rixidez crónicas.
• Deformidades do xeonllo:
   Condicións como patas de arco (deformidade en varo) ou xeonllos en valgo exercen unha tensión anormal na articulación do xeonllo, o que acelera o dano articular. A prótese de xeonllo pode corrixir problemas de aliñamento e aliviar os síntomas asociados.
• Dor intensa e persistente:
   A dor constante, especialmente unha que persiste mesmo mentres se descansa ou se dorme, é unha forte indicación para a cirurxía, especialmente cando afecta á capacidade de realizar tarefas sinxelas como camiñar ou estar de pé durante períodos prolongados.
• Perda de mobilidade ou función articular:
   Se o xeonllo se volve tan ríxido, débil ou inestable que limita o movemento ou require unha axuda para camiñar, unha prótese de xeonllo pode restaurar a estabilidade e mellorar a súa capacidade para realizar actividades rutineiras de forma independente.
• Calidade de vida reducida:
   Moitas persoas buscan cirurxía cando os problemas de xeonllo interfiren coa súa vida persoal e social, xa sexa xogando cos netos, facendo xardinaría, traballando ou viaxando. Cando os problemas nas articulacións limitan o estilo de vida e o benestar, a cirurxía pode ser unha opción que lles cambia a vida.
   

Cando se recomenda a cirurxía de substitución de xeonllo? 

Os médicos adoitan recomendar unha cirurxía de substitución de xeonllo cando:

• Tes unha dor intensa no xeonllo que che limita as actividades diarias como camiñar, subir escaleiras ou mesmo levantarte da cama.
• Experimentas inchazo ou rixidez persistente que non mellora con tratamentos conservadores.
• O teu xeonllo ten unha deformidade ou desalineamento visible que afecta a forma en que camiñas ou te mantés de pé.
• Os tratamentos non cirúrxicos, como a fisioterapia, os medicamentos, as inxeccións de esteroides ou a perda de peso, non lograron proporcionar un alivio duradeiro.
• O teu sono ou benestar mental vense afectados pola dor crónica ou a mobilidade limitada.

Unha intervención cirúrxica oportuna pode axudar a previr un maior deterioro das articulacións e mellorar significativamente a mobilidade e a calidade de vida.
 

Cando non se recomenda a cirurxía de substitución de xeonllo?

Aínda que a substitución de xeonllo é segura e eficaz para moitos pacientes, certas condicións poden facer que a cirurxía sexa inadecuada ou máis arriscada. As contraindicacións inclúen:

• Infeccións activas:
  Calquera infección no corpo, especialmente arredor da articulación do xeonllo, debe tratarse completamente antes de considerar a cirurxía. Implantar unha prótese nunha zona infectada pode provocar complicacións graves.
   
• Enfermidades crónicas non controladas:
  Unha diabetes mal controlada, unha cardiopatía avanzada ou afeccións pulmonares graves poden aumentar os riscos cirúrxicos e de recuperación.
   
• Obesidade mórbida:
  O peso corporal excesivo exerce unha tensión adicional sobre a articulación do xeonllo e a prótese, o que aumenta o risco de fracaso do implante, retardo na cicatrización de feridas ou infeccións.
   
• Enfermidade vascular periférica grave:
  Unha mala circulación sanguínea nas pernas pode afectar a cicatrización das feridas e aumentar o risco de complicacións despois da cirurxía.
   
• Trastornos neurolóxicos:
  Condicións como Enfermidade de Parkinson, golpeou esclerose múltiple pode afectar a coordinación, o control muscular ou os resultados da rehabilitación, o que reduce a eficacia da cirurxía.
   
• Alerxias aos materiais dos implantes:
  En raras ocasións, os pacientes poden ter hipersensibilidade a materiais como o níquel, o cobalto ou o cromo empregados nos compoñentes protésicos. Probas de alerxia pode aconsellarse antes da cirurxía en casos sospeitosos.
   
• Incapacidade para cumprir coa rehabilitación:
  Unha recuperación exitosa require fisioterapia e participación activa. Os pacientes con problemas cognitivos, falta de motivación ou incapacidade para seguir instrucións poden non acadar os resultados desexados.
   
