ناهنجاری های مادرزادی: اندام تحتانی و فوقانی

بدشکلی یک تناوب در شکل اندام است.

علل بدشکلی را می توان به طور کلی به صورت زیر دسته بندی کرد:

الف) ناهنجاری های مادرزادی    

ب) بدشکلی های اکتسابی

ناهنجاری های مادرزادی:

علت دقیق آن هنوز مشخص نشده است. عوامل متعددی باعث ایجاد این ناهنجاری‌ها می‌شوند، مانند عوامل ژنتیکی که در طول رشد داخل رحمی روی جنین در حال رشد تأثیر می‌گذارند. تأثیر تراتوژن داروها و مواد شیمیایی نیز می تواند باعث ناهنجاری های مادرزادی شود.

بدشکلی های مادرزادی اندام فوقانی:

الف) شانه – شانه اسپرنگل.

ب) آرنج – سینوستز رادیویی اولنار فوقانی مادرزادی.

ج) مچ دست – بدشکلی مادلونگ.

د) دست – syndactylism، poly dactylism

بدشکلی های مادرزادی اندام تحتانی:

الف) تالیپوس اکینو واروس مادرزادی (چوب پایی)

ب) دررفتگی مادرزادی مفصل ران

ج) ژنو رکرواتوم مادرزادی، جنوواروس (زانوهای کمانی)

د) آرتروز کاذب مادرزادی درشت نی (پای کمان)

بدشکلی های اکتسابی:

شایع ترین علل ناهنجاری های اکتسابی عبارتند از:

الف) تروما

ب) عفونت

ج) انحطاط

د) تومور

ه) اختلال متابولیک

ضربه:

صدمات به استخوان‌ها، اعصاب، عروق و بافت‌های نرم باعث بدشکلی‌هایی مانند شکستگی‌های نامناسب، پنجه دست، انقباضات سوختگی و غیره می‌شود.

عفونت ها:

عفونت استخوان و مفاصل یکی از شایع ترین علل بدشکلی است. سل و عفونت های سپتیک بیشترین تعداد بدشکلی ها را ایجاد می کنند. عدم اتحاد عفونی استخوان های بلند در واقع یک چالش بزرگ است.

انحطاط:

دژنراسیون مفاصل نقش عمده ای در بدشکلی ها دارد و بیشتر در مفاصل زانو رخ می دهد. (استئوآرتریت)

اختلالات متابولیک و سایر اختلالات سیستمیک:

اختلالات متابولیک و هورمونی ممکن است باعث بدشکلی اسکلتی شود. به عنوان مثال: راشیتیسم، کمبود ویتامین D، پرکاری پاراتیروئید، پوکی استخوان پیری و بیماری پاژه.

مدیریت:

روش های محافظه کارانه:

همیشه باید ابتدا روش های محافظه کارانه را امتحان کرد. این شامل روش هایی مانند

• فیزیوتراپی: کشش غیرفعال بسیاری از ناهنجاری های درجات خفیف را اصلاح می کند.
• آتل و گچ گیری: این رایج ترین روشی است که برای اصلاح ناهنجاری ها در کودکان استفاده می شود.
• کشش: ممکن است برای بدشکلی های ناشی از اسپاسم عضلانی استفاده شود.
• دستکاری مفاصل تحت بیهوشی می تواند برای آزاد کردن چسبندگی انجام شود.

روش های جراحی:

هنگامی که روش های محافظه کارانه سقوط می کند و تغییر شکل باعث ناتوانی می شود، از روش های جراحی استفاده می شود. روش های جراحی شامل-

• روش های بافت نرم
• روش های استخوانی

روش های بافت نرم:

اینها همیشه ابتدا سعی می کنند تا ناهنجاری ها را اصلاح کنند.

• آزادسازی بافت نرم داخلی خلفی در پای چاقویی.
• افزایش طول تاندوآشیل و کپسولوتومی خلفی در پای اسبی.

روش های استخوانی:

در بدشکلی های شدید، عمل های استخوانی همراه با جراحی بافت نرم انجام می شود.

• استئوتومی برای اصلاح بدشکلی استخوان ها انجام می شود.
• آرترودز برای اصلاح بدشکلی مفاصل انجام می شود.

اجازه دهید اکنون نگاهی دقیق به یک تکنیک پیشگام بیندازیم - تغییر شکل اندام و اصلاح اختلاف طول اندام توسط تکنیک ایلیزاروف. مزایای این روش این است که بیمار در تمام مدت درمان روی تحمل وزن باقی می ماند و می تواند مفاصل را در مجاورت دستگاه حرکت دهد.

در عفونت های همراه یا با پوکی استخوان از روش دیگری نمی توان استفاده کرد و روش ایلیزاروف تنها درمان انتخابی است.

پروفسور گارویل آبراموویچ ایلیزاروف این فیکساتور حلقه دایره ای بسیار همه کاره را در شهر دورافتاده روسیه کورگان در سیبری غربی در اوایل دهه 50 اختراع و توسعه داد. او به مدت 15 سال در یک بیمارستان کوچک و مدرن دو طبقه در گمنامی کار کرد و با تکنیک انقلابی اما ناشناخته خود به درمان بیماران پرداخت. در سال 1965، وزارت بهداشت از مسکو کار دکتر ایلیازاروف را در مورد فیکساتور دایره ای مشاهده کرد، زیرا آنها در موقعیت های بالینی مختلف در ارتوپدی به کار می رفتند و همچنین سهم عظیم او را به درستی تشخیص دادند. از سال 1965 تا 1983 بیش از 25,000 بیمار در مرکز علمی All Pan Union Ilizarov برای ارتوپدی ترمیمی و تروماتولوژی در کورگان، سیبری، اتحاد جماهیر شوروی تحت درمان قرار گرفتند.

از سال 1984، جراحان از نقاط مختلف جهان در تکنیک ایلیزاروف آموزش دیده اند و مفاهیم پروفسور GA Iliazarov را در سراسر جهان رایج کردند. بیمارستان آپولو برای این تکنیک در هند پیشگام بود.

روش تثبیت حلقه ایلیزاروف:

این شامل 3 فاز است.

فاز عملیاتی:

سیم های "K" از طریق استخوان های نزدیک و دیستال به تغییر شکل عبور داده می شوند. این سیم‌های K به حلقه‌های ایلیزاروف توسط پیچ‌های ثابت سیمی ثابت می‌شوند - یک حلقه در نزدیکی و یک حلقه به تغییر شکل. هر دو حلقه توسط لولا و میله های رزوه ای به هم متصل می شوند.

مرحله حواس پرتی:

حواس پرتی برای اصلاح بدشکلی معمولاً از روز دهم شروع می شود و با سرعت حدود 10 میلی متر در روز تا زمان اصلاح تغییر شکل ادامه می یابد. مدت زمان اصلاح به میزان تغییر شکل اصلاح شده و اختلاف طول اندام بستگی دارد. هنگامی که تغییر شکل به طور کامل اصلاح شد، دستگاه قفل می شود.

مرحله تثبیت:

این مرحله از مرحله قفل شدن تا تکمیل تشکیل استخوان جامد گسترش می یابد. حدود 2-3 ماه طول می کشد. هنگامی که استخوان جامد شد، حلقه های ثابت Ilizarov برداشته می شوند. بیمار ابتدا برای تحمل وزن جزئی و بعد تا تحمل وزن کامل با حمایت بسیج می شود.

مقاله نوشته شده توسط:

دکتر آر گوپالاکریشنان

جراح ارشد ارتوپد

بیمارستان های آپولو، چنای.