Teranostikoj

Ĉi tio ankaŭ estas nomata celita radionukleida terapio ĉar ĝi celas la specifan molekulan celon de la funkciantaj kanceraj ĉeloj. Tial, pli alta dozo de radiado povas esti celita al la tumoro sen influi multajn normalajn sanajn ĉelojn.

Kiel teranostiko diferencas de tradicia radioterapio?

Radioterapio povas esti tre efika en la traktado de kancero, aŭ mildigo de simptomoj ĉe pacientoj kun nekuraceblaj progresintaj kanceroj. Ĉirkaŭ duono de ĉiuj kanceruloj ricevos radioterapion iam dum sia traktado, kiu uzas ekstere aŭ interne liveritajn rentgenradiojn, protonojn aŭ aliajn alt-energiajn partiklojn por celi kaj detrui kancerajn ĉelojn. Dum plibonigitaj teknologiaj aliroj reduktis sanan histan difektiĝon, tradicia radioterapio ankoraŭ kaŭzas kromefikojn, kiujn povas esti malfacile tolereblaj por iuj pacientoj. Krome, tradicia radioterapio ne kapablas celi pli ol unu lokon de la malsano, limigante sian utilecon por pacientoj kun metastaza kancero. Tamen, tradicia radioterapio restas unu el la plej potencaj kuraciloj de onkologio.

Ĉi tiu nova aliro al tumortraktado — celita radionukleida terapio — restrukturas la uzon de radiadaj traktadoj en preciza onkologio kaj liveras novan klason de kancerterapioj. La celo de la disvolviĝo de celita radionukleida terapio estas kombini alfa-, beta- aŭ gama-partiklajn elsendantajn izotopojn — aŭ radionukleidojn — kun peptidoj, antikorpoj aŭ malgrandaj molekuloj, por disvolvi terapiojn kun alta specifeco por certaj specoj de tumoroj. Liveritaj al la paciento intravejne, celitaj radionukleidaj terapioj estas desegnitaj por vojaĝi rekte al la tumoro por liveri terapian radiadon kun alta precizeco. Ĉi tiu precizeco celas fokusigi la liveradon de la radiado al la tumora histo, minimumigante la radiadan eksponiĝon al normala histo.

Kiun tipon de kancero oni povas kuraci per teranostikoj?

Teranistikoj povas esti efikaj en la traktado de metastazaj, neoperacieblaj tumoroj en la progresinta stadio de la malsano, inkluzive de prostatkanceroj, neŭroendokrinaj tumoroj de diversaj organoj kiel stomako, pankreato, malgrandaj kaj grandaj intestoj kaj pulmoj. Fine, sed ne malplej grave, postoperacia ablacio de restaj tiroidaj restaĵoj kaj traktado de metastaza tiroida kancero ankaŭ estas en la gamo de teranistikoj.

Nuntempe estas sufiĉa evidenteco havebla pri la supre menciitaj kanceroj, ke ekzistas definitiva avantaĝo en la uzado de radionukleida terapio. Tamen, multaj aliaj kanceroj ankaŭ povas havi avantaĝon kiam ili esprimas certajn specojn de celaj receptoroj kiel fibroblasta aktiviga proteino (FAP) kaj kemokina receptoro (CXCR4), kiuj povas esti celitaj per teranostikoj.