• Esperanza de vida limitada ou enfermidade terminal:
  Nos casos nos que a saúde xeral é deficiente e é improbable que o beneficio da cirurxía supere os riscos, a prótese de xeonllo pode non ser apropiada.
   

Tipos de cirurxía de reemplazo de xeonllos

A cirurxía de substitución de xeonllo non é un procedemento único. Dependendo da extensión do dano articular, a idade do paciente, o nivel de actividade e o estado de saúde xeral, existen diferentes tipos de cirurxías de substitución de xeonllo. Cada tipo ten como obxectivo restaurar a función do xeonllo e aliviar a dor, preservando ao mesmo tempo a maior cantidade posible de tecido san.

1. Substitución total de xeonllo (RTG)

Este é o tipo de cirurxía de substitución de xeonllo máis común e amplamente realizada. Nunha substitución total de xeonllo, o cirurxián extirpa toda a articulación danada do xeonllo e substitúea por compoñentes artificiais feitos de metal e plástico duradeiro. Este procedemento adoita recomendarse cando artrite ou unha lesión danou gravemente toda a articulación do xeonllo, causando dor significativa e problemas de mobilidade.

• Apto para pacientes con problemas graves participar or artrite reumatoide.
• Mellora a aliñación e a estabilidade xerais do xeonllo.
• Normalmente ofrece un alivio duradeiro e unha mellor función.

2. Substitución parcial de xeonllo (PKR)

Tamén chamada prótese unicompartimental de xeonllo, esta cirurxía céntrase só na parte do xeonllo que está danada. En lugar de substituír toda a articulación, só se reconstrue o compartimento afectado (xa sexa o interno (medial), o externo (lateral) ou a rótula (patelofemoral) cun implante. Este procedemento preserva o óso, a cartilaxe e os ligamentos sans, o que leva a un movemento máis natural do xeonllo.

• Mellor para pacientes con estadio inicial artrite limitado a un compartimento.
• Incisión máis pequena, recuperación máis rápida e menos dor en comparación coa prótese total de xeonllo.
• Non é axeitado para pacientes con danos articulares xeneralizados.

3. Substitución bilateral de xeonllo

Esta opción implica a substitución de ambos os xeonllos durante a mesma cirurxía (substitución bilateral simultánea) ou en dúas cirurxías separadas con semanas ou meses de diferenza (substitución bilateral por etapas). Normalmente é a escollida por pacientes con lesións graves artrite que afectan a ambos os xeonllos e que queren reducir o tempo de recuperación total.

• Pode mellorar a mobilidade de ambos os xeonllos rapidamente.
• Require un plan de rehabilitación máis intensivo.
• Risco cirúrxico lixeiramente maior, polo que é esencial unha avaliación preoperatoria exhaustiva.

4. Reposición de xeonllo

Ás veces, o implante inicial de xeonllo pode desgastarse, afrouxarse ​​ou infectarse anos despois da cirurxía. Nestes casos, realízase unha prótese de xeonllo de revisión para retirar a prótese antiga e substituíla por unha nova. Esta cirurxía é máis complexa debido ao tecido cicatricial, á perda ósea e á necesidade de implantes especializados.

• Normalmente necesítase entre 15 e 20 anos despois da substitución orixinal.
• Cirurxía e tempo de recuperación máis longos en comparación coa prótese primaria de xeonllo.
• O éxito depende da calidade ósea e da saúde xeral.

5. Substitución total de xeonllo na gardería Fast Track

Reemplazo total de xeonllo da gardería Fast Track é a abordaxe moderna que se centra na recuperación acelerada. Os pacientes comezan a camiñar ás poucas horas da cirurxía e adoitan recibir a alta entre 24 e 48 horas. Implica un manexo avanzado da dor, técnicas minimamente invasivas e mobilización temperá.

• Ideal para pacientes con boa saúde e apoio no fogar.
• Reduce a estancia hospitalaria e os custos ata nun 30 %.
• Respaldado por protocolos de recuperación mellorados e telerehabilitación.

