Pembesaran Prostat atau BPH

Apakah prostat itu?

BPH bermaksud hiperplasia prostat benigna. Benign bermaksud "bukan kanser," dan hiperplasia bermaksud pertumbuhan yang terlalu banyak. Hasilnya ialah prostat menjadi membesar. BPH tidak dikaitkan dengan kanser dan tidak meningkatkan peluang anda untuk mendapat kanser prostat–namun simptom untuk BPH dan kanser prostat mungkin serupa.

Gejala

Gejala BPH biasanya bermula selepas umur 50 tahun. Ia boleh termasuk:

Masalah memulakan aliran air kencing atau membuat lebih daripada mengelecek
Kerap membuang air kecil, terutamanya pada waktu malam
Merasa bahawa pundi kencing belum dikosongkan sepenuhnya
Dorongan yang kuat atau tiba-tiba untuk membuang air kecil
Aliran air kencing yang lemah atau perlahan
Berhenti dan mulakan semula beberapa kali semasa membuang air kecil
Menolak atau meneran untuk mula membuang air kecil

Pada yang paling teruk, BPH boleh menyebabkan:

Pundi kencing yang lemah
Aliran balik air kencing yang menyebabkan jangkitan pundi kencing atau buah pinggang
Sekatan lengkap dalam aliran air kencing
Kegagalan buah pinggang

BPH memberi kesan kepada kebanyakan lelaki apabila mereka semakin tua. Ia boleh menyebabkan masalah kencing seperti prostatitis. Pada usia 60 tahun, ramai lelaki mempunyai tanda-tanda BPH. Menjelang umur 70 tahun, hampir semua lelaki mengalami pembesaran prostat. Prostat bermula kira-kira sebesar walnut. Apabila seorang lelaki berumur 40 tahun, ia mungkin telah membesar sedikit, seukuran aprikot. Menjelang umur 60 tahun, saiznya mungkin sebesar limau.

Sebagai bahagian normal penuaan, prostat membesar dan boleh menekan pundi kencing dan uretra. Ini boleh melambatkan atau menyekat aliran air kencing. Sesetengah lelaki mungkin merasa sukar untuk memulakan aliran air kencing, walaupun mereka merasakan perlu untuk pergi. Sebaik sahaja aliran air kencing bermula, mungkin sukar untuk dihentikan. Lelaki lain mungkin berasa seperti mereka perlu membuang air kecil sepanjang masa atau terjaga semasa tidur dengan keperluan untuk membuang air kecil secara tiba-tiba.

Gejala BPH awal mengambil masa bertahun-tahun untuk bertukar menjadi masalah yang menyusahkan. Gejala awal ini adalah petunjuk untuk berjumpa doktor anda.

Aliran air kencing normal (kiri) dan pembesaran prostat (kanan). Dalam rajah di sebelah kiri, air kencing mengalir dengan bebas. Di sebelah kanan, aliran air kencing terjejas kerana prostat menekan pundi kencing dan uretra.

Bagaimanakah BPH boleh dirawat?

Kira-kira separuh lelaki dengan BPH akhirnya mempunyai gejala yang cukup mengganggu untuk memerlukan rawatan. BPH tidak boleh disembuhkan, tetapi ubat-ubatan atau pembedahan selalunya boleh melegakan simptomnya. Gejala BPH tidak selalu bertambah teruk.

Terdapat tiga cara untuk menguruskan BPH:

Menunggu dengan berhati-hati (susulan tetap dengan doktor anda)
Terapi ubat
Pembedahan

Berbincang dengan doktor anda tentang pilihan terbaik untuk anda. Gejala anda mungkin berubah dari semasa ke semasa, jadi pastikan anda memberitahu doktor anda tentang sebarang perubahan baru.

