Co to jest prostata?
BPH oznacza łagodny rozrost prostaty. Łagodny oznacza „nie rak”, a hiperplazja oznacza zbyt duży wzrost. W rezultacie prostata staje się powiększona. BPH nie jest powiązany z rakiem i nie zwiększa ryzyka zachorowania na raka prostaty – jednak objawy BPH i raka prostaty mogą być podobne.
objawy
Objawy BPH zwykle zaczynają się po 50 roku życia. Mogą obejmować:
- Problemy z oddawaniem strumienia moczu lub oddawaniem więcej niż jednej kropli
- Częste oddawanie moczu, szczególnie w nocy
- Uczucie, że pęcherz nie został całkowicie opróżniony
- Silna lub nagła potrzeba oddania moczu
- Słaby lub powolny strumień moczu
- Kilkakrotne zatrzymywanie się i ponowne rozpoczynanie oddawania moczu
- Parcie lub parcie w celu rozpoczęcia oddawania moczu
W najgorszym przypadku BPH może prowadzić do:
- Słaby pęcherz
- Cofanie się moczu powodujące zakażenia pęcherza moczowego lub nerek
- Całkowita blokada przepływu moczu
- Niewydolność nerek
BPH dotyka większość mężczyzn w miarę starzenia się. Może prowadzić do problemów z oddawaniem moczu, takich jak zapalenie gruczołu krokowego. W wieku 60 lat wielu mężczyzn ma objawy BPH. W wieku 70 lat prawie wszyscy mężczyźni mają pewne powiększenie prostaty. Prostata początkowo ma wielkość orzecha włoskiego. Gdy mężczyzna ma 40 lat, może być nieco większa, do wielkości moreli. W wieku 60 lat może mieć wielkość cytryny.
Jako normalna część starzenia się, prostata powiększa się i może naciskać na pęcherz i cewkę moczową. Może to spowolnić lub zablokować przepływ moczu. Niektórzy mężczyźni mogą mieć trudności z rozpoczęciem strumienia moczu, nawet jeśli czują potrzebę. Gdy strumień moczu już się rozpocznie, może być trudno go zatrzymać. Inni mężczyźni mogą czuć, że cały czas muszą oddawać mocz lub mogą się obudzić podczas snu z nagłą potrzebą oddania moczu.
Wczesne objawy BPH mogą się rozwinąć po wielu latach, zanim staną się uciążliwymi problemami. Te wczesne objawy są sygnałem, że należy udać się do lekarza.

Przepływ moczu w przypadku prawidłowej (po lewej) i powiększonej prostaty (po prawej). Na schemacie po lewej mocz płynie swobodnie. Po prawej przepływ moczu jest zaburzony z powodu nacisku prostaty na pęcherz i cewkę moczową.
Jak można leczyć BPH?
Około połowa mężczyzn z BPH ostatecznie ma objawy, które są na tyle uciążliwe, że wymagają leczenia. BPH nie można wyleczyć, ale leki lub operacja często mogą złagodzić jego objawy. Objawy BPH nie zawsze się pogarszają.
Istnieją trzy sposoby leczenia BPH:
- Baczna obserwacja (regularne wizyty kontrolne u lekarza)
- Terapia lekowa
- Chirurgia
Porozmawiaj ze swoim lekarzem o najlepszym dla Ciebie wyborze. Twoje objawy mogą się zmieniać z czasem, więc koniecznie poinformuj lekarza o wszelkich nowych zmianach.
Czujne czekanie
Mężczyźni z łagodnymi objawami BPH, którzy nie uważają ich za uciążliwe, często wybierają to podejście. Czujne czekanie oznacza coroczne kontrole. Kontrole mogą obejmować DRE i inne testy (patrz „Rodzaje testów”). Leczenie rozpoczyna się tylko wtedy, gdy objawy staną się zbyt dużym problemem. Jeśli zdecydujesz się żyć z objawami, te proste kroki mogą pomóc:
- Ogranicz spożycie alkoholu wieczorem, zwłaszcza napojów zawierających alkohol i kofeinę.
- Podczas oddawania moczu należy całkowicie opróżnić pęcherz.
- Często korzystaj z toalety. Nie czekaj przez długi czas bez oddawania moczu.
Terapia lekowa
Istnieją dwa główne rodzaje stosowanych leków. Jeden rodzaj rozluźnia mięśnie w pobliżu prostaty, a drugi rodzaj kurczy gruczoł krokowy. Istnieją dowody, które pokazują, że przyjmowanie obu leków razem może działać najlepiej, aby zapobiec pogorszeniu się objawów BPH.
Operacja prostaty
Liczba operacji prostaty spadła na przestrzeni lat. Ale operacje BPH są nadal jedną z najczęstszych operacji u amerykańskich mężczyzn. Operacja jest stosowana, gdy objawy są poważne lub terapia lekowa nie przyniosła dobrych efektów.
Rodzaje operacji obejmują:
- TURP (przezcewkowa resekcja prostaty) jest najczęstszą operacją BPH. Stanowi 90 procent wszystkich operacji BPH. Lekarz wprowadza instrument przez cewkę moczową i przycina nadmiar tkanki prostaty. Blokada rdzeniowa jest stosowana w celu znieczulenia obszaru. Tkanka jest wysyłana do laboratorium w celu sprawdzenia, czy nie ma raka prostaty. TURP ogólnie unika dwóch głównych zagrożeń związanych z innymi operacjami prostaty, którymi są nietrzymanie moczu (niemożność utrzymania moczu) i impotencja (niemożność uzyskania erekcji). Okres rekonwalescencji po TURP jest również znacznie krótszy.
- TUIP (przezcewkowe nacięcie prostaty) jest podobne do TURP. Jest stosowane w przypadku nieznacznie powiększonych gruczołów prostaty. Chirurg wykonuje jedno lub dwa małe nacięcia w prostacie. To łagodzi nacisk bez odcinania tkanki. Ma niskie ryzyko skutków ubocznych. Podobnie jak TURP, ten zabieg pomaga w przepływie moczu poprzez poszerzenie cewki moczowej.
- TUNA (przezcewkowa ablacja igłowa) wypala nadmiar tkanki prostaty za pomocą fal radiowych. Pomaga w przepływie moczu, łagodzi objawy i może mieć mniej skutków ubocznych niż TURP. Większość mężczyzn potrzebuje cewnika do odprowadzania moczu przez pewien czas po zabiegu.
- TUMT (przezcewkowa termoterapia mikrofalowa) wykorzystuje mikrofale przesyłane przez cewnik w celu zniszczenia nadmiaru tkanki prostaty. Może to być opcja dla mężczyzn, którzy nie powinni przechodzić poważnej operacji, ponieważ mają inne problemy medyczne.
- TUVP (przezcewkowa elektrowaporacja prostaty) polega na wykorzystaniu prądu elektrycznego w celu odparowania tkanki prostaty.
- Otwarta prostatektomia oznacza, że chirurg usuwa prostatę przez nacięcie w dolnej części brzucha. Robi się to tylko w bardzo rzadkich przypadkach, gdy niedrożność jest poważna, prostata jest bardzo duża lub nie można wykonać innych procedur. Stosuje się znieczulenie ogólne lub podpajęczynówkowe, a cewnik pozostaje przez 3 do 7 dni po operacji. Ta operacja wiąże się z większym ryzykiem powikłań niż leczenie medyczne. Tkanka jest wysyłana do laboratorium w celu sprawdzenia, czy nie ma raka prostaty.