6. Substitución total de xeonllo subvasto minimamente invasiva

No Reemplazo total de xeonllo subvastus mínimamente invasivo Na técnica de preservación muscular, o cirurxián accede á articulación do xeonllo pasando por debaixo do músculo cuadríceps (subvasto), evitando cortalo. Isto resulta en menos dor posoperatoria e unha recuperación funcional máis rápida.

• Apto para pacientes que buscan unha reincorporación máis rápida ás actividades normais.
• Incisión máis curta e menos traumatismo nos tecidos brandos.
• Require experiencia e unha selección coidadosa dos pacientes.

7. Substitución total de xeonllo de cerámica (TKR cerámica)

In Substitución total de xeonllo de cerámica, utilízanse compoñentes cerámicos en lugar dos implantes metálicos tradicionais. A cerámica é biocompatible e menos propensa a causar reaccións alérxicas ou sensibilidade aos metais.

• Beneficioso para pacientes con alerxia a metais.
• Ofrece unha excelente resistencia ao desgaste e lonxevidade.
• Pode ser lixeiramente máis caro que os implantes convencionais.

Como prepararse para a cirurxía de substitución de xeonllo

Unha preparación axeitada antes da cirurxía de substitución de xeonllo pode marcar unha diferenza significativa no resultado cirúrxico e na velocidade da recuperación. Aquí tes unha guía completa para axudarche a prepararte:

1. Avaliación e probas médicas

O seu cirurxián e o seu equipo sanitario realizarán unha avaliación médica completa para garantir que estea apto para a cirurxía. Isto normalmente inclúe:

• Análises de sangue para comprobar se anemia, infeccións e estado de saúde xeral.
• Electrocardiograma (ECG) para avaliar a saúde cardíaca.
• Radiografías de tórax para comprobar o estado dos pulmóns.
• Radiografías de xeonllo or MRI para avaliar o alcance do dano articular.
• Revisión do seu historial médico, incluíndo enfermidades crónicas como diabetes ou hipertensión.

Calquera condición subxacente será tratada antes de programar a cirurxía para reducir as complicacións.

2. Revisión de medicamentos

Informe o seu cirurxián sobre todos os medicamentos con receita, medicamentos sen receita, vitaminas e suplementos de herbas que toma regularmente. Certos medicamentos, especialmente os anticoagulantes (como a aspirina, a warfarina) e algúns antiinflamatorios, poden ter que deixar de tomar varios días antes da cirurxía para reducir o risco de hemorraxia. Siga sempre atentamente as instrucións do seu médico.

3. Exercicios previos á cirurxía

Desenvolver forza antes da cirurxía axuda aos músculos a soportar a nova articulación e acelera a rehabilitación. Céntrate en:

• Exercicios de fortalecemento de cuádriceps (por exemplo, elevación de pernas rectas).
• Estiramentos e fortalecemento dos isquiotibiais.
• Actividades de baixo impacto como camiñar ou nadar se se aconsella.

Pode recomendarse fisioterapia antes da operación para maximizar a función do xeonllo.

4. Preparación do fogar e modificacións de seguridade

Crea un ambiente seguro e cómodo na casa para apoiar a túa recuperación:

• Instala dispositivos de asistencia como un asento de inodoro elevado, unha cadeira de ducha e pasamáns nas escaleiras ou no baño
• Coloca cadeiras con coxíns e repousabrazos firmes para sentarte e poñerte de pé comodamente.
• Elimina as alfombras soltas, os obxectos desordenados e os cordóns que poidan causar caídas.
• Organiza o teu espazo vital de xeito que os obxectos esenciais sexan facilmente accesibles sen ter que dobrarte ou estirarte demasiado.

Tamén é beneficioso conseguir axuda de familiares ou amigos durante as primeiras semanas.

5. Axustes de estilo de vida

Certos hábitos poden afectar os resultados da cirurxía:

• Deixar de fumar polo menos varias semanas antes da cirurxía para mellorar o fluxo sanguíneo e a curación.
• Limite ou evite o consumo de alcol, xa que pode interferir coa anestesia e a recuperación.
• Manteña unha dieta equilibrada para apoiar o seu sistema inmunitario e a reparación dos tecidos.