Menunggu penuh perhatian

Lelaki dengan simptom ringan BPH yang tidak menyusahkan mereka sering memilih pendekatan ini. Menunggu berjaga-jaga bermakna mendapat pemeriksaan tahunan. Pemeriksaan boleh termasuk DRE dan ujian lain (lihat "Jenis Ujian"). Rawatan dimulakan hanya jika gejala menjadi terlalu banyak masalah. Jika anda memilih untuk hidup dengan gejala, langkah mudah ini boleh membantu:

Hadkan minum pada waktu petang, terutamanya minuman dengan alkohol atau kafein.
Kosongkan pundi kencing sepanjang jalan apabila anda membuang air kecil.
Gunakan tandas dengan kerap. Jangan tunggu lama-lama tanpa buang air kecil.

Terapi ubat

Terdapat dua jenis ubat utama yang digunakan. Satu jenis mengendurkan otot berhampiran prostat manakala jenis lain mengecutkan kelenjar prostat. Terdapat bukti yang menunjukkan bahawa mengambil kedua-dua ubat bersama-sama mungkin berkesan untuk mengekalkan gejala BPH daripada menjadi lebih teruk.

Pembedahan BPH

Bilangan pembedahan prostat telah menurun selama bertahun-tahun. Tetapi pembedahan untuk BPH masih merupakan salah satu pembedahan yang paling biasa untuk lelaki Amerika. Pembedahan digunakan apabila gejala teruk atau terapi ubat tidak berkesan.

Jenis pembedahan termasuk:

TURP (transurethral resection of the prostate) adalah pembedahan yang paling biasa untuk BPH. Ia menyumbang 90 peratus daripada semua pembedahan BPH. Doktor melewati alat melalui uretra dan memangkas tisu prostat tambahan. Blok tulang belakang digunakan untuk kebas kawasan tersebut. Tisu dihantar ke makmal untuk memeriksa kanser prostat. TURP secara amnya mengelakkan dua bahaya utama yang dikaitkan dengan pembedahan prostat lain, iaitu Inkontinens (tidak dapat menahan air kencing) dan Mati pucuk (tidak dapat ereksi). Tempoh pemulihan untuk TURP juga lebih pendek.
TUIP (insisi transurethral prostat) adalah serupa dengan TURP. Ia digunakan pada kelenjar prostat yang sedikit membesar. Pakar bedah meletakkan satu atau dua luka kecil pada prostat. Ini melegakan tekanan tanpa memotong tisu. Ia mempunyai risiko kesan sampingan yang rendah. Seperti TURP, rawatan ini membantu aliran air kencing dengan meluaskan uretra.
TUNA (transurethral needle ablation) membakar lebihan tisu prostat menggunakan gelombang radio. Ia membantu dengan pengaliran air kencing, melegakan simptom, dan mungkin mempunyai kesan sampingan yang lebih sedikit daripada TURP. Kebanyakan lelaki memerlukan kateter untuk mengalirkan air kencing untuk tempoh masa selepas prosedur.
TUMT (transurethral microwave thermotherapy) menggunakan gelombang mikro yang dihantar melalui kateter untuk memusnahkan tisu prostat yang berlebihan. Ini boleh menjadi pilihan untuk lelaki yang tidak sepatutnya menjalani pembedahan besar kerana mereka mempunyai masalah perubatan lain.
TUVP (transurethral electroevaporation of the prostate) menggunakan arus elektrik untuk mengewapkan tisu prostat.
Prostektomi terbuka bermaksud pakar bedah membuang prostat melalui luka di bahagian bawah abdomen. Ini dilakukan hanya dalam kes yang sangat jarang berlaku apabila halangan teruk, prostat sangat besar, atau prosedur lain tidak boleh dilakukan. Anestesia am atau tulang belakang digunakan dan kateter kekal selama 3 hingga 7 hari selepas pembedahan. Pembedahan ini membawa risiko komplikasi yang lebih tinggi daripada rawatan perubatan. Tisu dihantar ke makmal untuk memeriksa kanser prostat.