6. Preparación mental e emocional

Entende o que podes esperar durante e despois da cirurxía para reducir a ansiedade:

• Fala co teu cirurxián sobre o procedemento cirúrxico, os riscos, os beneficios e o prazo de recuperación.
• Coñece o tratamento da dor posoperatoria e os plans de rehabilitación.
• Únete a grupos de apoio ou fala con pacientes que se someteron a unha prótese de xeonllo.
• Prepárate para limitacións temporais na mobilidade e nas actividades.

Estar preparado mentalmente axuda coa motivación e a adherencia ao teu programa de recuperación.

 

Cirurxía de substitución de xeonllo: procedemento paso a paso

Antes da cirurxía: preparación

• Ingreso hospitalario: Ingresarás no hospital o día da cirurxía ou antes, dependendo da túa condición.
• O xaxún: Indicaránselle que non coma nin beba durante varias horas antes da cirurxía para reducir o risco de complicacións durante a anestesia.
• Anestesia: O anestesista administrará anestesia, que normalmente é anestesia xeral (na que o paciente está completamente durmido) ou anestesia raquídea (adormece a metade inferior do corpo).
• Esterilización: A zona cirúrxica arredor do xeonllo limparase e esterilizarase a fondo para evitar infeccións.

Durante a cirurxía: o procedemento

• Incisión: O cirurxián fai unha incisión, normalmente duns 6 a 10 polgadas de longo, sobre a parte dianteira do xeonllo para acceder á articulación.
• Eliminación de tecido danado: A cartilaxe e as superficies óseas danadas do fémur (óso da coxa), da tibia (óso da canela) e, ás veces, da rótula (rótula) extirpanse coidadosamente.
• Preparación ósea: Os extremos do fémur e da tibia teñen unha forma precisa para axustarse aos novos compoñentes artificiais.
• Colocación de implantes: Implántanse compoñentes artificiais feitos de metal e plástico duradeiro para substituír as superficies articulares danadas.
• Probas de aliñamento e movemento: O cirurxián move o xeonllo polo seu rango de movemento para garantir que o implante se axuste correctamente e funcione sen problemas.
• Peche da incisión: A incisión péchase con puntos ou grapas cirúrxicas e aplícase un apósito estéril.

Despois da cirurxía: comeza a recuperación

• Sala de recuperación: Será trasladado a unha sala de recuperación onde se monitorizarán de preto os signos vitais.
• Medicamentos: Adminístranse analxésicos, antibióticos para previr infeccións e anticoagulantes para reducir o risco de coágulos.
• Terapia Física: A rehabilitación adoita comezar dentro de 24 horas, centrándose en exercicios suaves para mellorar o movemento e a forza do xeonllo.
• Estancia hospitalaria: A cirurxía completa adoita durar entre 1 e 2 horas. A maioría dos pacientes permanecen no hospital de 2 a 4 días para garantir unha recuperación estable antes da alta.

Riscos e complicacións da cirurxía de substitución de xeonllo

Aínda que a cirurxía de substitución de xeonllo é moi eficaz para aliviar a dor e restaurar a función en pacientes con danos articulares graves, como calquera procedemento cirúrxico importante, conleva riscos e complicacións potenciais. Comprender estes riscos pode axudar aos pacientes a tomar decisións informadas e a tomar medidas proactivas para unha recuperación sen problemas.

Riscos comúns (normalmente temporais e manexables)

1. Inchazo, hematomas e dor arredor do xeonllo
   Estes síntomas son frecuentes inmediatamente despois da cirurxía e forman parte do proceso de curación normal. A dor adoita controlarse con medicamentos receitados e a inflamación pódese minimizar coa elevación, bolsas de xeo e medias de compresión.
2. Coágulos de sangue (Trombose venosa profunda - TVP)
   Sangue cgran cantidade poden formarse nas veas profundas da perna despois da cirurxía, especialmente no período de recuperación inicial. Para reducir este risco, os médicos adoitan prescribir anticoagulantes e fomentar o movemento temperán ou o uso de dispositivos de compresión pneumáticos.
3. Infección no lugar da incisión
   As infeccións poden producirse externamente (superficiais) ou internamente (infeccións profundas preto da articulación). As infeccións superficiais trátanse con antibióticos, mentres que as infeccións profundas poden requirir intervención cirúrxica para limpar ou substituír o implante.
4. Rixidez temporal ou dificultade para mover o xeonllo
   A rixidez posquirúrxica é común, especialmente se se atrasan os exercicios de rehabilitación. Cumprir un programa estruturado de fisioterapia é esencial para recuperar a flexibilidade e a mobilidade articular.
    

Riscos raros pero graves

1. Afloxamento ou desgaste do implante co paso do tempo
   Aínda que os implantes modernos están deseñados para durar entre 15 e 20 anos ou máis, poden afrouxarse ​​ou desgastarse gradualmente, especialmente en persoas moi activas. Isto pode requirir cirurxía de revisión.
2. Dano ao nervio ou aos vasos sanguíneos
   En casos raros, os nervios ou vasos sanguíneos circundantes poden resultar lesionados durante a cirurxía, o que pode provocar entumecemento, formigueo ou debilidade. A maioría dos casos resólvense co tempo, pero os danos graves poden precisar tratamento adicional.
3. Reacción alérxica aos compoñentes metálicos
   Algúns pacientes poden ter hipersensibilidade a metais como o níquel, o cobalto ou o cromo que se usan nos implantes. As persoas con alerxias coñecidas a metais deben informar ao seu cirurxián con antelación, xa que hai implantes hipoalerxénicos dispoñibles.
4. Dor persistente ou inestabilidade articular
   A pesar da cirurxía exitosa, unha pequena porcentaxe de pacientes pode seguir experimentando dor ou unha sensación de inestabilidade na articulación. Isto podería deberse a unha mala aliñación do implante, problemas nos tecidos brandos ou artrite non resolta nas articulacións circundantes.

Outras posibles complicacións

• Cicatrices e decoloración da pel
  As cicatrices posquirúrxicas son normais, pero algunhas poden sobresaír ou escurecer. As técnicas axeitadas de coidado das feridas e tratamento das cicatrices poden axudar a mellorar o seu aspecto.
• Rixidez articular debido ao tecido cicatricial (artrofibrose)
  O exceso de tecido cicatricial pode limitar o movemento. Nalgúns casos, pode ser necesario un procedemento chamado "manipulación baixo anestesia" para mellorar o rango de movemento.
• Reaccións relacionadas coa anestesia
   As reaccións á anestesia xeral ou raquídea, aínda que raras, poden incluír náuseas, dificultades respiratorias ou cambios na frecuencia cardíaca ou na presión arterial.

Como reducir os riscos

• Escolle un cirurxián ortopédico cualificado e con experiencia.
• Siga todas as instrucións preoperatorias, incluída a interrupción de certos medicamentos.
• Usa dispositivos de asistencia e camiña con apoio para evitar caídas.
• Manter unha dieta saudable e un nivel de hidratación para promover a curación.
• Asiste a todas as revisións posteriores á cirurxía e cínguete ao teu plan de rehabilitación.

A detección precoz e a intervención médica inmediata poden mellorar moito os resultados e reducir a probabilidade de complicacións a longo prazo. Informe sempre ao seu profesional sanitario de inmediato sobre calquera síntoma inusual, como vermelhidão, calor, aumento da dor ou febre.

Recuperación despois da cirurxía de substitución de xeonllo

O tempo de recuperación para a substitución do xeonllo varía segundo a persoa, pero xeralmente segue esta liña temporal:

Semana 1-2:

• Comeza cunha deambulación asistida cun andador.
• Exercicios suaves de flexión e estiramento de xeonllos.
• A dor e a inflamación son comúns pero manexables con medicamentos.

Semana 3-6:

• Camiñar longas distancias con menos apoio.
• Retomando algunhas actividades domésticas.
• Fisioterapia continuada para recuperar o rango de movemento.

Semana 6-12:

• A maioría dos pacientes retoman a condución e as actividades lixeiras.
• As mellores posicións para sentarse inclúen cadeiras con respaldo recto e cos pés apoiados no chan.
• Evita axeonllarte, correr ou facer exercicios de alto impacto.

Despois de 3 a 6 meses:

• Melloras importantes en forza e mobilidade.
• Algúns pacientes aínda poden sentir rixidez ocasional.
• A recuperación completa pode levar ata 12 meses.

O tempo de recuperación para pacientes anciáns pode ser lixeiramente maior e adoitan recomendarse programas de rehabilitación personalizados.

Beneficios da cirurxía de reemplazo de xeonllos

A cirurxía de substitución de xeonllo pode cambiar a vida, especialmente para as persoas que padecen dor intensa no xeonllo ou mobilidade limitada. O procedemento ofrece varios beneficios importantes que melloran significativamente tanto a función física como a calidade de vida en xeral:

Alivio da dor

Un dos beneficios máis inmediatos e perceptibles é o alivio da dor crónica de xeonllo. A maioría dos pacientes experimentan unha redución significativa da dor e, en moitos casos, a incomodidade desaparece por completo. Isto permite un estilo de vida máis cómodo e activo, libre da dependencia constante de analxésicos.

Mobilidade e función melloradas

Despois da recuperación, os pacientes adoitan ser capaces de camiñar con máis comodidade, subir escaleiras con menos dificultade e realizar actividades cotiás que antes eran dolorosas ou imposibles. Tarefas como estar de pé durante longos períodos de tempo, levantarse dunha cadeira ou mesmo dar un paseo tranquilo fanse máis fáciles e menos cansadoras.

Mellora da calidade de vida

Vivir sen dor e con mellor mobilidade significa que os pacientes poden volver ás súas afeccións, eventos sociais e mesmo a deportes lixeiros ou rutinas de exercicio. Moitos afirman sentirse máis independentes e seguros nos seus movementos, o que contribúe en gran medida ao benestar mental e á saúde emocional.

Corrección de deformidades articulares

Nos casos nos que a articulación do xeonllo está desalineada, como por exemplo pernas arqueadas ou afeccións de xeonllos convulsos: a cirurxía de substitución do xeonllo pode axudar a endereitar a perna e restaurar o aliñamento axeitado. Isto non só mellora a función, senón que tamén axuda a previr un maior desgaste das articulacións ou problemas de costas e cadeira causados ​​por unha mala postura.

Resultados de longa duración

Os implantes de xeonllo modernos están feitos de materiais duradeiros como o titanio ou o cobalto-cromo e están deseñados para soportar anos de uso diario. Co coidado axeitado e a modificación da actividade, estes implantes poden durar. De 15 a 20 anos ou máis, o que reduce a probabilidade de precisar outra cirurxía nun futuro próximo.

Durmir mellorado

Moitos pacientes con dor crónica de xeonllo experimentan dificultades para durmir debido ás molestias. Despois dunha cirurxía de substitución de xeonllo, a medida que a dor diminúe, a calidade do sono adoita mellorar, o que contribúe a unha mellor saúde xeral e a unha recuperación máis rápida.

 

 

Cirurxía de substitución de xeonllo vs. artroscopia

Tanto a cirurxía de substitución de xeonllo como a artroscopia utilízanse para tratar problemas na articulación do xeonllo, pero difiren significativamente en canto á súa finalidade, invasividade e eficacia. A táboa seguinte destaca as principais diferenzas:

 

Custo da cirurxía de reemplazo de xeonllos na India

O custo dunha cirurxía de substitución de xeonllo na India varía segundo factores como a cidade, o hospital e o tipo de implante utilizado. De media, un único procedemento de substitución de xeonllo custa entre 2,00,000 3,50,000 e 4,00,000 7,00,000 rupias, mentres que unha substitución bilateral de xeonllo (ambos os xeonllos) adoita oscilar entre XNUMX XNUMX e XNUMX XNUMX rupias.

Isto adoita incluír hospitalización, cirurxía, anestesia e fisioterapia.

Para coñecer o custo exacto, póñase en contacto co seu Apollo Hospitals máis próximo. A substitución de xeonllo nos Apollo Hospitals India ofrece un aforro de custos significativo en comparación cos países occidentais con citas inmediatas e mellores tempos de recuperación. Explore opcións accesibles de substitución de xeonllo na India con esta guía esencial para pacientes e coidadores.

 

Preguntas máis frecuentes

Preguntas frecuentes sobre a cirurxía de substitución de xeonllo

1. É dolorosa a cirurxía de substitución de xeonllo?
A cirurxía de substitución de xeonllo pode causar dor temporal durante a recuperación, pero trátase dun tratamento que se controla ben con medicamentos. Co tempo, a cirurxía reduce significativamente a dor crónica de xeonllo e mellora a mobilidade, especialmente cando se realiza en centros especializados como os hospitais Apollo.

2. Canto tempo se tarda en camiñar despois dunha cirurxía de substitución de xeonllo?
A maioría dos pacientes comezan a camiñar cun andador ou con muletas entre 24 e 48 horas despois da cirurxía. Normalmente, retómanse a camiñada independente entre 4 e 6 semanas, dependendo da fisioterapia e do progreso da recuperación.

3. Canto tempo durará o meu implante de substitución de xeonllo?
Os implantes modernos de substitución de xeonllo adoitan durar entre 15 e 20 anos ou máis. A lonxevidade depende do peso, do nivel de actividade, do tipo de implante e do cumprimento das instrucións de coidados posoperatorios.

4. Cal é o tempo de recuperación típico despois dunha cirurxía de substitución de xeonllo?
A maioría dos pacientes retoman as actividades diarias nun prazo de 6 a 8 semanas. A recuperación completa e a función articular óptima poden levar de 3 a 6 meses ou máis, especialmente para pacientes de idade avanzada ou aqueles con problemas de saúde subxacentes.

5. Cales son os riscos ou as complicacións da cirurxía de substitución de xeonllo?
As complicacións son raras, pero poden incluír infeccións, coágulos de sangue, rixidez ou afrouxamento do implante. Escoller cirurxiáns con experiencia nos hospitais Apollo axuda a minimizar estes riscos.

6. É segura a prótese de xeonllo para pacientes de idade avanzada?
Si, a prótese de xeonllo é segura para pacientes maiores cunha avaliación e coidados médicos axeitados. Apollo Hospitals ofrece coidados ortopédicos xeriátricos completos adaptados ás persoas maiores.

7. Cal é o papel da dieta antes e despois da cirurxía de prótese de xeonllo?
Unha dieta equilibrada rica en proteínas, calcio e vitaminas axuda a preparar o corpo para a cirurxía e acelera a curación. Despois dunha cirurxía de prótese de xeonllo, a hidratación e os alimentos ricos en nutrientes favorecen a reparación dos tecidos e fortalecen os ósos.

8. Poden as persoas con diabetes someterse a unha cirurxía de prótese de xeonllo?
Si, as persoas con diabetes poden someterse a unha cirurxía de prótese de xeonllo. Non obstante, o azucre no sangue debe estar ben controlado antes e despois da cirurxía para reducir o risco de infeccións e garantir unha curación axeitada.

9. É axeitada a cirurxía de prótese de xeonllo para pacientes obesos?
Si, pero os pacientes con obesidade poden enfrontarse a riscos maiores durante a cirurxía. A miúdo recoméndase o control de peso prequirúrxico. Apollo Hospitals ofrece plans personalizados para unha seguridade substitución de xeonllo en pacientes obesos.

10. En que se compara a cirurxía de substitución de xeonllo na India con outros países?
A cirurxía de substitución de xeonllo na India, especialmente en hospitais como Apollo, ofrece unha calidade de primeira clase a unha fracción do custo dos países occidentais. Con cirurxiáns expertos e instalacións avanzadas, os resultados igualan ou superan os estándares globais.

11. Canto tempo dura unha cirurxía de substitución de xeonllo?
O procedemento cirúrxico adoita durar de 1 a 2 horas. Incluíndo a preparación e os coidados posoperatorios, o tempo total de hospitalización pode estenderse de 3 a 5 días, dependendo da recuperación individual.

12. Cando podo conducir despois dunha cirurxía de substitución de xeonllo?
A maioría dos pacientes poden retomar a condución entre 6 e 8 semanas despois da cirurxía, unha vez que recuperen o control e a forza na perna operada. Consulte sempre co seu médico antes de conducir.

13. Podo axeonllarme ou agacharme despois dunha cirurxía de substitución de xeonllo?
Moitos pacientes consideran incómodo axeonllarse ou agacharse. Aínda que non é prexudicial desde o punto de vista médico, é mellor evitar a presión prolongada sobre o xeonllo, especialmente en superficies duras.

14. Que actividades físicas están permitidas despois dunha cirurxía de substitución de xeonllo?
Recoméndanse actividades de baixo impacto como camiñar, andar en bicicleta e nadar. Deberíanse evitar os deportes de alto impacto como correr ou saltar para protexer o implante.

15. Pódense substituír os dous xeonllos ao mesmo tempo?
Si, a prótese bilateral de xeonllo é unha opción para os candidatos axeitados. Reduce o tempo total de recuperación, pero supón un risco lixeiramente maior a curto prazo. Fale co seu especialista de Apollo Hospitals.

16. Cal é a diferenza entre unha prótese parcial e total de xeonllo?
A substitución total de xeonllo implica a substitución de toda a articulación, mentres que a substitución parcial só se centra na parte danada. O seu cirurxián ortopédico recomendará a mellor opción en función da súa condición.

17. Necesitarei fisioterapia despois dunha cirurxía de prótese de xeonllo?
Si, a fisioterapia é esencial. Comeza dentro das 24 horas posteriores á cirurxía e continúa durante varias semanas para restaurar a forza, a flexibilidade e a plena funcionalidade.

18. Como durmo despois dunha cirurxía de substitución de xeonllo?
Durma de costas cunha almofada debaixo da perna para elevala lixeiramente. Evite colocar as almofadas directamente debaixo do xeonllo. Durmir de lado adoita ser seguro despois dalgunhas semanas.

19. Hai alternativas á cirurxía de substitución de xeonllo?
Si, fase inicial artrite pódese controlar con medicamentos, fisioterapia, inxeccións ou artroscopia. Non obstante, pode que estes tratamentos non proporcionen alivio a longo prazo en casos graves.

20. Poden as mulleres embarazadas someterse a unha cirurxía de prótese de xeonllo?
A prótese de xeonllo xeralmente aprázase ata despois do parto, a non ser que haxa unha necesidade médica urxente. Consulte sempre tanto a un cirurxián ortopédico como a un obstetra para avaliar os riscos.

21. Recoméndase a prótese de xeonllo para pacientes con presión arterial alta?
Si, pero a presión arterial debe controlarse antes da cirurxía. Nos hospitais Apollo, un equipo multidisciplinar garante resultados seguros para os pacientes con hipertensión e outras comorbilidades.

22. Poden os pacientes cunha cirurxía previa de cadeira ou columna vertebral someterse a unha prótese de xeonllo?
Si, pero é esencial unha avaliación exhaustiva para avaliar a aliñación das articulacións, a mobilidade e as posibles complicacións. O seu especialista en ortopedia de Apollo adaptará o seu tratamento en consecuencia.

23. Cal é o custo dunha cirurxía de substitución de xeonllo na India?
O custo dunha prótese de xeonllo na India oscila entre os 2 e os 4 millóns de rupias, dependendo do implante e do hospital. Apollo Hospitals ofrece paquetes transparentes con resultados de alta calidade a prezos competitivos.

Conclusión

A cirurxía de substitución de xeonllo é unha solución transformadora para as persoas que sofren de dor crónica de xeonllo e danos nas articulacións. Coa preparación, os coidados e a rehabilitación axeitados, os pacientes poden esperar melloras significativas na mobilidade e na calidade de vida. Se estás a considerar esta cirurxía ou tes dúbidas sobre o tempo de recuperación, os exercicios ou os axustes no estilo de vida, fala cun especialista en ortopedia para tomar unha decisión informada.